Supreme Court dismisses appeal against tax fraud conviction due to vague plea of tax settlement.

Απόφαση 1877 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1877/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε'ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήργλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου - Εισηγήτρια και Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Μαρτίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Ακριτίδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Π. Γ. του Λ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γρηγόριο Παπαδογιάννη, για αναίρεση της υπ'αριθ.221/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας.

Το Τριμελές Εφετείο Καλαμάτας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ'αριθ.πρωτ. ../2017 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1442/17.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η υπό κρίση, υπ' αρ. …/2017, αίτηση για αναίρεση της υπ' αρ. 221/2016 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Καλαμάτας, με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ' εξακολούθηση, και καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης 10 μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τριετία, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 473 παρ. 1, 3, 474 παρ. 1 και 2 ΚΠΔ). Είναι συνεπώς τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν. .

ΙΙ. Ο ν. 2523/1997 "Διοικητικές και ποινικές κυρώσεις στη φορολογική νομοθεσία και άλλες διατάξεις" τυποποιεί ως εγκλήματα τρεις βασικές περιπτώσεις φοροδιαφυγής: α) τη μη υποβολή ή την υποβολή ανακριβούς δήλωσης εισοδήματος (άρθρο 17), β) τη μη απόδοση ΦΠΑ και άλλων παρακρατουμένων φόρων ή εισφορών (άρθρο 18) και γ) την έκδοση πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων, την αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων και τη νόθευση τέτοιων στοιχείων (άρθρο 19).

Ειδικότερα το άρθρο 19 του πιο πάνω νόμου, όπως ίσχυε μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 40 παρ.1 ν. 3220/2004 και πριν από την τροποποίηση του με το άρθρο 2 παρ. 2 του ν. 3943/2011 και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση, ως εκ του χρόνου τέλεσης της επίδικης πράξης, ορίζει ότι "1. Όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία, καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών (3) μηνών.

Ειδικά, όποιος εκδίδει ή αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτη συναλλαγή στο σύνολο της ή για μέρος αυτής, τιμωρείται: α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους, εφόσον η συνολική αξία των εικονικών φορολογικών στοιχείων υπερβαίνει το ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ και β) με κάθειρξη μέχρι δέκα (10) ετών, εφόσον το ως άνω ποσό υπερβαίνει τις εκατόν πενήντα χιλιάδες (150.000) ευρώ." Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 24 παρ.2 του ως άνω νόμου (2523/1997) όπως η παρ.2 αυτού αντικαταστάθηκε με την παρ.4 του άρθρου 12 του ν. 2723/1999 και το δεύτερο εδάφιο της παρ.2 με το άρθρο 75 παρ.4 του ν. 3842/2010, "στις περιπτώσεις του συνολικού για κάθε φορολογία διοικητικού ή δικαστικού συμβιβασμού ή της με άλλο τρόπο ολικής διοικητικής περαίωσης της διαφοράς δεν εφαρμόζονται οι ποινικές διατάξεις του παρόντος".

Από το συνδυασμό των πιο πάνω διατάξεων συνάγεται ότι στις περιπτώσεις του συνολικού για κάθε φορολογία, διοικητικού ή δικαστικού συμβιβασμού ή της με άλλον τρόπο ολικής περαίωσης της φορολογικής υπόθεσης δεν υφίσταται πλέον ποινικό αδίκημα και συνεπώς ο κατηγορούμενος κηρύσσεται αθώος. Περαιτέρω με το νόμο 3888/2010 παρασχέθηκε η δυνατότητα περαίωσης των εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων, η οποία (περαίωση), κατά το άρθρο 11 παρ. 6 του ως άνω νόμου, επέρχεται για κάθε εκκρεμή καταλογιστική πράξη στο πλαίσιο σχετικού διοικητικού ή δικαστικού συμβιβασμού ανάλογα με την περίπτωση, μετά από σχετική αίτηση του υποχρέου.

Τέτοια δυνατότητα περαίωσης της φορολογικής υπόθεσης παρέχεται και στην περίπτωση της έκδοσης και αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων, εφόσον η συγκεκριμένη περίπτωση δεν περιλαμβάνεται στις εξαιρούμενες από τις ρυθμίσεις του Ν. 3888/2010 υποθέσεις, όπως αυτές απαριθμούνται στο άρθρο 4 του νόμου αυτού.

Από τα ανωτέρω συνάγεται, ότι στη ρύθμιση του άρθρου 24 παρ.2 του ν. 2523/1997 υπάγεται και η φορολογική υπόθεση της έκδοσης και αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων, εφόσον υφίσταται δυνατότητα περαίωσης της φορολογικής αυτής υπόθεσης σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3888/2010 και επομένως, στην περίπτωση που περαιωθεί διοικητικά η πιο πάνω φορολογική υπόθεση δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 19 του Ν. 2523/1997, αφού δεν υφίσταται ποινικό αδίκημα και ο κατηγορούμενος κηρύσσεται αθώος (ΑΠ 1044/2014) .

ΙΙΙ. H κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ ΚΠΔ, πρέπει να υπάρχει όχι μόνον ως προς την κατηγορία αλλά να εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, δηλαδή στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ.2 και 333 παρ. 2 ΚΠΔ, από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητας προς καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιόποινου της πράξης ή στη μείωση της ποινής,, εφόσον, όμως αυτοί προβάλλονται παραδεκτά γραπτώς και αναπτύσσονται προφορικώς (ΑΠ 323/2017) και κατά τρόπο πλήρη και ορισμένο, με όλα δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία κατά την οικεία διάταξη για τη θεμελίωση τους, έτσι ώστε να μπορούν να αξιολογούνται και, σε περίπτωση αποδοχής τους, να οδηγούν στο ειδικότερα ευνοϊκό για τον κατηγορούμενο συμπέρασμα, χωρίς να αρκεί μόνη η επίκληση της νομικής διάταξης που τους προβλέπει και του χαρακτηρισμού, με τον οποίο είναι γνωστοί αυτοί στη νομική ορολογία (ΑΠ 213/2015) .

Διαφορετικά το δικαστήριο της ουσίας δεν υπέχει υποχρέωση να απαντήσει αιτιολογημένα στην απόρριψή τους. Η απόρριψη ενός, παραδεκτώς προβαλλόμενου, αυτοτελούς ισχυρισμού πρέπει να αιτιολογείται ιδιαιτέρως (ΑΠ 1030/2016), διαφορετικά ιδρύεται λόγος αναίρεσης για έλλειψη αιτιολογίας, ενώ η μη απάντηση στον ισχυρισμό αυτό, συνιστά έλλειψη ακρόασης κατά το άρθρο 170 παρ. 2 του ίδιου κώδικα, από την οποία ιδρύεται ιδιαίτερος λόγος αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Β' ΚΠΔ (ΑΠ 323/2017, ΑΠ 166/2013).

Περαιτέρω, η απαιτούμενη ως άνω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται σε όλες χωρίς εξαίρεση τις αποφάσεις, ανεξαρτήτως, αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική ή ανέλεγκτη κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Ετσι η παραδοχή ή μη αιτήματος αναβολής απόκειται μεν στην κρίση του δικαστηρίου, οφείλει όμως τούτο να απαντήσει στο αίτημα αυτό και σε περίπτωση απόρριψής του να αιτιολογήσει ειδικώς και εμπεριστατωμένως την απόφασή του άλλως, αν απορρίψει το αίτημα χωρίς την επιβαλλόμενη αιτιολογία, ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγος αναίρεσης [ΑΠ 228/2016]

ΙV. Στην προκείμενη περίπτωση, το δικάσαν κατ' έφεση Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Καλαμάτας, με την προσβαλλόμενη υπ' αρ. 221/2016 απόφασή του,κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο - αναιρεσείοντα, για την αξιόποινη πράξη της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων και ειδικότερα του ότι : "Στην ..., στις 15/04/2011, με την ιδιότητα του Διευθύνοντος Συμβούλου της εταιρείας "...." ..., με έδρα επαγγελματικής δραστηριότητας στην …. (...), με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, με πρόθεση, διέπραξε το αδίκημα της φοροδιαφυγής για αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων, η συνολική αξία των οποίων υπερβαίνει το ποσό των (3.000,00) ευρώ.

Συγκεκριμένα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο και με την ανωτέρω ιδιότητα του, ύστερα από τη με ημερομηνία 15-04-2011 έκθεση ελέγχου Π.Δ.186/92 (Κ.Β.Σ.) των αρμοδίων υπαλλήλων του Σ.Δ.Ο.Ε. …, στις 02-11-2010, διαπιστώθηκε ότι κατά τη διαχειριστική περίοδο 2008 ζήτησε, έλαβε και καταχώρισε στα λογιστικά του βιβλία δύο (2) φορολογικά στοιχεία :

α) το με αριθμό …/20-10-2008 Τ.Π.Υ. με εκδότρια την "....", Α.Φ.Μ. ...62404, το οποίο κρίνεται μερικώς εικονικό ως προς το ποσό των (1.374,63) ευρώ και β) το με αριθμό ..1/02-11-2008 Τ.Π.Υ. με εκδότρια την "... Α.Ε.", Α.Φ.Μ. ...18491, το οποίο κρίνεται εικονικό ως προς ολόκληρο το ποσό των (12.000,00) ευρώ. Η συνολική αξία των εικονικών φορολογικών στοιχείων ανέρχεται στις 13.374,63 ευρώ πλέον Φ.Π.Α (2.541,18) ευρώ." Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης στο Δικαστήριο της ουσίας, ο αναιρεσείων πρόβαλε τον ισχυρισμό περί περαίωσης των φορολογικών υποθέσεων της εταιρείας ...

σύμφωνα με τον Ν.3888/ 2010 και ότι " ...προς τούτο εκδόθηκε το υπ'αριθμ. …5/2010 εκκαθαριστικό σημείωμα της Δ.Ο.Υ. …, σύμφωνα με το οποίο για το οικονομικό έτος 2009 ο φόρος περαίωσης προσδιορίστηκε σε 1.124,95€ βάσει των ακαθαρίστων δηλωθέντων εσόδων της εν λόγω εταιρείας (214.276,48€). Το παραπάνω εκκαθαριστικό σημείωμα έγινε αποδεκτό από την ανωτέρω εταιρεία και το ποσό των 1.124,95€ εξοφλήθηκε κατά την καταβολή του συνολικού ποσού του φόρου περαίωσης για τα οικονομικά έτη 2008, 2009 και 2010, ήτοι 2.506,95€ (μετά έκπτωσης), στις 9/11/2010".

Ζήτησε δε την αναστολή της ποινικής δίκης, κατά το άρθρο 68 παρ. 3 ν. 4337/2015, μέχρι την τελεσίδικη κρίση του διοικητικού Δικαστηρίου επί της προσφυγής που άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Καλαμάτας, κατά της υπ'αρ. 16Ε/17-5-2011 απόφασης επιβολής προστίμου Κ.Β.Σ. του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ….

με την οποία επιβλήθηκε σε βάρος της ανωτέρω ανώνυμης εταιρείας πρόστιμο συνολικού ποσού 26.754,636 για αποδιδόμενες σε αυτήν παραβάσεις αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων κατά τη διαχειριστική περίοδο από 1/3/2008 μέχρι 31/12/2008 .

Ο ισχυρισμός όμως περί περαίωσης προβλήθηκε αόριστα, καθόσον ο αναιρεσείων δεν εκθέτει εάν η επικαλούμενη περαίωση περιλαμβάνει και τη φορολογική υπόθεση των επίδικων εικονικών τιμολογίων ή η ύπαρξη των εικονικών αυτών τιμολογίων διαπιστώθηκε σε μεταγενέστερο της περαίωσης χρόνο . Κατ'επέκταση αόριστο είναι και το αίτημα περί αναστολής, το οποίο ως βάση έχει την επικαλούμενη περαίωση .

Το Δικαστήριο δεν ήταν υποχρεωμένο να απαντήσει στον άνω αόριστο ισχυρισμό και στο αόριστο αίτημα αναστολής και συνεπώς δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια της έλλειψης ακρόασης ούτε της έλλειψης ειδικής αιτιολογίας και ως εκ τούτου είναι αποριπτέοι ως αβάσιμοι οι σχετικοί από το άρθρο 510 Β' και Δ'ΚΠΔ λόγο αναίρεσης.

Κατόπιν τούτων και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ.583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αρ. 3/2017 αίτηση του Π. Γ. για αναίρεση της υπ' αρ. 221/2016 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου ( Πλημμελημάτων) Καλαμάτας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Οκτωβρίου 2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Νοεμβρίου 2018 .

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ