Supreme Court dismisses appeal for lack of specificity regarding substantive law violation grounds under Article 559(1).

Απόφαση 1877 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1877/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: Χ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον δικηγόρο Γεώργιο Ξαπλαντέρη.

Της αναιρεσιβλήτου: Ψ, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Επαμεινώνδα Παπαδέα.

Μετά την εκφώνηση των ονομάτων των διαδίκων, ο δικηγόρος του αναιρεσείοντος ζήτησε την αναβολή της υποθέσεως, διότι όπως δήλωσε, ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος που χειρίζεται την υπόθεση δεν μπορεί να παρευρεθεί σήμερα στο Δικαστήριο και αυτός δεν έχει ενημερωθεί επί της υποθέσεως. Το ανωτέρω ζήτημα έλαβε το λόγο και ο πληρεξούσιος της αντιδίκου ο οποίος δεν συναίνεσε στο αίτημα της αναβολής.

Το Δικαστήριο διασκέφθηκε και δια του Προέδρου του απέρριψε το αίτημα αναβολής και προχώρησε στη συζήτηση της υποθέσεως κατά την οποία ο αναιρεσείων δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-2-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2010/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 3663/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-11-2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης ανέγνωσε την από 12-9-2008 έκθεσή, του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I). Κατά την έννοια του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ, αν κατά την συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπόμενου διαδίκου, αν ο τελευταίος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για τη συζήτηση επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την ..... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ....., ακριβές αντίγραφο της από 30.11.2005 αιτήσεως, μετά της πράξεως ορισμού δικασίμου για την εκδίκαση της αναιρέσεως και κλήσεως προς παράσταση στη δικάσιμο της 10.10.2007 επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια της αναιρεσίβλητης, στον αναιρεσείοντα.

Κατά τη συνεδρίαση του Τμήματος στη δικάσιμο αυτή, η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε οίκοθεν για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, κατά την οποία ο αναιρεσείων εμφανίστηκε μεν, εκπροσωπούμενος από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, αλλά, μετά την απόρριψη του αιτήματος αναβολής, αποχώρησε χωρίς να λάβει μέρος στη συζήτηση.

Επομένως, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του αναιρεσείοντος, σαν να ήταν και αυτός παρών.

II). Η παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, που προβλέπεται ως λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, είναι δυνατό να έχει ως περιεχόμενο α) την αιτίαση ότι η αγωγή, επί της οποίας έκρινε σε πρώτο ή σε δεύτερο βαθμό το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη τελεσίδικη απόφαση, απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, ενώ συνέβαινε το αντίθετο σύμφωνα με το συγκεκριμένο κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, αλλά και β) την αιτίαση ότι παραβιάστηκε ορισμένος κανόνας του ουσιαστικού δικαίου με αποτέλεσμα η ένδικη αγωγή να γίνει δεκτή και ως κατ` ουσίαν βάσιμη ή να απορριφθεί ως αβάσιμη κατ` ουσίαν.

Και στις δύο αυτές περιπτώσεις, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως και, συνεπώς, να είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος, πρέπει να αναφέρονται με πληρότητα στην πρώτη περίπτωση η ιστορική βάση της αγωγής που απορρίφθηκε ως νόμω αβάσιμη και στη δεύτερη περίπτωση οι επί της ουσίας κρίσιμες παραδοχές του δικάσαντος δικαστηρίου, με βάση τις οποίες εκείνο κατέληξε στην αποδοχή ή απόρριψη της αγωγής ως κατ` ουσίαν βάσιμης ή αβάσιμης (Ολ Α.Π 28/1998).

Στην προκείμενη περίπτωση με τον μοναδικό λόγο της αναιρέσεως προβάλλεται κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, που απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη, αιτίαση από τον αριθμ. 1 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. για παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 131 και 1695 του Α.Κ., διότι "με την προσβαλλομένη απόφαση το Εφετείο θεώρησε ότι οι ανωτέρω διατάξεις του Α.Κ.

έπρεπε να εφαρμοσθούν, όπως ίσχυαν πριν από την τροποποίησή τους από το άρθρο 16 του ν. 2447/1996 και όχι όπως ίσχυαν μετά από την εν λόγω τροποποίησή τους, με αποτέλεσμα να απορρίψει την 25.5.2002 αγωγή μου, ενώ έπρεπε να την κάνει δεκτή, αφού εγώ είχα καταστεί κληρονόμος του αποβιώσαντα στις 2.7.2003, ημερομηνία δημοσίευσης της 5715/2003 απόφασης του Εφετείου της Αθήνας, δυνάμει της οποίας είχα αναγνωριστεί νόμιμος μεριδούχος αυτού (του πατέρα μου) ...".

Ο λόγος αυτός της αιτήσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του, διότι στο αναιρετήριο εκτίθενται μόνο οι μεμονωμένες νομικές σκέψεις του αναιρεσείοντος, ενώ δεν αναφέρεται το περιεχόμενο της απορριφθείσας ως μη νόμιμης αγωγής, ούτε καθορίζονται τα πραγματικά γεγονότα, τα οποία αυτό δέχθηκε, κρίνοντας την υπόθεση, και ειδικότερα εκείνα υπό τα οποία συντελέσθηκε η παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, με συνέπεια να μην είναι εφικτός ο έλεγχος της προβαλλόμενης αναιρετικής πλημμέλειας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30.11.2005 αίτηση του Χ για αναίρεση της 3663/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Νοεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ