Supreme Court partially allows appeal on land boundary dispute, rejecting claim for 265 sqm area due to contradictory witness testimony.

Απόφαση 1884 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1884/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος-καθού η κλήση: Χ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Τζεμπελίκο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ. Του αναιρεσιβλήτου-καλούντος: Ψ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γρηγόριο Παπαδογιάννη με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-3-1977 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Δράμας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 12/1978, 232/1983 του ίδιου Δικαστηρίου και 270/1984 του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Κατά της ανωτέρω εφετειακής απόφασης ασκήθηκε αίτηση αναίρεσης και εκδόθηκε η 782/1987 απόφαση του Γ' τμήματος του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Δ' Τμήμα του Αρείου Πάγου. Στη συνέχεια εκδόθηκαν οι 1579/1988, 299/1990 και 524/1994 αποφάσεις του Δ' τμήματος του Αρείου Πάγου. Με την 524/1994 απόφαση διετάχθη η επανάληψη της συζητήσεως. Ήδη επανέρχεται η υπόθεση προς συζήτηση με την από 19-6-2006 κλήση του αναιρεσιβλήτου-καλούντος.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, η υπό κρίση υπόθεση νόμιμα φέρεται προς συζήτηση, με κλήση του εναγομένου-εφεσιβλήτου, ενώπιον του Τμήματος τούτου κατά παραπομπή της προς εκδίκαση σ' αυτό, μετά την αναίρεση, με την 782/1987 απόφαση του Γ' Τμήματος, για τους λόγους του άρθρ.559 αριθ. 8 και 11 ΚΠολΔ, της 270/1984 απόφασης του Εφετείου Θράκης, και την 1579/1988 απόφαση του Δ' Τμήματος, με την οποία, αναβλήθηκε η έκδοση της οριστικής του απόφασης επί της έφεσης του ενάγοντος κατά της 232/183 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Δράμας, έγινε δεκτή η έφεση αυτή κατά το μέρος που μ' αυτήν πλήττονταν η 12/1978 απόφαση του ίδιου πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, εξαφανίσθηκε η απόφαση αυτή και τάχθηκαν οι δέουσες αποδείξεις, εμμάρτυρες και πραγματογνωμοσύνη, και τη διεξαγωγή αυτών (άρθρ.580 παρ.3ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή του με άρθρ.31 παρ.2 ν.2172/1993 σε συνδ. Με άρθρ.32 παρ.6 του ίδιου ν.2172/1993).

Επειδή, όπως προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 309 παρ.2ΚΠολΔ, όσες αποφάσεις δεν κρίνουν οριστικά μπορούν να ανακληθούν σε κάθε στάση της δίκης από το δικαστήριο και αυτεπαγγέλτως. Στην κρινόμενη υπόθεση, με την 524/1994 μη οριστική απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, διατάχθηκε η αυτοπρόσωπη εμφάνιση του πραγματογνώμονα ...., τοπογράφου-μηχανικού, προς παροχή διευκρινίσεων επί της από 7-4-1992 έκθεσής του.Όπως όμως προκύπτει από τα μ' επίκληση προσκομιζόμενα από τον εναγόμενο-εφεσίβλητο με αριθ. πρωτ. 3457/27-9-2000 και 528/1-3-2006 πρακτικά της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής Νομού Δράμας, ο ανωτέρω πραγματογνώμονας πάσχει από χειρουργηθείσα στεφανιαία νόσο, με συμπεραινόμενο ποσοστό αναπηρίας 67% για πέντε έτη, από την τελευταία των ανωτέρω γνωμοδοτήσεων.

Συνεπώς υφίσταται αδυναμία. αυτοπρόσωπης εμφάνισης αυτού ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, γιαυτό πρέπει να ανακληθεί η ως άνω μη οριστική απόφαση και να προβεί το Δικαστήριο στην κατ' ουσία έρευνα της υπόθεσης.

Επειδή, από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης, που περιέχονται, στην 7/1990 έκθεση του επί των αποδείξεων εισηγητή -Δικαστή και στα 13/1979 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Δράμας, τις 6/ 6-4-1979, 19/28-5-1983 και 21/7-4-1992 εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης, των πραγματογνωμόνων, ...., τοπογράφου-μηχανικού, ..., πολιτικού μηχανικού, και ...., που διατάχθηκαν αντιστοίχως με τις 12/1977, 122/1979 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Δράμας και την 1579/1988 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, καθώς και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που νόμιμα μ' επίκληση προσκομίζουν οι διάδικοι, αποδείχθηκαν τα εξής:Με το ....

συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Δράμας, Σάββα Γενίτσαρη, που μεταγράφηκε νόμιμα, ο εναγόμενος Ψ απέκτησε, κατά κυριότητα, λόγω πώλησης, από τον ...., το 2942 αγροτεμάχιο, εμβαδού, σύμφωνα με τον τίτλο κτήσης του, . "1500 τ.μ. ή όσης έκτασης και αν είναι", κατά δε νεότερη καταμέτρηση 1.981 τ.μ., κείμενο στη θέση " .... " της κτηματικής περιοχής ...

της ομώνυμης Κοινότητας του Νομού Δράμας. Το ακίνητο αυτό συνόρευε νοτίως, επί πλευράς 48, 51 μέτρων, με δημόσια οδό ...., δυτικώς, επί πλευράς 38, 21 μέτρων με αγροτική οδό, η οποία το διαχωρίζει από το ακίνητο αδελφών ...., βορείως, επί, κάθετης προς την ανωτέρω, πλευράς, μήκους 46, 17 μέτρων, με το 2941 αγροτεμάχιο, και ανατολικώς, επί πλευράς 46, 10 μέτρων, με το 2943 αγροτεμάχιο, εμβαδού 20.125 τ.μ., τμήμα του οποίου, ίσου με το 1/4 του όλου ακινήτου, ( το οποίο σύμφωνα με νεότερη καταμέτρηση έχει έκταση 4.858 τ.μ., ), ευρισκόμενου στο νοτιοδυτικό μέρος του όλου 2943 ακινήτου, αγόρασε ο ενάγων Χ, με το ...

συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Δράμας, , Παύλου Παυλίδη, που μεταγράφηκε νόμιμα, από τον κύριο αυτού ..... Το τμήμα αυτό του ακινήτου δυτικό όριό του, επί πλευράς 46, 10 μέτρων, είχε το ακίνητο του εναγομένου, όπως ήδη εκτέθηκε. Στην πλευρά αυτή, το όριο των δύο ακινήτων είχε από έτη μετακινηθεί δυτικότερα εκείνου που καθορίζονταν από τους τίτλους κυριότητας, με αποτέλεσμα ο ενάγων να κατέχει εδαφικό τμήμα της ιδιοκτησίας του εναγομένου.

Για τον λόγο αυτό δημιουργήθηκαν έριδες και προστριβές μεταξύ των διαδίκων. Προκειμένου να ρυθμιστεί η πραγματική αυτή κατάσταση που είχε δημιουργηθεί, συμφωνήθηκε μεταξύ τους, όπως ο εναγόμενος πωλήσει στον ενάγοντα, αντί δηλωθέντος τιμήματος 5.000 δραχμών, την από τον τελευταίο αυθαιρέτως καταληφθείσα έκταση των 115 τ.μ., από το με αριθ. 2942 αγροτεμάχιο του πρώτου, προς τούτο δε συντάχθηκε το ....

πωλητήριο συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Δράμας, Δημητρίου Παναγιωτέλη. Το τμήμα αυτό του ακινήτου, που πωλήθηκε από τον εναγόμενο στον ενάγοντα, έχει σχήμα τριγώνου, συνορεύει δε, νοτίως, επί πλευράς 5 μέτρων, με δημόσια οδό ...., ανατολικώς, επί πλευράς 46, 10 μέτρων, με ιδιοκτησία του ενάγοντος και δυτικώς, επί πλευράς 46 μέτρων, με υπόλοιπο τμήμα του με αριθ.2942 αγροτεμαχίου του εναγομένου. 'Έτσι, μετά την αγορά του εδαφικού αυτού τμήματος, των 115 τ.μ.

από τον ενάγοντα, τα δύο ακίνητα των διαδίκων μετέβαλαν σχήμα και έκταση. Ειδικότερα, το με αριθ.2942 αγροτεμάχιο του εναγομένου έχει έκταση 1866 τ.μ. και συνορεύει, πλέον, ανατολικώς, επί πλευράς 46 μέτρων, με ακίνητο του εναγομένου, νοτίως, επί πλευράς 43, 51 μέτρων με δημόσια οδό ...., δυτικώς, επί πλευράς 38, 21 μέτρων με αγροτική οδό, η οποία το διαχώριζε από το ακίνητο αδελφών ....

και βορείως, επί, κάθετης προς την ανωτέρω, πλευράς, μήκους 46, 17 μέτρων, με το με αριθ. 2941 αγροτεμάχιο. Το ακίνητο του ενάγοντος, τμήμα του με αριθ. 2943 αγροτεμαχίου, αύξησε την έκτασή του, σε 4.973 τ.μ., έχει δε ως νότιο όριο, επί πλευράς 57, 60 μέτρων, την δημόσια οδό ...., ως δυτικό όριο, επί πλευράς 46 τ.μ, το με αριθ.2942 ακίνητο του εναγομένου και πέραν αυτού, επί πλευράς 39, 70 μέτρων, το με αριθ 2941 αγροτεμάχιο, ως βόρειο όριο, επί πλευράς 56, 70 μέτρων, το υπόλοιπο του με αριθ.2943 αγροτεμαχίου και ανατολικό όριο, επί πλευράς 95, 20 μέτρων, το με αριθ.2947 αγροτεμάχιο.

Μετά την κατά τα άνω πώληση του επίδικου εδαφικού τμήματος των 115 τ.μ., ο εναγόμενος κατέστρεψε την παλαιά περίφραξη, που υπήρχε, και κατασκεύασε νέα, πλην όμως κατέλαβε και το τριγωνικό τμήμα των 115 τ.μ μέτρων, το οποίο ήδη είχε πωλήσει στον ενάγοντα, το οποίο και έκτοτε κατέχει, αρνούμενος να το αποδώσει στον αντίδικό του.

Η κρίση του Δικαστηρίου, ως προς την ακρίβεια των περιστατικών αυτών, στηρίζεται στην συνεκτίμηση όλων των στην αρχή αναφερόμενων αποδεικτικών μέσων, ιδίως όμως στις καταθέσεις των μαρτύρων του ενάγοντος, ...., κυρίου του 2941, όμορου, με τα ακίνητα των διαδίκων, αγροτεμαχίου, ...., μισθωτή αγροτεμαχίου, όμορου του ακινήτου του εναγομένου, οι οποίοι βεβαίωσαν, ότι από ίδια αντίληψη γνωρίζουν ότι περίπου το έτος 1976-1977 ο εναγόμενος κατέστρεψε τον παλαιό φράκτη, ο οποίος περιλάμβανε και τμήμα του ιδικού του ακινήτου, και κατασκεύασε καινούρια περίφραξη, με τσιμέντο και σίδερα, κατέλαβε δε έκταση η οποία έχει εμβαδόν 200 περίπου τ.μ., πλευρικές δε διαστάσεις 5 έως 5, 5 περίπου μέτρα στη νότια πλευρά της, επί της ανωτέρω δημόσιας οδού, και 45 έως 50 μέτρα από την εν λόγω οδό μέχρι το βόρειο μέρος του ακινήτου, και ...., γείτονα των διαδίκων, σύμφωνα με την οποία, στο εδαφικό τμήμα που πώλησε ο εναγόμενος στον ενάγοντα, έπρεπε μεν να εισέλθει ο ενάγων, αλλά παραμένει ο εναγόμενος, ο οποίος κατέστρεψε την υπάρχουσα παλαιά περίφραξη.

Αντίθετη κρίση δεν μπορούν να θεμελιώσουν οι καταθέσεις των μαρτύρων του εναγομένου, ...., πολιτικού μηχανικού, στον οποίο ο εναγόμενος ανέθεσε την κατασκευή αποθήκης στο ανωτέρω ακίνητό του, ...., μέλους του συνεργείου που χρησιμοποιήθηκε για την περίφραξη των ακινήτων των διαδίκων μετά την πώληση του εδαφικού τμήματος των 115 τ.μ.

από τον εναγόμενο στον ενάγοντα., και ...., δημοσίου υπαλλήλου, ο οποίος προέβη στην καταμέτρηση του ακινήτου του εναγομένου. Διότι, ναι μεν οι δύο πρώτοι, βεβαίωσαν ότι η περίφραξη του νότιου τμήματος του ακινήτου του εναγομένου εκτείνεται σε μήκος 43, 50 μέτρων, ήτοι όσο είναι η πλευρά αυτή του ακινήτου του εν λόγω διαδίκου μετά την πώληση προς τον ενάγοντα του ανωτέρω τριγωνικού εδαφικού τμήματος, όμως περαιτέρω, οι εν λόγω μάρτυρες δεν βεβαίωσαν, ο μεν πρώτος για την ύπαρξη περίφραξης στην ανατολική πλευρά του ακινήτου του εναγομένου, ο δε δεύτερος, που διαπίστωσε την περίφραξη αυτή, για το βάθος στο οποίο τοποθετήθηκε αυτή στην ανατολική πλευρά του ακινήτου του εν λόγω διαδίκου, η οποία και αποτελεί το δυτικό όριο του ακινήτου του ενάγοντος, ώστε να κριθεί αν αυτή βρίσκεται στα ανωτέρω περιγραφόμενα όρια των δύο ακινήτων, ο δε τρίτος, ο οποίος, μετά την γενόμενη από τον ίδιο καταμέτρηση των ακινήτων των διαδίκων, διαπίστωσε ότι ο ενάγων είχε καταλάβει τμήμα, εμβαδού 115 τ.μ.

και τριγωνικού σχήματος, του ακινήτου του εναγομένου, υπέδειξε, μετά την πώληση τούτου από τον πρώτο στο δεύτερο, στο συνεργείο κατασκευής της μόνιμης περίφραξης των δύο ακινήτων, να τοποθετήσει αυτήν σε επαφή με την παλαιά περίφραξη, χωρίς να γνωρίζει τι συνέβη μετά, αφού, όπως ήδη εκτέθηκε, σύμφωνα με τους μάρτυρες του ενάγοντος, η κατάληψη του επίδικου τμήματος, των 115 τ.μ., από τον εναγόμενο έγινε με την κατασκευή της νέας περίφραξης.

Επομένως, το Μονομελές Πρωτοδικείο, που με την πληττόμενη 232/1983 οριστική απόφασή του έκρινε ότι την επίδικη αυτή έκταση των 115 τ.μ., την οποία κατείχε αυθαίρετα ο ενάγων πριν την πώληση αυτής από τον εναγόμενο, εξακολουθεί να κατέχει και μετά την αγορά της, με το 11290/1976 συμβόλαιο, και, συνακόλουθα, απέρριψε ως αβάσιμη την ένδικη αγωγή, ως αβάσιμη, κατά το κεφάλαιό της αυτό, έσφαλε στην εκτίμηση των αποδείξεων, γιαυτό και πρέπει, κατά παραδοχή του σχετικού λόγου της έφεσης, με τον οποίο προβάλλεται κακή εκτίμηση των αποδείξεων, να εξαφανιστεί η απόφαση αυτή και να γίνει δεκτή η αγωγή.

Επειδή, περαιτέρω, από τα ίδια αποδεικτικά μέσα, δεν αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος, πέραν του ανωτέρω εδαφικού τμήματος, των 115 τ.μ., που πώλησε στον ενάγοντα, κατέλαβε και την άλλη επίδικη έκταση, εμβαδού 265 τ.μ., η οποία περιλαμβάνεται μέσα στα όρια του ανωτέρω περιγραφόμενου ακινήτου του ενάγοντος, έχει σχήμα παραλληλόγραμμο και πλευρικές διαστάσεις νοτίως, 6, 70 μέτρων, δυτικώς, 46, 10 μέτρων, βορείως 5, 70 μέτρων και ανατολικώς 46 μέτρων, όπως αβασίμως ο διάδικος αυτός με την ένδικη αγωγή του ισχυρίζεται.

Περί τούτου σαφείς είναι οι καταθέσεις των προαναφερθέντων μαρτύρων του εναγομένου, .... και ...., οι οποίοι βεβαίωσαν ότι, μετά την αγορά, από τον ενάγοντα, του εδαφικού τμήματος του εναγομένου, κατά το χρόνο τοποθέτησης της νέας περίφραξης, ο ενάγων, που παρίστατο και υπέδειξε το σημείο στο οποίο έπρεπε να τοποθετηθεί αυτή, δεν έκανε λόγο για κατάληψη από τον αντίδικό του και άλλης έκτασης, εμβαδού, περίπου 250 τ.μ.

Ενισχύονται δε οι καταθέσεις αυτές και από την κατάθεση του μάρτυρα του ενάγοντος ....., σύμφωνα με την οποία, ο εναγόμενος, κατά τον Οκτώβριο του 1976, κατέλαβε τμήμα του ακινήτου του εναγομένου, εμβαδού περίπου 100 τ.μ., και διαστάσεων, 2 μέτρων βορείως, 5 μέτρων νοτίως και 45 έως 50 μέτρων πλευρικών, το οποίο όμως ταυτίζεται με το εδαφικό τμήμα που ο εναγόμενος πώλησε στον ενάγοντα, δοθέντος ότι, σύμφωνα με τον μάρτυρα αυτό, η δυτική πλευρά του εδαφικού τούτου τμήματος συνορεύει με το ακίνητο του εναγομένου, γεγονός που δεν συμβαίνει με το διεκδικούμενο από τον ενάγοντα εδαφικό τμήμα των 250 τ.μ., το οποίο στη δυτική του πλευρά συνορεύει με την ανατολική πλευρά του εδαφικού τμήματος των 115 τ.μ.

που ο ενάγων αγόρασε από τον εναγόμενο, όπως τούτο σαφώς προκύπτει από την 21/1992 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα .... και το συνοδεύον αυτήν από το από 7-4-1992 τοπογραφικό διάγραμμα του ιδίου . Οι καταθέσεις δε αυτές, των ανωτέρω μαρτύρων, δεν αντικρούονται, κατά τρόπο πειστικό, από τους μάρτυρες του ενάγοντος ...., αδελφό αυτού, ....

και ...., οι οποίοι κατέθεσαν μεν ότι ο εναγόμενος, εκτός από την τριγωνική εδαφικό τμήμα των 115 τ.μ., κατέλαβε και κατέχει, από το ακίνητο του ενάγοντος, και άλλη εδαφική έκταση, εμβαδού 250 τ.μ. περίπου, γίνεται όμως σαφές, από την περιγραφή του εδαφικού τούτου τμήματος, την οποία οι ίδιοι κάνουν, ότι ταυτίζουν αυτό με το εδαφικό τμήμα, εμβαδού 115τ.μ., που ο εναγόμενος πώλησε στον ενάγοντα.

Ειδικότερα, ενώ, όπως ήδη εκτέθηκε, σύμφωνα με την ανωτέρω έκθεση πραγματογνωμοσύνης και το συνοδεύον αυτήν σχεδιάγραμμα, το εδαφικό τμήμα των 265 τ.μ. στη δυτική του πλευρά συνορεύει με την ανατολική πλευρά του εδαφικού τμήματος των 115 τ.μ. που ο ενάγων αγόρασε από τον εναγόμενο και, επομένως, ο εναγόμενος έπρεπε να κατέχει, από το ακίνητο του ενάγοντος, συνολική έκταση περίπου 380 τ.μ (265 +115), ουδείς των μαρτύρων αυτών βεβαίωσε τούτο, αλλά ότι ο εναγόμενος κατέλαβε, από το ακίνητο του ενάγοντος, έκταση, η οποία βρίσκεται σε επαφή με την περίφραξη που υπάρχει μεταξύ των δύο ακινήτων των διαδίκων, εμβαδού, κατά τον πρώτο τούτων, 180 τ.μ περίπου, 200 τ.μ, κατά το δεύτερο, και χωρίς προσδιορισμό της έκτασής του, από τον τρίτο εξ αυτών.

Από όλα αυτά γίνεται σαφές, ότι, εφόσον ο εναγόμενος δεν κατέχει το επίδικο αυτό εδαφικό τμήμα, εμβαδού 265 τμ., επί του οποίου την κυριότητα του ενάγοντος δεν αμφισβήτησε, όπως άλλωστε και ο ίδιος με τις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου προτάσεις του προβάλλει, η αγωγή, είναι, ως προς το κεφάλαιό της αυτό, αβάσιμη και πρέπει να απορριφθεί.

Επειδή, λόγω της ίσης έκτασης μερικής νίκης και ήττας των διαδίκων τα εκατέρωθεν δικαστικά έξοδα αυτών πρέπει να συμψηφισθούν στο σύνολό τους (άρθ.178 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δικάζει κατ' αντιμωλία των διαδίκων.

Ανακαλεί την 524/1994 μη οριστική απόφαση του Δικαστηρίου τούτου.

Δέχεται την έφεση κατ' ουσία, κατά το μέρος της με το οποίο πλήττεται η 232/1983 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Δράμας.

Δικάζει επί της από 8-3-1977 αγωγής.

Δέχεται αυτήν εν μέρει, όπως κατωτέρω ορίζεται, και την απορρίπτει κατά τα λοιπά.

Αναγνωρίζει τον ενάγοντα κύριο εδαφικού τμήματος, το οποίο βρίσκεται στη θέση " .... " της κτηματικής περιοχής .... της ομώνυμης Κοινότητας του Νομού Δράμας, εμφαίνεται στο από 7-4-1992 σχεδιάγραμμα του πραγματογνώμονα, τοπογράφου-μηχανικού, ..., το οποίο συνοδεύει την 21/1992 έκθεση πραγματογνωμοσύνης αυτού, με στοιχεία ΜΓΔΜ, έχει σχήμα τριγώνου και εμβαδόν 115 τ.μ., συνορεύει δε, νοτίως, επί πλευράς ΔΜ, 5 μέτρων με δημόσια οδό ...., ανατολικώς, επί πλευράς ΓΔ, 46, 10 μέτρων, με ιδιοκτησία του ενάγοντος και δυτικώς, επί πλευράς ΓΜ, 46 μέτρων, με υπόλοιπο τμήμα του 2942 αγροτεμαχίου του εναγομένου, όπως ειδικότερα αυτό στο σκεπτικό περιγράφεται.

Διατάσσει τον εναγόμενο, όπως αποδώσει το ανωτέρω εδαφικό τμήμα στον ενάγοντα Συμψηφίζει, στο σύνολό τους, τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Νοεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ