Legislator Case Law & Legislation
1878/2023 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of service and missed objection deadline in small claims procedure.

Case Number 1878/2023
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared the appeal inadmissible because the appellant failed to serve the final small claims judgment, thereby missing the statutory deadline to file an objection. The appellant argued for the appeal's admissibility but provided no evidence of service or waiver of the objection right. The court ruled that without proof of service, the appeal is procedurally invalid and must be rejected.

Legislator headnote

AI generated

Articles 466-471 of the Code of Civil Procedure; Article 321 of the Code of Civil Procedure: In small claims proceedings, a final judgment is appealable only if the absent party was never served, served illegally, or not summoned in time for the hearing, or if force majeure occurred.

Keywords

AI generated
small claims procedure inadmissible appeal service of judgment objection deadline empty judgment

Cited Legislation

AI generated
Articles 466 to 471 of the Code of Civil Procedure
Article 321 of the Code of Civil Procedure
Article 469, paragraph 1, section 3 of the Code of Civil Procedure
Article 512, paragraph 1 of the Code of Civil Procedure
Article 495, paragraph 3 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1878 / 2023 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1878/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Ευτύχιο Νικόπουλο και Δέσποινα Βασιλοδημητράκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Σεπτεμβρίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας Ζημιών με την επωνυμία "…" και τον διακριτικό τίτλο "…", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής ειδικής διαδόχου της Ανώνυμης Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων με την επωνυμία "…", η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Διονύσιο Αλευρομάγειρα και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Μ. Μ. του Χ., κατοίκου …, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/9/2020 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καλλιθέας.

Εκδόθηκε η 23/2021 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3/3/2022 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ. 2, 498 παρ. 1, 568 και 576 παρ. 1-3 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ` αυτή κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και αν μεν την συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, διαφορετικά, αν δηλαδή δεν προκύπτει έγκυρη επίσπευση της συζήτησής της ή δεν μπορεί να διαπιστωθεί ποιος διάδικος επέσπευσε τη συζήτησή της, ώστε να καταστεί δυνατός ο έλεγχος της εγκυρότητας ή όχι της ερημοδικίας του απολειπόμενου διαδίκου, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη, ως προς όλους τους διαδίκους και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήση, εκτός αν πρόκειται για απλή ομοδικία, οπότε κατά το άρθρο 576 παρ. 3 του ΚΠολΔ, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί παραδεκτά, ως προς όσους από τους διαδίκους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν νόμιμα κλητευθεί, ενώ κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς.

Ειδικότερα δε από τις διατάξεις των άρθρων 498, 568 παρ. 4 και 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης απουσιάζει ο αναιρεσίβλητος και ο αναιρεσείων, που επισπεύδει τη συζήτηση, έχει επιδώσει σ' αυτόν αντίγραφο του κατατεθέντος δικογράφου της αίτησης αναίρεσης, με κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο που έχει οριστεί, τουλάχιστον εξήντα ημέρες πριν από τη δικάσιμο αν αυτός διαμένει στην Ελλάδα, ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία του κλητευθέντος αναιρεσίβλητου.

Τις κλητεύσεις επικαλείται και αποδεικνύει ο παριστάμενος διάδικος (ΟλΑΠ 8/2018, ΑΠ 409/2023, ΑΠ 48/2023, ΑΠ 1211/2021, ΑΠ 164/2021, ΑΠ 462/2019, ΑΠ 1389/2019, ΑΠ 119/2019).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την υπ` αρ …/2022 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της Περιφέρειας του Εφετείου … με έδρα το Πρωτοδικείο …, Γ. Τ., που προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσείουσα, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης επιδόθηκε με επιμέλεια της αναιρεσείουσας νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο. Όπως προκύπτει δε από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά, ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου στην αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο και δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση. Επομένως, σύμφωνα με την προηγηθείσα νομική σκέψη, το Δικαστήριο θα προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία του αναιρεσίβλητου που έχει κλητευθεί νομίμως (άρθρο 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ).

ΙΙ. Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 553 παρ.1 στοιχ. β', 577, 321 και 495 παρ.1 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη, εκείνη δηλαδή η οποία, απεκδύοντας το δικαστήριο από κάθε περαιτέρω εξουσία επί της υπόθεσης, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν μπορεί να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση.

Εξάλλου, ο χαρακτήρας της απόφασης ως τελεσίδικης ή μη, κρίνεται κατά το χρόνο της άσκησης του ενδίκου μέσου της αναίρεσης, ήτοι της κατάθεσης του σχετικού δικογράφου της στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση. Κατά της απόφασης που εκδόθηκε με την απουσία, πραγματική ή πλασματική, ενός των διαδίκων, έστω και αν δεν στηρίχθηκε στη συναγωγή δυσμενών συνεπειών από την ερημοδικία του, παρέχεται δυνατότητα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας στον ερημοδικασθέντα (άρθρο 502 ΚΠολΔ), με συνέπεια όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας, η οποία αρχίζει από την επίδοση της ερήμην του διαδίκου εκδοθείσας απόφασης, να αποκλείεται η άσκηση αίτησης αναίρεσης κατά της ερήμην απόφασης, η οποία, αν παρά ταύτα ασκηθεί, είναι απορριπτέα αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ), αφού, σε σχέση με την αναίρεση, δεν υπάρχει διάταξη όμοια με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ.1 εδ.

β' περ. β' του ΚΠολΔ, που ορίζει ότι κατά των ερήμην αποφάσεων, επιτρέπεται έφεση ήδη από τη δημοσίευσή τους. Αντίθετα δηλαδή με την καθιερούμενη με τη διάταξη αυτή συμπόρευση των προθεσμιών της έφεσης και της ανακοπής ερημοδικίας, η αναίρεση κατά ερήμην απόφασης, είναι επιτρεπτή μόνον εφόσον δεν συγχωρείται κατ' αυτής ανακοπή ερημοδικίας ή έφεση (ΟλΑΠ 15/2001, 11/1998).

Καθιερώνεται δηλαδή η αρχή της διαδοχικής άσκησης των προβλεπόμενων ένδικων μέσων. Αν δεν συνομολογείται ή δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία της προσβαλλόμενης με αναίρεση απόφασης (με την προσκομιδή αποδεικτικών επίδοσης της ή πιστοποιητικού του αρμοδίου γραμματέα) τότε η αναίρεση είναι απαράδεκτη και απορρίπτεται με αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου (ΑΠ 526/2023, ΑΠ 165/2023, ΑΠ 1833/2022, ΑΠ 788/2021, ΑΠ 617/2019, 688/2019, ΑΠ 224/2018, ΑΠ 215/2018, ΑΠ 801/2017].

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 512 του ΚΠολΔ, οι αποφάσεις των Ειρηνοδικείων σε διαφορές που εκδικάζονται κατά τις ειδικές διατάξεις των άρθρων 466 έως 471 είναι ανέκκλητες, κατά δε το άρθρο 321 του ΚΠολΔ, ως τελεσίδικη απόφαση νοείται, εκείνη που δεν μπορεί να προσβληθεί με έφεση και ανακοπή ερημοδικίας. Κατά τη διάταξη δε του άρθρου 469 παρ. 1 εδ.

γ' του ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή του, δυνάμει των άρθρων 25 και 120 του Ν. 4842/2021 και εφαρμόζεται στη προκειμένη περίπτωση, ως εκ του χρόνου έκδοσης της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης στις 30-6-2021, σύμφωνα με το άρθρο 24 παρ. 1 εδ. α' του ΕισΝΚΠολΔ "Αν κάποιος διάδικος δικαστεί ερήμην κατά τη διαδικασία των άρθρων 466 έως 471, η απόφαση μπορεί να προσβληθεί με ανακοπή, μόνον αν εκείνος που δικάστηκε ερήμην δεν κλητεύθηκε καθόλου ή δεν κλητεύθηκε νόμιμα ή δεν κλητεύθηκε εμπρόθεσμα για τη συζήτηση ή αν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας".

Στην προκειμένη περίπτωση από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, προκύπτουν τα ακόλουθα: Επί της από 14-9-2020 αγωγής του αναιρεσίβλητου εκδόθηκε κατά τη διαδικασία των μικροδιαφορών (άρθρα 466 έως 471 του ΚΠολΔ), ερήμην της τότε εναγόμενης και ήδη αναιρεσείουσας, η με αριθμό 23/2021 απόφαση του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας, η οποία όρισε το παράβολο ανακοπής ερημοδικίας και δέχτηκε την αγωγή.

Κατά της απόφασης αυτής, όπως συμπληρώθηκε με την υπ' αρ. 11/2022 Πράξη του Ειρηνοδίκη Καλλιθέας, η εναγόμενη άσκησε την ένδικη αίτηση αναίρεσης, την οποία κατέθεσε στις 8-3-2022 στο εκδώσαν την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστήριο. Η ως άνω ερήμην απόφαση, η οποία είναι ανέκκλητη, κατ' άρθρο 512 παρ. 1 του ΚΠολΔ, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, και η προθεσμία για την άσκηση αυτής, η οποία δεν αρχίζει πριν από την επίδοση της ως άνω ερήμην απόφασης εμποδίζει την άσκηση αναίρεσης κατ' αυτής.

Ωστόσο, από τα διαδικαστικά έγγραφα δεν προκύπτει επίδοση της αναιρεσιβαλλομένης ερήμην απόφασης στην εναγόμενη και ήδη αναιρεσείουσα και πάροδος της προθεσμίας προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας, ούτε γίνεται επίκληση αυτών από την αναιρεσείουσα. Επίσης, η αναιρεσείουσα δεν επικαλείται, ούτε προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα αν έχει ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας κατά της ως άνω αποφάσεως ή ότι παραιτήθηκε νομότυπα από το δικαίωμα προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας.

Σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, αφού δεν προκύπτει για το παραδεκτό της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης η κατά τον χρόνο άσκησής της τελεσιδικία της προσβαλλόμενης απόφασης, πρέπει, μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί, ως απαράδεκτη. Κατόπιν τούτου, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ).

Τέλος, δεν θα επιδικαστούν σε βάρος της αναιρεσείουσας, που ηττήθηκε, δικαστικά έξοδα, ελλείψει σχετικού αιτήματος του απόντος αναιρεσιβλήτου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-3-2022 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 23/2021 απόφασης του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας (Διαδικασία Μικροδιαφορών).

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Νοεμβρίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Δεκεμβρίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ