1881/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1881 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1881/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ'αριθμ.148/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου, Χρήστο Βρυνιώτη - Εισηγητή και Ιωάννη Μαγγίνα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Κωνσταντινόπουλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Μ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Παπασταυρόπουλο, για αναίρεση της υπ'αριθ. 266/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ε., κάτοικο ..., που δεν παρέστη. Το Τριμελές Εφετείο Δυτικής Στερεάς Ελλάδας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ'αριθμ.πρωτ. 6563/6-9-2016 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 986/2016.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη, από 6-9-2016 αίτηση του κατηγορουμένου Γ. Μ., για αναίρεση της 266/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, με την οποία αυτός (αναιρεσείων) καταδικάσθηκε για πορνογραφία ανηλίκων και παράνομη επεξεργασία ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων (άρθρα 348 παρ.1 και 2 ΠΚ και 22 παρ.4 περ.Β'του Ν.2472/1997), σε συνολική ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και εννέα (9) μηνών και συνολική χρηματική ποινή δέκα έξι χιλιάδων πεντακοσίων (16500) ευρώ, ασκήθηκε νομότυπα, εμπρόθεσμα και είναι παραδεκτή περιέχουσα ως λόγους αναιρέσεως, την έλλειψη αιτιολογίας και την εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης (αρθρ.510 παρ.1 στοιχ.Δ και Ε του ΚΠΔ).

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 348 παρ.1 και 3 ΠΚ, "Όποιος με πρόθεση παράγει, διανέμει, δημοσιεύει, επιδεικνύει, εισάγει στην επικράτεια ή εξάγει από αυτήν, μεταφέρει, προσφέρει, πωλεί ή με άλλον τρόπο διαθέτει, αγοράζει προμηθεύεται αποκτά ή κατέχει υλικό παιδικής πορνογραφίας ή διαδίδει ή μεταδίδει πληροφορίες, σχετικά με την τέλεση των παραπάνω πράξεων, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή δέκα έως εκατό χιλιάδων ευρώ. 3.Υλικό παιδικής πορνογραφίας κατά την έννοια των προηγούμενων παραγράφων, συνιστά η αναπαράσταση ή η πραγματική, ή εικονική αποτύπωση σε ηλεκτρονικό ή άλλο φορέα των γεννητικών οργάνων ή του σώματος ή μέρους του σώματος του ανηλίκου, κατά τρόπο που προδήλως προκαλεί γενετήσια διέγερση καθώς και πραγματικής η εικονικής ασελγούς πράξης που διενεργείται από ή με ανήλικο και κατά τη διάταξη του άρθρου 24 παρ.4 Ν.2472/97, "όποιος χωρίς δικαίωμα επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο σε αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα ή λαμβάνει γνώση των δεδομένων αυτών ή τα αφαιρεί, αλλοιώνει, βλάπτει καταστρέφει, επεξεργάζεται, μεταδίδει, ανακοινώνει τα καθιστά προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα ή επιτρέπει στα πρόσωπα αυτά να λάβουν γνώση των εν λόγω δεδομένων ή τα εκμεταλλεύεται με οποιονδήποτε τρόπο, τιμωρείται με φυλάκιση και χρηματική ποινή και αν πρόκειται για ευαίσθητα δεδομένα με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηματική ποινή τουλάχιστον ενός εκατομμυρίου (1.000.000) έως δέκα εκατομμυρίων (10.000.000) δραχμών, αν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα από άλλες διατάξεις".

Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 Συντ και 139 ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναίρεσης, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε [ΟλΑΠ 1/2005]. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολο τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά.

Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω και κατά το είδος τους, χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν, όμως, λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού μέσου ξεχωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχέτισης, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ, λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διάταξης υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει & αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύει το νόμο, δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό αυτής και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης [ΟλΑΠ 2/2011].

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, που δίκασε κατ' έφεση, με την προσβαλλόμενη, ως άνω, απόφαση του, δέχθηκε ότι από τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία έλαβε υπόψη του και μνημονεύει κατ' είδος, προέκυψαν κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, τα εξής: "Στη ..., κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2009 μέχρι 27-4-2010, ο κατηγορούμενος αφού συνευρέθη με την ανήλικη Ε.

εντός της οικίας του, με χρήση βιντεοκάμερας του κινητού τηλεφώνου αυτού εκμεταλλευόμενος την απειρία της ανωτέρω ανήλικης με την οποία διατηρούσε ερωτικό δεσμό και εν αγνοία αυτής και χωρίς τη συναίνεση της προέβη στην καταγραφή των ερωτικών τους περιπτύξεων. Το υλικό δε της καταγραφής αυτής χωρίς δικαίωμα και χωρίς τη θέλησή της αποθήκευσε σε αρχείο του κινητού του και διένειμε το κατεχόμενο από αυτόν πορνογραφικό υλικό με το σώμα της παθούσης, αποστέλλοντας το μέσω MMS στα κινητά αγνώστου αριθμού προσώπων μεταξύ των οποίων και του εξαδέλφου του Δ.

Τ. και περαιτέρω το κατέστησε προσιτό σε έτερα πρόσωπα όπως πχ. στη S. A. του O., τον Χ. Κ. του Ν., τον Ε. Κ. του Ι. και τον Ε. Β. του Ν., με σκοπό τη γενετήσια διέγερση, καθιστώντας τοιουτοτρόπως προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα της ενάγουσας. Επομένως πρέπει να κηρυχθεί ένοχος για την πράξη του άρθρου 348 Α παρ. 1 ΠΚ και εκείνη του άρθρου 2 στοιχ.β και 22 παρ. 4 Ν. 2472/1997, αφού με τη χρήση ψηφιακής κάμερας συσκευής κινητής τηλεφωνίας, δημιουργίας οπτικοακουστικού υλικού ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων της εγκαλούσας (ερωτικής συνευρέσεως με αυτή), που διατηρούσε στο αρχείο του τηλεφώνου του, χωρίς τη συγκατάθεσή της, υποκειμένου των προσωπικών δεδομένων αυτών και της ανακοίνωσης από τον ίδιο καθόσον αυτός ήταν ο μόνος που το κατείχε, χωρίς δικαίωμα και χωρίς τη συγκατάθεση της των παραπάνω δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα περαιτέρω σε μη δικαιούμενα πρόσωπα, αποστέλλοντας το παραπάνω ψηφιακό υλικό - αρχείο, υπό μορφή μηνύματος, με το κινητό του τηλέφωνο σε απροσδιόριστο αριθμό τρίτων προσώπων, τα οποία έλαβαν πλήρη γνώση των προσωπικών δεδομένων.

Ακολούθως το Δικαστήριο κήρυξε αυτόν ένοχο του ότι κατά τους πιο κάτω αναφερομένους τόπους και χρόνους τέλεσε τα εξής αδικήματα στη ..., σε μη επακριβώς εξακριβωθένια κατά την προκαταρκτική εξέταση χρόνο πάντως μεταξύ 1/1/2009 μέχρι 27/4/2010, ενεργώντας με πρόθεση: 1) παρήγε, κατείχε και διένειμε με οποιονδήποτε τρόπο υλικό παιδικής πορνογραφίας, ήτοι με καταγραφή, περιγραφή και εικονική αποτύπωση σε οποιονδήποτε υλικό φορέα του σώματος προσώπου, που δεν είχε συμπληρώσει το 18° έτος της ηλικίας του, που αποσκοπούσε σε γενετήσια διέγερση και ασελγούς πράξης που ενεργείτο για τον ίδιο σκοπό με ανήλικο, ενώ η πράξη του αυτή συνδέεται με την εκμετάλλευση της απειρίας του ανηλίκου και 2) χωρίς δικαίωμα παραβίασε ευαίσθητα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, τα οποία είχε τη δυνατότητα να συλλέξει, εγγράφει και αποθηκεύσει στη, μνήμη του κινητού τηλεφώνου του και συνακόλουθα να μεταδώσει περαιτέρω σε τρίτους δεδομένα πορνογραφικού χαρακτήρα.

Πιο συγκεκριμένα, αφού συνευρέθη με την ανήλικη παθούσα, Ε., εντός της οικίας στη ..., με την χρήση της βιντεοκάμερας του κινητού του τηλεφώνου, αφενός εκμεταλλευόμενος την απειρία της ανωτέρω ανηλίκου εγκαλούσης, με την οποία διατηρούσε ερωτικό δεσμό και αφετέρου εν αγνοία αυτής και χωρίς να συναινέσει η ίδια, προέβη στην καταγραφή των ερωτικών περιπτύξεων του ιδίου με το ως ανήλικο κορίτσι, το οποίο υλικό της καταγραφής του αυτής, χωρίς να έχει κανένα δικαίωμα και χωρίς τη θέληση της ως άνω ανήλικης εγκαλούσης, αποθήκευσε στη μνήμη του κινητού του και περαιτέρω διένειμε το κατεχόμενο από αυτόν πορνογραφικό υλικό με το σώμα της ανήλικης παθούσας, αποστέλλοντας το μέσω μηνυμάτων MMS στα κινητά τηλέφωνα, αγνώστου αριθμού προσώπων, μεταξύ των οποίων του εξαδέλφου του Δ.

Τ. και περαιτέρω το κατέστησε προσιτό σε έτερα πρόσωπα (S. A. του O., Χ. Κ. του Ν., Ε. Κ. του Ι. και Ε. Β. του Ν.) με σκοπό την γενετήσια διέγερση, καθιστώντας τοιουτοτρόπως προσιτά τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα της ενάγουσας σε μη δικαιούμενα πρόσωπα". Με αυτές τις κατά το συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού, παραδοχές, το Δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, την απαιτούμενη από τις διαληφθείσες διατάξεις του Συντάγματος και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ'αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων της πορνογραφίας ανηλίκων και παράνομης επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων, για τα οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς και τους νομικούς συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ.1α, 27 παρ.1, 51, 53, 94, 348α, παρ.1, 3 του ΠΚ και άρθρα 2 περ.β', 7 παρ.1 και 22 Ν.2472/1997, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει, ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου με ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες.

Ειδικότερα, εκτίθενται όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν τη νομοτυπική υπόσταση των ανωτέρω εγκλημάτων, για τα οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, ενώ παρατίθενται τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους, από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθησαν και κατέληξε στην καταδικαστική του κρίση, χωρίς να παρίσταται αναγκαία, κατά νόμο, η αναλυτική παράθεσή τους, η αναφορά του τι προκύπτει ξεχωριστά από το κάθένα, όπως και η συγκριτική στάθμιση και αξιολογική συσχέτιση του περιεχομένου τους και η ανάλογη δικαιοδοτική εκτίμησή τους, αφού εκ τούτου δεν συνάγεται ότι το Δικαστήριο, για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, περιορίστηκε επιλεκτικά σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα και αγνόησε τα υπόλοιπα.

Ειδικότερα το άνω Τριμελές Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, δέχθηκε, ότι ο αναιρεσείων: α)παρήγαγε υλικό παιδικής πορνογραφίας, ήτοι προέβη στην καταγραφή με βιντεοκάμερα του κινητού του τηλεφώνου, των ερωτικών περιπτύξεων που είχε ο ίδιος με την ανήλικη παθούσα, όπου φαινόταν το γυμνό σώμα αυτής, εν αγνοία της, κατά τόπο που προδήλως προκαλεί γενετήσια διέγερση, β)κατείχε, ήτοι αποθήκευσε στη μνήμη του εν λόγω κινητού του και γ)διένειμε το άνω πορνογραφικό υλικό, αποστέλλοντάς το, υπό μορφή μηνύματος σε μη δικαιούμενα πρόσωπα, τα οποία κατονομάζονται και δ)κατέστησε έτσι προσιτά τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα της παθούσας, σε μη δικαιούμενα πρόσωπα και οι περί του αντιθέτου αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, περί ελλείψεως αιτιολογίας και περί εσφαλμένης ερμηνεία και εφαρμογής των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, που ήδη αναφέρθηκαν είναι αβάσιμες.

Μετά από αυτά, ελλείψει άλλου λόγου αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει, την κρινόμενη, από 6-9-2016 αίτηση του κατηγορουμένου, Γ. Μ., για αναίρεση της 266/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστική έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Δεκεμβρίου 2016. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Δεκεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ