Supreme Court remands appeal to lower court due to jurisdictional error after finding prior approval automatic. The court ruled the appeal request was for further trial, not a new appeal, and sent it back to the competent five-member court.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared itself incompetent and remanded the case to the five-member court of Western Macedonia for further trial. The appellant had previously challenged a lower court decision regarding the admissibility of their lawsuit due to lack of prior litigation steps, which the Supreme Court's full bench had already accepted as inadmissible because the relevant accounting approval was automatic. The current chamber determined that the appellant's request was merely a request for further trial of the existing case rather than a new appeal, thus transferring jurisdiction back to the original five-member court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 580 para. 3 of the Code of Civil Procedure; Art. 46 of the Code of Civil Procedure: When a Supreme Court chamber finds that a request for appeal is actually a request for further trial, it must declare itself incompetent and remand the case to the competent lower court for further trial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1884 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1884/2017
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη-Εισηγητή, κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σακκά, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου και Γεώργιο Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας - καλούσας: Ανώνυμης Τεχνικής Εταιρίας με την επωνυμία "..., που εδρεύει στη …, τελεί υπό εκκαθάριση και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παντελή Μήτση, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Του αναιρεσιβλήτου - καθού η κλήση: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης Εορδαίας (Δ.Ε.Υ.Α.Ε.), πρώην "Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης Πτολεμαΐδας (Δ.Ε.Υ.Α.Π.)", που εδρεύει στην Δ.Κ. Πτολεμαΐδας της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιορδάνη Καλαφάτη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-12-2008 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πενταμελές Εφετείο Δυτικής Μακεδονίας.
Εκδόθηκε η απόφαση 2/2010 του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 29-4-2011 αίτησή της. Επί της αίτησης αυτής εκδόθηκε η 1854/2013 απόφαση του Α2' Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, που παρέπεμψε στην πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου τον πρώτο λόγο αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.
Στη συνέχεια εκδόθηκε η 10/2016 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, η οποία δέχθηκε τον παραπεμφθέντα στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου πρώτο λόγο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. και παρέπεμψε την υπόθεση στο Α2 Τμήμα του Αρείου Πάγου προς έρευνα των λοιπών λόγων της αίτησης αναίρεσης. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση η καλούσα - αναιρεσείουσα με την από 28-11-2016 κλήση της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ: "Αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να την δικάσει, αν κατά την κρίση του δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση. Στην αντίθετη περίπτωση παραπέμπει την υπόθεση σε ιδιαίτερη συζήτηση και, αν πρόκειται για τους λόγους που αναφέρονται στους αριθμούς 1, 2, 3, 6 έως 17, 19 και 20 του άρθρου 559, μπορεί να παραπέμψει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση σε άλλο δικαστήριο ισόβαθμο και ομοειδές προς εκείνο το οποίο εξέδωσε την απόφαση που αναιρέθηκε ή στο ίδιο αν είναι δυνατή η σύνθεση του από άλλους δικαστές.
Αν, όμως, αναιρεθεί η απόφαση του τελευταίου αυτού δικαστηρίου, δικάζει αυτός την ουσία της υπόθεσης. Στην περίπτωση αυτή η υπόθεση εισάγεται με κλήση στο ίδιο τμήμα". Εξάλλου, κατά την παρ. 5 του ίδιου άρθρου: "Αν ο Άρειος Πάγος, δικάζοντας σε ολομέλεια, απορρίψει τους λόγους αναίρεσης που παραπέμφθηκαν στην ολομέλεια και υπάρχουν και άλλοι λόγοι αναίρεσης που δεν έχουν παραπεμφθεί, η υπόθεση αναπέμπεται στο τμήμα που την παρέπεμψε, στο οποίο συζητείται με κλήση σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 568.
Αν αναιρέσει την απόφαση, παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, σύμφωνα με όσα ορίζονται στην παράγραφο 3". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι σε περίπτωση που ο Άρειος Πάγος, δικάζοντας σε ολομέλεια, αναιρέσει την απόφαση, τότε δεν αναπέμπει την υπόθεση στο τμήμα που την παρέπεμψε, αλλά την παραπέμπει για περαιτέρω εκδίκαση, σύμφωνα με τα όσα ορίζονται στην παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου, δηλαδή είτε σε άλλο δικαστήριο ισόβαθμο και ομοειδές προς εκείνο το οποίο εξέδωσε την απόφαση που αναιρέθηκε ή στο ίδιο, αν είναι δυνατή η σύνθεση του από άλλους δικαστές.
Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα ακόλουθα: Επί της από 24-12-2008 αγωγής της αναιρεσείουσας, με την οποία ζητούσε να της καταβληθεί ποσό 45.339,27 ευρώ ως εργολαβικό αντάλλαγμα μετά τόκων υπερημερίας από την εκτέλεση συμβάσεως δημόσιου έργου για λογαριασμό της αναιρεσίβλητης, καθώς και ποσό 10.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη, εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων η 2/2010 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας, η οποία την απέρριψε ως απαράδεκτη λόγω μη τηρήσεως της αναγκαίας προδικασίας.
Κατά της αποφάσεως αυτής η αναιρεσείουσα άσκησε την από 29-4-2011 αίτηση αναιρέσεως, επί της οποίας εκδόθηκε η 1854/2013 απόφαση του Α2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, με την οποία ομόφωνα παραπέμφθηκε στην πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου ο από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο, με το να απορρίψει την αγωγή της αναιρεσείουσας ως απαράδεκτη λόγω μη τηρήσεως της ενδικοφανούς προσφυγής του άρθρου 12 ν. 1418/1984, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 12 και 13 παρ. 3 εδ.
α' του ως άνω νόμου, ενώ οι παραπάνω κανόνες δεν ήσαν εφαρμοστέοι στη συγκεκριμένη περίπτωση, λόγω αυτοδίκαιης έγκρισης του σχετικού λογαριασμού - πιστοποίησης, που είχε υποβάλει η αναιρεσείουσα στη διευθύνουσα υπηρεσία της αναιρεσίβλητης, μετά την άπρακτη πάροδο μηνός από την υποβολή του. Ειδικότερα, στην πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου παραπέμφθηκε το ζήτημα, αν η άπρακτη παρέλευση δύο μηνών από την υποβολή του τελικού λογαριασμού πιστοποίησης προς έγκριση στη Διευθύνουσα Υπηρεσία του φορέα κατασκευής του δημόσιου έργου συνεπάγεται υπό το καθεστώς του π.δ/τος 609/1985 τη σιωπηρή (αυτοδίκαιη, πλασματική) έγκριση του οικείου λογαριασμού, και μάλιστα ανεξάρτητα από το αν συντρέχουν ή όχι όλα τα αναγκαία για τη σύννομη κατάρτισή του στοιχεία, ήτοι αν αφορά εργασίες που εκτελέστηκαν ήδη κατά τη σύνταξη και υποβολή του στην προϊσταμένη αρχή.
Η πλήρης Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με την 10/2016 απόφασή της δέχθηκε τον ως άνω λόγο αναιρέσεως, και ειδικότερα ότι δεν ήταν προϋπόθεση της παραδεκτής άσκησης της ένδικης αγωγής η τήρηση της ενδικοφανούς προδικασίας του άρθρου 12 Ν. 1418/1984, λόγω αυτοδίκαιης έγκρισης του 7ου λογαριασμού - πιστοποίησης από 29-12-2002, και αναίρεσε την ως άνω απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.
Ωστόσο, ενόψει του ότι η αναιρετική εμβέλεια του ως άνω λόγου πλήττει το κύρος της προσβαλλόμενης αποφάσεως στο σύνολό της, οπότε παρείλκε η έρευνα των λοιπών λόγων αναιρέσεως, θα έπρεπε, σύμφωνα με τα όσα ορίζονται στο άρθρο 580 παρ. 3 και 5 ΚΠολΔ, η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου να παραπέμψει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, δηλαδή στο Πενταμελές Εφετείο Δυτικής Μακεδονίας, εφόσον είναι δυνατή η σύνθεση του από άλλους δικαστές, πλην όμως, από προφανή παραδρομή, παρέπεμψε την υπόθεση στο Α2 Τμήμα του Αρείου Πάγου προς έρευνα και των λοιπών λόγων αναιρέσεως.
Μετά την έκδοση της ως άνω αποφάσεως της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, η αναιρεσείουσα με την από 28-11-2016 αίτηση - κλήση ενώπιον του Α2 Τμήματος του Αρείου Πάγου ζητεί να αναιρεθεί η 2/2010 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας και για τους λοιπούς λόγους αναιρέσεως, που περιλαμβάνονται στην από 29-4-2011 αίτηση αναιρέσεως, προκειμένου να εξαφανισθεί η απόφαση αυτή στο σύνολό της, ώστε να γίνει δεκτή η ένδικη αγωγή της κατά της αναιρεσίβλητης. Ωστόσο, κατ' εφαρμογή των όσων εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη η κλήση αυτή εκτιμάται ως αίτηση για περαιτέρω εκδίκαση της υποθέσεως, και θα πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 46 ΚΠολΔ, το δικαστήριο τούτο να κηρυχθεί αναρμόδιο καθ' ύλη και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο αρμόδιο καθ' ύλη και κατά τόπο Πενταμελές Εφετείο Δυτικής Μακεδονίας, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει εαυτό αναρμόδιο καθ' ύλη.
Παραπέμπει την εκδίκαση της υποθέσεως στο αρμόδιο καθ' ύλη και κατά τόπο Πενταμελές Εφετείο Δυτικής Μακεδονίας.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Νοεμβρίου 2017.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Νοεμβρίου 2017.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ