1890/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1890 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1890/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Γαλάνη - Λεοναρδοπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη, Γεώργιο Αναστασάκο - Εισηγητή και Ιωάννη Μαγγίνα (σύμφωνα με την υπ'αριθ. 158/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαΐδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου N. D. του A., κρατούμενου στο γενικό Κατάστημα ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Χρυσικάκη, ο οποίος ορίστηκε με την υπ'αριθ. 15/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ'αριθ. 13/2016 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λαμίας.

Το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Λαμίας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Φεβρουαρίου 2016 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 508/2016.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474, 476 παρ.1, 509 και 510 Κ.Ποιν.Δ. προκύπτει, ότι για το κύρος και, κατ' ακολουθία, το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεως πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι, για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 Κ.Ποιν.Δ.

λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και, ως τέτοια, απορρίπτεται (άρθρ. 513 παρ.1 εδ. α' Κ.Ποιν.Δ.). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως, που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Εξάλλου, δεν επιτρέπεται η συμπλήρωση αόριστου λόγου αναιρέσεως με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με το υποβαλλόμενο μετά τη συζήτηση αυτής υπόμνημα ούτε με άσκηση πρόσθετων λόγων αναιρέσεως, οι οποίοι προϋποθέτουν, κατά το άρθρ. 509 παρ.2 Κ.Ποιν.Δ., την άσκηση παραδεκτής αιτήσεως αναιρέσεως (Ολ.Α.Π. 2/2002).

Παραδεκτή συμπλήρωση με παραπομπή σε λόγους αναιρέσεως, που περιέχονται σε άλλο έγγραφο υπάρχει μόνον, όταν η έκθεση αναιρέσεως περιέχει ρητή αναφορά στο σχετικά έγγραφο, που είναι προσαρτημένο σ' αυτή και φέρει την υπογραφή του αναιρεσείοντος ή του πληρεξουσίου συνηγόρου του και του αρμόδιου υπαλλήλου, οπότε αυτό συναποτελεί με την έκθεση αναιρέσεως αναπόσπαστο και ενιαίο ολικό κείμενο αναιρετικών λόγων κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

Ειδικότερα, για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ. λόγου αναιρέσεως για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναιρέσεως, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τί συνίσταται η έλλειψη αυτή και, εάν μεν ελλείπει παντελώς αιτιολογία πρέπει να προτείνεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτής σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια της αποφάσεως, στα οποία αναφέρεται η εν λόγω αιτίαση, εάν δε υπάρχει αιτιολογία αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη πρέπει να διευκρινίζεται σε τί συνίσταται η έλλειψή της και να προσδιορίζονται οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της αποφάσεως ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας.

Περαιτέρω, κατά τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 476 παρ.1 και 513 παρ.1 εδ. α' Κ.Ποιν.Δ., όταν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, όπως συμβαίνει, όταν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκηση της αναιρέσεως (ήτοι, μεταξύ άλλων, δεν περιλαμβάνεται σ' αυτήν τουλάχιστον ένας σαφής και ορισμένος λόγος), το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα.- Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 16-2-201 αίτηση του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος, D.

N. του A. που ασκήθηκε ενώπιον του Προϊσταμένου Διεύθυνσης του Καταστήματος Κράτησης ..., για την οποία συντάχθηκε η υπ' αριθ. πρωτ. 1/2-3-2016 έκθεση αναιρέσεως, πλήττεται η υπ' αριθμ. 13/2016 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λαμίας με την οποία καθορίστηκε η συνολική ποινή κάθειρξης σ'αυτόν 24 έτη, 34 μήνες και 10 ημέρες και συνολική χρηματική ποινή 4.600 ευρώ.

Με την εν λόγω αίτηση, ο ανωτέρω καταδικασθείς ζητεί την αναίρεση της πιο πάνω απόφασης (συγχωνευτικής ποινών), εκθέτοντας, επιγραμματικά, σε σχέση με την προσβαλλόμενη: "έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα κατ'άρθρο 510 § 1 εδ. δ'ΚΠΔ" και ότι επιφυλάσσεται να υποβάλει, εμπρόθεσμα, "πρόσθετους λόγους".

Με το περιεχόμενο, όμως, αυτό ο παραπάνω λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο δεν προσδιορίζεται κατά τρόπο συγκεκριμένο σε τί συνίσταται η αποδιδόμενη στην πληττόμενη απόφαση πλημμέλεια και ποία συγκεκριμένα κεφάλαια αυτής αφορά σε σχέση με τις ουσιαστικές παραδοχές της, είναι εντελώς αόριστος, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγηθείσα νομική σκέψη.

Κατά συνέπεια, εφόσον εκπροσωπήθηκε ο αναιρεσείων, σχετικά με το παραπάνω απαράδεκτο, από πληρεξούσιο δικηγόρο (που ορίστηκε με πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου) πρέπει ν'απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση ως απαράδεκτη (άρθρ. 476 § 1 και 513 § 1α ΚΠΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 § 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-2-2016 αίτηση του D. N. του A. κατά της απόφασης 13/2016 του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λαμίας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Δεκεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ