1884/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1884 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1884/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά, Αντιπρόεδρο του Αρείου, Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη, Δημήτριο Γεώργα (σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 169/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Γεώργιο Αναστασάκο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1) Α. Ε. συζ. Δ., το γένος Κ. Κ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Ανσάλντο, 2) Δ. Ε. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον ίδιο παραπάνω πληρεξούσιο δικηγόρο Αντώνιο Ανσάλντο και 3) Θ. Ε. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο παραπάνω πληρεξούσιο δικηγόρο Αντώνιο Ανσάλντο, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθ.438/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά και με πολιτικώς ενάγοντα τον Ν. Δ. του Μ., κάτοικο ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο.

Το Τριμελές Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Ιουνίου 2016 αίτησή τους, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../2016.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 επ. ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει το από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν περιέχονται σ’ αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.

Η αιτιολογία αυτή μπορεί να συμπληρώνεται από το διατακτικό της αποφάσεως, με το οποίο το σκεπτικό αποτελεί ενιαίο όλο. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα ειδικότερα, αρκεί ο προσδιορισμός τους κατ’ είδος, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα χωριστά. Πρέπει όμως να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά από αυτά, προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική για τον κατηγορούμενο κρίση του.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης 438/2016 απόφασής του, το Τριμελές Εφετείο Πειραιά, κήρυξε ενόχους τους αναιρεσείοντες, των αξιοποίνων πράξεων της ηθικής αυτουργίας σε εξακολουθητικές ψευδορκίες, ψευδούς καταμήνυσης, απόπειρας απάτης η 1η, εξακολουθητικών ψευδορκίων και άμεσης συνέργειας σε απόπειρα απάτης ο 2ος και ψευδορκίας μάρτυρα ο 3ος και τους επέβαλε, αντίστοιχα, συνολικές ποινές φυλάκισης 30 μηνών στην 1η, 24 μηνών στον 2ο και φυλάκιση ενός έτους στον 3ο.

Όπως προκύπτει, όμως, από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης που παραδεκτά επισκοπούνται για τις ανάγκες του αναιρετικού λόγου, στο αιτιολογικό της, αφού παρατίθεται το νομικό μέρος της υπόθεσης στη συνέχεια γίνεται παράθεση των πραγματικών περιστατικών που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και που θεμελιώνουν την ενοχή του αναιρεσείοντα για τις παραπάνω πράξεις.

Δεν γίνεται όμως, παντάπασιν μνεία περί των ληφθέντων υπόψη του αποδεικτικών μέσων (μάρτυρες, έγγραφα, απολογίες κ.λπ.) στα οποία στήριξε την καταδικαστική του κρίση, ούτε από άλλη αναφορά του όλου περιεχομένου της αποφάσεως, προκύπτει, είτε ευθέως, είτε διηγηματικώς, ότι λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο.

Έτσι, η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη και πρέπει, κατά μερική παραδοχή του μοναδικού αναιρετικού λόγου από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ του ΚΠΔ (αν και προβαλλομένου με την επίκληση άλλων αιτιάσεων και όχι και της ανωτέρω), αλλά και κατ’ αυτεπάγγελτη εξέταση της πλημμέλειας αυτής (άρθρο 511 ΚΠΔ), να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρελκούσης μετά ταύτα της έρευνας των λοιπών αιτιάσεων.

Ακολούθως η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, δεδομένου ότι η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως, είναι εφικτή (άρθρο 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την απόφαση 438/2016 του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Δεκεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ