Supreme Court partially allows appeal against lower court's dismissal of claim for specific maritime survey fees.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court partially allowed the appeal against the Piraeus Court of Appeal's decision dismissing certain claims. The appellant argued that the lower court erred in rejecting specific items (A and B funds) as inadmissible due to res judicata, while the appellee contended these claims were time-barred or already adjudicated. The court found the lower court's application of the res judicata principle to these specific items incorrect, ruling that the claims were not covered by prior judgments and thus the dismissal was legally flawed.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(16), 559(14), 580(3) of the Code of Civil Procedure; The lower court's dismissal of specific claims based on res judicata is an appealable error if those claims fall outside the scope of prior final judgments.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1875 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1875/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Απριλίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: εταιρείας με την επωνυμία "GRAYBEE LIMITED" που εδρεύει στη …που εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Βρέλλο.
Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρείας με την επωνυμία "DIORYX MARITIME CORPORATION" που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα στην Ελλάδα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αικατερίνη Καπούδα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-3-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2661/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 465/2011 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 19-1-2012 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου, ανέγνωσε την από 28-3-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε α την απόρριψη ως απαραδέκτων των από 6-3-2013 πρόσθετων λόγων β. αν ήθελε κριθεί διαφορετικά την παραδοχή του πρόσθετου λόγου, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος του και την απόρριψη όλων των άλλων λόγων της από 16-1-2012 κύριας αίτησης αναίρεσης, όπως διαμορφώθηκε με τους λοιπούς πρόσθετους λόγους της για αναίρεση της 465/11 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 143 §1 ΚΠολΔ: "Ο δικαστικός πληρεξούσιος που διορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 96 είναι αυτοδικαίως και αντίκλητος για όλες τις επιδόσεις που αναφέρονται στη δίκη, στην οποία είναι πληρεξούσιος, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η επίδοση της οριστικής απόφασης". Επομένως, στον πληρεξούσιο αυτόν, που παρέστη κατά την ενώπιον του πρωτοδικείου δίκη, νόμιμα επιδίδεται η εκδοθείσα οριστική απόφαση του πρωτοδικείου, από την επίδοση της οποίας αρχίζει και η προθεσμία προς άσκηση του ενδίκου μέσου της εφέσεως.
Περαιτέρω, από το συνδυασμό των άρθρων 104 και 438 επ. Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι, από την γενόμενη, στο προεισαγωγικό τμήμα της δικαστικής απόφασης, μνεία, ότι για κάποιον από τους διαδίκους παρέστη ο αναφερόμενος σ' αυτήν πληρεξούσιος δικηγόρος του, και την στο κύριο μέρος της απόφασης βεβαίωση, ότι το δικαστήριο δίκασε αντιμωλία των διαδίκων, υπάρχει πλήρης απόδειξη για τον διορισμό εκείνου, δηλαδή του παραστάντος κατά το άρθρο 96 Κ.Πολ.Δικ., ως δικαστικού πληρεξουσίου, του εκπροσωπηθέντος απ' αυτόν διαδίκου, δεδομένου ότι η συνδρομή του στοιχείου της δικαστικής πληρεξουσιότητας είναι γεγονός, την αλήθεια του οποίου όφειλε το δικαστήριο να εξετάσει αυτεπαγγέλτως, (ΑΠ 1091/2005, 594/2010).
Στην προκειμένη υπόθεση το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Ορθώς το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έκρινε ότι η υπ' αριθμόν 4495/2006 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, δια της οποίας, εκδοθείσης αντιμωλία των διαδίκων, απερρίφθη η υπ' αριθμόν 7109/2005 από 26ης Σεπτεμβρίου 2005 (σημ: προγενέστερη) αγωγή της...εκκαλούσης (σημ:
εδώ αναιρεσείουσας) κατά της., εφεσίβλητου (σημ: εδώ αναιρεσίβλητης) λόγω αοριστίας, είχε τελεσιδικήσει και παρήγε δεδικασμένο ως προς το εν λόγω οριστικώς κριθέν δικονομικό ζήτημα, αφού, αφενός, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμόν …/12 Οκτωβρίου 2008 (σημ: προδήλως 2006) έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας… αντίγραφο της εν λόγω αποφάσεως είχε επιδοθεί προς τον δικηγόρο Βασίλειο Βερνίκο, δια του οποίου, όπως προκύπτει από το προεισαγωγικό τμήμα της προαναφερομένης αποφάσεως, ως πληρεξουσίου δικηγόρου είχε παραστεί κατά τη συζήτηση της υποθέσεως η νύν εκκαλούσα, αφετέρου, κατά της εν λόγω αποφάσεως δεν έχει ασκηθεί έφεση, συνεπώς, ο πρώτος λόγος της...
εφέσεως, κατά τον οποίον εσφαλμένως το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εδέχθη ότι η ως άνω απόφαση αποτελεί δεδικασμένο ως προς το ζήτημα της αοριστίας της αγωγής, καθόσον δεν έχει τελεσιδικήσει, διότι ο... Βασίλειος Βερνίκος δεν είχε την ιδιότητα του αντικλήτου, ώστε να δύναται να επιδοθεί προς αυτόν η απόφαση και να αρχίσει έκτοτε η προθεσμία της εφέσεως καθόσον δεν είχε διορισθεί δικαστικός πληρεξούσιος κατά νόμιμο τρόπο, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί".
Με τον πρώτο λόγο της κύριας αίτησης, η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την εκ του άρθρου 559 αρ. 16 Κ.Πολ.Δ., πλημμέλεια με την αιτίαση ότι το Εφετείο, κατά κακή ερμηνεία και εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου δέχθηκε ότι είχε ήδη παραχθεί δεδικασμένο από την 4495/2006 απόφαση "ως εκ του ότι είχε δήθεν νομοτύπως επιδοθεί αυτή την 12-10-2006 στον παραστάντα κατά τη συζήτηση πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασ.
Βερνίκο, ως δήθεν αντίκλητο της", χωρίς έκτοτε να ασκηθεί κατ' αυτής έφεση. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, προεχόντως, ως επί εσφαλμένης προϋποθέσεως θεμελιούμενος. Και τούτο διότι, από την 4495/2006 απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, παραδεκτός επισκοπούμενη, προκύπτει (προεισαγωγικό τμήμα της), ότι η τότε ενάγουσα και νυν αναιρεσείουσα "εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Βερνίκο" και από το κύριο μέρος της, ότι η απόφαση αυτή εκδόθηκε, "κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων".
Συνακόλουθα, ο ρηθείς δικηγόρος, είχε την ιδιότητα του πληρεξουσίου της ενάγουσας στην πρωτοβάθμια δίκη και κατ' άρθρο 143 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., ήταν αυτοδικαίως και αντίκλητος για την επίδοση της άνω οριστικής απόφασης, η οποία έλαβε χώρα την 12-10-2006, χωρίς έκτοτε ν' ασκηθεί κατ' αυτής έφεση, κατά τη σχετική και μη αμφισβητούμενη περί του τελευταίου παραδοχή της προσβαλλόμενης, καταστάσα τελεσίδικη και παράγουσα δεδικασμένο.
Το Εφετείο που δέχθηκε τα ίδια, δεν υπέπεσε στην εκ του άρθρου 559 αρ. 16 Κ.Πολ.Δ., πλημμέλεια, τα αντίθετα δε υποστηριζόμενα από την αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο της κύριας αίτησης, είναι αβάσιμα. Από τις διατάξεις των άρθρων 321 και 322 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η δικαστική απόφαση, με την οποία απορρίπτεται η αγωγή για τυπικό λόγο, όπως για αοριστία του δικογράφου της, όταν καταστεί τελεσίδικη δημιουργεί δεδικασμένο μόνο ως προς το δικονομικό αυτό ζήτημα της αοριστίας και όχι ως προς το ουσιαστικό δικαίωμα που είχε καταχθεί σε δίκη με την αγωγή, το οποίο με την απόρριψη της αγωγής ως αόριστης δεν εξετάσθηκε.
Το από την κρίση του δικονομικού ζητήματος δεδικασμένο, δεσμεύει το δικαστήριο που εξετάζει τη νέα αγωγή, μόνο αν αυτή έχει την ίδια δικονομική έλλειψη που είχε και η προγενέστερη αγωγή που απορρίφθηκε, οπότε, χωρίς να ερευνήσει αν ορθώς ή εσφαλμένως έκρινε το προηγούμενο δικαστήριο, αφού το δεδικασμένο καλύπτει και τα νομικά και πραγματικά σφάλματα της απόφασης, θα απορρίψει ως απαράδεκτη την αγωγή λόγω δεδικασμένου.
Ο ενάγων όμως έχει την ευχέρεια να βελτιώσει την αγωγή ως προς τη δικονομική έλλειψη και να την ασκήσει εκ νέου με την επίκληση της ίδιας ιστορικής και νομικής αιτίας και του ιδίου αιτήματος. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε περαιτέρω, τα ακόλουθα: "Ορθώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έκρινε ότι η υπ' αριθμόν 2935/2007 (σημ:
μεταγενέστερη) αγωγή, δια της οποίας η εκκαλούσα, επικαλούμενη ότι δυνάμει συμβάσεων μισθώσεως έργου μετά της εφεσίβλητου είχε επιμεληθεί από τεχνικής πλευράς της επιδιώξεως των απαιτήσεων της τελευταίας κατά των πωλητών των πλοίων "..." και "..." ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου, είχε καταρτίσει μελέτη ενισχύσεως των καλυμμάτων των στομίων των κυτών του πρώτου των εν λόγω πλοίων και είχε επιμεληθεί της εγκρίσεως αυτής εκ μέρους του νηογνώμονος, είχε δημιουργήσει και εγκαταστήσει επί του πλοίου "..." ηλεκτρονικό πρόγραμμα φορτώσεως του πλοίου, είχε επιμεληθεί της αξιολογήσεως των προκαταρκτικών εργασιών ναυπηγήσεως δύο άλλων πλοίων και είχε συντάξει τα εγχειρίδια ευσταθείας και επιτρεπτών ορίων φορτώσεως του πλοίου "...", αιτείται, μετά παραδεκτό δια δηλώσεως του πληρεξουσίου της δικηγόρου κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση της υποθέσεως περιορισμό του αρχικού καταψηφιστικού αιτήματος, να αναγνωρισθεί ότι η εφεσίβλητος οφείλει προς αυτήν ως εργολαβική αμοιβή τα ποσά των 279500, 6000, 10000, 23000 και 5000 δολαρίων ΗΠΑ, αντιστοίχως και συνολικώς το ποσό των 323500 δολαρίων ΗΠΑ, προσκρούει ως προς τα άνω τέσσερα πρώτα επί μέρους κονδύλια προς το κατά τα ανωτέρω δεδικασμένο της...4495/2006 αποφάσεως και απέρριψε αυτή ως προς τα εν λόγω κονδύλια λόγω απαραδέκτου, καθ' όσον, ενώ δια της εν λόγω αποφάσεως είχε κριθεί ότι η ...7109/2005 αγωγή έπασχε αοριστία διότι δεν διελάμβανε, ως προς το πρώτο των εν λόγω κονδυλίων, εκτός άλλων, ποία η ιδιότης της εφεσίβλητου αναφορικώς προς τα πλοία "..." και "..." (πλοιοκτήτρια, διαχειρίστρια κλπ), ούτε εάν η αμοιβή είχε ορισθεί κατά την κατάρτιση της συμβάσεως κατ' αποκοπή, κατά μονάδα κλπ ή μετά το πέρας του έργου, ως προς το δεύτερο κονδύλιο, εκτός άλλων, ποία η ιδιότης της εφεσίβλητου εν αναφορά προς το πλοίο "..." ως προς το τρίτο κονδύλιο, εκτός άλλων, ποία η ιδιότης της εφεσίβλητου ως προς το πλοίο "..." και ως προς το τέταρτο κονδύλιο, σαφή προσδιορισμό των επί μέρους εκτελεσθεισών εργασιών ούτε χρονική διάρκεια εκάστης επί μέρους εργασίας, ούτε τον αριθμό των απασχοληθέντων υπαλλήλων της εφεσίβλητου, ούτε τη διάρκεια απασχολήσεως αυτών, ούτε εάν η αμοιβή είχε ορισθεί κατά την κατάρτιση της συμβάσεως κατ' αποκοπή, κατά μονάδα κλπ ή μετά το πέρας του έργου, τις αυτές δικονομικές ελλείψεις έχει, όπως προκύπτει από την επισκόπηση αυτής και η εν λόγω υπ' αριθμόν 2935/2007 αγωγή, η οποία ως προς τα ανωτέρω τέσσερα πρώτα κονδύλια έχει την αυτή ιστορική και νομική βάση και το αυτό αίτημα με εκείνα της υπ' αριθμόν 7109/2005 αγωγής, συνεπώς οι δεύτερος, τέταρτος, πέμπτος, έκτος, έβδομος, όγδοος και ένατος και τελευταίος λόγοι της...εφέσεως...
είναι αβάσιμοι...".
Με τον πρόσθετο λόγο και το δεύτερο λόγο της κύριας αίτησης καταλογίζεται στην προσβαλλομένη απόφαση η από τον αριθ. 16 και 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., αναιρετική πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι το δεδικασμένο που απορρέει από την 4495/2006 απόφαση "δεν καταλαμβάνει και την ως αόριστη απορριφθείσα με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση αγωγή της, καθόσον το περιεχόμενο της δεν ταυτίζεται προς το περιεχόμενο της προηγούμενης αγωγής επί της οποίας εξεδόθη η 4495/2006 απόφαση., το Εφετείο δε παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο".
Από την επισκόπηση των εν λόγω διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτει ότι: α) το περιεχόμενο της από 28-3-2007 (2935/2007) μεταγενέστερης αγωγής, είναι όμοιο, καθόσον αφορά το υπό στοιχ. Δ κονδύλιο αυτής, με το αντίστοιχο της 7109/26-9-2005 προγενέστερης και κατά τούτο δεν ήρθησαν οι σημειωθείσες με την 4495/2006 δικονομικές ελλείψεις, που είχε η τελευταία (κατά τις περί αυτών προπαρατεθείσες παραδοχές της προσβαλλόμενης), καλυπτόμενες από το δεδικασμένο, χωρίς, ως εκ τούτου, να μπορεί το Εφετείο να ερευνήσει αν ορθώς η εσφαλμένως έκρινε το προηγούμενο δικαστήριο, αφού το δεδικασμένο καλύπτει και τα νομικά και πραγματικά σφάλματα της απόφασης, β) Ομοίως, καθόσον αφορά το υπό στοιχ.
Γ κονδύλιο της από 28-3-2007 (2935/2007) μεταγενέστερης αγωγής, δεν ήρθησαν οι επισημανθείσες με την ίδια απόφαση δικονομικές ελλείψεις, ως προς την ιδιότητα της εναγομένης σε σχέση με το (τρίτο) πλοίο "..." (πλοιοκτήτρια, διαχειρίστρια κλπ), κατά το ένδικο χρονικό διάστημα, για τη θεμελίωση της παθητικής νομιμοποίησης της, αφού τούτο, (παρά τη σχετική άνω επισήμανση), ουδόλως διευκρινίστηκε με τη μεταγενέστερη αγωγή, ούτε σε κάθε περίπτωση η αναιρεσείουσα επικαλείται με την κύρια αίτηση, όπως διαμορφώθηκε με τους πρόσθετους λόγους, μεταγενέστερη παραδεκτή διευκρίνιση του και επαναφορά με σχετικό λόγο έφεσης, καθόσον αφορά το συγκεκριμένο πλοίο.
Εντεύθεν και η εν λόγω δικονομική έλλειψη καλύπτεται από το απορρέον δεδικασμένο της άνω απόφασης, χωρίς, ως εκ τούτου, να μπορεί το Εφετείο να ερευνήσει αν ορθώς η εσφαλμένως έκρινε το προηγούμενο δικαστήριο, κατά τα προλεχθέντα. Συνακόλουθα, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, καθόσον αφορά τα ανωτέρω (Δ και Γ) κονδύλια, δεν υπέπεσε στην εκ του άρθρου 559 αρ. 16 Κ.Πολ.Δ., αναιρετική πλημμέλεια, ούτε κήρυξε, παρά τον νόμο απαράδεκτο και επομένως ο πρόσθετος λόγος του αναιρετηρίου, κατά τα αντίστοιχα μέρη του, εκ του άρθρου 559 αρ. 16 και 14 Κ.Πολ.Δ.
και ο δεύτερος λόγος της κύριας αίτησης εκ του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ., είναι αβάσιμοι. Καθόσον αφορά όμως, τα υπό στοιχ. Α και Β κονδύλια της 2935/2007 (μεταγενέστερης) αγωγής, η ήδη αναιρεσείουσα διέλαβε σ' αυτήν τα ακόλουθα νέα γεγονότα: Α) Ως προς το υπό στοιχ. Α κονδύλιο: "Στα πλαίσια της εν λόγω 2ης εντολής της εναγομένης προσφέραμε προς αυτήν ειδικότερα...
από το Σεπτέμβριο 1996 μέχρι...το Μάρτιο 2002 τις ακόλουθες ..υπηρεσίες μας (σημ: για τα δύο πλοία "..." και "...": α)....β)... γ)... δ)... Για τις εν λόγω υπηρεσίες μας αφιερώσαμε συνολικώς στο ως άνω ...χρονικό διάστημα 1.100 ώρες και χρεώσαμε την αντίδικο με το ποσό των δολλ. ΗΠΑ 88.000, δεδομένου ότι η ειθισμενη στο Πειραιά και ειδικότερα στο ναυτιλιακό χώρο αμοιβή των ναυτικών τεχνικών επιθεωρητών για τέτοιου είδους υπηρεσίες ανήρχετο το επίδικο χρονικό διάστημα σε 80 δολλ.
ΗΠΑ ανά ώρα, ενώ συγχρόνως ήταν (και εξακολουθεί να είναι) η ανά χρονική μονάδα χρέωση ο ειθισμένος τρόπος υπολογισμού της αμοιβής για τις εν λόγω υπηρεσίες", ε)...ζ') 6 ταξίδια στο Λονδίνο... του τεχνικού επιθεωρητή...για 42 ημέρες "Για τις εν λόγω υπηρεσίες...χρεώσαμε την αντίδικο με το ποσό των δολλ. ΗΠΑ 31.500, δεδομένου ότι η ειθισμένη στον Πειραιά και ειδικότερα στο ναυτιλιακό χώρο αμοιβή των ναυτικών τεχνικών επιθεωρητών για παροχή τέτοιου είδους υπηρεσιών σε χώρες της Ευρώπης, ανήρχετο το επίδικο διάστημα σε 750 δολλ.ΗΠΑ ανά ημέρα, ενώ συγχρόνως ήταν (και εξακολουθεί να είναι) η ανά χρονική μονάδα χρέωση ο ειθισμένος τρόπος υπολογισμού της αμοιβής για τις εν λόγω υπηρεσίες" η)...θ) "Μελέτη της εκδοθείσης Αγγλικής διαιτητικής απόφασης και σύνταξη πολυσέλιδης αναφοράς προς την εναγομένη στην οποία αναλύσαμε τους λόγους για τους οποίους η τεκμηρίωση των ισχυρισμών της...από τους Άγγλους δικηγόρους της ήταν ανεπαρκέστατη και η διαιτητική απόφαση λανθασμένη.
Ειδικότερα ασχοληθήκαμε με τα εξής επί μέρους θέματα: (i) Διαπιστώσαμε ότι το σύστημα εξασφάλισης των γερανών των πλοίων, κατά τη διάρκεια του πλου ευρίσκετο σε δυσαρμονία με τη συμφωνηθείσα περιγραφή της ναυπήγησης (specification), με τις έγγραφες οδηγίες των κατασκευαστών τους και με τη..ναυτική πρακτική. Μελετήσαμε τη δυνατότητα εξασφάλισης τους και μετατροπής τους ούτως ώστε να είναι σύμφωνοι με τ' ανωτέρω, σχεδιάσαμε και υπολογίσαμε την απαιτούμενη εγκατάσταση για μόνιμη λύση του προβλήματος και το κόστος κατασκευής της και αναλύσαμε τούτο εγγράφως και παραστατικά κατ' επανάληψη στην εναγομένη και τους Άγγλους νομικούς συμβούλους της, (ii) Διαπιστώσαμε ότι η ολική χωρητικότητα των πλοίων ήταν κατά 9,28% μικρότερη της αρχικώς συμφωνηθείσας και προέβημεν σε ανάλυση των αρνητικών επιπτώσεων του γεγονότος αυτού στην εκμετάλλευση των πλοίων... (iii) Διαπιστώσαμε ότι η μεταφορική ικανότητα των πλοίων σε εμπορευματοκιβώτια των 20 ποδών ήταν μικρότερη της συμφωνηθείσας κατά τη σύμβαση ναυπήγησης τους και υπολογίσαμε τη μεγίστη δυνατή μεταφορική ικανότητα τους με βάση τους διεθνείς κανονισμούς...και την επιτρεπόμενη ευστάθεια των πλοίων...(iv) Μελετήσαμε το εγχειρίδιο στοιχείων ευστάθειας και φόρτωσης των πλοίων και αναλύσαμε τους λόγους για τους οποίους είναι λανθασμένος ο υπολογισμός του όγκου εκτοπίσματος και κατ' επέκταση του συνολικού βάρους του πλοίου (ν) Διαπιστώσαμε και αναλύσαμε τους λόγους για τους οποίους τα σχέδια ναυπήγησης των πλοίων δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα και εκτιμήσαμε το κόστος διόρθωσης των σχεδίων μετά από επιθεώρηση τους (vi) Αναλύσαμε τους τεχνικούς λόγους στους οποίους οφειλόταν η μη παράδοση του μηχανισμού πλεύρισης των πλοίων (bow thruster) σε συμφωνία με τους τεχνικούς κανονισμούς...(vii) Διαπιστώσαμε ότι δεν είχε τοποθετηθεί επί των πλοίων σύστημα κατάσβεσης πυρκαγιάς στα κύτη με χρήση θαλασσίου ύδατος, παρά τη σχετική συμφωνία στις συμβάσεις ναυπήγησης.
Μελετήσαμε και σχεδιάσαμε σύστημα κατάσβεσης που να πληροί τις ελάχιστες απαιτούμενες προδιαγραφές σύμφωνα με τη διεθνή σύμβαση SOLAS, υπολογίσαμε το κόστος κατασκευής του και το χρόνο της απαιτηθησομένης ακινησίας των πλοίων και την υποβάθμιση της εμπορικής εκμετάλλευσης των πλοίων λόγω της έλλειψης του εν λόγω συστήματος και συνακόλουθης αδυναμίας των πλοίων να μεταφέρουν φορτία συγκεκριμένης κλάσης και είδους (viii) Μελετήσαμε το σχέδιο διάσωσης πληρώματος και το σχέδιο πυρασφάλειας, διαπιστώσαμε ότι δεν ανταποκρινόταν στους διεθνείς κανονισμούς και υποδείξαμε τις επιβεβλημένες μετατροπές (ix)...(x)...έως και (xvi) Διαπιστώσαμε και αναλύσαμε τους λόγους για τους οποίους η διάταξη των μέσων πρόσδεσης των πλοίων ήταν επικίνδυνη για τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των μελών του πληρώματος.
Για τις εν λόγω υπό (α), (β), (γ), (ε), (η) και (θ) υπηρεσίες μας απασχοληθήκαμε συνολικώς...2000 ώρες και χρεώσαμε την αντίδικο με το ποσό των Δολλ. ΗΠΑ 160.000, δεδομένου ότι η ειθισμένη στον Πειραιά και ειδικότερα στο ναυτιλιακό χώρο αμοιβή των ναυτικών τεχνικών επιθεωρητών για τέτοιου είδους υπηρεσίες ανήρχετο το επίδικο χρονικό διάστημα σε 80 δολλ.ΗΠΑ ανά ώρα, ενώ συγχρόνως ήταν (και εξακολουθεί να είναι) η ανά χρονική μονάδα χρέωση ο ειθισμένος τρόπος υπολογισμού της αμοιβής για τις εν λόγω υπηρεσίες.
Συνακολούθως, για το σύνολο των ως άνω υπηρεσιών αποστείλαμε στην εναγομένη την 28 Αυγούστου 2003 το υπό ιδία ημερομηνία χρεωστικό μας σημείωμα με το οποίο της ζητήσαμε να μας καταβάλει την συμφωνηθείσα και σε κάθε περίπτωση ειθισμένη για τις ως άνω ενέργειες μας στον Πειραιά την εποχή εκείνη αμοιβή μας που ανήρχετο στο ποσό των δολλ.
ΗΠΑ 279.500 (88.000 + 31.500 + 160.000)" Β) Ως προς το υπό στοιχ. Β κονδύλιο: "H εναγομένη...μας ανέθεσε...την επιθεώρηση δύο πλοίων των "..." και "..." τα οποία ευρίσκοντο στο τελευταίο στάδιο ναυπήγησης τους ...τα οποία επρόκειτο να αγοράσει... Μετά την παραλαβή των... την άνοιξη του έτους 1996 μας ανέθεσε .. να επιμεληθούμε ...των απαιτήσεων που είχε κατά των πωλητών τους...
Εξ άλλου, τον Ιανουάριο 2002 μας ανέθεσε στα γραφεία της στην Αθήνα να υπολογίσουμε τις ελάχιστες προϋποθέσεις για την ενίσχυση των καλυμμάτων των στομίων των κυτών του πλοίου "..." έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η εκ μέρους του νηογνώμονα του πλοίου άδεια φόρτωσης εμπορευματοκιβωτίων επί του πλοίου κατά εναλλακτικό και μη προβλεφθέντα από το ναυπηγείο τρόπο...καθώς επίσης και να έλθουμε σε επαφή με το νηογνώμονα.. .ώστε να λάβουμε για λογαριασμό της εναγομένης .. .την έγκριση.. .για φόρτωση των εμπορευματοκιβωτίων επί των καλυμμάτων των κυτών.
Για τις ως άνω εργασίες συμφωνήθηκε, κατά την ανάθεση σ' εμάς της επίδικης - εργασίας μελέτης, όπως μας καταβληθεί ως αμοιβή, η σε κάθε περίπτωση ειθισμένη συγχρόνως στον Πειραιά/Αθήνα τον χρόνο εκείνο αμοιβή των δολλ. ΗΠΑ 6.000 και αποστείλαμε για το σκοπό αυτό στην εναγομένη το από 27-6-2002 χρεωστικό σημείωμα.
Οι εργασίες μελέτης πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα/Πειραιά τον Ιανουάριο του έτους 2002 και παραδώσαμε τα σχέδια της μελέτης εγκεκριμένα από τον Νηογνώμονα του πλοίου τον ίδιο μήνα...Ιανουάριο του έτους 2002..". Με τα άνω νέα γεγονότα, που εκτέθηκαν με επαρκή σαφήνεια, κατ' άρθρο 216 Κ.Πολ.Δ., σε τρόπο ώστε να δικαιολογείται η άσκηση της αγωγής από την ενάγουσα σε βάρος της εναγομένης και να παρέχεται στη μεν εναγομένη η ευχέρεια της άμυνας, στο δε δικαστήριο η δυνατότητα ελέγχου του βασίμου κατά το νόμο της αγωγής, ήρθησαν οι επισημανθείσες με την 4495/2006 απόφαση δικονομικές ελλείψεις, καθόσον αφορά τα εν λόγω (Α και Β κονδύλια).
Συνακόλουθα, το Εφετείο, το οποίο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε ότι ορθώς απορρίφθηκαν τα εν λόγω (Α και Β) κονδύλια, ως απαράδεκτα, λόγω δεδικασμένου, υπέπεσε στην εκ του άρθρου 559 αρ. 16 Κ.Πολ.Δ., αναιρετική πλημμέλεια, κήρυξε δε, παρά το νόμο απαράδεκτο και επομένως ο πρόσθετος λόγος του αναιρετηρίου, κατά τα αντίστοιχα σκέλη του, εκ του άρθρου 559 αρ. 16 και 14 Κ.Πολ.Δ.
και ο δεύτερος λόγος της κύριας αίτησης εκ του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ., είναι βάσιμοι. Ενόψει τούτων, πρέπει η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος αυτής που αφορά μόνο τα εν λόγω (Α και Β) κονδύλια να αναιρεθεί και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).
Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας (που κατέθεσε προτάσεις) πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσίβλητης, λόγω της ήττας της (αρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -
Αναιρεί μερικώς, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της, την υπ' αριθ. 465/2011 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς (Τμήμα Ναυτικό).-
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το μέρος αυτό, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.-
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Ιουνίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Οκτωβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ