Supreme Court dismisses appeal on property ownership, upholding lower court's finding of adverse possession and subsequent transfer.

Απόφαση 1891 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1891/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: . Χ1 και 2. Χ2, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Καλαϊτζίδη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ψ1, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 2. Ψ2, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 3. Ψ3, 4. Ψ4, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Γκίκα και 5. Ψ5, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, κατοίκων Ηγουμενίτσας.

Η ένδικη διαφορά άρχισε α) με την από 19-4-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, β) με την από 29-10-2002 κύρια παρέμβαση του Ψ4, γ) με την από 29-12-2002 κύρια παρέμβαση του Ψ5 και δ) με τις από 12-3-2003 προτάσεις-ανταγωγή του Ζ, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας και συνδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 259/2004 του ίδιου Δικαστηρίου που παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας λόγω αρμοδιότητας, 42/2006 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας και 202/2007 του Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 16-11-2007 αίτησή τoυς. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μαζαράκης ανέγνωσε την από έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά την έννοια του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ., εάν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολιπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολιπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Στην προκείμενη περίπτωση από τις εκθέσεις επίδοσης 1816Β718-7-2008, 1812Β718-7-2008 και 1813Β718-7-2008, τις οποίες προσκομίζουν οι αναιρεσείοντες που επισπεύδουν τη συζήτηση της υπό κρίση από 16-11-2007 αίτησης αναίρεσης κατά της 202/2007 αποφάσεως του Εφετείου Κέρκυρας, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της αίτησης αυτής, στο τέλος της οποίας είναι συνημμένη η πράξη, με την οποία δικάσιμος για τη συζήτηση της ορίστηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης, με κλήση προς τους πρώτο, δεύτερο και πέμπτο των αναιρεσιβλήτων Ψ1, Ψ2 και Ψ5, για να παραστούν κατά τη συζήτηση της, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα σ' αυτούς.

Όμως οι αναιρεσίβλητοι αυτοί δεν εμφανίστηκαν κατά την πιο πάνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο ούτε εκπροσωπήθηκαν με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου τους, κατά τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να προχώρησα η συζήτηση παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ. 2 εδ.

α' και γ' ίδιου Κώδικα).

Επειδή, κατά το άρθρο 1033 ΑΚ για τη μεταβίβαση της κυριότητας ακινήτου απαιτείται συμφωνία μεταξύ του κυρίου και εκείνου που την αποκτά, ότι μετατίθεται σ' αυτόν η κυριότητα για κάποια νόμιμη αιτία. Η συμφωνία γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και υποβάλλεται σε μεταγραφή. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι μεταξύ των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την απόκτηση της κυριότητας ακινήτου με σύμβαση είναι, ότι ο μεταβιβάσας ήταν κύριος του ακινήτου που μεταβιβάστηκε.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 1045 ΑΚ, εκείνος που έχει στη νομή του για μια εικοσαετία πράγμα κινητό ή ακίνητο γίνεται κύριος με έκτακτη χρησικτησία, κατά δε το άρθρο 974 του ίδιου Κώδικα όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα (κατοχή) είναι νομέας, αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου. Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές για την κτήση της κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία απαιτείται άσκηση νομής επί συνεχή εικοσαετία, με τη δυνατότητα εκείνου που απέκτησε τη νομή του πράγματος με, καθολική ή με ειδική διαδοχή να συνυπολογίσει στο χρόνο της δικής του νομής και το χρόνο νομής του δικαιοπαρόχου του (άρθρο 1051 ΑΚ).

Άσκηση νομής, προκειμένου για ακίνητο, συνιστούν εμφανείς υλικές ενέργειες επάνω σ' αυτό που προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του, με τις οποίες εκδηλώνεται η βούληση του νομέα να το εξουσιάζει. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν.

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως και 340 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, αρκεί να καθίσταται αδίστακτους βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που με επίκληση προσκομίστηκαν από τους διαδίκους (Ολ.

ΑΠ 42/2002). Στην προκείμενη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την από την ως άνω διάταξη πλημμέλεια, ότι το Εφετείο, το οποίο έκρινε ως αβάσιμη κατ' ουσίαν την ένδικη διεκδικητική ακινήτου αγωγή τους και αντιθέτως, έκρινε ως βάσιμες κατ' ουσίαν τις κύριες παρεμβάσεις που άσκησαν οι τέταρτος και πέμπτος από τους αναιρεσιβλήτους απορρίπτοντας την έφεσή τους κατά της πρωτόδικης απόφασης που είχε κρίνει ομοίως, δεν έλαβε υπόψη έγγραφα που νόμιμα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν προς απόδειξη του αγωγικού τους ισχυρισμού ότι αυτοί τυγχάνουν συγκύριοι του επίδικου ακινήτου με παράγωγο τρόπο, ήτοι α) την 13/1986 απόφαση-πρακτικό της Δευτεροβάθμιας επιτροπής επιλύσεως δασικών διαφορών, στο οποίο ορίζεται ότι όλες οι πέραν των παράνομων κτισμάτων εκτάσεις είχαν χαρακτηριστεί δασικές, β) την 127/1998 απόφαση του Εφετείου Κέρκυρας, γ) το 6534/3-11-1999 πρακτικό του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, δ) το από 10-8-1999 τοπογραφικό διάγραμμα του Δασάρχη Θεσπρωτίας, ε) το 62924/1411/9-2-1996 έγγραφο του Υπουργείου Γεωργίας, στ) το 2872/1 1-11-2002 έγγραφο του Δασάρχη Θεσπρωτίας, ζ) την από 11-2-2002 εξώδικη δήλωση όλων των συνιδιοκτητών της οικογένειας ..., η) την από Μαρτίου 2004 Έκθεση Φωτοερμηνείας του δασολόγου-περιβαντολόγου ...

και θ) τα 259/2004 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας που περιέχουν καταθέσεις μαρτύρων. Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο σχετικώς με την ασκηθείσα διεκδικητική αγωγή και τις ασκηθείσες κύριες παρεμβάσεις, δέχτηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Το επίδικο ακίνητο συνολικής έκτασης 4.662,78 τ.

μέτρων, τμήμα του οποίου έκτασης 1.673,62 τ. μέτρων έχει ήδη ενταχθεί στο πολεοδομικό σχέδιο του Δήμου ... και απεικονίζεται στο προσκομιζόμενο από Δεκέμβριο 2001 τοπογραφικό διάγραμμα, του τοπογράφου μηχανικού ... βρίσκεται στην περιοχή "..." της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου .... Παλαιότερα αποτελούσε τμήμα μιας ευρύτερης έκτασης 880 περίπου στρεμμάτων την οποία επί σειρά ετών διεκδικούσε το Ελληνικό Δημόσιο, ήδη δε το 1999 επιλύθηκε το ιδιοκτησιακό καθεστώς της αφού τμήματα αυτής χαρακτηρίστηκαν ως ιδιωτικές εκτάσεις και τμήματα αντίστοιχα δασικές.

Ειδικότερα το επίδικο περιλαμβάνονταν σε ευρύτερη χορτολιβαδική έκταση την οποία νέμονταν και κατείχαν από κοινού, κατόπιν αγοράς ιδανικών μεριδίων από τους απώτερους δικαιοπαρόχους τους, Τούρκους κτηματίες, οι Θ3, Θ5, Θ4, Θ6 και οι αδελφοί ... και ..., τέκνα του ... που έβοσκαν επ' αυτής τα κοινά ποίμνια προβάτων που όλοι, ως ποιμένες, διατηρούσαν.

Το 1950 προέβησαν στη διανομή της όλης χορτολιβαδικής έκτασης δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος με αρ. ... διανεμητηρίου συμβολαίου του Συμ/φου Παραμυθιάς Γ. Βαλασκάκη Με βάση τη διανομή αυτή το επίδικο ως τμήμα προφανώς μεγαλύτερης έκτασης έλαχε στους αδελφούς Θ4, Θ5 και Θ6 (τέκνα Θ1) οι οποίοι από τότε νέμονταν και κατείχαν την ιδιοκτησία τους στην οποία, όπως προειπώθηκε ανήκε και το επίδικο με διάνοια συγκυρίων και καλή πίστη.

Αυτή μάλιστα αποτελούσε και τον κύριο χώρο στον οποίο διατρέφονταν, σταυλίζονταν κλπ τα πολυάριθμα ποίμνια τους για την γαλακτοπαραγωγή των οποίων ίδρυσαν και τυροκομείο, το οποίο προμηθεύονταν και τη γαλακτοπαραγωγή των προβάτων και των άλλων κτηνοτρόφων της ευρύτερης περιοχής. Οι ίδιοι, αδελφοί ..., ως μεγαλοκτηματίες και μεγαλοκτηνοτρόφοι της εποχής αυτής χρησιμοποιούσαν ως βοσκούς στα ποίμνια τους τον πρώτο εναγόμενο Ψ1 και τον πατέρα του δεύτερου και τρίτου αυτών Ψ5, δεύτερο κυρίως παρεμβαίνοντα.

Οι τελευταίοι βοσκοί κατά κύριο επάγγελμα διατηρούσαν και δικά τους, μικρά όμως ποίμνια, γεγονός το οποίο τους επέτρεπε προκειμένου να ενισχύσουν το εισόδημα τους να επιβλέπουν το πολυάριθμο ποίμνιο των αδελφών ... με την ιδιότητα μάλιστα των επιστατών. Εξάλλου και με σκοπό να διαθέτουν και τη δική τους γαλακτοπαραγωγή στο τυροκομείο ...

συνήψαν μεταξύ τους συμφωνίες διαχείμανσης και σταυλισμού των ζώων τους σε διακριτά εδαφικά τμήματα του βοσκότοπου ώστε ο καθένας τους να ελέγχει ατομικά τη γαλακτοπαραγωγή και αναπαραγωγή αυτών, διατήρησαν δε και το δικαίωμα να βόσκουν και τα δικά τους ποίμνια στους βοσκότοπους ... με το σύστημα των "σμιχτών κοπαδιών" που την εποχή εκείνη συνηθίζονταν.

Στη συνέχεια με λόγο αρχικά και ακολούθως με συμβόλαια, ο πρώτος εναγόμενος αγόρασε κοντά στο επίδικο έκταση τεσσάρων περίπου στρεμμάτων και ανά 750 περίπου τ. μέτρα οι δεύτερος και τρίτος αυτών, τέκνα του δευτέρου κυρίως παρεμβαινόντων (βλ. σχετικά τα ... και ...,... προσκομιζόμενα συμβόλαια των Συμ/φων Ηγουμενίτσας Ν.

Καναρά και Γ. Βασιλείου αντίστοιχα). Τα ακίνητα αυτά αποτυπώνονται στο από Δεκέμβριο 2001 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού .... Στη συνέχεια ο πρώτος εναγόμενος και ο εκ των κυρίως παρεμβαινόντων Ψ5 εγκαταστάθηκαν στα παραπάνω αγροτεμάχια συνεχίζοντας την επίβλεψη των ποιμνίων .... Στις ίδιες ως άνω ενέργειες προέβησαν και δεκάδες άλλοι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής.

Περαιτέρω όμως εξ αιτίας του καταστροφικού σεισμού του έτους 1979 όλοι οι κάτοικοι της περιοχής αναγκαστικά μετακινήθηκαν από την παραπάνω περιοχή ... και μετώκησαν σε άλλο τμήμα του αυτού ως άνω βοσκότοπου με την επωνυμία "..." ιδιοκτησίας πάντα των αδελφών .... με τους οποίους συμφώνησαν την αγορά άλλης έκτασης για την εγκατάσταση των οικογενειών και ποιμνίων τους.

Το τίμημα θα συμψηφιζόταν μεταξύ τους τόσο από την ατομική γαλακτοπαραγωγή στο τυροκομείο ..., όσο και από τις υπηρεσίες που θα τους παρείχαν στα ποίμνια τους. Έτσι και σε εκτέλεση των συμφωνιών τους ο πρώτος εναγόμενος αγόρασε άτυπα ένα τμήμα του επίδικου έκτασης 2.474,87 τ. μέτρων όπως τούτο αποτυπώνεται στο από Σεπτέμβριο 2001 τοπογραφικό διάγραμμα του μηχανικού ...

και μεταβίβασε ήδη με συμβόλαιο στον εγγονό του, πρώτο κυρίως παρεμβαίνοντα, ο έτερος δε των παρεμβαινόντων Ψ5 πατέρας του δευτέρου και τρίτου των εναγομένων, άτυπα επίσης, συνεχόμενο με το παραπάνω έτερο διακριτό τμήμα του επιδίκου έκτασης 570 τ. μέτρων, όπως τούτο αποτυπώνεται στα από Δεκέμβριο 2002 και από Απρίλιο 2003 τοπογραφικά διαγράμματα του μηχανικού ....

Έτσι από το έτος 1979 ο δικαιοπάροχος του πρώτου των παρεμβαινόντων και ο δεύτερος αυτών μετώκησαν μόνιμα πλέον με τις οικογένειες τους και τα ποίμνια τους όπως και δεκάδες άλλοι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής και δημιούργησαν το νέο οικισμό "..." στον οποίο και το επίδικο μέσα στο οποίο κατασκεύασαν στάβλους για τα ζώα τους, το περιέφραξαν και το έσπειραν με βρώμη και διάφορα κηπευτικά, φύτευσαν δε διάσπαρτα οπωροφόρα και άλλα δένδρα.

Οι ως άνω πράξεις διενεργήθηκαν με διάνοια κυρίων και καλή πίστη, χωρίς αμφισβήτηση από τρίτα πρόσωπα και κυρίως από τους ίδιους τους πωλητές τους υπό τα όμματα των οποίων συμβιούσαν ως κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής και με σχέσεις μάλιστα εμπιστοσύνης και συνεργασίας, η οποία απέρρεε και από τις προεκτεθείσες υπηρεσίες τους στα πολυάριθμα ποίμνια τους.

Τα παραπάνω κατέθεσαν έχοντας άμεση αντίληψη αυτών οι μάρτυρες των εναγομένων και κυρίως παρεμβαινόντων ορισμένοι των οποίων μάλιστα και με τον ίδιο προεκτιθέμενο τρόπο αγόρασαν από τους "...." όπως τους αποκαλούσαν άτυπα ή και με συμβόλαια εδαφοτεμάχια στα οποία από πολλών ετών είναι και μέχρι σήμερα εγκατεστημένοι.

Οι ίδιοι μάρτυρες επιβεβαίωσαν και την εντιμότητα των αδελφών .... (κληρονόμοι των οποίων είναι οι ενάγοντες) οι οποίοι μέχρι το θάνατο τους (1991) ουδέποτε αμφισβήτησαν τις άτυπες παραχωρήσεις εδαφοτεμαχίων της περιοχής σε κατοίκους του οικισμού, ήδη δε συνεπεία της υπερεικοσαετούς συνεχούς νομής τους με διάνοια κυρίων και καλή πίστη επί των αγορασθέντων ακινήτων αναγνωρίστηκε και από το δικαστήριο η κυριότητα τους (βλ.

προσκομιζόμενες αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας). Οι συνεχείς ως άνω, πράξεις νομής και κατοχής του πρώτου εναγόμενου, δικαιοπαρόχου του πρώτου παρεμβαίνοντος και του ίδιου κατά προσμέτρηση της νομής που επικαλείται όπως και του δευτέρου κυρίως παρεμβαίνοντος, οι οποίες συντρεχόντων στο πρόσωπο τους και των λοιπών στοιχείων του νόμου (1045 ΑΚ) οδήγησαν στην κτήση της κυριότητας τους με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας επί των αναφερθέντων διακριτών τμημάτων του επιδίκου ουδόλως εμποδίστηκε από την μεταξύ των αδελφών ...

και Ελληνικού Δημοσίου διένεξη, δοθέντος μάλιστα ότι κατά το μεσολαβούν χρονικό διάστημα, ήτοι του έτους 1979 που οι παραπάνω εγκαταστάθηκαν στο επίδικο και τους έτους 1999 που λύθηκε τελεσίδικα η διαφορά δεν εκδόθηκε εις βάρος αυτών ή των δικαιοπαρόχων τους πρωτόκολλο διοικητικής αποβολής, όπως επισυνέβη σε ορισμένες περιπτώσεις της ευρύτερης έκτασης των 880 στρεμμάτων.

Εξάλλου το προσκομιζόμενο από τους ενάγοντες με αρ. 2872/11.11.2002 έγγραφο της Διεύθυνσης Δασών Θεσπρωτίας κατά το οποίο επί της έκτασης του τεμαχίου 2827, εμβαδού 6.220,17 τ. μέτρων που βρίσκεται στη θέση "..." Δήμου ... και απεικονίζεται με τα στοιχεία Π 577, Π 574... Π 577 στο από Οκτώβριο 2002 τοπογραφικό διάγραμμα του μηχανικού ... "μέχρι 13.12.1999 ουδεμία διακατοχική πράξη είχε λάβει χώρα από την υπηρεσία ή ιδιώτη και ουδεμία διατάραξη των δικαιωμάτων του Δημοσίου υπήρχε..." το οποίο επικαλούνται προς επίρρωση του ισχυρισμού τους ότι η κατάληψη του επιδίκου από τους εναγόμενους τους κυρίως παρεμβαίνοντες έγινε μετά το 1999 δεν αφορά στο επίδικο ακίνητο της αγωγής, αφού στο προσαχθέν ως άνω διάγραμμα του μηχανικού ...

τούτο απεικονίζεται με τον αριθμό 5786, συνεπώς η βεβαίωση αυτή του Δασαρχείου αφορά άλλο ακίνητο της περιοχής με έκταση 6.220,77 τ. μέτρων και αριθμό 2827 που προφανώς ο μάρτυρας των εναγόντων Θ1, γιος του δικαιοπαρόχου των παρεμβαινόντων, υπέδειξε. Ο τελευταίος μάλιστα, μάρτυρας των εναγόντων όπως και η μητέρα του ΑΘ2 δεν προκύπτει με σαφήνεια ότι γνωρίζουν το επίδικο που οι πρώτοι ισχυρίζονται ότι τους πούλησαν και άλλους κληρονόμους των αδελφών ....

Και τούτο δοθέντος ότι η μεν Θ2 καταθέτει ότι δεν γνωρίζει τα όρια αυτού, δεν γνωρίζει πότε αυτό πωλήθηκε στους ενάγοντες, δεν θυμάται αν εντός αυτού υφίστανται δένδρα, εγκαταστάσεις περίφραξη κλπ, τα οποία πράγματι υφίστανται και προκύπτουν τόσο από τους τρίτους ως άνω εξετασθέντες μάρτυρες, όσο και από την ίδια την πραγματογνωμοσύνη του γεωπόνου ...

που διενεργήθηκε με την επιμέλεια των εναγόντων όσον αφορά ταυπάρχοντα δένδρα η ηλικία των οποίων δεν μπορεί εξ αυτής και κατά την κρίση του Δικαστηρίου να προκύψει με σαφήνεια αφού και εκείνος βεβαιώνει ότι δεν λήφθηκε προς σαφή διακρίβωση αυτής φλοιός των δένδρων. Οι σταυλικές εντός του επιδίκου εγκαταστάσεις απεικονίζονται άλλωστε σε αντίθεση με τις αεροφωτογραφίες που τώρα προσκομίζουν οι ενάγοντες με τη συνημμένη αυτών πραγματογνωμοσύνη που διενεργήθηκε επίσης με την επιμέλεια τους και δεν βεβαιώνει αυτές, από το σε ανύποπτο χρόνο, ήτοι το 1988 συνταχθέν τοπογραφικό διάγραμμα του οικισμού "..." που συνέταξε ο τοπογράφος μηχανικός ...

για λογαριασμό του Δήμου ... με σκοπό την επί του οικισμού σύνταξη οικιστικού σχεδίου. Στην ίδια ως άνω ιδιωτική πραγματογνωμοσύνη διακρίνονται επίσης από αεροφωτογραφίες έτους 1981 ίχνη περίφραξης όπως επί λέξει αναφέρεται, την ύπαρξη της οποίας αρνούνται παντελώς τόσο οι ενάγοντες όσο και οι μάρτυρες τους.

Ο εξ αυτών δε Θ1 επικαλείται στην ένορκη κατάθεση του ότι ο πατέρας του Θ6 τηρούσε βιβλίο - ημερολόγιο των άτυπων στους κατοίκους της περιοχής παραχωρήσεων εδαφοτεμαχίων στο οποίο σημείωνε τους αγοραστές και στο οποίο δεναναφέρεται ο πρώτος εναγόμενος δικαιοπάροχος του πρώτου κυρίως παρεμβαίνοντος και ο δεύτερος αυτών χωρίς παράλληλα να προσκομίσει το σχετικό ημερολόγιο, εν τέλει δε παραδέχτηκε ότι "....

από το 1991 βρέθηκαν στο επίδικο μαντριά των Ψ1 και Ψ5". Τέλος καταλήγει το Εφετείο. όσον αφορά τον δεύτερο κυρίως παρεμβαίνοντα, επιβεβαίωση των ισχυρισμών του αποτελεί και η σε ανύποπτο χρόνο συνταγείσα βεβαίωση του ν. 105/1969 (ήδη ν. 1589/1986), την οποία χορήγησε, ο Θ6 εξ ονόματος και των αδελφών του συγκυρίων της ευρύτερης περιοχής προς τον Ζ, πατέρα του τέταρτου των εναγομένων, και στην οποία βεβαιώνεται η άτυπη παραχώρηση 1.000 τ.μ.

το έτος 1973, οριοθετούμενο το πωλούμενο κατά μία πλευρά του με του Ψ3, δεύτερο κυρίως παρεμβαίνοντα. Με βάση τις πραγματικές αυτές παραδοχές το Εφετείο δέχτηκε ότι ο πρώτος εναγόμενος και ήδη πρώτος αναιρεσίβλητος από το έτος 1999 κατέστη κύριος με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας του τμήματος του επιδίκου έκτασης 2.474,87 τ.μ., το οποίο ακολούθως με το ...

συμβόλαιο δωρεάς της συμβολαιογράφου Φιλιατών Χρ. Παπαφωτίου, που μεταγράφηκε νόμιμα, μεταβίβασε στον πρώτο παρεμβαίνοντα εγγονό του Ψ4, ο οποίος περαιτέρω κατά προσμέτρηση του χρόνου νομής του δικαιοπαρόχου του έγινε κύριος του τμήματος αυτού, με τον ίδιο δε τρόπο και ο δεύτερος κυρίως παρεμβαίνων Ψ5 επί του τμήματος των 570 τ.μ.

Έτσι, και από την περιεχόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση ρητή διαβεβαίωση του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των μαρτύρων <και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται για να ληφθούν υπόψη είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε για να χρησιμεύσουν στη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων>, αλλά και από όλο το περιεχόμενο της απόφασης, με τις σχετικές παραδοχές, ότι οι εναγόμενοι και οι κυρίως παρεμβαίνοντες το έτος 1979 αγόρασαν άτυπα το επίδικο ακίνητο από τους κυρίους αυτού αδελφούς Θ4, Θ5 και Θ6 και κατέστησαν συγκύριοι του επιδίκου με έκτακτη χρησικτησία, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο για να καταλήξει στο ως άνω αποδεικτικό του πόρισμα έλαβε υπόψη του και τα ανωτέρω αναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία, ορισμένα από τα οποία και ρητώς μνημόνευσε, και τα οποία συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις.

Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-11-2007 αίτηση των 1) Χ1 και 2) Χ2 για αναίρεση της 202/2007 αποφάσεως του Εφετείου Κέρκυρας. Και,

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των παριστάμενων αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουνίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ