Supreme Court dismisses appeal on construction acceptance, ruling lower court correctly evaluated evidence and applied law.

Απόφαση 1890 / 2006 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1890/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Των αναιρεσειόντων: 1) ..., 2) ..., 3) ... και 4) ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Καραμήτρο.

Του αναιρεσιβλήτου: Συνεταιρισμού Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ΠΑΡΑΘΕΡΙΣΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΛΙΜΕΝΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Χριστίνα Παντελίδου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 25-10-1996 και 17-11-1997 αντίθετες αγωγές των διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 12022/1998 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 2200/1999 μη οριστική, 1738/2004 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 25 Οκτωβρίου 2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Ρήγας ανέγνωσε την από 8 Αυγούστου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν παρεβιάσθη κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Εξάλλου, στα άρθρα 53 §§ 1, 3 και 5, 54 και 55 του π.δ. 609/1985 ορίζονται τα ακόλουθα:

Άρθρο 53: 1. Για την διενέργεια της προσωρινής παραλαβής η Προϊσταμένη Αρχή ορίζει την επιτροπή παραλαβής, αφού προηγουμένως η Διευθύνουσα υπηρεσία της ανακοινώσει την περάτωση των εργασιών και τη σύνταξη της τελικής επιμέτρησης. Η επιτροπή είναι τριμελής, όταν όμως πρόκειται για σημαντικά έργα μπορεί να ορισθούν μέχρι και τέσσερα (4) επιπλέον μέλη για να περιληφθούν σ' αυτή τεχνικοί διαφόρων ειδικοτήτων ανάλογα με τη φύση του έργου.

Όταν ο φορέας που πρόκειται να χρησιμοποιήσει το έργο είναι άλλος από την υπηρεσία που το κατασκευάζει η Προϊσταμένη Αρχή μπορεί να περιλάβει στην επιτροπή μέλη που υποδεικνύονται από το φορέα που θα χρησιμοποιήσει το έργο. Οι επιτροπές παραλαβής συνέρχονται και διενεργούν την παραλαβή με πρωτοβουλία και ευθύνη του προέδρου τους.

Για την παραλαβή συντάσσεται πρωτόκολλο που υπογράφεται από όλα τα μέλη της επιτροπής, από τον τελευταίο επιβλέψαντα που παρίσταται κατά τη διενέργειά της και από τον ανάδοχο που παραδίδει το έργο. Αν υπάρξει αδυναμία υπογραφής από τον Πρόεδρο ή μέλος της επιτροπής, ή τον επιβλέποντα, το πρωτόκολλο υπογράφεται από τους υπόλοιπους με σχετική μνεία των λόγων της αδυναμίας υπογραφής. 3:

Στην παραλαβή καλείται να παραστεί ο ανάδοχος. Η παραλαβή γίνεται νόμιμα και χωρίς την παρουσία του αναδόχου, αν αυτός έχει κληθεί να παραστεί. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, όπως και στην περίπτωση που ο ανάδοχος αρνηθεί την υπογραφή του πρωτοκόλλου, του κοινοποιείται το πρωτόκολλο σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 1 του άρθρου 29.

Το πρωτόκολλο θεωρείται ως πράξη της Διευθύνουσας υπηρεσίας και η σχετική ένσταση ασκείται μέσα στην προθεσμία που ορίζει ο νόμος υπολογιζόμενη από την υπογραφή του με επιφύλαξη ή από την κοινοποίηση στον ανάδοχο. Η προσωρινή παραλαβή ολοκληρώνεται με την έγκριση του πρωτοκόλλου από την Προϊσταμένη Αρχή.

Αυτή μπορεί να αναβάλλει την έγκριση του πρωτοκόλλου μέχρι να αποκατασταθούν από τον ανάδοχο τα ελαττώματα που διαπιστώθηκαν. Η έγκριση γίνεται μέσα σε ένα μήνα από την πλήρη αποκατάσταση. 5: Οι διατάξεις του άρθρου αυτού έχουν ανάλογη εφαρμογή και για τις περιπτώσεις παραλαβής τμημάτων έργων που περατώθηκαν και μπορεί να έχουν αυτοτελή χρήση, όπου αυτό προβλέπεται από τη σύμβαση, καθώς επίσης και σε όλες τις περιπτώσεις που μια εργολαβία δεν συνεχίζεται όπως στις περιπτώσεις διάλυσης, έκπτωσης κλπ.

Άρθρο 54: 1. Ο χρόνος εγγύησης, κατά τον οποίο ο ανάδοχος φέρει τον κίνδυνο του έργου και υποχρεούται στη συντήρηση του σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 6 και άρθ. 11 παρ. 1 του ν. 1418/84 και μετά την πάροδο του οποίου ενεργείται ο οριστική παραλαβή, ορίζεται γενικά σε δεκαπέντε μήνες. Σε εντελώς ειδικές περιπτώσεις μπορεί με την σύμβαση να ορίζεται μεγαλύτερος χρόνος εγγύησης ενδεχόμενα και με ιδιαίτερο αντάλλαγμα, όχι όμως μεγαλύτερος από τρία χρόνια.

Για έργα προϋπολογισμού υπηρεσίας μέχρι του ορίου που γίνονται δεκτές στις δημοπρασίες εργοληπτικές επιχειρήσεις Β τάξης, εφόσον η φύση των εργασιών το επιτρέπει ή όχι έργα που δεν νοείται γι' αυτά μακροχρόνια συντήρηση, μπορεί με τη σύμβαση να καθορίζεται χρόνος εγγύησης μικρότερος των 15 μηνών. Ο χρόνος εγγύησης αρχίζει από τη βεβαιωμένη περάτωση των εργασιών αν μέσα σε δύο μήνες απ' αυτή υποβληθεί από τον ανάδοχο η τελική επιμέτρηση άλλως από την ημερομηνία που υποβλήθηκε ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο συντάχθηκε η τελική επιμέτρηση. 2.

Κατά το χρόνο εγγύησης και υποχρεωτικής συντήρησης ο ανάδοχος είναι υποχρεωμένος να επιθεωρεί τακτικά τα έργα, να τα διατηρεί σε ικανοποιητική κατάσταση και να αποκαθιστά κάθε βλάβη τους. Εργασίες για την αποκατάσταση βλαβών από τη χρήση εκτελούνται με έγκριση της υπηρεσίες και η δαπάνη αποδίδεται στον ανάδοχο, ή οι εργασίες αυτές εκτελούνται από την υπηρεσία. 3.

Αν ο ανάδοχος παραλείπει τις υποχρεώσεις του για τη συντήρηση των έργων κατά τον χρόνο εγγύησης, οι απαραίτητες εργασίες μπορεί να εκτελεσθούν από την υπηρεσία με οποιοδήποτε τρόπο σε βάρος και για λογαριασμό του υπόχρεου αναδόχου. Άρθρο 55: 1. Στην οριστική παραλαβή εφαρμόζονται οι διατάξεις για την προσωρινή παραλαβή των παρ. 1, 3 και 5 του άρθρου 53. 2.

Η οριστική παραλαβή πρέπει να διενεργηθεί μέσα σε δύο μήνες από τότε που λήγει ο χρόνος εγγύησης σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο. Αν η οριστική παραλαβή δεν διενεργηθεί μέσα σ' αυτή την προθεσμία θεωρείται ότι έχει συντελεσθεί αυτοδίκαια τριάντα μέρες μετά την υποβολή από τον ανάδοχο σχετικής όχλησης για τη διενέργεια της.

Αν η προσωρινή παραλαβή δεν έχει διενεργηθεί μέχρι την οριστική παραλαβή, διενεργείται ταυτόχρονα προσωρινή και οριστική παραλαβή. 3. Οι διατάξεις της παραγράφου 5 του άρθρου 7 και της παραγράφου 3 του άρθρου 21 του ν. 1418/84 εφαρμόζονται είτε η οριστική παραλαβή διενεργηθεί είτε συντελεσθεί αυτοδίκαια.

Εν προκειμένω, το Εφετείο, δικάζον κατ' έφεση του ..., του οποίου οι αναιρεσείοντες τυγχάνουν καθολικοί διάδοχοι, κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, απέρριψε την αγωγή του εκκαλούντος με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, δεχθέν τα ακόλουθα: "Με το από 28-7-1994 ιδιωτικό συμφωνητικό που νόμιμα υπογράφηκε από τον τότε Πρόεδρο του εναγομένου Συνεταιρισμού και τον αρχικό ενάγοντα ..., εργολάβο, συμφωνήθηκε όπως ο τελευταίος προβεί στην κατασκευή του έργου της κρασπέδωσης και αμμοχαλικόστρωσης των οδών του παραθεριστικού οικισμού του εναγομένου που βρίσκεται στην τοπωνυμία "Σέλιο" του Πολυγύρου Χαλκιδικής.

Για την ανάθεση του έργου προηγήθηκε μειοδοτικός διαγωνισμός όπου μειοδότησε ο ενάγων, προσφέροντας 17% έκπτωση επί των τιμών της μελέτης του έργου. Κατά το ιδιωτικό συμφωνητικό το έργο έπρεπε να κατασκευασθεί σύμφωνα με τον ειδικό προϋπολογισμό της αναθεωρημένης οριστικής μελέτης οδοποιίας που εκπονήθηκε από τον πολιτικό μηχανικό ....

Το όλα έργο χωρίστηκε σε δύο φάσεις. Η 1η περιελάμβανε την μόρφωση των οδών και την αμμοχαλικόστρωση και θα άρχιζε την 1-9-1994 με πρόβλεψη διάρκειας 3 μηνών, η δε δεύτερη την κρασπέδωση και θα άρχιζε την 15-3-1995 με πρόβλεψη διάρκειας 4 μηνών. Σύμφωνα με την μελέτη η δαπάνη των προς εκτέλεση εργασιών θα ανερχόταν στο ποσό των 82.000.000 δρχ.

Αφαιρούμενης δε της εκπτώσεως των 17% θα στοίχιζε 68.060.000 δρχ. πλέον Φ.Π.Α. Κατά τα συμφωνηθέντα για την κατασκευή του έργου θα εφαρμόζονταν οι διατάξεις του ν. 1418/1984 και Π.Δ. 609/1985 "περί κατασκευής δημοσίων έργων". Σε εκτέλεση των συμφωνηθέντων ο εργολάβος-ενάγων ανέλαβε εργασία την 29-8-1994. Αφού αποπεράτωσε μέχρι 12-11-1994 τις εργασίες της πρώτης φάσης, συνολικής αξίας με Φ.Π.Α. 40.351.861 δρχ.

στις 16-11-1994 παρέδωσε στον πρόεδρο και αντιπρόεδρο του συνεταιρισμού σειρά επιμετρητικών στοιχείων του έργου. Οι εκπρόσωποι του εναγομένου υπέγραψαν μόνο το πρακτικό παράδοσης και παραλαβής των φακέλλων πλην όμως δεν υπέγραψαν τα συνημμένα στο άνω πρακτικό "πρωτόκολλο παραλαβής αφανών εργασιών οδοστρωσίας", "πρωτόκολλο παραλαβής αδρανών υλικών οδοστρωσίας", "αναλυτική επιμέτρηση" και "τελική επιμέτρηση του έργου".

Εν τω μεταξύ ο εναγόμενος Συνεταιρισμός είχε καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 23.500.000 δρχ. όπως συνομολογεί και ο ενάγων, πλην όμως διαφοροποιείται μόνο για το κονδύλιο που κατεβλήθη την 29-8-1994 των 5.000.000 δρχ. για το οποίο ισχυρίζεται ότι μέρος αυτού (των 5.000.000 κάλυψε παλαιά οφειλή του εναγομένου (2.898.865 δρχ.) η οποία όμως δεν αποδείχθηκε.

Επειδή η κατασκευή του έργου έγινε χωρίς επιβλέποντα μηχανικό και απαιτήθηκε για την έκδοση οικοδομικών αδειών από την Διεύθυνση Πολεοδομίας Πολυγύρου η προσκόμιση βεβαίωσης πολιτικού μηχανικού για την πορεία του έργου, ανατέθηκε με το υπ' αριθμ. 34/17-4-1995 πρακτικό του Δ.Σ του εναγομένου, ο έλεγχος του έργου στον πολιτικό Μηχανικό .....

Ο έλεγχος που έγινε από τον άνω πολιτικό μηχανικό αφορούσε την ποσότητα του υλικού οδοστρωσίας, την ποιότητα και την σωστή προδιαγραφή 0-155 η οποία είχε επιλεγεί κατά την μελέτη και την προκήρυξη στην οποία συμφώνησε και ο εργολάβος. Σύμφωνα με την εμπεριστατωμένη και πλήρως αιτιολογημένη από 10-4-1996 εισηγητική έκθεση του άνω πολιτικού μηχανικού ..., η ποσότητα του υλικού δεν ήταν δυνατόν να εξακριβωθεί με ασφαλή τρόπο, διότι η τελική διαμόρφωση της σκάφης (των οδών) έγινε χωρίς την παρουσία τοπογράφου με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν στοιχεία παραλαβής σκάφης, τα οποία σε συνδυασμό με τα υπάρχοντα υψόμετρα θα έδιναν τον όγκο του υλικού που διαστρώθηκε, στοιχείο απαραίτητο αφού κατά τα συνομολογηθέντα, βάσει του υλικού θα διαμορφώνονταν η επιμέρους αμοιβή αμμοχαλικόστρωσης.

Επίσης ως προς την ποιότητα του υλικού που διαστρώθηκε διαπιστώθηκε ότι ο δείκτης πλαστικότητάς του ήταν 8,6 με ανώτατο επιτρεπόμενο όριο 4 σύμφωνα με την προδιαγραφή 0-155 που συμφωνήθηκε. Για διαπίστωση της πυκνότητας του υλικού ο άνω πολιτικός μηχανικός ζήτησε από την 3η ΠΥΔΕ να ελέγξει τούτο. Η υπηρεσία μετά από δειγματοληψία που προέβη με υπάλληλό της από πολλά σημεία του έργου, διαπίστωσε τον άνω δείκτη πλαστικότητας.

Επίσης διαπιστώθηκε ότι το πάχος της υφισταμένης υποβάσης κυμαινόταν στα 10 cm. Λόγω του μικρού πάχους απαιτείτο να γίνει νέα διάστρωση θραυστου υλικού λατομείου ΠΤΠ 0-155 σε πάχος δύο στρώσεων των 10 cm ώστε να πλησιάσει το πάχος της τυπικής διατομής και εν συνεχεία να γίνει ασφαλτόστρωση, διαφορετικά θα δημιουργηθούν ρωγμές στην άσφαλτο με συνέπεια την μελλοντική καταστροφή της.

Τα πορίσματα αυτά του ελέγχου ανακοινώθηκαν προφορικά στον ενάγοντα τον Ιούνιο του έτους 1995, άρχισαν δε μεταξύ των διαδίκων διαβουλεύσεις για την επιδιόρθωση των ελαττωμάτων από τον ενάγοντα-εργολάβο και την επίλυση εν πάσει περιπτώσει της διαφοράς πλην όμως δεν έφεραν αποτελέσματα παρά τις κατ' αρχήν υποσχέσεις του ενάγοντος ως προς την επιδιόρθωση αυτών.

Μεταξύ των διαδίκων, ενώ το έργο δεν είχε παραλειφθεί από τον εναγόμενο συνεταιρισμό, αντηλλάγησαν εξώδικοι προσκλήσεις με τις οποίες ο ενάγων επικαλούμενος καλή κατασκευή του έργου και παράδοση αυτού, ζητούσε το υπόλοιπο της αμοιβής του ανερχόμενο κατ' αυτόν στο ποσό των 19.750.726 δρχ., ο δε εναγόμενος συνεταιρισμός αρνείτο στην καταβολή αυτού, επικαλούμενος πλέον των άνω ελαττωμάτων που καθιστούν το έργο άχρηστο και διαφορά που ανέκυψε ως προς την χιλιομετρική απόσταση μεταφοράς του υλικού από το λατομείο "Ελληνικοί λευκόλιθοι" στον οικισμό τους, ως προς την ποσότητα αυτού (υλικών) και την κατά 1 μέτρο στενότητα των οδών από αυτό που είχε συμφωνηθεί κατά πλάτος, με συνέπεια, η αμοιβή κατασκευής του έργου να εμφανίζεται μεγαλύτερη από αυτήν που πράγματι επιδικαιούτο.

Εν τέλει ο ενάγων - εργολάβος κατόπιν προσκλήσεως του Δ.Σ. του Συνεταιρισμού, εμφανίσθηκε ενώπιον του την 20-6-1996, ο οποίος αφού αναφέρθηκε στην από 10-4-1996 έκθεση του πολιτικού μηχανικού ..., δέχθηκε να μετρηθεί η χιλιομετρική απόσταση από τον οικισμό μέχρι τα μεταλλεία, να γίνει έλεγχος στο θραυστικό υλικό, να φρεσκάρει τους δρόμους όπου έχουν ατέλειες και να πληρωθεί χωρίς τόκους υπερημερίας.

Ο εναγόμενος μετά ταύτα του απέστειλε εξώδικο πρόσκληση η οποία του επεδόθη την 22-7-1996 με την οποία αφού του επεσήμανε τις ατέλειες του έργου τον καλούσε να παραστεί την 28-9-1996 και ώρα 10 πρωινή ώστε παρουσία του να γίνει επανέλεγχος του έργου και να συνταγεί η τελική επιμέτρηση. Ο ενάγων κατά την άνω ορισθείσα ημέρα δεν εμφανίσθηκε στο έργο και ο εναγόμενος συνεταιρισμός ενήργησε με τον πολιτικό μηχανικό έλεγχο του έργου και του γνωστοποίησε τα πορίσματα αυτού με την από 1-11-1996 εξώδικο που του κοινοποιήθηκε την 18-11-1996, συνεπιδίδοντας και την από 25-9-1996 τεχνική έκθεση του μηχανικού, από την οποία προέκυψε ότι στο 90% των οδών τα πλάτη τους ήταν κατά 1 μέτρο ελλιπή, ότι απαιτείτο νέα στρώση υλικού.

Επίσης τον καλούσαν όπως εντός προθεσμίας 20 ημερών από τη λήψη της εξωδίκου υποβάλλει προς έγκριση νέα μελέτη οδοποιίας πολιτικού μηχανικού της επιλογής του για την θεραπεία των πλημμελειών άλλως θα τον κήρυσσαν έκπτωτο. Μετά ταύτα ο ενάγων χωρίς να προβεί σε καμία ενέργεια άσκησε την ένδικη αγωγή ο δε εναγόμενος συνεταιρισμός κήρυξε έκπτωτο τον ενάγοντα, και ανέθεσε το έργο που ήταν πλέον άχρηστο σε άλλο εργολάβο (Ν.

Καϊσίδη), αφού συνετάγη νέα προς τούτο μελέτη καταβάλλοντος σ' αυτόν 21.500.000 δρχ. Πρέπει να σημειωθεί ότι μεταξύ των μελών του Δ.Σ. του εναγομένου Συνεταιρισμού δημιουργήθηκαν προστριβές, λόγω της καταβολής στον ενάγοντα, μετά τη διαπίστωση των άνω ατελειών που καθιστούσε το έργο άχρηστο, ποσού 9.000.000 δρχ.

Προς τούτο μάλιστα το νέο Δ.Σ του εναγομένου υπέβαλε μήνυση σε βάρος του τότε προέδρου του Δ.Σ και μελών του για απιστία σε βάρος του Συνεταιρισμού οι οποίοι όμως απηλλάγησαν τελεσιδίκως με το υπ' αριθ. 1509/1999 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης. Απ' όλα τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι ποτέ δεν έλαβε χώρα παραλαβή του έργου πραγματικά, αλλά ούτε και αυτοδίκαιη όπως επικαλείται αόριστα ο ενάγων, αφού αυτός δεν επικαλείται χρόνο εγγυήσεως του έργου και πάροδο μετά ταύτα 2 μηνών από της εγγυήσεως αυτού όπως επιτάσσει το Π.Δ. 609/1985.

Για όλα τα παραπάνω με λόγο γνώσεως και σαφήνειας, έχοντας ιδία αντίληψη των πραγμάτων κατέθεσε ο μάρτυρας του εναγομένου εν αντιθέσει με την κατάθεση του μάρτυρα του ενάγοντος ο οποίος ήταν ασαφής και αόριστη. Ουδέποτε οι νόμιμοι εκπρόσωποι του εναγομένου υπέγραψαν και ανέκριναν τον από 9-11-1994 συγκριτικό πίνακα και τα επιμετρητικά στοιχεία του έργου, ούτε αναγνώρισαν την οφειλή όπως αβάσιμα ισχυριζόταν ο αρχικός ενάγων".

Επομένως, το Εφετείο, κρίναν ως ανωτέρω και δεχθέν ότι δεν υπήρξε παραλαβή του έργου, δεν παρεβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου τις ως άνω ουσιαστικές διατάξεις. Κατ' ακολουθίαν, ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ, πρώτος λόγος της αιτήσεως είναι αβάσιμος.

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 10 ΚΠολΔ, ως είχε κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο της εκδόσεως αποφάσεως περί αποδείξεως, επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο παρά το νόμο εδέχθη πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθή χωρίς απόδειξη ή δεν διέταξε απόδειξη γι' αυτά. Ως πράγματα νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, ενώ δεν αποτελούν πράγματα και συνεπώς δεν ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως εκ των κρίσεων της αποφάσεως σχετικώς προς την αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, τα επιχειρήματα και τα συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Εν προκειμένω, το Εφετείο εσχημάτισε την κρίση του εκ των καταθέσεων των εξετασθέντων, δυνάμει προηγουμένης παρεμπιπτούσης αποφάσεώς του, μαρτύρων και των προσαχθέντων και επικληθέντων από τους διαδίκους εγγράφων. Επομένως, ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ. 10 ΚΠολΔ, δεύτερος λόγος της αιτήσεως, είναι αβάσιμος, ενώ καθ' ο μέρος διαλαμβάνει διαφορετική εκτίμηση των αποδείξεων είναι απαράδεκτος.

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επεκαλέσθησαν και προσεκόμισαν.

Εν προκειμένω, το Εφετείο βεβαιώνει ότι για το σχηματισμό της κρίσεώς του έλαβε υπόψη του τις ανωτέρω μαρτυρικές καταθέσεις και όλα τα έγγραφα τα οποία επεκαλέσθησαν και προσεκόμισαν οι διάδικοι. Από τη βεβαίωση αυτή, εν συνδυασμώ προς την αιτιολογία της πληττομένης αποφάσεως, δεν γεννάται αμφιβολία ότι ελήφθησαν υπόψη τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα (μαρτυρικές καταθέσεις και επικληθέντα και προσκομισθέντα από τους αναιρεσείοντες έγγραφα), περιλαμβανόμενα στην ως άνω επιτρεπτή, κατά το είδος των αποδείξεων, αναφορά της. Επομένως, είναι αβάσιμος ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, τρίτος λόγος της αιτήσεως. Μετά ταύτα, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25.10.2004 αίτηση των ... κλπ περί αναιρέσεως της υπ' αρ. 1738/2004 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου εκ χιλίων εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Νοεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ