Supreme Court dismisses appeal for vague grounds and failure to cite specific legal provisions.

Απόφαση 1875 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1875/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...., ο οποίος δεν παραστάθηκε.

Του αναιρεσίβλητου: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Θεοδωρόπουλο, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15 Δεκεμβρίου 1998 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πύργου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 101/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 614/2004 οριστική του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 11 Οκτωβρίου 2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνον ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Μαραμαθά, ανέγνωσε την από 22 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το άρθρο 568 παρ. 4 ΚΠολΔ, κατά το οποίο ο επισπεύδων τη συζήτηση διάδικος επιδίδει κλήση στους άλλους διαδίκους και από το άρθρο 576 παρ. 1, 2και 3 του ιδίου Κώδικα και το οποίο επί ερημοδικίας στην αναιρετική δίκη ερευνάται ο απών διάδικος επισπεύδει τη συζήτηση ή αν κλητεύθηκε από τον επισπεύδοντα αυτή, συνάγεται, ότι αν τη συζήτηση επισπεύδει ο αναιρεσίβλητος οφείλει να κλητεύσει τον αναιρεσείοντα και σε καταφατική περίπτωση ο Αρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι. Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσίβλητος επισπεύδει τη συζήτηση και από τη προσκομιζομένη με επίκληση 7876Γ'/19.06.06 έκθεση επιδόσεως του αρμοδίου δικαστικού επιμελητού στο Πρωτοδικείο Ηλείας .... προκύπτει, ότι ο αναιρεσείων ..... κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για την 06.10.06 δικάσιμο ότε η υπόθεση παρόντος αυτού (αναιρεσείοντος) αναβλήθηκε για την στην αρχή της παρούσης αναφερομένη δικάσιμο. Η συζήτηση επομένως ενόψει των διατάξεων των άρθρων 226 παρ. 4 και 575 ΚΠολΔ κατά τις οποίες η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο μετά την αναβολή επέχει θέση κλητεύσεως όλων των διαδίκων, πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία του.

ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθμός 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ συνάγεται, ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, ώστε να είναι δυνατό να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση.

Ειδικότερα για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθμός 1 ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία ή εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου.

Αν δε το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση κατ' ουσία πρέπει να εκτίθενται και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλομένη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο.

Εξ άλλου για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας η νομική πλημμέλεια ότι η απόφασή του στερείται νόμιμη βάσεως, διότι έχει ασαφείς ή αντιφατικές αιτιολογίες (άρθρο 559 αριθμός 19 ΚΠολΔ) πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο οι πλήρεις και όχι αποσπασματικές παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως να καθορίζεται σε τι συνίσταται η ασάφεια ή η αντίφαση και από ποια μέρη της αιτιολογίας προκύπτουν (Ολ.

Α.Π. 20/2005). Στην προκειμένη περίπτωση με τους πρώτο και δεύτερο λόγους της αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμός 1 προβάλλεται ότι το Εφετείο κατά παράβαση του νόμου απέρριψε 1) ως νόμω αβάσιμο τον ισχυρισμό του περί καταχρηστικής ασκήσεως του αξιουμένου δικαιώματος του αναιρεσιβλήτου για καθαίρεση των στην αγωγή του κατασκευών 2) παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας που αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου 3) εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και απέρριψε την υποβληθείσα ένσταση ενεργητικής νομιμοποιήσεως και 4) εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο με το να δεχθεί τον χώρο όπου και οι κατασκευές ως κοινόχρηστο.

Στο αναιρετήριο όμως δεν αναφέρεται ποια διάταξη του ουσιαστικού δικαίου παραβίασε ποια η νομική πλημμέλεια της προσβαλλομένης αποφάσεως ως και οι παραδοχές του Εφετείου. Επομένως οι λόγοι αυτοί είναι αόριστοι και πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι, ενώ οι λοιπές αιτιάσεις που προβάλλονται με τον ίδιο λόγο πλήττουν απαραδέκτως την εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων, η οποία είναι σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ αναιρετικώς ανέλεγκτη.

Απορριπτέος ως αόριστος είναι και ο λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμός 19 ΚΠολΔ κατά τον οποίο η προσβαλλομένη απόφαση "στερείται ειδικής αιτιολογίας" γιατί δεν διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο οι παραδοχές της προσβαλλομένης ούτε καθορίζεται σε τι συνίσταται η έλλειψη της αιτιολογίας και από πού αυτή προκύπτει, ενώ οι λοιπές αιτιάσεις που προβάλλονται με τον ίδιο λόγο πλήττουν απαραδέκτως την ουσία της υποθέσεως, που είναι ανέλεγκτη από τον Αρειο Πάγο (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Με τον τέταρτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως όπως αυτός εκτιμήθηκε προβάλλεται η αιτίαση κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως από το άρθρο 559 αριθμός 20 ΚΠολΔ για το λόγο ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της 16.183/1974 διορθωτικής πράξεως με το να δεχθεί ότι ο επίδικος χώρος είναι κοινόκτητος και κοινόχρηστος. Ο λόγος αυτός είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος αφού δεν αναφέρεται το αληθινό περιεχόμενο του εγγράφου που φέρεται ότι παραμορφώθηκε, το από την προσβαλλομένη απόφαση δεκτό γενόμενο διαφορετικό από το αληθινό, ο ουσιώδης πραγματικός ισχυρισμός για την απόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκε, ότι πρόκειται για έγγραφο από τα προβλεπόμενο στα άρθρα 339 και 432 ΚΠολΔ και ότι αυτό προσκομίσθηκε μετ' επικλήσεως.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, ο οποίος ηττάται, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την 11.10.04 αίτηση του .... για αναίρεση της 614/2004 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. -

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου την οποία ορίζει στο ποσό των τετρακοσίων είκοσι (420) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Νοεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του την 1η Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ