Legislator Case Law & Legislation
1881/2017 AI generated

Supreme Court suspends appeal to summon third parties with legal interest in voluntary jurisdiction case.

Case Number 1881/2017
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court suspended the appeal proceedings against the Athens Court of Appeal's decision to dismiss the appellant's claims. The appellant sought to overturn a judgment in a voluntary jurisdiction case but failed to notify or summon the numerous third parties who intervened in the lower court. The court ruled that while the appeal must be directed at all original litigants, it cannot be declared inadmissible without first ensuring these interested third parties are summoned to the new hearing.

Legislator headnote

AI generated

Articles 748(3)(a) and 769(3) of the Code of Civil Procedure; The court must summon third parties with a legal interest in a voluntary jurisdiction case before declaring an appeal inadmissible, even if the appeal is technically directed only at the original parties.

Keywords

AI generated
voluntary jurisdiction third party summons legal interest appeal suspension Code of Civil Procedure passive legitimation procedural fairness

Cited Legislation

AI generated
Article 748(3)(a) of the Code of Civil Procedure
Article 762 of the Code of Civil Procedure
Article 769(3) of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1881 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1881/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Εισηγητή και Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σακκά, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου και Γεώργιο Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." και με διακριτικό τίτλο "... A.E.", η οποία εδρεύει στις ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους της Παναγιώτη Γραμματικόπουλο και Ιωάννη Κυπριωτάκη. Για αναίρεση της: 2922/2016 απόφασης του Εφετείου Αθηνών (Διαδικασία Εκούσιας Δικαιοδοσίας).

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 14-10-2013 και 15-10-2013 αιτήσεις της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν με τις ασκηθείσες διά δηλώσεων στο ακροατήριο κύριες παρεμβάσεις καθώς και τις ασκηθείσες διά δηλώσεων στο ακροατήριο πρόσθετες παρεμβάσεις.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 100/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 2922/2016 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16-2-2017 αίτησή της και τους από 22-8-2017 πρόσθετους αυτής λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσείουσας ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 762 ΚΠολΔ, που ρυθμίζει την παθητική νομιμοποίηση της έφεσης κατά των αποφάσεων οι οποίες εκδίδονται κατά την ειδική διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, "αν περισσότεροι έλαβαν μέρος στην πρωτόδικη δίκη, η έφεση που ασκεί ένας από αυτούς απευθύνεται κατά των άλλων ή των καθολικών διαδόχων ή των κληρονόμων τους".

Κατά το άρθρο 769 εδ. γ’ ΚΠολΔ, η ως άνω διάταξη εφαρμόζεται και για την παθητική νομιμοποίηση της αναίρεσης κατά των αποφάσεων που εκδίδονται κατά την ειδική διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 748 παρ. 3 εδ. α’ ΚΠολΔ, η οποία εφαρμόζεται και στα ένδικα μέσα (άρθρο 760 εδ.

α’ ΚΠολΔ), το δικαστήριο που είναι αρμόδιο να δικάσει το ένδικο μέσο, επομένως και την αναίρεση, κατ’ αποφάσεως που εκδίδεται κατά την εκούσια δικαιοδοσία, μπορεί να διατάξει την κλήτευση τρίτων που έχουν έννομο συμφέρον από τη δίκη. Από τις πιο πάνω διατάξεις προκύπτει ότι το ένδικο μέσο, επομένως και η αναίρεση, κατ’ αποφάσεως που εκδίδεται κατά την εκουσία δικαιοδοσία, πρέπει μεν να απευθύνεται καθ’ όλων εκείνων που έλαβαν μέρος στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, όχι όμως με κύρωση το απαράδεκτο.

Ωστόσο, το δικαστήριο, που είναι αρμόδιο να δικάσει το ένδικο μέσο, μπορεί, σύμφωνα με την ως άνω διάταξη του άρθρου 748 παρ. 3 ΚΠολΔ, να επιβάλει την κλήτευση τρίτων που έχουν έννομο συμφέρον από τη δίκη, επομένως και του διαδίκου που είχε λάβει μέρος στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, κατά του οποίου δεν απευθύνεται το ένδικο μέσο.

Τούτο δικαιολογείται από το γεγονός ότι το άρθρο 748 παρ. 3, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 760 ΚΠολΔ, δεν καταλαμβάνει μόνο τους τρίτους που δεν κατέστησαν διάδικοι στη δίκη αλλά και τους διαδίκους που έλαβαν μέρος σ’ αυτήν και κατά των οποίων δεν στρέφεται η αίτηση αναιρέσεως (ΑΠ Ολομ. 6/1999, ΑΠ 491/1999). Για τον ίδιο λόγο, επί αιτήσεως αναιρέσεως κατ’ αποφάσεως που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, αν δεν κληθούν οι κατ’ έφεση ασκήσαντες παρέμβαση, ούτε εμφανιστούν αυτοβούλως κατά την εκδίκαση της αιτήσεως αναιρέσεως, δεν επέρχεται ως κύρωση, το κατά τις διατάξεις των άρθρων 82 παρ. 3 και 81 παρ. 3 ΚΠολΔ απαράδεκτο της συζητήσεως, που ισχύει επί υποθέσεων που δικάζονται κατά την τακτική διαδικασία, αλλά το δικαστήριο, αν κρίνει αναγκαίο, θα διατάξει την κλήτευσή τους κατά τη διάταξη του άρθρου 748 παρ. 3 ΚΠολΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα με τις από 14-10-2013 και 15-10-2013 αιτήσεις της ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (διαδικασία εκούσιας δικαιοδοσίας) ζήτησε να επικυρωθούν οι συμφωνίες εξυγίανσης που έχει καταρτίσει με περισσότερους από το 60% των πιστωτών της, με τους οποίους συμφώνησε την αποπληρωμή των απαιτήσεών τους στο μέλλον με τους ειδικότερους όρους για τον καθένα, όπως αναλυτικά αναφέρονται στην πρώτη αίτηση, και να συμπεριληφθούν στη συμφωνία αυτή οι απαιτήσεις που γεννήθηκαν μετά την κατάρτιση του πίνακα πιστωτών για άλλες προϋπάρχουσες απαιτήσεις τους.

Επί των αιτήσεων αυτών, που συνεκδικάσθηκαν μαζί με πρόσθετες και κύριες παρεμβάσεις πιστωτών της αιτούσας, εκδόθηκε η 100/2015 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που απέρριψε την μεν πρώτη αίτηση ως αόριστη, τη δε δεύτερη ως μη νόμιμη. Κατά της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου η αιτούσα άσκησε την από 20-2-2015 έφεση, παραπονούμενη για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και αιτούμενη την παραδοχή της, με σκοπό να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη και να γίνουν δεκτές οι αιτήσεις της.

Κατά τη συζήτηση της εφέσεως με προφορικές δηλώσεις τους στο ακροατήριο, οι οποίες καταχωρίσθηκαν στα οικεία πρακτικά συνεδριάσεως και αναπτύχθηκαν με τις προτάσεις τους, άσκησαν πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της εκκαλούσας: α) η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "....", β) η ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία "...

Ο.Ε.", γ) η εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... Ε.Π.Ε.", δ) η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... Α.Ε.Β.Ε.", ε) η ετερόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία "... Ε.Ε.", στ) η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "...." και ζ) η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... Ανώνυμη Εταιρεία Πρακτορείας Επιχειρηματικών Απαιτήσεων".

Εξάλλου, στην ίδια δίκη παρενέβησαν κυρίως κατά τον αυτό τρόπο, ζητώντας την απόρριψη της εφέσεως: α) η ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "Τράπεζα ... A.E.", β) η ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "... Α.Ε." και γ) η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... Α.Ε.". Επί της εφέσεως αυτής εκδόθηκε η 2922/2016 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που την απέρριψε ως αβάσιμη.

Κατά της αποφάσεως αυτής η αναιρεσείουσα άσκησε την ένδικη αίτηση αναιρέσεως, την οποία όμως δεν την στρέφει κατά των λοιπών διαδίκων, δηλαδή των άνω εταιρειών που είχαν παρέμβει είτε προσθέτως είτε κυρίως στην έκκλητη δίκη, ούτε επικαλείται ούτε αποδεικνύει ότι αντίγραφο αυτής με την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο τους επιδόθηκε, ούτε άλλωστε οι ως άνω εταιρείες εμφανίστηκαν αυτοβούλως κατά την εκφώνηση και συζήτηση της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως από το οικείο πινάκιο.

Ωστόσο, ενόψει του ότι έχουν έννομο συμφέρον από τη δίκη, αφού οι μεν κυρίως παρεμβάσες ισχυρίζονται για διαφόρους λόγους ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις προς επικύρωση της συμφωνίας εξυγίανσης που έχει καταρτίσει η αναιρεσείουσα με μέρος των πιστωτών της, οι δε προσθέτως παρεμβάσες, αντιθέτως, ότι συντρέχουν οι προς τούτο προϋποθέσεις, πρέπει να αναβληθεί η επί της αιτήσεως αναιρέσεως και των προσθέτων λόγων κρίση του δικαστηρίου και να διαταχθεί με επιμέλεια της εκκαλούσας, κατά τη νέα συζήτηση της υποθέσεως, η κλήτευση όσων παρενέβησαν στην έκκλητη δίκη, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναβάλλει την έκδοση της οριστικής αποφάσεως.

Διατάσσει την κλήτευση όσων παρενέβησαν ενώπιον του Εφετείου, και ειδικότερα: α) της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "....", β) της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... Ο.Ε.", γ) της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... Ε.Π.Ε.", δ) της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε.Β.Ε.", ε) της ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... Ε.Ε.", στ) της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...." ζ) της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Ανώνυμη Εταιρεία Πρακτορείας Επιχειρηματικών Απαιτήσεων", η) της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα ... A.E.", θ) της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." και ι) της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε.".

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Νοεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Νοεμβρίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ