Legislator Case Law & Legislation
1888/2022 AI generated

Supreme Court dismisses appeal and intervention as inadmissible due to lack of pending litigation stage.

Case Number 1888/2022
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal against the First Instance Court's judgment and rejected a supplementary intervention filed by a debt management company. The court held that the intervention was inadmissible because the underlying appeal had already been rejected, meaning no valid judicial stage remained for the intervenor to participate in. Consequently, the appellants and the intervenor were ordered to pay the defendants' legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Articles 246 and 573 of the Code of Civil Procedure; An intervention is inadmissible if the primary legal remedy has been rejected, as the prerequisite of a pending valid judicial stage no longer exists.

Keywords

AI generated
admissibility of appeal supplementary intervention debt management company legal costs allocation Code of Civil Procedure judicial stage requirement inadmissible remedy

Cited Legislation

AI generated
Article 576 paragraph 2 of the Code of Civil Procedure
Articles 94 paragraph 1, 96 paragraph 1, 97 and 104 of the Code of Civil Procedure
Articles 246 and 573 of the Code of Civil Procedure
Articles 106, 176, 183 and 191 paragraph 2 of the Code of Civil Procedure
Article 325 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1888 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1888/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη - Εισηγητή, Ασημίνα Υφαντή και Κανέλλα Τζαβέλλα - Δημαρά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Σεπτεμβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "ALPHA BANK", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως διαχειρίστριας απαιτήσεων και ως εντολοδόχου και ειδικού πληρεξουσίου, αντιπροσώπου και αντικλήτου της εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ε. Κ. του Κ., κατοίκου ... 2) Ν. Χ. του Μ., 3) Π. Κ., το γένος Ε. Π., 4) Μ. Χ. του Γ., κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ουρανία Μπουρδάκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της Προσθέτως Παρεμβαίνουσας: Εταιρείας με την επωνυμία "..." και τον διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ως διαχειρίστριας των απαιτήσεων της εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία "...", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Χαρακτινιώτη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3/1/2012 ανακοπή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χανίων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 39/2020 του Μονομελούς Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28/7/2020 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1, 97 και 104 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, η προς τον οποίο πληρεξουσιότητα δίδεται είτε με συμβολαιογραφικό έγγραφο είτε με προφορική δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά και παρέχει το δικαίωμα να παριστά στο δικαστήριο εκείνον που την έδωσε, να ενεργεί όλες τις κύριες ή παρεπόμενες πράξεις που αφορούν τη διεξαγωγή της δίκης, στις οποίες περιλαμβάνεται, πλην άλλων, και η άσκηση ενδίκων μέσων καθώς και να παρίσταται στις αντίστοιχες δίκες που δημιουργούνται από τις πράξεις αυτές.

Για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως την συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο ελέγχει, αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη της πληρεξουσιότητας καθώς και την υπέρβασή της (ΟλΑΠ 13/2008).

Από τις ως άνω διατάξεις, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 576 παρ. 2 και 577 παρ. 1 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι, επί ερημοδικίας του φερομένου ως ασκήσαντος την αναίρεση διαδίκου, χωρίς την απόδειξη της υπάρξεως πληρεξουσιότητας αυτού προς τον υπογράφοντα αυτή (αναίρεση) δικηγόρο, η τελευταία απορρίπτεται ως απαράδεκτη (ΑΠ 220/2021,ΑΠ 165/2020, ΑΠ 1053/2018, ΑΠ 243/2014, ΑΠ 1852/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. 11.272/15.09.2021 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της δικαστικής περιφέρειας του Εφετείου της Αθήνας Ε. Χ.-Μ., ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση από 28.07.2020 αίτησης αναίρεσης κατά της 39/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κρήτης, με πράξη ορισμού ως αρμοδίου του Α1 πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου και πράξη ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (19.09.2022), καθώς και κλήση των αναιρεσίβλητων, που επισπεύδουν τη συζήτηση της υπόθεσης, προς την αντίδικό τους αναιρεσείουσα για να παραστεί κατά την ανωτέρω δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στην τελευταία.

Αυτή, όμως, δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως με τη σειρά της από το πινάκιο , ούτε κατέθεσε κατ` άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ δήλωση μη παραστάσεως πληρεξούσιου δικηγόρου της κατά τη δικάσιμο αυτή. Περαιτέρω, όμως, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, δεν προκύπτει η ύπαρξη πληρεξουσίου για τον καταθέσαντα στο Εφετείο Κρήτης το δικόγραφο της ένδικης αναίρεσης και εξουσιοδοτηθέντα από τον υπογράφοντα την αίτηση, δικηγόρο Χανίων, Άνθιμο Χριστοδουλίδη, αλλ' ούτε και πληρεξούσιο προς τον υπογράφοντα την αίτηση αναίρεσης, δικηγόρο Αθηνών, Ιωάννη Χαρακτινιώτη.

Συνεπώς, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπό κρίση από 28.07.2020 αίτηση αναίρεσης της ως άνω υπ' αριθμ. 39/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κρήτης, αφού δεν αποδεικνύεται πληρεξουσιότητα της αναιρεσείουσας προς τον υπογράφοντα την ως άνω ένδικη αίτηση αναίρεσης, θεωρουμένης αυτής (αναιρεσείουσας) δικονομικώς απούσας, αν και νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθείσας από τους επισπεύδοντες τη συζήτηση αναιρεσίβλητους, και, περαιτέρω, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα για την άσκησή της στο δημόσιο ταμείο(άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 79 επ. ΚΠολΔ η άσκηση παρέμβασης, υπό οποιαδήποτε μορφή της (κύριας, πρόσθετης και αυτοτελούς πρόσθετης), προϋποθέτει ύπαρξη εκκρεμούς, παραδεκτώς αρξάμενης δίκης μεταξύ άλλων προσώπων. Έτσι, όταν πρόσθετη ή αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση ασκείται μετά την άσκηση ένδικου μέσου από τους κύριους διαδίκους, το οποίο ασκήθηκε απαραδέκτως και απορρίπτεται για τον λόγο αυτό, ως απαράδεκτες απορρίπτονται και οι παρεμβάσεις αυτές, διότι δεν υφίσταται στάδιο παραδεκτής δικαστικής έρευνάς τους.

Ακόμη δε και αν η πρόσθετη παρέμβαση χαρακτηρισθεί ως αυτοτελής(άρθρ.83 ΚΠολΔ), ο παρεμβαίνων δεν διεξάγει δική του δίκη υποκαθιστώντας τον κύριο διάδικο, υπέρ του οποίου παρεμβαίνει, αλλά έχει απλώς εξουσία αντιπροσώπευσής του εάν απολείπεται ή σιωπά (άρθρ.83, 76 παρ. 1 ΚΠολΔ), χωρίς να μπορεί να καλύψει δια της δικής του νομότυπης παραστάσεως το απαράδεκτο του ένδικου μέσου που ασκήθηκε, καθόσον προϋπόθεση για την παραδεκτή άσκηση της παρεμβάσεώς του αποτελεί η παραδεκτή άσκηση του εκδικαζόμενου ένδικου μέσου από τον κύριο διάδικο.

Στην προκείμενη περίπτωση, η εδρεύουσα στη ... ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "...", με ιδιαίτερο δικόγραφο, που κατατέθηκε στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 18.07.2022 και επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, στην αναιρεσείουσα και τους αναιρεσίβλητους (βλ. τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες από την παρεμβαίνουσα υπ` αριθμ. 5173 Γ'/18.07.2022, και 5269Ζ', 5270Ζ',5271Ζ',5272Ζ'/ 18.07.2022 εκθέσεις επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών στα Εφετεία Αθηνών και Κρήτης Φ.

Σ. και Δ. Β., αντίστοιχα), άσκησε το πρώτον ενώπιον του Αρείου Πάγου, αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της αναιρεσείουσας ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", επικαλούμενη ως έννομο συμφέρον της το γεγονός ότι είναι νόμιμη διαχειρίστρια της αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία "...", μη διαδίκου στην παρούσα δίκη, υπέρ και κατά της οποίας ισχύει το δεδικασμένο από την παρούσα δίκη (άρθρ. 325 ΚΠολΔ), επικαλούμενη περαιτέρω και την ιδιότητα της τελευταίας ως ειδικής διαδόχου της αναιρεσείουσας τραπεζικής εταιρείας.

Ωστόσο, η ως άνω παρέμβαση της παρεμβαίνουσας εταιρείας, η οποία έχει νόμιμα αδειοδοτηθεί και ελέγχεται από την Τράπεζα της Ελλάδος ως εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 4354/2015, όπως αυτός ισχύει (απόφαση 225/12-4-2017 της Επιτροπής Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων, ΦΕΚ B`/1391/24-4-2017), με την επικαλούμενη ιδιότητα της διαχειρίστριας απαιτήσεων της προαναφερόμενης εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία "...", σύμφωνα, και με την προεκτεθείσα νομική σκέψη, μετά την απόρριψη της ένδικης από 28.07.2020 αίτησης αναίρεσης ως απαράδεκτης, εφόσον δεν υφίσταται, πλέον, στάδιο παραδεκτής δικαστικής έρευνάς της, πρέπει, συνεκδικαζόμενη με την αίτηση αναίρεσης (άρθρ. 246 και 573 ΚΠολΔ), να απορριφθεί.

Τέλος η αναιρεσείουσα και η αυτοτελώς υπέρ αυτής προσθέτως παρεμβαίνουσα πρέπει να καταδικαστούν, ενιαίως, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, οι οποίοι παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτών (άρθρα 106, 176, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ),

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ την από 28.07.2020 και με αριθ. καταθ. 22/07.08.2020 αίτηση αναίρεσης και την από 15.07.2022 και με αριθ. καταθ. 35/18.07.2022 πρόσθετη υπέρ της αναιρεσείουσας παρέμβαση.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 28.07.2020 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 39/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κρήτης και την από 15.07.2022 αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα για την άσκηση της αναίρεσης στο δημόσιο ταμείο.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα και την αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσα στην πληρωμή δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ, για το σύνολο των δικαστικών εξόδων των αναιρεσίβλητων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Οκτωβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Νοεμβρίου 2022.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ