Legislator Case Law & Legislation
188/2006 AI generated

Supreme Court dismisses appeal discussion due to lack of proper representation for all appellants.

Case Number 188/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared the appeal discussion inadmissible because the counsel representing the appellants lacked full power of attorney for all parties involved. Although only two of the four appellants appeared in court, the court found no evidence that the absent parties were legally summoned or had waived their right to appeal. Consequently, the proceedings were voided for all appellants under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Articles 94 & 1, 96, 97 & 1, 104, 118 & 5, 122 & 1, 123 & 1, 564 & 4, 576 & 3 of the Civil Procedure Code; The appeal discussion is inadmissible if the counsel lacks power of attorney for all appellants and the absent parties were not legally summoned or waived their rights.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal power of attorney civil procedure code proper representation supreme court ruling

Cited Legislation

AI generated
Articles 94 & 1, 96, 97 & 1, 104, 118 & 5, 122 & 1, 123 & 1, 564 & 4 of the Civil Procedure Code
Article 110 & 2 of the Civil Procedure Code
Article 576 & 3 of the Civil Procedure Code
Article 299 of the Civil Procedure Code
Article 297 of the Civil Procedure Code

Cited Case Law

AI generated
Supreme Court Case 2/1992

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 188 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 188/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1) Β. Φ., κατοίκου ..., 2) Ε. Δ., το γένος Α. Φ. κ..., 3) Σ. Γ., κατοίκου ... και 4) Γ. Π., κατοίκου .... Οι 1η και 2η εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Περιμανθούλα Πασσαδέλη-Γκιβίση, οι 3ος και 4ος δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Του αναιρεσίβλητου:Α. Λ. ή Π., κατοίκου ΗΠΑ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευστάθιο Ζάγκα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15 Ιουνίου 1993 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 346/1995 μη οριστική, 292/1999 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 297/2003 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 5 Απριλίου 2004 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Αντωνιάδης ανέγνωσε την από 16 Νοεμβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη 297/2003 απόφαση του Εφετείου Ιωαννίνων.

Η πληρεξούσια των παρισταμένων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 94 &1, 96, 97 &1,104,118 αριθ.5, 122 &1, 123 &1 και 564 & 4 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι ο δικηγόρος που επισπεύδει τη συζήτηση της αναιρέσεως, υπογράφοντας την απαιτούμενη κλήση και την παραγγελία προς τον δικαστικό επιμελητή για την επίδοση, καθώς και εκείνος που εκπροσωπεί τον διάδικο κατά τη συζήτησή της στον 'Αρειο Πάγο, πρέπει να είναι εφοδιασμένος με σχετική πληρεξουσιότητα, η οποία παρέχεται από τον εκπροσωπούμενο διάδικο, είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με έγγραφο της Α., είτε με προφορική δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά.

Η έλλειψη της πληρεξουσιότητας, εξεταζόμενη και αυτεπαγγέλτως, έχει ως συνέπεια την ακυρότητα των άνω πράξεων της προδικασίας και την μη προσήκουσα παράσταση του διαδίκου κατά τη συζήτηση. Εφόσον δε οι αναιρεσείοντες είναι περισσότεροι και ο δικηγόρος που εμφανίστηκε γι' αυτούς δεν έχει την πληρεξουσιότητα και ενός έστω από τους αναιρεσείοντες, που επιμελήθηκαν τη συζήτηση αυτή, κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους, αν ο αναιρεσείων αυτός δεν έχει κλητευθεί από τον αντίδικο ή τον ομόδικό του (Ολ.

ΑΠ 2/1992). Εξάλλου, κατά μεν το άρθρο 110 &2 του ΚΠολΔ οι διάδικοι έχουν δικαίωμα να παρίστανται σε όλες τις συζητήσεις της υποθέσεως και πρέπει για το σκοπό αυτό να καλούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου, κατά δε το άρθρο 576 & 3 του ίδιου Κώδικα, αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους.

Ειδικότερα από την τελευταία διάταξη προκύπτει ότι δεν επιτρέπεται η εισαγωγή της αιτήσεως αναιρέσεως για συζήτηση μόνο για μερικούς από τους διαδίκους της αναιρετικής δίκης ακόμη και αν πρόκειται για απλή ομοδικία, παρά την αντίθετη διάταξη του άρθρου 75 & 2 ΚΠολΔ. Στην προκείμενη περίπτωση, προκύπτει μεν από την προσκομιζόμενη ...

έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Ιωαννίνων Δ. Σ., ότι την παρούσα συζήτηση της αναιρέσεως φέρονται ότι επιμελήθηκαν οι αναιρεσείοντες δια του δικηγόρου Δ. Π., κατά παραγγελία του οποίου ο δικαστικός αυτός επιμελητής επέδωσε στον πληρεξούσιο δικηγόρο και αντίκλητο του αναιρεσίβλητου αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως και κλήση να παραστεί κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, κατά την οποία εμφανίστηκαν μόνο οι δύο πρώτες αναιρεσείουσες, Β.

Φ. και Ε. Δ., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Περιμανθούλα Πασσαδέλη-Γκιβίση. Από κανένα όμως αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει ότι πληρεξούσιος δικηγόρος που επέσπευσε τη συζήτηση είχε την προς τούτο απαιτούμενη πληρεξουσιότητα και των απολειπομένων αναιρεσειόντων Σ. Γ.

και Γ. Π., ούτε ότι κλητεύθηκαν αυτοί νόμιμα να παραστούν κατά τη συζήτηση αυτή με επιμέλεια του αναιρεσίβλητου ή των παραστάντων αναιρεσειόντων, ούτε τέλος ότι έγινε κάποια δήλωση παραιτήσεώς τους από το ένδικο μέσο της αναιρέσεως και μάλιστα κατά το νόμιμο τρόπο, που προβλέπεται στο άρθρο 299, σε συνδυασμό με το άρθρο 297 του ΚΠολΔ.

Επομένως πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 576 && 1 και 3 του ΚΠολΔ. (Ολ.ΑΠ 2/1992).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 5 Απριλίου 2004 αιτήσεως των: 1) Β. Φ., 2) Ε. Δ., 3) Σ. Γ. και 4) Γ. Π., περί αναιρέσεως της 297/2003 αποφάσεως του Εφετείου Ιωαννίνων.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιανουαρίου 2006 και δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ