1887/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1887 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1887/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ...., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Επαμεινώνδα Κουφογιάννη, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 §2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε. (Ο.Τ.Ε.)", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Τριανταφύλλου, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/3/1997 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2344/1999 του ίδιου Δικαστηρίου και 3954/2000 του Εφετείου Αθηνών. Επί της τελευταίας αποφάσεως ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 21/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Αθηνών. Το Εφετείο Αθηνών εξέδωσε την 8853/2004 απόφαση, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 26/7/2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος, ανέγνωσε την από 3/9/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με το άρθρο 19 παρ. 1 εδαφ. δ΄ του προϊσχύσαντος (από το έτος 1954 έως την 8-9-1969) και έχοντος ισχύ νόμου Γενικού Κανονισμού Προσωπικού ΟΤΕ ορίζεται ότι το μόνιμο προσωπικό απολύεται εκτός άλλων και ένεκα συμπληρώσεως του ορίου ηλικίας: "Η δια τον λόγον τούτον αποχώρησις χωρεί ως εξής: Του πάσης φύσεως θήλεος προσωπικού άμα τη συμπληρώσει του 55ου έτους, εξαιρέσει των Τηλεφωνητριών, Χειριστριών, Χειριστριών τηλεφωνουμένων τηλεγραφημάτων και Χειριστριών Μηχανογραφικού Κέντρου, αποχωρουσών άμα τη συμπληρώσει του 50ου έτους.

Των Διευθυντών άμα τη συμπληρώσει του 65ου έτους, των δε υποδιευθυντών και τμηματαρχών α (Α1) άμα τη συμπληρώσει του 62ου. Του λοιπού ανωτέρω προσωπικού, του μέσου Διοικητικού και Οικονομικού προσωπικού καθώς και των ταξινόμων εκ του προσωπικού των ειδικών κατηγοριών άμα τη συμπληρώσει του 60ου έτους. Δια την εφαρμογήν των ανωτέρω ως ημέρα γεννήσεως λαμβάνεται η 31η Δεκεμβρίου του έτους γεννήσεως".

Η ως άνω διάταξη του άρθρου 19 παρ. 1 εδαφ. δ΄ του προϊσχύσαντος από το έτος 1954 ΓΚΠ-ΟΤΕ αρχικά αντικαταστάθηκε με το άρθρο 19 παρ. 1 εδαφ. ε΄ του κυρωθέντος με το άρθρο 54 παρ. 1 του ν.δ. 165/1973 ΓΚΠ-ΟΤΕ και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε εκ νέου από 24-2-1979 με το άρθρο 19 παρ. 1 εδαφ. ε΄ και στ΄ του ήδη ισχύοντος, και έχοντος επίσης ισχύ νόμου, ΓΚΠ-ΟΤΕ (παρ. 3 της 2664/15-2-1979 κοινής αποφάσεως των Υπουργών Εργασίας και Συγκοινωνιών), με το οποίο ορίζεται ότι το προσωπικό του ΟΤΕ απολύεται:

ε) λόγω ορίου ηλικίας άμα τη συμπληρώσει του 65ου έτους και στ) ένεκα συμπληρώσεως 35ετούς υπηρεσίας και του 56ου έτους της ηλικίας του". Τέλος, με το άρθρο 66α παρ. 70 εδαφ. β΄ του ίδιου ισχύοντος ΓΠΚ-ΟΤΕ ορίζονται τα εξής: 1) Καταργούνται οι διατάξεις του Κανονισμού αυτού που αναφέρονται στο προσωπικό των Ειδικοτήτων Χειριστριών Εκμεταλλεύσεως, Χειριστριών Μηχανογραφήσεως και Δακτυλογράφων - Γραμματέων και 2) Ενοποιούνται οι Ειδικότητες Χειριστριών Εκμεταλλεύσεως, Χειριστριών Μηχανογραφήσεως και Δακτυλογράφων -Γραμματέων με το Διοικητικό - Εκμεταλλεύσεως κλάδο, το δε προσωπικό των Ειδικοτήτων αυτών εντάσσεται στο Διοικητικό - Εκμεταλλεύσεως προσωπικό, με τη μεταφορά ίσου με το εντασσόμενο προσωπικό αριθμού θέσεων από τις Ειδικότητες αυτές στο Διοικητικό - Εκμεταλλεύσεως κλάδο.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, κατά κρίση ανέλεγκτη, δέχθηκε τα ακόλουθα: Την 7-12-1962 η αναιρεσείουσα προσλήφθηκε από την αναιρεσίβλητη (ΟΤΕ-ΑΕ), με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ως έκτακτη χειρίστρια διατρητικών μηχανών, μονιμοποιήθηκε την 15-5-1964 στο βαθμό ΧΜΚS και την 3-6-1967 εξαναγκάσθηκε να παραιτηθεί από το τότε δικτατορικό καθεστώς και αποχώρησε από την ως άνω υπηρεσία της.

Μετά τη μεταπολίτευση υπέβαλε την από 9-9-1974 αίτηση για επάνοδο της στην ενεργό υπηρεσία, η οποία απορρίφθηκε με τη 562/26.4.1975 πράξη της Πρωτοβάθμιας Επιτροπής του άρθρου 4 Ν.Δ. 76/1974. Κατά της πράξεως αυτής η αναιρεσείουσα άσκησε αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.

Μετά την έναρξη ισχύος του ν. 1232/1982 υπέβαλε νέα αίτηση στην Ειδική Επιτροπή Δευτεροβάθμιας κρίσης και εκδόθηκε το υπ' αριθμ. 214/1992 πρακτικό της Γ. Ειδικής Τριμελούς Επιτροπής Δευτεροβάθμιας κρίσης, με το οποίο εξαφανίσθηκε η 562/1975 ως άνω πράξη και κρίθηκε ότι συνέτρεχαν στο πρόσωπο της αναιρεσείουσας οι προϋποθέσεις για την επάνοδο της στην υπηρεσία, καθώς και για τη βαθμολογική της αποκατάσταση με αναγνώριση του εκτός χρόνους υπηρεσίας και προαγωγή της στον αναλογούντα βαθμό.

Κατόπιν των ανωτέρω εκδόθηκε η 53175/11-11-1993 απόφαση του Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών, η οποία όριζε ότι έπρεπε να επανέλθει στην ενεργό υπηρεσία και ο ΟΤΕ, δια του Συμβουλίου Προαγωγών του, αποφάσισε την αναδρομική βαθμολογική τακτοποίηση της μέχρι του βαθμού Α3Δ από 1-1-1983. Η αναιρεσείουσα ουδέποτε επανήλθε στην ενεργό υπηρεσία, γιατί την 4-5-1995 ο ΟΤΕ της γνωστοποίησε το υπ' αριθμ. ....

έγγραφο της Διεύθυνσης Προσωπικού του, με το οποίο θεώρησε ότι η αναιρεσείουσα αποχώρησε αυτοδίκαια και υποχρεωτικά από την ενεργό υπηρεσία από 1-1-1993, ως συμπληρώσασα το προς συνταξιοδότηση όριο ηλικίας. Όμως ως προς την αναιρεσείουσα, η οποία γεννήθηκε το έτος 1939 (11-3-1939), είχαν εφαρμογή οι διατάξεις του προϊσχύσαντος ΓΚΠ/ΟΤΕ, δηλαδή του ισχύοντος κατά το χρόνο προσλήψεως της, των οποίων την εφαρμογή επιπρόσθετα ρητά επικαλείται με τις προτάσεις της.

Το άρθρο 19 του ισχύοντος κατά το χρόνο προσλήψεως της ενάγουσας (1962) Κανονισμού, σχετικά με το όριο συνταξιοδότησης του μονίμου προσωπικού με την ειδικότητα χειριστή, διέκρινε το μόνιμο προσωπικό με την ειδικότητα αυτή ανάλογα με το φύλο και όριζε ότι το θήλυ προσωπικό με την ειδικότητα "χειριστριών" απολύεται άμα τη συμπληρώσει του 50ου έτους, ενώ το άρρεν προσωπικό της ειδικής κατηγορίας των χειριστών άμα της συμπληρώσει του 55ου έτους.

Η διάκριση αυτή, με βάση μόνο το φύλο του εργαζομένου, απαγορεύεται, αφού έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της ισότητας αλλά και με τις διατάξεις των σχετικών Οδηγιών της ΕΚ και εφόσον στον Κανονισμό του ΟΤΕ καθοριζόταν διαφορετική ηλικία για τη θεμελίωση δικαιώματος συνταξιοδοτήσεως των υπαλλήλων με την ειδικότητα του χειριστή στους άνδρες και στις γυναίκες, η εν λόγω διάταξη του άρθρου αυτού, κατ' εφαρμογή του ν. 1414/1984, καταργήθηκε.

Ως εκ τούτου η σύμβαση της αναιρεσείουσας έληγε αυτοδίκαια λόγω συμπληρώσεως του ορίου ηλικίας της στις 31-12-1994.

Συνεπώς, η απόλυση της από τον ΟΤΕ, που θεώρησε ότι η αναιρεσείουσα αποχώρησε αυτοδίκαια και υποχρεωτικά από την ενεργό υπηρεσία από 1-1-1993, λόγω συμπληρώσεως του προς συνταξιοδότηση ορίου ηλικίας, είναι άκυρη και ως εκ τούτου ο ΟΤΕ, που μετά την προαναφερομένη υπ' αριθμ. 53175/11-11-93 απόφαση του Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών (ΦΕΚ 146/24-11-93 τεύχος ΝΠΔΔ), δεν την επανέφερε στην ενεργό υπηρεσία και δεν αποδέχθηκε τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες της, κατέστη υπερήμερος. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο παρεβίασε, παραλείποντας να εφαρμόσει, τις ως άνω διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου και ιδίως εκείνη του άρθρου 66α παρ. 70 του ήδη ισχύοντος ΓΚΠ-ΟΤΕ, αφού ενόψει της, με την τελευταία αυτή διάταξη, εντάξεως των χειριστριών στο διοικητικό προσωπικό, έπρεπε να δεχθεί ότι η αναιρεσείουσα ήταν απολυτέα με τη συμπλήρωση όχι του 55ου αλλά του 60ου έτους της ηλικίας της, δηλαδή στις 31-12-1999. Επομένως, ο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ μοναδικός λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η ως άνω πλημμέλεια, είναι βάσιμος, γι΄ αυτό και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 8853/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1100) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Οκτωβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ