Supreme Court dismisses retrial request as all appeal grounds were already examined and rejected in prior judgment.

Απόφαση 1875 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1875/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Διονυσία Μπιτζούνη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ' αριθ. 75/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Μαρία Βασδέκη, Πηνελόπη Παρτσαλίδου-Κομνηνού, Στυλιανό Δαρέλλη και Ζωή Κωστόγιαννη-Καλούση-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Απριλίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαΐδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αιτούντος Ι. Θ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Γκουζάνη, για επανεξέταση των λόγων αναίρεσης της από 28-3-2018 αίτησης-δήλωσης και των από 25-4-2018 προσθέτων λόγων αυτής για αναίρεση της υπ' αριθμό 110ΖΤ,232ΖΤ,539ΖΤ, 878ΖΤ/2018 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, επί των οποίων εκδόθηκε η 2171/2018 απόφαση του Ε' Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ε. Π. του Ι., κάτοικο ..., η οποία δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο.

Και ο αιτών ζητεί την επανεξέταση των λόγων αναίρεσης της από 28-3-2018 αίτησης-δήλωσης και των από 25-4-2018 προσθέτων λόγων για αναίρεση της 110ΖΤ,232ΖΤ,539ΖΤ, 878ΖΤ/2018 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26-2-2019 αίτηση επανεξέτασης λόγων αναίρεσης, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 403/2019.

Αφού άκουσε

Τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αιτούντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τα άρθρα 368 και 514 του κυρωθέντος με το ν. 4620/2019 και ισχύοντος από 1.7.2019 Κ.Π.Δ. (άρθρα 585 και 586 του ιδίου κώδικα), τα ποινικά δικαστήρια δεν μπορούν να επανεξετάσουν την οριστική τους απόφαση, όπως είναι και αυτή, με την οποία απορρίπτεται ένδικο μέσο, ενώ, κατά της απόφασης του Αρείου Πάγου, με την οποία απορρίπτεται αίτηση αναίρεσης δεν επιτρέπεται ένδικο μέσο, ούτε δεύτερη αίτηση αναίρεσης κατά της ίδιας απόφασης.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 523 του ιδίου κώδικα, αν κάποιος προταθείς λόγος αναίρεσης δεν κρίθηκε, με αίτηση του αναιρεσείοντος ή του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ή αυτεπαγγέλτως, ο Άρειος Πάγος επανέρχεται για κρίση του μη εξετασθέντος λόγου. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι, στην περίπτωση κατά την οποία ο Άρειος Πάγος παρέλειψε, από παραδρομή, να ερευνήσει παραδεκτά προταθέντα αναιρετικό λόγο, μπορεί, εν όψει της αυτοτέλειας κάθε λόγου αναίρεσης, που σωρευτικά διατυπώνεται με τους λοιπούς λόγους στο ίδιο δικόγραφο αναίρεσης, να επανέλθει και να τον εξετάσει, διότι, επί του μη εξετασθέντος αναιρετικού λόγου, δεν υπάρχει απόφαση.

Το ίδιο, όμως, δεν ισχύει και στην περίπτωση, που ο Άρειος Πάγος από παραδρομή παρέλειψε να εξετάσει λόγο αναίρεσης, αυτεπαγγέλτως, κατ` άρθρο 511 του Κ.Π.Δ., ερευνώμενο, ο οποίος δεν προτάθηκε, ακόμη και όταν ο αναιρεσείων, με υποβληθέν υπόμνημά του στην συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, επεσήμανε την ύπαρξη τέτοιου λόγου και ζήτησε την αυτεπάγγελτη έρευνά του, καθόσον ο Άρειος Πάγος, μετά την εξέταση όλων των παραδεκτά προβληθέντων αναιρετικών λόγων, ελλείψει εκκρεμότητας παραδεκτά προταθέντος λόγου, απεκδύεται της εξουσίας του και δεν έχει δικαιοδοσία να επανέλθει εκ νέου προς εξέταση της υπόθεσης.

Η δυνατότητα επανεξέτασης από τον Άρειο Πάγο αίτησης αναίρεσης του κατηγορουμένου, η οποία με προηγούμενη απόφασή του είχε απορριφθεί, σε σχέση με λόγο ή λόγους αναίρεσης του αναιρετηρίου ή του δικογράφου των πρόσθετων λόγων, που φέρονται ότι δεν ερευνήθηκαν, ούτε απορρίφθηκαν με προηγούμενη απόφαση, προϋποθέτει ότι οι λόγοι αυτοί έχουν προταθεί παραδεκτά και είναι αυτοτελείς και διαφορετικοί από άλλους λόγους αναίρεσης που απορρίφθηκαν και ακόμη να μην αφορούν βελτίωση, διευκρίνιση και συμπλήρωση πλημμελειών που προβλήθηκαν και απορρίφθηκαν.

Η απόρριψη των λόγων αναίρεσης, που αποκλείει την επανεξέτασή τους, δεν είναι απαραίτητο να προκύπτει με ρητή για καθένα από αυτούς απορριπτική σκέψη της απόφασης, αλλά μπορεί να συνάγεται από το όλο σκεπτικό της, είναι δε αδιάφορη για την κρίση της απόρριψης η πληρότητα ή μη της αιτιολογίας του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, διότι εκείνο που αποτελεί αντικείμενο της σχετικής δίκης δεν είναι η ορθότητα ή μη της απορριπτικής κρίσης του Δικαστηρίου, αλλά αν δεν εξετάστηκε από παραδρομή κάποιος από τους λόγους αναίρεσης του κυρίου δικογράφου ή και εκείνου των προσθέτων λόγων, και συνεπώς δεν υπήρξε απόφαση επ` αυτού, οπότε, αν βάσιμα παραπονείται ο αιτών την επανεξέταση αναίρεσης, το Δικαστήριο θα κάνει δεκτή την αίτηση και θα επανεξετάσει τον λόγο αναίρεσης, τον οποίο μπορεί να απορρίψει ή να τον κρίνει δεκτό και να αναιρέσει στο σύνολό της ή εν μέρει την προσβαλλόμενη με την αίτηση αναίρεσης απόφαση.

Στην προκείμενη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτά επισκοπούνται για τη βασιμότητα ή μη της με την υπό κρίση αίτηση διωκόμενης επανεξέτασης των αναφερόμενων λόγων του δικογράφου της αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων, προκύπτουν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Ο αιτών Ι. Θ. του Κ. με την υπ' αριθμό 110ΖΤ, 232ΖΤ, 539ΖΤ, 878ΖΤ/2018 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών καταδικάστηκε για τις αξιόποινες πράξεις της μη συμμόρφωσης σε διάταξη δικαστικής απόφασης (άρθρο 232 Α του προϊσχύσαντος Π.Κ) και της απλής σωματικής βλάβης σε συνολική ποινή φυλάκισης 12 μηνών με τριετή αναστολή, που φέρεται ότι τέλεσε στην Αθήνα στις 10.3.2010.

Κατά της απόφασης αυτής άσκησε την από 28.3.2018 αίτηση - δήλωση αναίρεσης, επί της οποίας, συζήτησης γενομένης την 11.5.2018 και μετά από συνεκδίκαση αυτής με τους από 25.4.2018 πρόσθετους λόγους, εκδόθηκε η υπ' αριθμό 2171/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε εν μέρει την ως άνω απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και δη κατά το μέρος που κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο για την (δεύτερη) πράξη της απλής σωματικής βλάβης και κατά τις διατάξεις που αφορούν στην επιβληθείσα για την πράξη αυτή ποινή φυλάκισης των 5 μηνών, καθώς και στον καθορισμό της συνολικής ποινής, κατά το μέρος που επαυξήθηκε κατά 2 μήνες η επιβληθείσα για τη συρρέουσα αξιόποινη πράξη της μη συμμόρφωσης σε διάταξη δικαστικής απόφασης ποινή φυλάκισης των 10 μηνών, έπαυσε οριστικά, λόγω παραγραφής, την ποινική δίωξη που ασκήθηκε κατά του αναιρεσείοντος για τη πράξη της απλής σωματικής βλάβης, απάλειψε από την απόφαση τις διατάξεις που αφορούν την επιβληθείσα για την άνω πράξη της απλής σωματικής βλάβης ποινή φυλάκισης των 5 μηνών και τον καθορισμό συνολικής ποινής, κατά το μέρος που επαυξήθηκε κατά 2 μήνες η επιβληθείσα για τη συρρέουσα πράξη της μη συμμόρφωσης σε διάταξη δικαστικής απόφασης ποινή φυλάκισης των 10 μηνών και απέρριψε κατά τα λοιπά την αίτηση αναίρεσης της ως άνω απόφασης και τους πρόσθετους λόγους.

Με την κρινόμενη αίτηση, ο αναιρεσείων ζητεί την επανεξέταση των αναιρετικών λόγων που ρητά είχαν αναφερθεί στο δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων, επικαλούμενος ότι ο Άρειος Πάγος παρέλειψε με την ανωτέρω 2171/2018 απόφασή του να τους κρίνει, και ειδικότερα ότι δεν ερευνήθηκαν: 1) ο πρώτος λόγος υπό στοιχείο δ' για απόλυτη ακυρότητα που δημιουργήθηκε εκ του ότι ο διευθύνων την διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου της ουσίας δεν παρήγγειλε, κατά την διακοπή της εκδίκασης της υπόθεσης στις 12.1.2018 και 17.1.2018, να είναι παρόντες όλοι οι παράγοντες της δίκης, με ειδική αναφορά στην πολιτικώς ενάγουσα, 2) ο τρίτος λόγος υπό στοιχείο α' για έλλειψη αιτιολογίας περί την απόρριψη του αιτήματος εξέτασης του μάρτυρα Ν.

Β., με την επίκληση ότι δεν μνημονεύονται τα αποδεικτικά μέσα, που ελήφθησαν υπόψη και τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, 3) ο ίδιος λόγος υπό στοιχείο ε', για έλλειψη αιτιολογίας περί την συνδρομή των προϋποθέσεων τέλεσης του εγκλήματος του άρθρου 232Α' του προϊσχύσαντος Π.Κ, 4) ο πέμπτος πρόσθετος λόγος υπό στοιχείο α', για έλλειψη αιτιολογίας περί την καταδίκη του για την αξιόποινη πράξη της μη συμμόρφωσης σε διάταξη της 5154/2007 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (άρθρο 232Α' του προϊσχύσαντος Π.Κ) αναφορικά με την εκτίμηση της ...'/3.7.2007 έκθεσης επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Δ.

Λ., αποδεικνύουσα, κατά τους ισχυρισμούς του, την επίδοση της απόφασης και όχι της επιταγής προς εκτέλεση αυτής, 5) ο ίδιος πρόσθετος λόγος υπό στοιχείο β' για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων και της διάταξης του άρθρου 123 Κ.Πολ.Δ., που αφορούσε την ως άνω επίδοση, 6) ο έκτος υπό στοιχείο α' πρόσθετος λόγος για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας κατά την απόρριψη του αιτήματος επίδειξης των ιατρικών εγγράφων και 7) ο όγδοος υπό στοιχείο δ' πρόσθετος λόγος για απόλυτη ακυρότητα με την αιτίαση της παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας και μη δίκαιης δίκης λόγω απόρριψης του αιτήματος εξέτασης των μαρτύρων που ήταν παρόντες στο ακροατήριο του Δικαστηρίου.

Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της 2171/2018 απόφασης το Δικαστήριο: 1) Διέλαβε ειδική αιτιολογία (σελ. 8 και 9 αυτής) επί του πρώτου λόγου υπό στοιχείο δ' της αίτησης αναίρεσης, έχοντας αιτιολογήσει, με αναλυτικές μάλιστα σκέψεις, τον λόγο για τον οποίο δεν επήλθε ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο εκ του γεγονότος ότι ο διευθύνων την διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου της ουσίας δεν παρήγγειλε, κατά την διακοπή της εκδίκασης της υπόθεσης στις 12.1.2018 και 17.1.2018, να είναι παρούσα η πολιτικώς ενάγουσα, με την ειδικότερη αιτιολογία ότι ο κατηγορούμενος έκανε χρήση του δικαιώματος να υποβάλει και ο ίδιος ερωτήσεις προς την μάρτυρα - πολιτικώς ενάγουσα Ε.

Π., η οποία αποχώρησε, όταν είχε πλέον ολοκληρωθεί η εξέτασή της και έκρινε ότι το Δικαστήριο της ουσίας με ειδικώς αιτιολογημένη παρεμπίπτουσα απορριπτική απόφασή του θεώρησε ότι δεν υπάρχει λόγος να κληθεί εκ νέου και επανεξετασθεί η εν λόγω μάρτυρας. 2) Ερεύνησε και απέρριψε ως αβάσιμο τον τρίτο λόγο υπό στοιχείο α' (σελ. 12), για έλλειψη αιτιολογίας περί την απόρριψη του αιτήματος εξέτασης του μάρτυρα Ν.

Β., με την αιτιολογία ότι το αίτημα εξέτασης του εν λόγω μάρτυρα, όπως υποβλήθηκε, ήταν αόριστο ως προς το εξεταστέο θέμα, αφού συνδέθηκε άμεσα με την επίδειξη από το συνήγορο της πολιτικής αγωγής του αναφερόμενου ιατρικού πιστοποιητικού, το οποίο όμως δεν προκύπτει ότι είναι αυτό που επιδείχθηκε από το συνήγορο πολιτικής αγωγής, αφετέρου διότι από τα πρακτικά προκύπτει ότι δεν έλαβε χώρα προσφυγή στο Δικαστήριο. 3) Διέλαβε ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία (σελ. 17 και 27) περί τη συνδρομή των προϋποθέσεων τέλεσης του εγκλήματος του άρθρου 232 Α του προϊσχύσαντος Π.Κ, έχοντας αναπτύξει την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση αυτού και αποφανθεί ότι το Δικαστήριο της ουσίας ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το άρθρο αυτό, ότι δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, με ελλιπή, δηλαδή, ή αντιφατική αιτιολογία και ότι δεν στέρησε αυτήν νόμιμης βάσης, κρίνοντας αβάσιμες αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντα. 4) Ερεύνησε και απέρριψε ως αβάσιμη (σελ.27) την αιτίαση του αναιρεσείοντα αναφορικά με την καταδίκη του για την αξιόποινη πράξη του άρθρου 232 Α του προϊσχύσαντος Π.Κ και συγκεκριμένα με την εκτίμηση της έκθεσης επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Δ.

Λ., κρίνοντας α) ότι αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η ηθελημένη μη συμμόρφωσή του στις διατάξεις της απόφασης των ασφαλιστικών μέτρων το περιεχόμενο της οποίας γνώριζε, καθώς και ότι έλαβε χώρα επίδοση σχετικής επιταγής σε αυτόν και β) ότι τα αναφερόμενα έγγραφα, μεταξύ των οποίων και η επιδοθείσα σ' αυτόν επιταγή προς εκτέλεση, είναι γνήσια, απορρίπτοντας, στην συνέχεια, τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου περί πλαστότητας αυτών. 5) Ερεύνησε και απέρριψε την αιτίαση του αναιρεσείοντος για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων δεχόμενο ότι το Δικαστήριο της ουσίας, αναφορικά με την πρώτη πράξη, που ενδιαφέρει εν προκειμένω, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1 α', 27 παρ. 1 και 232 Α' παρ. 1, που είναι ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, τις οποίες δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, με ελλιπή, δηλαδή, ή αντιφατική αιτιολογία και έτσι δεν στέρησε αυτήν νόμιμης βάσης. 6) Ερεύνησε και απέρριψε τον έκτο πρόσθετο λόγο, στο σύνολό του, αναφορικά με την απόρριψη του αιτήματος επίδειξης εγγράφων, μεταξύ των οποίων και τα ιατρικά έγγραφα, που είχαν αναγνωσθεί, κατά τη διάρκεια της απομάκρυνσης του αναιρεσείοντος από το ακροατήριο του Δικαστηρίου, ως αβάσιμο, κρίνοντας, αφενός ότι το σχετικό αίτημα, όπως είχε υποβληθεί στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο ήταν αόριστο, διότι ο κατηγορούμενος δεν είχε αιτιολογήσει για ποιό λόγο τα συγκεκριμένα έγγραφα που είχαν επιδειχθεί στους συνηγόρους του κατά τη διάρκεια της απομάκρυνσής του έπρεπε εκ νέου να επιδειχθούν σε αυτόν και αφετέρου ότι η μόνη προβλεπόμενη υποχρέωση σε αυτό το στάδιο είναι η ανάγνωση από το γραμματέα περιληπτικά όσων έγιναν κατά τη διάρκεια της απουσίας του απομακρυνθέντος κατηγορουμένου, σύμφωνα με το άρθρο 347 παρ. 2 Κ.Π.Δ.. 7) Ερευνήθηκε, τέλος, και απορρίφθηκε και ο όγδοος πρόσθετος λόγος, όπως εκτιμήθηκε στο σύνολό του, για απόλυτη ακυρότητα με την αιτίαση της παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας και μη δίκαιης δίκης, λόγω της απόρριψης του αιτήματος εξέτασης των μαρτύρων που ήταν παρόντες στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, με την αιτιολογία ότι στηρίζεται σε περιστατικά και στοιχεία που δεν προκύπτουν από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά, κατά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντα, από τα πρακτικά που φέρεται ότι ηχογράφησε ο ίδιος.

Από το κατά τα άνω περιεχόμενο της 2171/2018 απόφασης του Αρείου Πάγου προκύπτει ότι το Δικαστήριο ερεύνησε και απέρριψε τους ανωτέρω λόγους του δικογράφου της αίτησης αναίρεσης και του δικογράφου των προσθέτων λόγων, πρέπει δε να απορριφθούν όσα αντίθετα υποστηρίζονται από τον αιτούντα - αναιρεσείοντα, ενόψει και του γεγονότος ότι εκείνο που ερευνάται είναι αν υπήρξε απόφαση επί των ως άνω λόγων, όπως προαναφέρθηκε και όχι η πληρότητα ή μη της αιτιολογίας του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου. Κατ' ακολουθία τούτων, εφόσον όλοι οι ανωτέρω λόγοι του δικογράφου της αίτησης αναίρεσης και του δικογράφου των προσθέτων λόγων ερευνήθηκαν και απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο τούτο, το οποίο, μετά ταύτα, έχει απεκδυθεί της εξουσίας του και δεν έχει πλέον δικαιοδοσία για την εκ νέου έρευνα της υπόθεσης, η αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη, και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (578 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26/2/2019 αίτηση του Ι. Θ. του Κ., κατοίκου ..., για επανεξέταση της από 28.3.2018 αίτησης - δήλωσης για αναίρεση της υπ' αριθμό 110ΖΤ, 232ΖΤ, 539ΖΤ, 878ΖΤ/2018 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και των από 25.4.2018 πρόσθετων λόγων αυτής.

Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Νοεμβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Νοεμβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ