1876/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1876 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1876/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Αλεξάνδρα Κακκαβά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαρτίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος - καλούντος: Δ. Μ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σκούτα.

Των αναιρεσιβλήτων - καθ’ ων η κλήση: 1) Ε. Β. του Α. και 2) Α. Β. του Ε., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-11-2011 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Κορίνθου.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 660/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 270/2013 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 10-2-2014 αίτησή του, η συζήτηση της οποίας ορίστηκε για τη δικάσιμο της 24ης-10-2014, κατά την οποία αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 6ης-3-2015, οπότε ματαιώθηκε.

Η υπόθεση επανήλθε για συζήτηση με την από 10-3-2015 κλήση - πρόσθετους λόγους αναιρέσεως του αναιρεσείοντος - καλούντος.

Εκδόθηκε η 156/2016 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 15-7-2016 κλήση του καλούντος.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αλεξάνδρα Κακκαβά διάβασε την από 10-10-2014 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτου Μαρίας Χυτήρογλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της με αύξ. αριθμ. εκθ. .../2014 αιτήσεως αναιρέσεως της υπ’ αριθμ. 270/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου που δίκασε επί εφέσεως κατά της 660/2012 απόφασης του οικείου Ειρηνοδικείου, καθώς και την από 5-11-2015 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 10-3-2015 κλήσεως και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 270/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος - καλούντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, με την από 15-7-2016 κλήση του αναιρεσείοντος, φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου η από 10-2-2014 αίτησή του, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθμ. 270/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου, που δίκασε ως Εφετείο, έφεσή του κατά της υπ’ αριθμ. 660/2012 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Κορίνθου, μετά την έκδοση της υπ’ αριθμ. 156/2016 αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της ανωτέρω αιτήσεως αναιρέσεως και των από 10-3-2015 πρόσθετων λόγων αναιρέσεως κατά της προαναφερομένης αποφάσεως. Σημειώνεται, ότι με την παρούσα κλήση φέρεται προς συζήτηση η ως άνω αίτηση αναιρέσεως όχι όμως και οι από 10-3-2015 πρόσθετοι λόγοι αυτής (όπως εφέροντο προς συζήτηση με την από 10-3-2015 κλήση του αναιρεσείοντος, επί της οποίας εκδόθηκε η προαναφερόμενη απόφαση του Δικαστηρίου τούτου).

Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν θα ασχοληθεί με την εξέταση των προσθέτων λόγων αναιρέσεως.

Από τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες από τον αναιρεσείοντα υπ’ αριθμ. ... /6-10-2016 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού του Εφετείου Ναυπλίου Α. Κ., προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της ανωτέρω κλήσεως του αναιρεσείοντος, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα προς τους αναιρεσιβλήτους - καθ’ ων η κλήση. Όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά, οι τελευταίοι δεν εμφανίσθηκαν κατά τη δικάσιμο αυτή, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του οικείου πινακίου και τη συζήτησή της.

Συνεπώς, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία τους.

Με την προσβαλλόμενη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου, απορρίφθηκε η έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατά της υπ’ αριθμ. 660/2012 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Κορίνθου, με την οποία είχε απορριφθεί η από 19-11-2011 ανακοπή του κατά της υπ’ αριθμ. …/2010 διαταγής αποδόσεως μισθίου του Ειρηνοδικείου Κορίνθου και είχε επικυρωθεί η ως άνω διαταγή.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε προ της τροποποιήσεώς του με το Ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α’ 80/23-7-2015) και εφαρμόζεται στην προκείμενη περίπτωση ως εκ του χρόνου καταθέσεως της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως (6-3-2014), κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ’ αυτούς. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές. 2) Αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε Ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση,.3) αν το δικαστήριο είχε υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ’ ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείσθηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τους: δεύτερο, τρίτο, τέταρτο, πέμπτο και έκτο λόγους της αναιρέσεως αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες: 1) από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚπολΔ, "καθόσον το δικαστήριο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη του πράγματα προτάθηκαν, καθόσον, παρότι κατέθεσε προτάσεις, το δικαστήριο δεν τις επισκόπησε, θεωρώντας ότι κατατέθηκαν εκπρόθεσμα, όπως επίσης και ο φάκελος της υποθέσεως", 2) από τον αριθμό 10 του ίδιου άρθρου, διότι το δικάσαν δικαστήριο έπρεπε να κάνει δεκτή την έφεσή του (αναιρεσείοντος), "καθόσον σ’ αυτή ανέφερε λεπτομερώς το δικαστικό σκέλος της υποθέσεως, η οποία χρονίζει από το έτος 2004 και εντεύθεν και έτσι ιδρύεται τρίτος λόγος αναιρέσεως, καθόσον το δικαστήριο δέχθηκε πράγματα που είχαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά, καθόσον δέχθηκε τις προτάσεις και τα έγγραφα του αντιδίκου του ως αληθινά και μάλιστα χωρίς καν απόδειξη", 3) από τον αριθμό 11 διότι δεν έλαβε υπόψη του το δικαστήριο τα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισε, θεωρώντας ότι είχαν κατατεθεί εκπροθέσμως, 4) από τον αριθμό 12, διότι παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, αφού προσκόμισε και την υποβληθείσα εναντίον των αναιρεσιβλήτων μήνυσή του...

και 5) από τον αριθμό 13, διότι το δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα τους ορισμούς του νόμου αναφορικά με το βάρος απόδειξης, καθόσον το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του όλα όσα ανέφερε στην έφεσή του προς εξαφάνιση της εκκαλουμένης αποφάσεως. Όλοι όμως οι ως άνω λόγοι αναιρέσεως, που ασκήθηκε στις 6-3-2014, είναι απαράδεκτοι, διότι δεν ιδρυόταν κατά τον χρόνο άσκησής της, κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, οι οποίες είχαν εκδοθεί επί εφέσεων κατά αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγηθείσα νομική σκέψη.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ (αντίστοιχη η διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ), όπως ίσχυε και πριν την τροποποίησή του με τον ως άνω νόμο, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου εσωτερικού ή διεθνούς. Ο κανόνας παραβιάζεται είτε με ψευδή ερμηνεία, η οποία υπάρχει όταν αποδίδεται στον κανόνα δικαίου διαφορετική έννοια από την αληθινή, είτε με μη ορθή εφαρμογή, η οποία συντελείται, όταν εφαρμόζεται κανόνας ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή όταν δεν εφαρμόζεται, ενώ έπρεπε να εφαρμοστεί ή όταν εφαρμόστηκε εσφαλμένως.

Επομένως, για να είναι ορισμένος ο αναιρετικός αυτός λόγος, δεν αρκεί να αναφέρονται στο αναιρετήριο οι ουσιαστικού δικαίου διατάξεις που φέρονται ότι παραβιάστηκαν, η ανάλυση των εννοιών που ο αναιρεσείων αποδίδει στις φερόμενες ως παραβιασθείσες διατάξεις και οι σχετικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, αλλά πρέπει να εξειδεκεύεται και το, κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος, ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα και ειδικότερα, στην τελευταία περίπτωση, που ακριβώς έγκειται το σφάλμα κατά την εφαρμογή του κανόνα, καθώς επίσης πρέπει τα στοιχεία αυτά να εξειδικεύονται σε σχέση με καθένα από τους κανόνες του ουσιαστικού δικαίου που φέρονται ότι παραβιάστηκαν, όταν αυτοί είναι περισσότεροι από ένας.

Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αληθώς όμως του άρθρου 560 παρ. 1 ΚΠολΔ, δηλαδή, για παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, διότι όπως αναφέρεται στο αναιρετήριο, δεν επισκοπήθηκαν οι λόγοι της ανακοπής του και αυτή απορρίφθηκε δεδομένου ότι στο δικόγραφο ανέφερε, ότι ύστερα από επανεγκατάστασή του στο μίσθιο, διατάχθηκε παράλληλα να του καταβάλουν οι αναιρεσίβλητοι αποζημίωση για τα μισθώματα και το δικαστήριο δεν τα συμψήφισε.

Με το ως άνω όμως περιεχόμενο, χωρίς εξειδίκευση, του, κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος, ερμηνευτικού ή υπαγωγικού σφάλματος του δικαστηρίου, όπως και του κανόνα δικαίου που παραβιάσθηκε, ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως είναι αόριστος και εντεύθεν απορριπτέος. Η παράθεση του περιεχομένου όλων των δικογράφων (ανακοπής, έφεσης, εξώδικων διαμαρτυριών κ.λπ.) στο αναιρετήριο επί των οποίων εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, χωρίς εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου που τις δίκασε, δεν αναπληρώνει τις ως άνω ελλείψεις, ούτε καθιστά ορισμένο το σχετικό λόγο αναιρέσεως.

Κατόπιν όλων των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της, να διαταχθεί η εισαγωγή των κατατεθέντων παραβόλων στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρ. 495 παρ. 4 εδ. ε’ ΚπολΔ), χωρίς να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, αφού λόγω της ερημοδικίας τους, δεν υποβλήθηκαν σε καμμία δαπάνη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-2-2014 με αρ. καταθέσεως …/2014 αίτηση του αναιρεσείοντος Δ. Μ. για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 270/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου.

Και

Διατάσσει την εισαγωγή των κατατεθέντων παραβόλων στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουλίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Νοεμβρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ