Supreme Court dismisses appeal claiming lower court ruled on unrequested issues in property boundary dispute.

Απόφαση 1876 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1876/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Τσούμα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ψ1, 2. Ψ2, 3. Ψ3 και 4. Ψ4. Οι 1η 2η και 4ος εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αναστασία Λυκοτραφίτη ενώ η 3η (Ψ3) αναιρεσίβλητη δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-8-1994 αγωγή του αρχικού διαδίκου Ψ, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 189/1995 μη οριστική, 164/1999 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2/2005 του Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20-7-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μαζαράκης ανέγνωσε την από 6-10-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από την έκθεση επίδοσης ..... του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Καλαμάτας ....., την οποία προσκομίζει η αναιρεσείουσα που επισπεύδει τη συζήτηση της υπό κρίση από 20-7-2005 αίτησης αναίρεσης κατά της 2/2005 αποφάσεως του Εφετείου Καλαμάτας, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της αίτησης αυτής, στο τέλος της οποίας είναι συνημμένη η πράξη, με την οποία δικάσιμος για τη συζήτησή της ορίστηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης, με κλήση προς την τρίτη αναιρεσίβλητη Ψ3, για να παραστεί κατά τη συζήτησή της, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα σ' αυτήν.

Όμως η ως άνω αναιρεσίβλητη δεν εμφανίστηκε κατά την πιο πάνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου της, κατά τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της (άρθρο 576 παρ. 2 εδ.

α' και γ' ίδιου Κώδικα). Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη. Ο όρος "επιδίκασε" πρέπει να νοηθεί υπό ευρεία έννοια, δηλαδή και όταν το δικαστήριο της ουσίας αποφάνθηκε σε αίτημα που του υποβλήθηκε με καταψηφιστική ή και αναγνωριστική διάταξη.

Ως αίτημα νοείται κάθε αίτημα που εισάγεται με αυτοτελή αίτηση των διαδίκων με την οποία ζητείται η παροχή έννομης προστασίας και η οποία δημιουργεί αντίστοιχη εκκρεμότητα δίκης, όπως είναι η αγωγή, η ανταγωγή, η κύρια παρέμβαση, η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση, κάθε ένδικο μέσο, η ανακοπή και η τριτανακοπή, όχι όμως κατά κανόνα η ένσταση και η αντένσταση, η μη λήψη υπόψη των οποίων καλύπτεται από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ.

Στην προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο δικαιοπάροχος των ήδη αναιρεσιβλήτων Ψ με την ένδικη αγωγή του ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας κατά της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας ζητούσε α) να αναγνωρισθεί κύριος ενός λεπτομερώς περιγραφόμενου αγροτικού ακινήτου, επιφάνειας 2.244 τ.μ.

με τα υπάρχοντα σ' αυτό 11 ελαιόδενδρα και να αποδοθεί η απόδοσή του σ' αυτόν, β) να αναγνωρισθεί κύριος μιας ισόγειας οικίας επί οικοπέδου 112 τ.μ. και γ) να αναγνωρισθεί κύριος κατά το μισό ιδανικό μέρος ενός λογγώδους αγροτεμαχίου συνολικής επιφάνειας 2.190,71 τ.μ. Το πρωτόδικο δικαστήριο με την εν μέρει οριστική και εν μέρει μη οριστική 189/1995 απόφαση αναγνώρισε τον αρχικώς ενάγοντα κύριο του δεύτερου των άνω τριών ακινήτων, λόγω της δικαστικής δια των προτάσεών της ομολογίας της εναγομένης, και ανέβαλε κατά τα λοιπά αγωγικά αιτήματα την έκδοση οριστικής απόφασης, τάσσοντας σχετικές αποδείξεις, η δίκη δε λόγω θανάτου του αρχικώς ενάγοντος, συνεχίστηκε με τους κληρονόμους του (ήδη αναιρεσιβλήτους).

Στη συνέχεια εκδόθηκε η πρωτόδικη 164/1999 οριστική απόφαση, η οποία αναγνώρισε τους αναιρεσιβλήτους συγκυρίους επί του μισού ιδανικού μέρους του λογγώδους αγροτεμαχίου, συνολικής έκτασης 2.190,71 τ.μ. και συγκυρίους επί ενός τμήματος μόνο, επιφάνειας 961,56 τ.μ., του αγρού των 2.244 τ.μ. Κατά της αποφάσεως αυτής άσκησαν έφεση οι ήδη αναιρεσίβλητοι, με την οποία ζητούσαν να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση και να γίνει εν όλω δεκτή η αγωγή, ώστε να αναγνωρισθούν συγκύριοι και του αγροτικού ακινήτου των 2.244 τ.μ.

με τα 11 ελαιόδενδρα, και επί της οποίας εκδόθηκε η ήδη προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία, αφού έκρινε ότι η εκκαλούμενη απόφαση εσφαλμένα αναγνώρισε τους αναιρεσιβλήτους συγκυρίους επί εδαφικού τμήματος μόνο 961,56 τ.μ. και όχι 2.003,5 τ.μ. από το αιτούμενο ακίνητο των 2.244 τ.μ., στη συνέχεια δέχθηκε και κατ' ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και ως προς τα κεφάλαια που δεν έσφαλε και δεν πλήττονταν με την έφεση, για το ενιαίο του τίτλου της εκτελέσεως, δέχθηκε εν μέρει κατ' ουσίαν την αγωγή, αναγνώρισε τους ήδη αναιρεσιβλήτους συγκυρίους α) του 1/2 εξ αδιαιρέτου του αγροτεμαχίου που καλύπτεται από βλάστηση (λόγγος) εκτάσεως 2.190,71 τ.μ.

και β) αγροτεμαχίου εκτάσεως 2.003,5 τ.μ. με τα 11 ελαιόδενδρα και διέταξε την παράδοση σ' αυτούς του ανωτέρω με στοιχείο β ακινήτου. Ήδη η αναιρεσείουσα με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από το άρθρο 559 αριθμό 9 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε, ότι επανήλθε κρίνοντας σε κεφάλαιο της πρωτοβάθμιας απόφασης που δεν προσβλήθηκε με την έφεση και ότι άφησε αίτηση αδίκαστη επί του κυρίως εφετειακού αιτήματος.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως το περιεχόμενό της ανωτέρω εκτίθεται, προκύπτει ότι το Εφετείο δεν επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε, με το να αναγνωρίσει εκ νέου τους αναιρεσιβλήτους συγκυρίους του 1/2 εξ αδιαιρέτου του αγρού των 2.190,71 τ.μ. όπως και η πρωτόδικη απόφαση για το ενιαίο του τίτλου εκτελέσεως, ενώ δικάζοντας επί του κεφαλαίου της έφεσης κατά το αίτημα να αναγνωριστούν οι αναιρεσίβλητοι συγκύριοι του αγρού των 2.244 τ.μ., δέχθηκε εν μέρει την αγωγή και αναγνώρισε τους τελευταίους συγκύριους για τμήμα του ανωτέρω αγρού εκ 2.003,5 τ.μ.

και έτσι δεν επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ούτε άφησε αίτηση αδίκαστη. Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20 - 7 - 2005 αίτηση της Χ για αναίρεση της 2/2005 αποφάσεως του Εφετείου Καλαμάτας.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των άνω αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Δεκεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ