1877/2016 · 1877/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Γαλάνη - Λεοναρδοπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη, Γεώργιο Αναστασάκο και Διονυσία Μπιτζούνη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Legislator headnote

AI generated

1877/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Κατά το άρθρο 70 παρ. 1 του ν.998/1979 "περί προστασίας των δασών και των δασικών εκτάσεων της χώρας", όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 29 παρ. 1 του ν.2081/1992 "όποιος εκχερσώνει, υλοτομεί αποψιλωτικά ή καλλιεργεί έκταση δημόσια ή ιδιωτική που κηρύχθηκε αναδασωτέα, τιμωρείται... με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηματική ποινή 100.000 μέχρι 1.000.000 δραχμών".

Full text

Απόφαση 1877 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1877/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Γαλάνη - Λεοναρδοπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη, Γεώργιο Αναστασάκο και Διονυσία Μπιτζούνη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 4 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασιλείου Πλιώτα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελεύς του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση αναιρέσεως του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου N. B. του H. και F., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια των πληρεξούσιων δικηγόρων Γεωργίου Χορόζογλου και Γεωργίου Ηλιόπουλου, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 1350/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης.

Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Ιουνίου 2016 αίτηση αναιρέσεώς του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό ...2016.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η αίτηση αναιρέσεως προκειμένου να αναιρεθεί η με αρ. 1350/2016 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και δη, α) ως προς την καταδικαστική της διάταξη για την πράξη της παράνομης εκχέρσωσης αναδασωτέας εκτάσεως, β) ως προς τη διάταξή της περί επιβολής ποινής φυλακίσεως οκτώ (8) μηνών στον αναιρεσείοντα για την ως άνω πράξη, γ) ως προς τη διάταξή της περί επιβολής ποινής φυλακίσεως οκτώ (8) μηνών στον ίδιο αναιρεσείοντα για την ως άνω πράξη της αυθαίρετης κατασκευής και δ) ως προς τις διατάξεις της περί καθορισμού συνολικής ποινής, να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το ως άνω αναιρούμενο μέρος της, για νέα, κατά το μέρος αυτό, συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από δικαστές άλλους, από εκείνους που τη δίκασαν προηγουμένως και να απορριφθεί, κατά τα λοιπά, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 23 παρ. 1 του α.ν.1539/1938 (για την προστασία των δημοσίων κτημάτων), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 παρ. 2 του α.ν. 263/1968 (περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων περί δημοσίων κτημάτων), "ο αυτογνωμόνως επιλαμβανόμενος οιουδήποτε δημοσίου κτήματος, ευρισκομένου αναμφισβητήτως υπό την κατοχή του Δημοσίου, τιμωρείται διωκόμενος αυτεπαγγέλτως δια φυλακίσεως τουλάχιστον εξ (6) μηνών και χρηματικής ποινής τουλάχιστον εκατό χιλιάδων (100.000) δραχμών". Κατά δε το άρθρο 1 παρ. 1 του ν.δ.31/1968 "Περί προστασίας της περιουσίας των Οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως κ.λπ.", ως αντικαταστάθηκε με την παρ. 11 του άρθρου 1 του Ν.2307/1995 "1. Ως προς τα κτήματα των δήμων και κοινοτήτων εφαρμόζεται η νομοθεσία που ισχύει εκάστοτε για την προστασία της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, εκτός από τα άρθρα 8 έως 20 του α.ν. 1539/1938. 2. Όπου στις διατάξεις αυτές αναφέρεται: α) Δημόσιο, β)... νοείται αντίστοιχα: α) οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης, β)

...". Από τις διατάξεις αυτές, προκύπτει ότι, για τη στοιχειοθέτηση του σχετικού εγκλήματος, απαιτείται : α) αυθαίρετη κατάληψη δημοσίου, δημοτικού ή κοινοτικού κτήματος, β) η κατάληψη να έγινε με γνώση του δράστη ότι πρόκειται για δημόσιο, δημοτικό ή κοινοτικό κτήμα, αρκεί δε και ο ενδεχόμενος δόλος και γ) το κτήμα να βρίσκεται στην αναμφισβήτητη κατοχή του Δημοσίου, του δήμου ή της κοινότητας.

Κατά το άρθρο 70 παρ. 1 του ν.998/1979 "περί προστασίας των δασών και των δασικών εκτάσεων της χώρας", όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 29 παρ. 1 του ν.2081/1992 "όποιος εκχερσώνει, υλοτομεί αποψιλωτικά ή καλλιεργεί έκταση δημόσια ή ιδιωτική που κηρύχθηκε αναδασωτέα, τιμωρείται... με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηματική ποινή 100.000 μέχρι 1.000.000 δραχμών".

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 41 παρ. 1 του ίδιου νόμου (998/1979), "η κήρυξη εκτάσεων ως αναδασωτέων ενεργείται δι’ αποφάσεως του οικείου Νομάρχη, καθοριζούσης σαφώς τα όρια της εκτάσεως η οποία κηρύσσεται αναδασωτέα και συνοδευομένης υποχρεωτικώς υπό σχεδιαγράμματος, το οποίον δημοσιεύεται εν φωτοσμικρύνσει μετά της αποφάσεως στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως".

Επομένως, στην απόφαση που καταδικάζει για παράβαση του άρθρου 70 παρ. 1 του ν.998/1979, πρέπει να αναφέρονται η απόφαση του Νομάρχη (ήδη Γ.Γ. της Περιφέρειας, ο οποίος δύναται να μεταβιβάσει αρμοδιότητες στους προϊσταμένους των Δασικών Υπηρεσιών), το σχετικό σχεδιάγραμμα και η δημοσίευση αυτών στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθώς και αν πρόκειται για δημόσια ή ιδιωτική έκταση, διαφορετικά η απόφαση στερείται της απαιτουμένης από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ.

ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και ιδρύεται ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1Δ’ Κ.Ποιν.Δ. λόγος αναιρέσεως. Επίσης, σύμφωνα με τα οριζόμενα στη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 71 του ως άνω Νόμου, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 46 του Ν.2145/1993, "Οι εργολάβοι, υπεργολάβοι κατασκευαστές, οι εντολείς τους και κάθε τρίτος που επιχειρεί, άνευ δικαιώματος ή καθ’ υπέρβαση των υπό του παρόντος νόμου προβλεπόμενων εξαιρέσεων την ανέγερση οποιουδήποτε κτίσματος ή κατασκευάσματος, οριστικής ή προσωρινής μορφής ή πραγματοποιεί οποιασδήποτε φύσεως εγκατάσταση, εντός δάσους ή δασικής εκτάσεως, δημόσιας ή ιδιωτικής, τιμωρούνται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και με χρηματική ποινή από πεντακόσιες χιλιάδες (500.000) μέχρι πέντε εκατομμύρια (5.000.000) δραχμές.

Τέλος Κατά το άρθρο 17 παρ. 8 του ν.1337/1983, όπως η διάταξη αυτή αντικαταστάθηκε με την παρ. 4 του άρθρ. 5 του Ν. 3212/2003, "Οι ιδιοκτήτες ή εντολείς κατασκευής αυθαιρέτων και οι εργολάβοι κατασκευής του τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον έξι (6) μηνών και με χρηματική ποινή από πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ μέχρι πενήντα χιλιάδες (...00) ευρώ, ανάλογα με την αξία του αυθαίρετου έργου και το βαθμό υποβάθμισης του φυσικού ή πολιτιστικού περιβάλλοντος. ...

Αν η πιο πάνω πράξη έχει γίνει από αμέλεια, τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης μέχρι ένα (1) έτος και με χρηματική ποινή από δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ μέχρι δέκα χιλιάδες (10.000) ευρώ. Για απλές υπερβάσεις άδειας κατασκευής μπορεί να επιβληθεί ποινή μειωμένη". Κατά το άρθρο 22 του ν. 1577/1985, αυθαίρετο είναι το έργο που κατασκευάζεται είτε χωρίς άδεια της αρμόδιας πολεοδομικής υπηρεσίας, είτε καθ` υπέρβασή της ή με βάση ανακληθείσα τέτοια άδεια.

Από την ανωτέρω διάταξη του, ως ισχύει, άρθρου 17 παρ. 8 του ν.1337/1983, συνάγεται, ότι δράστης της παραβάσεως του πρώτου εδαφίου αυτής μπορεί να είναι μόνον ο εκ προθέσεως προβαίνων στην κατασκευή αυθαιρέτου έργου, οπότε τιμωρείται με τις στο εδάφιο αυτό απειλούμενες, ως άνω, διαζευκτικές ποινές, ενώ, σε αμφότερες τις περιπτώσεις, είτε από δόλο είτε από αμέλεια, υπαίτιος καθίσταται εκείνος που έχει μία από τις παραπάνω ιδιότητες (ιδιοκτήτης, εντολέας κλπ).

Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει των εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ Κ.Ποιν.Δ. λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ’ αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, που αποτελούν ενιαίο σύνολο.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ του Κ.Ποιν.Δ., λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει σ’ αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στην εφαρμοσθείσα διάταξη, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για το λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος, από τον Άρειο Πάγο, της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης με αριθ. 1350/2016 αποφάσεώς του, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, ήτοι, των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, της πρωτόδικης αποφάσεως μετά των πρακτικών της, όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων που αναγνώσθηκαν και της απολογίας του κατηγορουμένου, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του (πλειοψηφούσα ως προς το αδίκημα της παράνομης καταλήψεως δημοτικού κτήματος και ομόφωνη ως προς τα λοιπά αδικήματα), ότι αποδείχθησαν κατά λέξη τα εξής: "Δυνάμει της υπ’ αριθμ. .../1973 απόφασης του Νομάρχη Θεσσαλονίκης (ΦΕΚ 1429/5.12.1973) κηρύχθηκε, μεταξύ άλλων, αναδασωτέα ορεινή δασοσκεπής έκταση 12.300 στρεμμάτων στην θέση "...", η οποία είχε παραχωρηθεί από το Δημόσιο στην κοινότητα ... (απόφαση ΕΔΑΠ .../16.9.1965) - ήδη Δημοτική κοινότητα του Δήμου ... - ...

Θεσσαλονίκης - στην αδιαμφισβήτητη κατοχή της οποίας ανήκει. Εντός της μείζονος αυτής δασικής έκτασης περιλαμβάνεται και έκταση 8.400 τετρ. μέτρων (βλ. τον ορθοφωτοχάρτη του Εθνικού Κτηματολογίου, του αρμοδίου γραφείου Δασαρχείου Θεσσαλονίκης), η οποία δεν εξαιρείται της αναδασωτέας ιδιότητας, κι επομένως δεν είναι επιτρεπτή επέμβαση επ’ αυτής κι εγκατάσταση κτηνοτροφικής μονάδας.

Εν τούτοις ο κατηγορούμενος σε ανεξακρίβωτη ημερομηνία του έτους 2008 προέβη στην κατάληψη έκτασης αυτής και, συνεχίζοντας μέχρι το έτος 2011, αφού την εκχέρσωσε με την χρήση σκαπτικών μηχανημάτων, καταστρέφοντας έτσι την επ’ αυτής δασική βλάστηση από πουρνάρια, προέβη στην ανέγερση έντεκα (11) αυθαιρέτων κατασκευών - σταυλικών εγκαταστάσεων συνολικής έκτασης 1.115,05 τετρ.μέτρων, και χωρίς να έχει εφοδιαστεί με άδεια της αρμόδιας Πολεοδομικής Υπηρεσίας.

Ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η ως άνω καταληφθείσα δασική έκταση αποτελούσε κοινοτικό κτήμα και τελούσε υπό την αδιαμφισβήτητη κατοχή του Δήμου ... - ..., επεδίωκε δε τις ως άνω ενέργειες να αποκτήσει στην έκταση αυτή δικαιώματα κατοχής εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, επιπροσθέτως δε με τις ενέργειες του αυτές έβλαψε την κατά προορισμό χρήση της.

Από τα ίδια αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε περαιτέρω, ότι ο κατηγορούμενος, κατά τον Ιανουάριο του έτους 2012, κατέλαβε αυθαίρετα και άλλη έκταση εμβαδού 699,5 τ.μ., πλησίον της προαναφερθείσης εκτάσεως των 8.400 τετρ. μέτρων στην θέση "..." του Δημοτικού Διαμερίσματος ... Θεσσαλονίκης της περιφέρειας του Δήμου ... ..., η οποία είχε επίσης χαρακτηριστεί αναδασωτέα έκταση με την .../1973 απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης, περιφράσσοντας αυτήν με σιδηροπασσάλους έκτασης 413,5 τετρ.

μέτρων, η οποία (έκταση) ανήκει στην κυριότητα του ανωτέρω Δήμου και βρίσκεται στην αδιαμφισβήτητη κατοχή του. Ακολούθως, εκχέρσωσε παράνομα και την ανωτέρω έκταση, που καλυπτόταν προ της εκχερσώσεως από πουρνάρια, καθώς και από 45 άτομα πεύκης, που είχαν φυτευτεί τεχνητά από το Δασαρχείο Θεσσαλονίκης, τα οποία και υλοτόμησε.

Τα ως άνω πραγματικά περιστατικά προέκυψαν από τις σαφείς και μετά λόγου γνώσεως καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας (δασοφύλακα και δασοπόνου αντιστοίχως), οι οποίοι, επιληφθέντες και οι ίδιοι της υποθέσεως, ως υπάλληλοι των αρμοδίων υπηρεσιών, έχουν προσωπική αντίληψη για την συμπεριφορά του κατηγορουμένου, σε συνδυασμό με όλα τα έγγραφα, που αναγνώστηκαν, δεν αναιρούνται δε τ’ ανωτέρω, απ’ όσα, αντίθετα κατέθεσαν οι μάρτυρες υπερασπίσεως, εκ των οποίων ο πρώτος (Π.

Ν.), χωρίς ν’ αμφισβητεί ότι κατελήφθη αναδασωτέα έκταση εκ μέρους του κατηγορουμένου, κατέθεσε αορίστως, πως εκτιμά ότι ο κατηγορούμενος, προέβη στην τέλεση των αποδιδομένων σ’ αυτόν πράξεων, παραπλανηθείς από τον τοπικό άρχοντα I. Ν.: "Ο άνθρωπος πίστευε ότι εκεί πάνω μπορεί να βγάλει άδεια", ο δε δεύτερος, εξ αυτών (Α.

Χ.) ιδιώτης δασολόγος, και συντάκτης της τεχνικής έκθεσης που διαλαμβάνεται στους υποβληθέντες από τον κατηγορούμενο ισχυρισμούς και φορέας των απόψεων αυτού, ο οποίος κατέθεσε ότι ο κατηγορούμενος δεν προέβη σε εκχέρσωση "Η έκταση δεν είναι εκχερσωμένη απλώς δεν είναι στη σφριγηλή κατάσταση που ήταν πριν...", ότι "...Δεν έκοψε ο κατηγορούμενος 45 δέντρα, δεν κόπηκαν αυτά, εγώ μέτρησα 15 πρέμνα και κάποια άλλα χαμηλά στάμνα κατεστραμμένα", "...Πρόχειρα καταλύματα είναι και όχι εγκαταστάσεις...".

Οι απόψεις του, όμως, αυτές σε σχέση με τα ένδικα κρίσιμα ζητήματα της εκχέρσωσης, ως και της παράνομης ανέγερσης των κτισμάτων, δεν παρέχουν πίστη στο Δικαστήριο, καθόσον όσα κατάθεσε ο τελευταίος αυτός μάρτυρας, ο οποίος, σημειωτέον, εν προκειμένω συνδέεται με σχέση εντολής με τον αναθέσαντα σ’ αυτόν την διενέργεια της τεχνικής έκθεσης κατηγορούμενο, δεν ενισχύονται από κανένα στοιχείο, αποκρούονται δε και απ’ όσα κατέθεσαν οι μάρτυρες κατηγορίας, οι οποίοι ενήργησαν εξ υπηρεσιακής υποχρεώσεως και δεν συνδέονται με οποιαδήποτε σχέση με τον κατηγορούμενο.

Αντίθετο δεν συνάγεται ούτε από το περιεχόμενο των αναγνωσθέντων : α) ...9.3.2011 ομόφωνης απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου, με την οποία εγκρίθηκε η προς αυτόν (κατηγορούμενο) "παραχώρηση έκτασης στην περιοχή Μ. Ι., για να εγκαταστήσει την κτηνοτροφική του μονάδα για χρονική περίοδο 20 ετών" και β) Πρακτικό ...7.7.2011 της Επιτροπής Ελέγχου Σταυλισμών Περ.

Κεντρ. Μακεδονίας, η οποία γνωμοδότησε θετικά στην εκμίσθωση έκτασης 8.400 τετρ. μέτρων στην θέση "..." ΔΚ ... του Δήμου ... - ..., προκειμένου να εγκαταστήσει ο κατηγορούμενος σταυλικές εγκαταστάσεις, αφού, ανεξαρτήτως της εκδόσεως των εγγράφων αυτών σε χρόνο πολύ μεταγενέστερο της καταλήψεως και εκχερσώσεως, κι ενώ είχαν ήδη κατασκευαστεί τα κτίσματα των σταυλικών εγκαταστάσεων, χωρίς να έχει ζητηθεί επισήμως αδειοδότηση για οτιδήποτε καθόσον και από την παραδοχή ότι η θέση "..." ταυτίζεται με την επίδικη των 8.400 τετρ.

μέτρων, ουδόλως συνάγεται από αυτά τα έγγραφα, ότι έχει αρθεί ο χαρακτήρας της επίδικης αυτής έκτασης ως αναδασωτέας, επί της οποίας, όπως έχει ήδη αναφερθεί απαγορεύεται η οποιαδήποτε επέμβαση. Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε από κανένα στοιχείο, ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι η επίδικη έκταση των 8.400 τετρ.

μέτρων εμπίπτει στις προβλεπόμενες από την ανωτέρω υπ’ αριθμ. .../1973 απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης (ΦΕΚ 1429/5.12.1973), όπως συμπληρώθηκε με την υπ’ αριθμ. .../1979 απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης (ΦΕΚ Δ’ 370) κατηγορίες που εξαιρούνται της αναδασώσεως, ήτοι ότι κατά την δημοσίευση της άνω αποφάσεως (1973), μεμονωμένες κτιριακές εγκαταστάσεις χρησιμοποιούμενες για την στέγαση και λειτουργία γεωργικών, κτηνοτροφικών, πτηνοτροφικών και ετέρων επαγγελματικών επιχειρήσεων, βρίσκονταν στην κατοχή φυσικών ή νομικών προσώπων και είχαν μία εκ των ανωτέρω μορφών εδαφοπονικής εκμεταλλεύσεως.

Επομένως, η εν λόγω έκταση ουδέποτε εξαιρέθηκε της αναδασώσεως. Υπέρ της κρίσεως αυτής συνηγορεί και η γνωμοδότηση του αρμοδίου Δασαρχείου Θεσσαλονίκης, το οποίο, με το αναφερόμενο στους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου .../18.11.2011 έγγραφο που αφορά στην Περιβαντολλογική Έκθεση, εξέφρασε ρητά τις αντιρρήσεις του, γνωμοδοτώντας αρνητικά, και δη κρίνοντας ως μη επιτρεπτή την επέμβαση για την εγκατάσταση κτηνοτροφικής μονάδας στην συγκεκριμένη θέση και έκταση των 8.400 τ.μ., αφού, όπως ρητά αναφέρει στην γνωμοδότησή του, πρόκειται για δασική και αναδασωτέα, λόγω του ότι βρίσκεται εντός των ορίων της μείζονος αναδασωτέας βάσει της ανωτέρω υπ’ αριθμ. .../1973 απόφασης, ενώ ουδέν διαλαμβάνεται στην εν λόγω γνωμοδότηση περί υπαγωγής της στην προαναφερθείσα εξαίρεση.

Ο χαρακτήρας δε της εκτάσεως αυτής, και η συνακόλουθη απαγόρευση εγκαταστάσεως των κτηνοτροφικών μονάδων σαφώς συνάγεται και από το αναγνωσθέν φωτοαντίγραφο της ορθής επανάληψης της απόφασης ...30.9.2014 της Επιτροπής Εξέτασης Αντιρρήσεων (Επ.Ε.Α.), το οποίο έχει επισυναφθεί στο αναγνωσθέν με αριθμό πρωτ. ...8.6.2015 έγγραφο του Τμήματος Δασικών Χαρτογραφήσεων της Διεύθυνσης Δασών Θεσσαλονίκης.

Με την απόφασή της αυτή η Επ.Ε.Α., απέρριψε τις αντιρρήσεις του κατηγορουμένου για την εξαίρεση της επίδικης έκτασης από την ευρύτερη αναδασωτέα έκταση και την ένταξή της στην κατηγορία ΔΔ, λαμβάνοντας υπόψη, όπως βεβαιώνεται στο περιεχόμενό της, όλα τα σχετικά κρίσιμα στοιχεία, και κυρίως : την από ...2.10.2013 της Εισηγήτριας Α.

Γ., Δασολόγου της Διεύθυνσης Δασών Θεσσαλονίκης (η οποία εισηγήθηκε υπέρ της αποδοχής των αντιρρήσεων), το συνημμένο τοπογραφικό σχεδιάγραμμα που συνόδευε την εισήγηση, την διαχρονική φωτοερμηνεία των φωτογραφιών, την γενική μεταβολή χρήσεων γης από την παλαιότερη αεροφωτογράφησή της και μετά, και την .../1973 απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης (ΦΕΚ 1429/5.12.1973), όπως συμπληρώθηκε με την υπ’ αριθμ. .../1979 απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης ( ΦΕΚ Δ’ 370) κατηγορίες.

Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος, διατείνεται, ως προς τα αδικήματα της εγκατάστασης και νομιμότητας της λειτουργίας της επιχείρησής του ότι τελούσε σε συγγνωστή νομική πλάνη ως προς την άσκηση του δικαιώματος επικαλείται δε προς υποστήριξη του ισχυρισμού του αυτού, ότι, ενόψει και της αλλοδαπότητάς του, (υπολαμβάνοντας άγνοιά του σχετικά με την αντίθεση της πράξης του προς την ελληνική έννομη τάξη σε σχέση με την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος του), και παρά την επίδειξη της επιβαλλόμενης εκ μέρους του επιμέλειας, εν τούτοις εξαιτίας των διαβεβαιώσεων που είχε από τις αρχές, πίστεψε πεπλανημένα ότι είχε δικαίωμα στην τέλεση των προαναφερθεισών πράξεων.

Ειδικότερα δε επικαλείται προς τούτο ότι : Α) εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης και δη ο τότε Δήμαρχος ... κ. Γ. και ο δημοτικός Σύμβουλος κ. Ν., παρουσία και δύο υπαλλήλων του δασαρχείου, ήτοι της τότε διευθύντριας Τ., και του Κ., του υπέδειξαν ως κατάλληλη τις ως άνω εκτάσεις που εκχέρσωσε για την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων του ως κτηνοτρόφου, και Β) το περιεχόμενο των αναγνωσθέντων εγγράφων, ήτοι :1) της με αρ.

πρωτ. .../7.11.2011 βεβαίωσης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας - Γεν. Δ/νση Περιφ. Αγροτ. Οικον. και Κτηνιατρικής - Τμήμα Φυτικής και Ζωικής Παραγωγής, στην οποία βεβαιώνεται η λειτουργία της κτηνοτροφικής μονάδας 800 αιγοπροβάτων στην περιοχή "..." του Δήμου ... ..., εμβαδού 8.400 τετρ. μέτρων από την 20.3.2003, και περιγράφονται τα προς εξαίρεση κτίσματα, 2) της προαναφερθείσης από …9.3.2011 ομόφωνης απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου, 3) του προαναφερθέντος Πρακτικού ...7.7.2011 της Επιτροπής Ελέγχου Σταυλισμών Περ.

Κεντρ. Μακεδονίας, και 4) ως και των προαναφερθέντων με αριθμό πρωτ. ...8.6.2015 εγγράφων του Τμήματος Δασικών Χαρτογραφήσεων της Διεύθυνσης Δασών Θεσσαλονίκης, με συνημμένα α) φωτοαντίγραφο της ορθής επανάληψης της απόφασης ...30.9.2014 της επιτροπής εξέτασης αντιρρήσεων Τοπικής Ενότητας ..., Δήμου ...-..., Νομού Θεσσαλονίκης, β) φωτοαντίγραφο της Εισήγησης ...2.10.2013 της Εισηγήτριας Α.

Γ., Δασολόγου της Διεύθυνσης Δασών Θεσσαλονίκης. Ωστόσο, από τα ως άνω έγγραφα, ούτε δε και από τα υπάρχοντα στην προκειμένη ποινική διαδικασία στοιχεία προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος προήλθε στην εκχέρσωση και εγκατάσταση της επιχείρησής του στην έκτασης των 8.400 τετρ. μέτρων, είτε στην κατάληψη της έκτασης των 669 τετρ.

μέτρων την οποία εκχέρσωσε και περιέφραξε κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα, έχοντας πλανηθεί, τόσο από τα αναφερόμενα στην ένστασή του περί νομικής πλάνης πρόσωπα, όσο και από την έκδοση των παραπάνω εγγράφων, ως και ότι η πλάνη του ήταν συγγνωστή, επειδή, ειδικότερα, παρά την καταβολή της επιβαλλόμενης εκ μέρους του επιμέλειας δεν μπόρεσε αυτός να διαγνώσει το άδικο της πράξης του, όπως διαλαμβάνεται στον ισχυρισμό του.

Τούτο δε, διότι αυτός μεν κατέλαβε, κατά τα ανωτέρω την έκταση των 8.400 τετρ. μέτρων, την οποία εκχέρσωσε κάνοντας, σημαντική (λόγω της εκτάσεως) χρήση εκσκαπτικών μηχανημάτων, και ακολούθως, προέβη επ’ αυτής στην ανέγερση των άνω εγκαταστάσεων, ήτοι έντεκα (11) κτισμάτων συνολικής έκτασης 1.115, 05 τετρ. μέτρων (αντιστοίχως τετρ.

μέτρων : 6,6- 4,5-, 57, 105,88- 124,43- 29,25- 378,00- 320,00- 32,64- 16,25- 40,50), τα οποία και ολοκλήρωσε για τον σταυλισμό των 800 αιγών του. Επέδειξε, δηλαδή, σημαντική επιχειρηματική δραστηριότητα, με την δημιουργία, όχι απλής, αλλά σοβαρής επένδυσης εκτεταμένης επιχείρησης, και αναλαμβάνοντας υψηλού βαθμού επιχειρηματικό κίνδυνο, αφού, όπως ο ίδιος ομολογεί υπεβλήθη σε δυσβάσταχτα για τον ίδιο δάνεια για την δημιουργία της, γεγονός, άλλωστε αυτονόητο, ενόψει του εύρους της δραστηριότητας.

Περαιτέρω δε προς εξυπηρέτηση των σκοπών της επιχείρησης του εκχέρσωσε και περιέφραξε κατά τα άνω την αναδασωτέα έκταση των 699,5 τετρ. μέτρων. Η εκ μέρους του διενέργεια των διαδικασιών αυτών ασφαλώς τον οδήγησε σε γνώση των υποχρεώσεών του έναντι του νόμου, μεταξύ των οποίων είναι και η απαγόρευση επεμβάσεως στην αναδασωτέα έκταση, και η παραβίαση των εν λόγω υποχρεώσεων, όπως έχουν ήδη αναφερθεί, και τούτο, ανεξάρτητα αν ακολούθως εξασφάλισε την έκδοση των ανωτέρω επισήμων εγγράφων που επικαλείται προς επιστήριξη νομικής του πλάνης.

Ο ίδιος, δε αναφέρει στους ισχυρισμούς του "την χρήση της συγκεκριμένης έκτασης δεν έπαψα να ζητώ να κατοχυρώσω εγγράφως", γεγονός που ενισχύει την κρίση ότι ήταν βέβαιος ότι προέβη σε έκνομη δραστηριότητα, καθόσον είχε αντίληψη ότι ήταν απαραίτητη επίσημη άδεια από τις αρχές, εγκαίρως, ήτοι πριν οποιαδήποτε ενέργεια, η οποία να πιστοποιεί ότι έχει δικαίωμα να επέμβει σε αναδασωτέα έκταση, κινητοποιήθηκε δε μόνον, και έσπευσε σε μεταγενέστερο χρόνο, μετά την εις βάρος του υποβολή μηνύσεων κατά το έτος 2011 (βλ.

το αναγνωσθέν από 8.3.2011 πρωτόκολλο μήνυσης), να αναζητήσει, όπως και πέτυχε, την έκδοση των προαναφερθέντων επισήμων εγγράφων, εμφανίζοντας έτσι εαυτόν ότι νομιμοποιείται στην διάπραξη της παράνομης κατάληψης, εκχέρσωσης και ανέγερσης εγκαταστάσεων, με βάση τα επικαλούμενα αυτά έγγραφα τα οποία, ωστόσο, δεν θεμελιώνουν κανένα από τα παραπάνω δικαιώματα, πολύ δε, περισσότερο δεν θεμελιώνει, ούτε και ασκεί έννομη επιρροή ως προς τον ισχυρισμό του περί νομικής πλάνης (ούτε δε και για άλλον ισχυρισμό), κυρίως λόγω του χρόνου της υποβολής της (πολύ μεταγενέστερος των επιδίκων εγκλημάτων) και η αναφερόμενη στους ισχυρισμούς του υπ’ αριθμ. .../15.3.2016, οψίμως υποβληθείσα, αίτησή του προς τον Δήμο ...

για την υπόδειξη "...κατάλληλης στην περιοχή αρμοδιότητάς της δημόσια ή δημοτική έκταση σε περιοχή αρμοδιότητάς της, εμβαδού τουλάχιστον 4-5 στρεμ., προκειμένου να μεταφέρει και μετεγκαταστήσει τις κτηνοτροφικές (σταυλικές) του εγκαταστάσεις δυναμικότητας 800 αιγών ελευθέρας βοσκής...". Με βάση όλα τα παραπάνω δεν προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με τις ειδικές συνθήκες, τις συναφείς με την προσωπικότητα αυτού και τις ικανότητές του και παρά την καταβολή της επιβαλλόμενης εκ μέρους του, και όσον και αν εξέτεινε τις πνευματικές του δυνάμεις, δεν μπορούσε να αντιληφθεί τον άδικο χαρακτήρα της πράξεως του.

Επομένως, πρέπει ο αυτοτελής περί νομικής του πλάνης ισχυρισμός να απορριφθεί ως αβάσιμος κατ’ ουσία. Εξάλλου ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι το σύνολο των εγκλημάτων για τα οποία κατηγορείται έχουν υποπέσει σε παραγραφή, με την αιτιολογία ότι εγκαταστάθηκε στην επίδικη έκταση κατά το έτος 2003, και έκτοτε παρήλθε ο προβλεπόμενος από τα άρθρα 111, 112 και 113 του ΠΚ χρόνος, επικαλείται δε κυρίως προς τούτο και την αναγνωσθείσα με αρ.

πρωτ. .../7.11.2011 βεβαίωση της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας - Γεν. Δ/νση Περιφ. Αγροτ. Οικον. και Κτηνιατρικής - Τμήμα Φυτικής και Ζωικής Παραγωγής. Ο ισχυρισμός του αυτός, όμως, ήτοι περί καταλήψεως των συγκεκριμένων εκτάσεων από χρόνο προγενέστερο του έτους 2008 δεν αποδεικνύεται και μάλιστα σε βαθμό πλήρους βεβαιότητος από κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ενόψει και του γεγονότος ότι η διαλαμβανόμενη στην άνω με αρ.

πρωτ. .../7.11.2011 βεβαίωση "...Τα προς εξαίρεση από την κατεδάφιση κτίρια στα οποία λειτουργεί η κτηνοτροφική μονάδα έχουν ανεγερθεί πριν από την 20.3.2003..." δεν υπήρξε το αντικείμενο ερεύνης της εν λόγω υπηρεσίας (τμήμα φυτικής και ζωϊκής παραγωγής), η οποία, προφανώς εκ περισσού αναφέρεται και στο ζήτημα του χρόνου λειτουργίας της επιχείρησης.

Επομένως, ο περί παραγραφής ισχυρισμός είναι αβάσιμος κατ’ ουσία και πρέπει ν’ απορριφθεί. Τέλος ο ισχυρισμός (ένσταση) του κατηγορουμένου περί αοριστίας του κατηγορητηρίου (κλητηρίου θεσπίσματος), επειδή: "δεν περιγράφει με σαφήνεια την έκταση, στην οποία αναφέρεται κατά θέση πλευρικές διαστάσεις και όρια, αλλά ούτε και τα επίδικα κτίσματα" ως "και αν οι αποφάσεις περί αναδάσωσης δημοσιεύτηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και συνοδεύονται με σχεδιάγραμμα της αναδασωτέας έκτασης, είναι απορριπτέος, προεχόντως ως απαραδέκτως προβαλλόμενος, καθόσον η επικαλούμενη αοριστία αφορά σε πράξη προπαρασκευαστική της διαδικασίας στο ακροατήριο και η εντεύθεν τυχόν ακυρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος έχει ήδη καλυφθεί, επειδή ο κατηγορούμενος εμφανίστηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, χωρίς να προβάλει αντίρρηση για την πρόοδο της δίκης (άρθρα 171, 173, 174 Κ.Ποιν.Δ., βλ.

Λ. Μαργαρίτη Κ.Ποιν.Δ. στο άρθρο 174 σελ. 702, με την εκεί νομολογία). Σε κάθε περίπτωση ο ισχυρισμός, (που στρέφεται και κατά της εκκαλουμένης) είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αφού επαρκώς περιγράφονται τα παραπάνω στοιχεία, όπως ειδικότερα αναφέρονται στο κατηγορητήριο και στο διατακτικό της εκκαλουμένης, άλλωστε δεν ήταν αναγκαίο για την πληρότητα της αιτιολογίας να αναφέρονται και οι πλευρικές διαστάσεις της έκτασης (ΑΠ 601/2014 ΤΝΠ Νόμος), το ακριβές εμβαδόν της εκχερσωθείσης εκτάσεως, αφού τούτο δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο της αντικειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος (ΑΠ 52/2014 ΤΝΠ Νόμος).

Μετά απ’ όλα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, απορριπτομένων όλων των αντιθέτων προβληθέντων ισχυρισμών του κατηγορουμένου, πρέπει αυτός να κηρυχθεί ένοχος, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα, να του αναγνωριστεί, ωστόσο, το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2β ΠΚ, επειδή αυτό το ελαφρυντικό είχε αναγνωριστεί και πρωτοδίκως και δεν επιτρέπεται η χειροτέρευση της θέσης του, μη αναγνωρίζοντάς το παρόν Δικαστήριο." Στη συνέχεια, το παραπάνω Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ένοχο κατά πλειοψηφία, της αξιόποινης πράξης της παράνομης καταλήψεως δημοτικού κτήματος και ομοφώνως των αξιοποίνων πράξεων της παράνομης εκχέρσωσης αναδασωτέας δασικής εκτάσεως, της ανέγερσης κτισμάτων σε δασική έκταση και της παράβασης του άρθρου 17 παρ. 1,8 του ν.1337/1983, αναγνωρίζοντας ομοφώνως σ’ αυτόν το ελαφρυντικό των μη ταπεινών αιτίων, για τις οποίες πράξεις του επέβαλε συνολική ποινή φυλακίσεως δέκα τεσσάρων (14) μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τριετία, με το ακόλουθο διατακτικό: "ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον κατηγορούμενο ένοχο κατά πλειοψηφία, του ότι ο κατηγορούμενος:

Στη δασική θέση "..." της Δημοτικής Κοινότητας ... του Δήμου ... - ..., κατά τους κατωτέρω αναφερόμενους χρόνους, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, επιλήφθηκε αυτογνωμόνως δημοσίων κτημάτων ευρισκομένων υπό την κατοχή του Δημοσίου και ειδικότερα: α) Σε μη εξακριβωθείσα ημερομηνία του έτους 2008, αυθαίρετα κατέλαβε δημοτική έκταση κτήμα, το οποίο τελεί υπό την αναμφισβήτητη κατοχή Δήμου και ενώ γνώριζε ότι είναι ιδιοκτησίας Δήμου.

Ειδικότερα προέβη αυθαίρετα και χωρίς κανένα δικαίωμα στην κατάληψη έκτασης 8.400 τ.μ. που ανήκει στην κυριότητα της Κοινότητας ... εκχερσώνοντας αυτή και ανεγείροντας έντεκα αυθαίρετες κατασκευές - σταυλικές εγκαταστάσεις συνολικής έκτασης 1.115,05 τ.μ., και β) τον Ιανουάριο του έτους 2012, κατέλαβε αυθαίρετα μία έκταση εμβαδού 699,5 τ.μ., ευρισκόμενη στην θέση "..." του Δημοτικού Διαμερίσματος ...

Θεσσαλονίκης της Περιφέρειας Δήμου ... - ... του Δασαρχείου Θεσσαλονίκης, που χαρακτηρίστηκε ως αναδασωτέα έκταση με την υπ’ αριθ. .../1973 Απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης, περιφράσσοντας επ’ αυτής με σιδηροπασσάλους έκταση 413,5 τ.μ., η έκταση δε αυτή ανήκει στην κυριότητα του ανωτέρω Δήμου και βρίσκεται αναμφισβήτητα στην κατοχή του.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον κατηγορούμενο ένοχο του ότι ο κατηγορούμενος: 1) Στη δασική θέση "..." της Δημοτικής Κοινότητας ... του Δήμου ... - ..., κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2008 έως το Νοέμβριο του έτους 2011 και τον Ιανουάριο του έτους 2012, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, προέβη στην παράνομη εκχέρσωση δασικών εκτάσεων που είχαν κηρυχθεί αναδασωτέες. Ειδικότερα: α) κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2008 έως το Νοέμβριο του έτους 2011, προέβη παράνομα στην εκχέρσωση με τη χρήση σκαπτικών μηχανημάτων καταστρέφοντας τη δασική βλάστηση από πουρνάρια της υπό στοιχ. 1α περιγραφόμενης δασικής έκτασης, εμβαδού 8.400 τ.μ., που είχε κηρυχθεί άναδασωτέα με τη με αριθμό .../1973 Απόφαση του Νομάρχη Θεσσαλονίκης και β) τον Ιανουάριο του έτους 2012, εκχέρσωσε παράνομα την περιγραφόμενη, στην υπό στοιχ. 1β πράξη, αναδασωτέα δασική έκταση, εμβαδού 699,5 τ.μ., ευρισκόμενη στην θέση "..." του Δημοτικού Διαμερίσματος ... Θεσσαλονίκης της Περιφέρειας Δήμου ... - ... του Δασαρχείου Θεσσαλονίκης, που καλυπτόταν προ της εκχερσώσεως από πουρνάρια, καθώς και από 45 άτομα πεύκης που είχαν τεχνητά φυτευτεί από το Δασαρχείο Θεσσαλονίκης, τα οποία υλοτόμησε και στη συνέχεια, περιέφραξε επ’ αυτής με σιδηροπασσάλους έκταση 413,5 τ.μ.

2) Στον ως άνω τόπο, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2008 έως το Νοέμβριο του έτους 2011, προέβη στην ανέγερση κτισμάτων εντός δασικής έκτασης και ειδικότερα προέβη στην ανέγερση των αναφερόμενων, στην υπό στοιχ. Ια πράξη, κτισμάτων εντός της προαναφερθείσας δασικής έκτασης, εμβαδού 8.400 τ.μ.. 3) Στον ως άνω τόπο, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2008 έως το Νοέμβριο του έτους 2011, προέβη στην κατασκευή κτισμάτων χωρίς την απαιτούμενη άδεια της αρμόδιας Πολεοδομικής Υπηρεσίας και συγκεκριμένα προέβη στην κατασκευή των αναφερόμενων, στην υπό στοιχ. Ια πράξη, κτισμάτων, χωρίς προηγουμένως να έχει εφοδιασθεί με την απαιτούμενη άδεια της αρμόδιας Πολεοδομικής Υπηρεσίας.

ΔΕΧΕΤΑΙ το Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος στις πράξεις του ωθήθηκε από όχι ταπεινά αίτια. (84 παρ. 2 εδ. β’ Π.Κ.)." Με αυτά που δέχτηκε, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του την επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Ποιν.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ’ αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων της αυθαίρετης κατάληψης δημοσίας έκτασης κατ’ εξακολούθηση, ανεπίτρεπτης μεταβολής χρήσης δασικής εκτάσεως (ανέγερσης κτισμάτων σε δασική έκταση) και της αυθαίρετης κατασκευής κτίσματος, τις αποδείξεις από τις οποίες προήλθαν τα περιστατικά που δέχτηκε ότι αποδείχτηκαν και τις νομικές σκέψεις υπαγωγής αυτών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1, 12, 14, 18, 26 παρ. 1α, 27 παρ. 1, 98 ΠΚ και 23 παρ. 1 του α.ν.1539/1938, όπως αντικ.

με άρθρο 1 παρ. 2 α.ν.263/1968 σε συνδυασμό με άρθρο 1 ν.δ.31/1968, 71 παρ.1 του ν.998/1979, όπως η παρ. 1 αντικ. από το άρθρο 46 παρ.1 του ν.2145/1993 και 17 παρ.παρ. 1, 8 εδ. α’ του ν.1337/1983, όπως η παρ. 8 αντικ. από το άρθρο 5 παρ. 4 του ν. 3212/2003, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε με ευθύ ή με πλάγιο τρόπο, στερώντας δηλαδή την απόφαση του από νόμιμη βάση με ελλιπείς, ασαφείς ή αντιφατικές παραδοχές.

Ειδικότερα διαλαμβάνονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι ακόλουθες ουσιώδεις και κρίσιμες παραδοχές : 1) Ότι οι επίδικες εκτάσεις είναι τμήματα δημόσιας (παραχωρηθείσας στην κοινότητα ... ήδη Δημοτική κοινότητα του Δήμου ... - ... Θεσσαλονίκης -) ορεινής δασοσκεπούς έκτασης και η οποία έχει κηρυχθεί αναδασωτέα με την απόφαση .../1973 του Νομάρχη Θεσσαλονίκης. 2) Ότι η κατοχή των εκτάσεων αυτών ανήκε αναμφισβήτητα στο Δήμο ... - ..., 3) Ότι ο αναιρεσείων κατέλαβε αυθαίρετα σε ανεξακρίβωτη ημερομηνία του έτους 2008 και συνέχισε μέχρι το έτος 2011, τμήμα της δασικής έκτασης, εμβαδού 8.400 τετρ.

μέτρων, και το Ιανουάριο του έτους 2012, τμήμα της δασικής έκτασης, εμβαδού 699,5 τετρ. μέτρων, τα οποία (τμήματα) εκχέρσωσε με την χρήση σκαπτικών μηχανημάτων, καταστρέφοντας έτσι την επ’ αυτών δασική βλάστηση από πουρνάρια, με σκοπό να τα ιδιοποιηθεί, 4) Ότι τα κατέχει αυθαίρετα προβαίνοντας στην ανέγερση έντεκα (11) κατασκευών - σταυλικών εγκαταστάσεων συνολικής έκτασης 1.115,05 τετρ.μέτρων εντός της δασικής εκτάσεως, 5) Ότι η αυθαίρετη κατάληψη των επίδικων τμημάτων της δασικής έκτασης έγινε με γνώση του αναιρεσείοντος ότι αυτά ανήκαν στην αναμφισβήτητη κατοχή του Δήμου ... - ..., η οποία (γνώση), κατά την απόφαση, προκύπτει από τη συγκεκριμένη παρατιθέμενη παραδοχή ότι η πρόθεσή του προκύπτει εμμέσως και από την ίδια τη φύση των ενεργειών του, δεδομένου ότι αυτός, κατά τις σαφείς περί τούτου παραδοχές της αποφάσεως, συμπεριφερόμενος σε όλες τις περιπτώσεις αυθαιρέτως, προέβη σε κατασκευές σταθερές και δημιούργησε εν γένει δύσκολα αναστρέψιμες συνέπειες, επιδιώκοντας πάντα εκ των υστέρων, σε άρση ή, αναλόγως, νομιμοποίηση των προηγηθεισών, πάντα παράνομων ενεργειών του, αντικρούοντας ειδικώς τους αρνητικούς της κατηγορίας ισχυρισμούς για όχι αυθαίρετη κατάληψη της εκτάσεως και νόμιμο των ενεργειών του, 6) Ότι ο αναιρεσείων καταδικάστηκε ως ιδιοκτήτης των ακινήτων αυτών, 7) Ότι ανηγέρθησαν οι σταυλικές εγκαταστάσεις χωρίς να έχει εκδοθεί για την κατασκευή τους άδεια της αρμόδιας Πολεοδομικής Υπηρεσίας, γεγονός που τους προσδίδει κατά νόμο την ιδιότητα του αυθαιρέτου και 8) Ότι ο αναιρεσείων ενήργησε την ανέγερση των αυθαιρέτων κτισμάτων με δόλο που πηγάζει από την ηθελημένη πραγματοποίηση των πραγματικών περιστατικών που στοιχειοθετούν την αντικειμενική υπόσταση των αδικημάτων που του αποδόθηκαν.

Υπό αυτές τις ουσιαστικές παραδοχές, καταφάσκονται και αιτιολογούνται πλήρως όλα τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία θεμελίωσης των εγκλημάτων της αυθαίρετης κατάληψης δημόσιας δασικής έκτασης κατ’ εξακολούθηση, ανεπίτρεπτης μεταβολής χρήσης δασικής εκτάσεως (της ανέγερσης κτισμάτων σε δασική έκταση) και της αυθαίρετης κατασκευής κτίσματος, για τα οποία, όπως προαναφέρθηκε, κηρύχτηκε ένοχος και καταδικάστηκε ο αναιρεσείων σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών για κάθε πράξη.

Επομένως, είναι αβάσιμος ο σχετικός πρώτος λόγος αναίρεσης (κατά το πρώτο σκέλος αυτού), καθό μέρος αφορά στα αμέσως ως άνω αδικήματα, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ και Ε’ Κ.Ποιν.Δ., για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας ως προς τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία συγκρότησης των εν λόγου εγκλημάτων και για εσφαλμένη εφαρμογή των οικείων ουσιαστικών ποινικών διατάξεων (άρθρου 23 παρ. 1 α.ν. 1539/1938, όπως ισχύει), 71 παρ.1 του ν.998/1979, όπως η παρ. 1 αντικ.

από το άρθρο 46 παρ.1 του ν.2145/1993 και 17 παρ.παρ. 1, 8 εδ. α’ του ν.1337/1983, όπως η παρ. 8 αντικ. από το άρθρο 5 παρ. 4 του ν. 3212/2003, Αντιθέτως όμως, όσον αφορά στην αξιόποινη πράξη της παράνομης εκχέρσωσης αναδασωτέας εκτάσεως (παράβαση του άρθρου 70 παρ.1 του ν.998/1979), με βάση τις παραδοχές με τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος ο αναιρεσείων το δικάσαν Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης, δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την από τις διατάξεις του Συντάγματος και του Κ.Ποιν.Δ.

απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Και τούτο διότι δεν αναφέρεται σ’ αυτή ότι οι αναφερόμενες αποφάσεις του Νομάρχη Θεσσαλονίκης, με τις οποίες κηρύχθηκε αναδασωτέα η δημόσια δασική έκταση, την οποία εκχέρσωσε παράνομα ο αναιρεσείων, και δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, συνοδεύονταν από σχεδιάγραμμα της αναδασωτέας έκτασης στο οποίο καθορίζονται λεπτομερώς τα όρια, προς αποφυγή σύγχυσης με τα όμορα ιδιωτικά ακίνητα και του οποίου σχεδιαγράμματος η δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως είναι υποχρεωτική.

Επομένως, ο από τη διάταξη του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ’ Κ.Ποιν.Δ. πρώτος λόγος (κατά το δεύτερο σκέλος αυτού) της κρινόμενης αναιρέσεως καθό μέρος αφορά στο ως άνω αδίκημα της παράνομης εκχέρσωσης αναδασωτέας δασικής έκτασης, είναι βάσιμος και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το σχετικό της κεφάλαιο, και να παραπεμφθεί κατά τούτο η υπόθεση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 Κ.Ποιν.Δ.).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 79 του ΠΚ η επιμέτρηση της ποινής ανήκει, σε κάθε περίπτωση, στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, το οποίο πρέπει να λαμβάνει υπόψη του την βαρύτητα του εγκλήματος και την προσωπικότητα του εγκληματία, όπως αυτά προκύπτουν από τα γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά, τα σχετικά με την ενοχή του, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να διαλάβει στην περί ποινής απόφαση του και άλλη ειδικότερη αιτιολογία, εκτός αν η τελευταία απαιτείται από διάταξη άλλου νόμου, όπως εν προκειμένω συμβαίνει με την προπαρατεθείσα διάταξη του άρθρου 17 παρ. 8 του ν. 1337/1983, μετά την αντικατάσταση της με το άρθρο 5 παρ. 4 του νόμου 3212/2003, κατά την οποία, για την επιβολή καθεμιάς από τις απειλούμενες σ’ αυτήν διαζευκτικώς παραπάνω ποινές, είναι υποχρεωμένο το ουσιαστικό δικαστήριο να αιτιολογήσει την σχετική περί ποινής διάταξη του, προσδιορίζοντας την αξία του αυθαιρέτου έργου και τον τυχόν υπάρχοντα βαθμό υποβάθμισης του φυσικού ή πολιτιστικού περιβάλλοντος, στο οποίο αυτό βρίσκεται.

Αν η απόφαση δεν διαλαμβάνει τέτοια αιτιολογία, είναι αναιρετέα μόνον ως προς το μέρος της που αφορά την επιβληθείσα ποινή για έλλειψη της απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που ιδρύει τον κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ Κ.Ποιν.Δ. λόγο αναιρέσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ναι μεν αυτή διέλαβε στο περί ποινής τμήμα της, αιτιολογία σχετικά με τους όρους του άρθρου 79 ΠΚ, πλην όμως δεν περιέχει καμιά αιτιολογία ούτε για την αξία των από τον αναιρεσείοντα ανεγερθέντων αυθαίρετων κτισμάτων, ούτε περί του αν υποβαθμίζουν ή όχι και το φυσικό ή πολιτιστικό περιβάλλον της περιοχής, κριτήρια τα οποία κατά τα παραπάνω επηρεάζουν κατά το νόμο το ύψος της επιβλητέας ποινής.

Επομένως, κατά παραδοχή του πρώτου λόγου κατά το τρίτο σκέλος αυτού, από το αρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ του Κ.Ποιν.Δ., λόγου αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση μερικώς, ήτοι ως προς το περί ποινής μέρος της που αφορά στο αδίκημα της παράβασης του άρθρου 17 παρ. 1, 8 του ν.1337/1983 και να παραπεμφθεί και κατά τούτο η υπόθεση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 Κ.Ποιν.Δ.).

Η, κατά τα ανωτέρω εκτιθέμενα, επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής αποφάσεως, εκτείνεται όχι μόνον στην κρίση για την ενοχή, αλλά και στην κρίση για την απόρριψη των αυτοτελών ισχυρισμών, η οποία επίσης πρέπει να αιτιολογείται ιδιαιτέρως. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι εκείνοι που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 του Κ.Ποιν.Δ.

και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως ή την άρση ή μείωση της ικανότητος προς καταλογισμό ή την εξάλειψη του αξιοποίνου ή τη μείωση της ποινής. Η απόρριψη ενός τέτοιου ισχυρισμού, πρέπει να αιτιολογείται ιδιαιτέρως. Άλλως ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, για έλλειψη αιτιολογίας, ενώ η μη απάντηση στον ισχυρισμό αυτό, συνιστά έλλειψη ακροάσεως κατά το άρθρο 170 παρ. 2 του ίδιου Κώδικος, εκ της οποίας ιδρύεται ιδιαίτερος λόγος αναιρέσεως, εκ του άρθρου 510 παρ .1 στοιχ.

Β’ του Κ.Ποιν.Δ. Όταν όμως ο αυτοτελής ισχυρισμός δεν προβάλλεται παραδεκτά και κατά τρόπο πλήρη και ορισμένο ή ο φερόμενος ως αυτοτελής ισχυρισμός, δεν είναι νόμιμος ή δεν είναι στην πραγματικότητα αυτοτελής, κατά την έννοια που αναφέρθηκε, αλλά αρνητικός της κατηγορίας, το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει, ούτε να διαλάβει στην απόφαση του ιδιαίτερη αιτιολόγηση, αφού δεν υπάρχει υποχρέωση απαντήσεως σε απαράδεκτο μη νόμιμο ή αόριστο ισχυρισμό, ενώ αιτιολογία για τους αρνητικούς της κατηγορίας ισχυρισμούς, εμπεριέχεται από τα πράγματα, στην κύρια αιτιολογία της απόφασης για την ενοχή.

Τέτοιος αυτοτελής ισχυρισμός είναι και αυτός περί συγγνωστής νομικής πλάνης του άρθρου 31 παρ. 2 Π.Κ., σύμφωνα με το οποίο η πράξη δεν καταλογίζεται στο δράστη, αν αυτός πίστεψε λόγω πλάνης, ότι είχε δικαίωμα να τελέσει την πράξη και η πλάνη του αυτή ήταν συγγνωστή. Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει, ότι, η πλάνη είναι συγγνωστή όταν ο δράστης όχι μόνο αγνοεί, αλλά και δεν μπορούσε να γνωρίζει τον άδικο χαρακτήρα της πράξης, οποιαδήποτε επιμέλεια και προσπάθεια και αν κατέβαλλε, ενόψει των προσωπικών πνευματικών και επαγγελματικών δυνατοτήτων και ικανοτήτων, και εφόσον πίστευε εύλογα ότι δικαιούται να προβεί στην πράξη που τέλεσε από δικαιολογημένη εσφαλμένη αντίληψη για την αληθή έννοια του νόμου, ή σε εσφαλμένη πληροφόρηση από ειδικούς (νομικούς παραστάτες ή άλλες έγκυρες πηγές). Έτσι, απαραίτητα στοιχεία του ισχυρισμού αυτού είναι, εκτός από εκείνα που συνιστούν την ίδια την πλάνη, και η προσωπική κατάσταση του δράστη που προσδιορίζεται από την ηλικία, τις πνευματικές ικανότητες, το επάγγελμα, την προσπάθεια που αυτός κατέβαλε για να ενημερωθεί για ισχύον δίκαιο, ακόμη και τον πνευματικό του περίγυρο, ώστε με τη στάθμιση και των προσωπικών αυτών στοιχείων να σχηματίσει το δικαστήριο πεποίθηση αν ο ισχυρισμός είναι αληθινός ή προσχηματικός.

Στην προκείμενη περίπτωση, από τα ενσωματωμένα στην προσβαλλόμενη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου της ουσίας προκύπτει ότι ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, δια του συνηγόρου του πρόβαλε και ανέπτυξε προφορικά αυτοτελή ισχυρισμό συγγνωστής νομικής πλάνης για την πράξη της πραγματοποίησης της εγκατάστασης εντός δασικής εκτάσεως με επίκληση των παρακάτω πραγματικών περιστατικών: "Σύμφωνα με το Κατηγορητήριο αλλά και κατ’ επιταγή του Ποινικού Κώδικα για να θεωρηθούν αξιόποινες οι αποδιδόμενες σε εμένα πράξεις θα πρέπει να συνδέονται με δόλο αποφυγής της νόμιμης διαδικασίας.

Καταρχάς θα ήθελα να επισημάνω ότι δεν υφίσταται κανένα ορατό κίνητρο για οποιαδήποτε σκόπιμη σχετική μου δραστηριότητα. Στην επίδικη έκταση, για την οποία σας έχω υποβάλει ήδη την υπ’ αριθ. πρωτ..../24.10.12 αίτησή μου, προκειμένου να προβεί ο αρμόδιος Δήμος σε ενέργειες σύμφωνα με το Ν.4056/2013 (άρθρο 13), για να ολοκληρωθεί η διαδικασία εκμίσθωσής της από το Δήμο ..., επί της οποίας την απάντησή ο Δήμος εξάρτησε από την κύρωση των δασικών χαρτών, οπότε δεν έχει ακόμη απαντηθεί, δεν εισήλθα ούτε εγκαταστάθηκα αυθαίρετα, αφού πριν από οποιαδήποτε ενέργειά μου απευθύνθηκα τόσο στο Δήμο όσο και στο αρμόδιο Δασαρχείο Θεσσαλονίκης.

Έτσι, παρουσία δύο υπαλλήλων του δασαρχείου και συγκεκριμένα της τότε διευθύντριας κ. Τ. και του Κ. και τουλάχιστον τριών εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μεταξύ των οποίων ο τότε Δήμαρχος Δήμου ... κ. Γ. και ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Ν., με την ιδιότητα του αντιδημάρχου, μου υπέδειξαν την συγκεκριμένη έκταση, των 8.400 τ μ., ως κατάλληλη, αφού ήταν πολύ μακριά από τον οικισμό και απολύτως απρόσιτη, οπότε δεν θα παρήγαγα όχληση σε οποιονδήποτε τρίτο, αλλά και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι ως βραχώδης, έως την ανώτερη επιφάνεια του υπεδάφους, δεν ήταν δασοκαλυμμένη, ενώ όπως μου είπαν και στο παρελθόν υπήρχαν ποιμνιοστάσια στο σημείο αυτό, γεγονός το οποίο επίσης επιβεβαίωσε ο παριστάμενος Τ.

Δ. με την ιδιότητα του Προέδρου Συνεταιρισμού Κτηνοτρόφων, αλλά και προέκυπτε από τα ευρήματα στο χώρο, παλαιών οικοδομικών υλικών. Το αυτό σχετικά με την παλοιόθεν εκμετάλλευση της έκτασης, τουλάχιστον από το έτος 1960, για κτηνοτροφικές δραστηριότητες βεβαιώνουν τόσο ο Δήμος ... ... σύμφωνα με την υπ’ αριθ.

πρωτ...........2012 βεβαίωση, όσο και με υπεύθυνες δηλώσεις τους (11.10.2012) τρεις κάτοικοι του Δήμου, εκ των οποίων μάλιστα ο ένας, δηλαδή ο Χ. Α., είναι υιός του αρχικού εκμεταλλευτή της έκτασης Α. Α.. Στην ως άνω έκταση των 8.400 τ.μ., εγκαταστάθηκα πριν από το έτος 2003, όπως βεβαιώνεται στο υπ’ αριθ. πρωτ. .../7.11.2011 έγγραφο της, αρμόδιας Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής Π.Ε.

Θεσσαλονίκης και ανήγειρα το σύνολο των εγκαταστάσεων εμβαδού 1.115 τ.μ., για την εξαίρεση από την κατεδάφιση των οποίων γνωμοδοτεί θετικά η ως άνω υπηρεσία (πίστευα άλλωστε και θεωρώ ότι αυτές εντάσσονται στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 του Ν.4056/2012, το οποίο προβλέπει ότι: "....Οι κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις κατατάσσονται ανάλογα με το είδος της κατασκευής και τη μορφή τους, στις ακόλουθες κατηγορίες:

α) Κατηγορία πρώτη: Πρόχειρα καταλύματα ζώων, για τα οποία δεν απαιτείται η έκδοση οικοδομικής άδειας...."), ενώ ήδη από το 2004 ασκώ σε αυτή την έκταση αποκλειστικά το επάγγελμα του κτηνοτρόφου, όπως βεβαιώνεται στο υπ’ αριθ. πρωτ. .../4.12.2006 έγγραφο του Δήμου .... Την χρήση της συγκεκριμένης έκτασης δεν έπαψα να ζητώ να κατοχυρώσω εγγράφως, κυρίως με την νόμιμη μίσθωση από τον αρμόδιο Δήμο, αλλά μόνο το έτος 2010 μου υπέδειξαν να υποβάλω σχετική αίτηση, την οποία και άμεσα υπέβαλα λαμβάνοντας αριθμό πρωτ. .../2010.

Η υποβολή της ως άνω αιτήσεως, αν και αντιμετωπίστηκε θετικά όχι μόνο από τον αρμόδιο Δήμο ..., ο οποίος με την α/α …9.3.2011 ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ενέκρινε την παραχώρηση της ως άνω έκτασης για την εγκατάσταση της κτηνοτροφικής μου μονάδας για χρονική περίοδο 20 ετών, αλλά και από το σύνολο των λοιπών αρμοδίων υπηρεσιών, προκάλεσε για πρώτη φορά τις αντιδράσεις του Δασαρχείου Θεσσαλονίκης, το οποίο είχε εκ του νόμου συμμετοχή στην όλη διαδικασία, λησμονώντας ότι αρμόδιοι υπάλληλοι του με εγκατέστησαν στην θέση, που με δικαιολογημένη εμπιστοσύνη αποδέχθηκα να αναπτύξω το σύνολο των νόμιμων, επιδοτούμενων αλλά και φορολογημένων από την πρώτη στιγμή επαγγελματικών δραστηριοτήτων μου, όπως προκύπτει από το σύνολο των εκκαθαριστικών μου σημειωμάτων και σχετικών παραστατικών και παραβλέποντας ότι διεκδικούσα απλώς να μου εκμισθωθεί από τον αρμόδιο ως ιδιοκτήτη Δήμο, αλλά και παραλείποντας να εξηγήσουν γιατί επί σειρά ετών αρμόδιοι υπάλληλοι του Δασαρχείου Θεσσαλονίκης, περνώντας από το σημείο συναινούσαν στην πραγματοποίηση του συνόλου των ενεργειών μου στην ως άνω έκταση, καθώς ουδέποτε στο παρελθόν που απεύθυναν έστω απλή παρατήρηση.

Σημειώνω ότι τόσο η αρμόδια Επιτροπή Σταυλισμού της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας γνωμοδότησε θετικά, σύμφωνα με το Πρακτικό ...7,7,2011 έγγραφο της, ενώ εγκρίθηκε επίσης με αριθ. πρωτ. ΠΥ: .../16.9.2011, μελέτη επεξεργασίας και διάθεσης στερεών αποβλήτων, εκδόθηκε δε και απόφαση εξαίρεσης από κατεδάφιση του συνόλου των εγκαταστάσεών μου, όπως ήδη ανέφερα.

Επιπλέον ουδέποτε κατέλαβα με την έννοια είτε της πρόθεσης ιδιοποίησης, είτε της πρόθεσης αποκλεισμού της πρόσβασης οποιουδήποτε τρίτου την έκταση των 699.5 ή 413,5 τ.μ.. Οι εκτάσεις αυτές βρίσκονται σε απόσταση 100 περίπου γρ.μ. από τις κυρίως εγκαταστάσεις μου και τις χρησιμοποίησα απλώς για το άρμεγμα των ζώων μου, κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, όπως προβλέπεται για λόγους υγιεινής, γι’ αυτό και τοποθέτησα μία πρόχειρη περίφραξη, την οποία αμέσως καθαίρεσα όταν δέχθηκα αιφνίδια παρατήρηση από τους υπαλλήλους του Δασαρχείου, υπό τα όμματα των οποίων άλλωστε, όχι απλώς με την συναίνεση τους αλλά και δεχόμενος συγχαρητήρια κατά το παρελθόν έπραξα το σύνολο των παρεμβάσεών μου στο ευρύτερο χώρο, αφού επί της ουσίας ήταν οι μόνοι άνθρωποι που έβλεπα στο απρόσιτο αυτό σημείο.

Επιπλέον σημειώνω ότι ανέκαθεν ο χώρος αυτός περιείχε αραιή δασική βλάστηση, γι’ αυτό και τον επέλεξα για την ως άνω εργασία. Τέλος η μικρή αραίωση της πυκνότητας των ούτως ή άλλως ελάχιστον δένδρων στο σημείο αυτό (πρόκειται για έκταση που μαστίζεται από ισχυρούς ανέμους και είναι απολύτως εκτεθειμένη και στα λοιπά καιρικά φαινόμενα (χιονοθύελλες, ανεμοστρόβιλους κ.λ.π.), οφείλεται σε καθαρά φυσικά αίτια, το μόνο δε που έπραξα ήταν να απομακρύνω τους σπασμένους ή ξεριζωμένους κορμούς των ολίγων δένδρων, 5 έως 10 στο σύνολο των ετών και όχι βέβαια 45.

που έπεσαν στο σημείο αυτό, τους οποίους όμως επέθεσα ακριβώς έξω από την έκταση, ενώ εάν ήθελα να τους αποκρύψω ή έστω να τους ιδιοποιηθώ δεν θα ενεργούσα με τον τρόπο αυτό. ούτε θα άφηνα τις ρίζες και τον υπόλοιπο κορμό στο σημείο που βρίσκονταν τα δένδρα, όπως προκύπτει από φωτογραφικό υλικό που προσκομίζω με επίκληση.

Σημειώνω σχετικά ότι δεν θα μπορούσα καν, λόγω του ότι είμαι αλλοδαπός να υποψιαστώ ότι θα ήταν ποτέ δυνατό η παρουσία όλων των ως άνω εκπροσώπων φορέων και αρχών κατά την εγκατάσταση μου στο χώρο να συνδέεται με ενδεχόμενη παρανομία, αλλά ούτε και η συνέχιση της παραμονής μου συνδέεται με οποιαδήποτε έκφραση δυστροπίας μου, καθώς ήδη αφενός δηλώνω εγγράφως ότι είμαι έτοιμος ανά πάσα στιγμή να την εγκαταλείψω, αν και ουδέποτε αυτό μου ζητήθηκε από τον ιδιοκτήτη Δήμο ..., αφετέρου δε εγείρονται σοβαρότατες αμφισβητήσεις σε σχέση με τον χαρακτήρα της έκτασης ως αναδασωτέας τόσο διότι αυτή σύμφωνα με την τεχνική έκθεση που προσκομίζω ουδέποτε υπήρξε καλυμμένη από δασική βλάστηση για να μπορεί να είναι και αναδασωτέα, λόγω του βραχώδους και απολύτως άγονου εδάφους και υπεδάφους της, αλλά και έχει ξεπεράσει κάθε εύλογο χρονικό όριο εγχειρήματος αναδασώσεως της, καθώς ποτέ συνεργείο με σχετική αποστολή δεν διανοήθηκε να ασχοληθεί με αυτή, δεδομένου άλλωστε ότι σύμφωνα με πλήθος στοιχείων υπήρξε από το μακρινό παρελθόν και πάντως πριν την δημοσίευση των αποφάσεων περί αναδάσωσης χώρος φιλοξενίας κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων.

Επιπλέον όπως επισημαίνεται στην τεχνική έκθεση που προσκομίζω: "... iiί) Ο χαρακτηρισμός ως "δασική και αναδασωτέα έκταση" που χρησιμοποιεί το Δασαρχείο Θεσ/νίκης για την επίδικη έκταση με βάση τον οποίο μάλιστα ο κος N. B. δικάστηκε και καταδικάστηκε με την υπ’ αριθ. 9240/21.10.2014 Απόφαση του Γ" Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, φαίνεται να υποδηλώνει μεν δύο παράνομες πράξεις αλλά αποτελεί δύο εντελώς διαφορετικές καταστάσεις, αφού οι κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις αποτελούν κατά νόμον επιτρεπτή επέμβαση εντός δασικών εκτάσεων, ενώ αντίθετα δεν επιτρέπονται εντός εκτάσεων οι οποίες έχουν κηρυχθεί αναδασωτέες.

ίν) Επίσης, με βάση τα σχετικά έγγραφα της Κτηματικής Υπηρεσίας Ν, Θεσσαλονίκης, η ευρύτερη έκταση του κτήματος "..." στην οποία ανήκει και η επίδικη έκταση, έχει παραχωρηθεί κατά κυριότητα με την έκδοση σχετικής απόφασης κατά το έτος 1965 στην τότε Κοινότητα ..., Η σχετική όμως υπ! αριθ. .../12.11.-1973 Απόφαση κήρυξης αναδασωτέας, αναφέρει σαφώς ότι στην εν λόγω περιοχή κηρύσσεται αναδασωτέα μόνον η έκτασις η "...

μη μεταβιβασθείσα εις την Κοινότητα ... εις ήν και υπάγεται". Κατά την εξέταση της αντίρρησης του κου N. B., την οποία και υπέβαλλε κατά του αναρτημένου Δασικού χάρτη της περιοχής, η αρμόδια Επιτροπή Εξέτασης Αντιρρήσεων (ΕΠ.Ε.Α.) της Δημοτικής Κοινότητας ... εξέδωσε την υπ* αριθ. Πρωτ. ...8.6.2015 απορριπτική απόφασή της, σε δεύτερη εκ νέου ορθή επανάληψη, με την σημείωση "για πληρέστερη διευκρίνιση της αιτιολόγησής της".

Η απόφαση αυτή όμως εκδόθηκε κατά παράβαση της υπ’ αριθ. .../707/31.12.2010 Υπουργικής Απόφασης περί της διαδικασίας κύρωσης των Δασικών Χαρτών (μέρος στ’ παρ.6 και 11). αφού η Εισήγηση που επισυνάπτει στη νέα αυτή απόφαση είναι θετική προς τον υποβάλλοντα την αντίρρηση και προτείνει την αποδοχή της αντίρρησης, χωρίς όμως καμία άλλη αιτιολόγηση ως όφειλε, που να δικαιολογεί τελικά την απόρριψή της από την Επιτροπή "...επαρκώς τεκμηριωμένη και δικαιολογημένη" και βρίσκεται ακόμη σε εκκρεμότητα μετά την άσκηση Αίτησης Ακύρωσης από τον κ.

B....". Με βάση την παραπάνω νομοθεσία, ο κος N. B. υποβάλλει την υπ’ αριθ. Πρωτ. .../24.10.2012 αίτησή του στο αρμόδιο Δασαρχείο Θεσσαλονίκης, με την οποία και ζητά την σχετική άδεια του Δασάρχη για την εκμίσθωση της έκτασης των 8.400 τ,μ. προκειμένου να εκδοθεί η τελική άδεια για την εγκατάσταση της κτηνοτροφικής του μονάδας, η οποία ήδη βρίσκεται στη συγκεκριμένη θέση.

Στην αίτησή του σημειώνει επίσης ότι, βάσει σχετικής Βεβαίωσης του Δήμου, στη συγκεκριμένη θέση προϋπήρχε κτηνοτροφική εγκατάσταση πριν το έτος 1960 και ως εκ τούτου η έκταση εμπίπτει στις εξαιρέσεις της υπ’ αριθ. .../1973 αναδασωτικής πράξης του Νομάρχη Θεσ/νίκης. Η συγκεκριμένη αίτηση δεν έχει απαντηθεί μέχρι σήμερα και η υπόθεση παραμένει εκκρεμής στο Δασαρχείο Θεσ/νίκης, με την σημείωση της Δασάρχου Θεσ/νίκης ότι αυτή θα εξεταστεί μετά την κύρωση των Δασικών Χαρτών της περιοχής ...

στην οποία και υπάγεται η επίδικη έκταση. Σημειώνεται πάντως ότι κατά την ισχύουσα νομοθεσία (Ν.998/1979, άρθρο 46, παρ.5, όπως τροποπ, από τον Ν.4056/2012, άρθρο 13 παρ.1): "5. Μετά από εισήγηση της Επιτροπής Σταυλισμού και με την επιφύλαξη της έγγραφης αιτιολογημένης άρνησης, που δίνεται στον ενδιαφερόμενο αιτούντα, υποχρεούται ο αρμόδιος δασάρχης με άδειά του, που χορηγείται εντός προθεσμίας τριών (3) μηνών από την υποβολή της αίτησης και για χρονική διάρκεια δεκαπέντε (15) ετών, με δυνατότητα παράτασης, να επιτρέπει την εγκατάσταση εντός δασών και δασικών εκτάσεων, καθώς και δημοσίων εκτάσεων της παρ. 7 του άρθρου 3 του ν. 998/1979, όπως αυτή προστέθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 3208/2003 (Α’ 303) κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων,, εκτροφείων θηραμάτων, ιχθυοτροφείων, εκτροφείων γουνοφόρων και ιδίως επισκέψιμων κτηνοτροφικών μονάδων εκτροφής απειλουμένων με εξαφάνιση αυτοχθόνων φυλών αγροτικών ζώων, με σκοπό χη διάσωση, διάδοση, προβολή και παραδοσιακή διαχείριση του προαναφερθέντος ζωικού κεφαλαίου και των προϊόντων του.

Εάν η προθεσμία των τριών (3) μηνών παρέλθει άπρακτη από πλευράς Δασαρχείου, η αίτηση του ενδιαφερομένου θεωρείται ως εγκριθείσα...". Σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι μετά από 9 έτη παραμονής μου στο χώρο δίχως να οχληθώ από κανένα, αλλά αντίθετα εισπράττοντας και επαίνους προκαλεί εντύπωση τα γεγονός ότι απολύτως πρόωρα διώκομαι, σε βαθμό που να καταστρατηγούνται για ανεξήγητους λόγους οι διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας, περί μεταβατικών ρυθμίσεων σε ότι αφορά τις υφιστάμενες κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις.

Συγκεκριμένα όπως επίσης σημειώνεται στην ίδια Τεχνική Έκθεση: ".... Στις 12.3.2012 δημοσιεύεται ο νόμος υπ’ αριθ. 4056 "Ρυθμίσεις για την κτηνοτροφία και τις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις και άλλες διατάξεις", βάσει του οποίου καθορίζονται οι όροι και οι διαδικασία χορήγησης των αδειών εγκατάστασης κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, μεταξύ των οποίων και εκείνες οι οποίες λειτουργούσαν μέχρι τότε χωρίς άδεια, ακόμη και εντός δασών και δασικών εκτάσεων, με σχετική όμως άδεια του αρμοδίου Δασάρχη (άρθρο 13).

Σύμφωνα δε με τις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 14 (παρ. 1, 2 και 3) του ιδίου νόμου, δίδεται τριετής προθεσμία από την έναρξη ισχύος του νόμου στις λειτουργούσες χωρίς άδεια κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις για να λάβουν την άδεια εγκατάστασης, Η παραπάνω προθεσμία για την λήψη της άδειας εγκατάστασης επεκτείνεται για μία ακόμη τριετία, με τη δημοσίευση στη συνέχεια του νόμου υπ’ αριθ. 4315/24.12.2014 (άρθρο 12 παρ.3 όπου προστίθεται στο νόμο 998/1979 το άρθρο 47Β παρ.7) και κατά τη διάρκεια αυτής αναστέλλεται η ισχύς των διοικητικών πράξεων αποβολής, επιβολής προστίμων, κατεδάφισης, κήρυξής τους ως αναδασωτέων, που τυχόν έχουν εκδοθεί, μέχρι και την έκδοση των απαιτούμενων πράξεων και εγκρίσεων, οπότε και οι διοικητικές αυτές πράξεις ανακαλούνται οριστικά πλέον από τη Δασική Υπηρεσία.

Με βάση την παραπάνω νομοθεσία, ο κος N. B. υποβάλλει την υπ’ αριθ. Πρωτ. .../24.10.2012 αίτηση του στο αρμόδιο Δασαρχείο Θεσσαλονίκης, με την οποία και ζητά την σχετική άδεια του Δασάρχη για την εκμίσθωση της έκτασης των 8.400 τ.μ. προκειμένου να εκδοθεί η τελική άδεια για την εγκατάσταση της κτηνοτροφικής του μονάδας, η οποία ήδη βρίσκεται στη συγκεκριμένη θέση.

Στην αίτησή του σημειώνει επίσης ότι, βάσει σχετικής Βεβαίωσης του Δήμου, στη συγκεκριμένη θέση προϋπήρχε κτηνοτροφική εγκατάσταση πριν το έτος 1960 και ως εκ τούτου η έκταση εμπίπτει στις εξαιρέσεις της υπ’ αριθ. .../1973 αναδασωτικής πράξης του Νομάρχη Θεσ/νίκης. Η συγκεκριμένη αίτηση δεν έχει απαντηθεί μέχρι σήμερα και η υπόθεση παραμένει εκκρεμής στο Δασαρχείο Θεσσαλονίκης ότι αυτή θα εξεταστεί μετά την κύρωση των Δασικών Χαρτών της περιοχής ...

στην οποία και υπάγεται η επίδικη έκταση. Σημειώνεται πάντως ότι κατά την ισχύουσα νομοθεσία (ν.998/1979, άρθρο 46, παρ.5, όπως τροποπ. από τον Ν.4056/2012, άρθρο 13, παρ.1): "5. Μετά από εισήγηση της Επιτροπής Σταυλισμού και με την επιφύλαξη της έγγραφης αιτιολογημένης άρνησης, που δίνεται στον ενδιαφερόμενο αιτούντα, υποχρεούται ο αρμόδιος δασάρχης με άδειά του, που χορηγείται εντός προθεσμίας τριών (3) μηνών από την υποβολή της αίτησης και για χρονική διάρκεια δεκαπέντε (15) ετών, με δυνατότητα παράτασης, να επιτρέπει την εγκατάσταση εντός δασών και δασικών εκτάσεων, καθώς και δημοσίων εκτάσεων της παρ. 7 του άρθρου 3 του ν.998/1979, όπως αυτή προστέθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 1 του ν.3208/2003 (Α’ 303) κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, εκτροφείων θηραμάτων, ιχθυοτροφείων, εκτροφείων γουνοφόρων και ιδίως επισκέψιμων κτηνοτροφικών μονάδων εκτροφής απειλουμένων με εξαφάνιση αυτοχθόνων φυλών αγροτικών ζώων, με σκοπό τη διάσωση, διάδοση, προβολή και παραδοσιακή διαχείριση του προαναφερθέντος ζωικού κεφαλαίου και των προϊόντων του.

Εάν η προθεσμία των τριών (3) μηνών παρέλθει άπρακτη από πλευράς Δασαρχείου, η αίτηση του ενδιαφερομένου θεωρείται ως εγκριθείσα....". Οπότε κατά τα ανωτέρω θα μπορούσε η ως άνω Αίτηση να θεωρηθεί "...ως εγκριθείσα...". Θεωρώ ότι το παραπάνω ιστορικό εκτός από την έλλειψη δόλου μου. επιβεβαιώνει και το γεγονός της νομικής μου πλάνης σε σχέση με την εδραία πεποίθηση μου γ:α απόλυτα προσαρμοσμένη, στην νομιμότητα Λειτουργία της κτηνοτροφικής επιχείρησης μου, καθώς πίστευα ότι κατά το μεταβατικό στάδιο σύμφωνα με τις νέες προδιαγραφές της ισχύουσας νομοθεσίας, δικαιούμουν να βρίσκομαι σε λειτουργία, όπως με είχε ενημερώσει και ο τότε τεχνικός μου σύμβουλος, δεδομένου ότι δεν υφίσταται άλλωστε καμία άλλη πηγή βιοπορισμού για εμένα και την οικογένεια μου, αλλά και πηγή κάλυψης των ομολογουμένως μεγάλου ύψους εξοφλητικών δόσεων των δανείων που έλαβα, για να αγοράσω το ποίμνιο μου και να εγκατασταθώ στον ως άνω χώρο.

Επειδή προσκομίζω και επικαλούμαι το σύνολο των εγγράφων που αναλυτικά παρέθεσα στην ανάπτυξη του ως άνω κειμένου. Επειδή οι απαλλακτικοί ισχυρισμοί που διαλαμβάνονται στα κείμενα των ήδη κατατεθειμένων στη δικογραφία υπομνημάτων και σημειωμάτων μου, αποτελούν αναπόσπαστο σύνολο με τους παρόντες αυτοτελείς ισχυρισμούς, άλλως αιτιολογημένη άρνηση του κατηγορητηρίου με την παράλληλη προσκόμιση και επίκληση εγγράφων που ζητώ να αναγνωστούν και αναφέρομαι σ’ αυτούς δίχως να τoυς επαναλάβω.

Για όλα τα παραπάνω και όσα θα προσθέσω νόμιμα και εμπρόθεσμα. Ζητώ να αποφασιστεί η παύση της ποινικής δίωξης εναντίον μου άλλως να απαλλαγώ πάσης κατηγορίας, καθώς και των αδικημάτων για τα οποία κατηγορούμαι".

Το δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό αυτό με την εξής αιτιολογία: "...Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος, διατείνεται, ως προς τα αδικήματα της εγκατάστασης και νομιμότητας της λειτουργίας της επιχείρησής του ότι τελούσε σε συγγνωστή νομική πλάνη ως προς την άσκηση του δικαιώματος επικαλείται δε προς υποστήριξη του ισχυρισμού του αυτού, ότι, ενόψει και της αλλοδαπότητάς του, (υπολαμβάνοντας άγνοιά του σχετικά με την αντίθεση της πράξης του προς την ελληνική έννομη τάξη σε σχέση με την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος του), και παρά την επίδειξη της επιβαλλόμενης εκ μέρους του επιμέλειας, εν τούτοις εξαιτίας των διαβεβαιώσεων που είχε από τις αρχές, πίστεψε πεπλανημένα ότι είχε δικαίωμα στην τέλεση των προαναφερθεισών πράξεων.

Ειδικότερα δε επικαλείται προς τούτο ότι : Α) εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης και δη ο τότε Δήμαρχος ... κ. Γ. και ο δημοτικός Σύμβουλος κ. Ν., παρουσία και δύο υπαλλήλων του δασαρχείου, ήτοι της τότε διευθύντριας Τ., και του Κ., του υπέδειξαν ως κατάλληλη τις ως άνω εκτάσεις που εκχέρσωσε για την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων του ως κτηνοτρόφου, και Β) το περιεχόμενο των αναγνωσθέντων εγγράφων, ήτοι :1) της με αρ.

πρωτ. .../7.11.2011 βεβαίωσης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας - Γεν. Δ/νση Περιφ. Αγροτ. Οικον. και Κτηνιατρικής - Τμήμα Φυτικής και Ζωικής Παραγωγής, στην οποία βεβαιώνεται η λειτουργία της κτηνοτροφικής μονάδας 800 αιγοπροβάτων στην περιοχή "..." του Δήμου ... ..., εμβαδού 8.400 τετρ. μέτρων από την 20.3.2003, και περιγράφονται τα προς εξαίρεση κτίσματα, 2) της προαναφερθείσης από ...9.3.2011 ομόφωνης απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου, 3) του προαναφερθέντος Πρακτικού ...7.7.2011 της Επιτροπής Ελέγχου Σταυλισμών Περ.