Supreme Court partially allows appeal on sentencing under more lenient law while dismissing other grounds.

Απόφαση 1874 / 2019 (Β Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1874/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ζαμπέτα Στράτα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Πηνελόπη Παρτσαλίδου - Κομνηνού, Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου - Εισηγήτρια, Σταματική Μιχαλέτου και Κωνσταντίνο Παναρίτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Σεπτεμβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Μπρακουμάτσου και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Α. του Ι., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Πυρομάλλη, για αναίρεση της υπ'αριθ.4830/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγον το ΝΠΔΔ ΕΟΠΠΥ, νομίμως εκπροσωπούμενο, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ολυμπία Παναγιωτοπούλου.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ'αριθμ.πρωτ.4805/22-4-2019 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 717/19.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς την επιμέτρηση της ποινής και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, μόνο ως προς την επιμέτρηση της ποινής και να απορριφθεί η ένδικη αίτηση κατά τα λοιπά και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 22.4.2019 αίτηση του Γ. Α. του Ι. για αναίρεση της υπ' αριθ. 4830/2018 καταδικαστικής αποφάσεως του Β'Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα. Επομένως είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 386 παρ. 1 Π.Κ.," όποιος με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος βλάπτει ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν η ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη, με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών".

Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απάτης απαιτούνται α) σκοπός του δράστη να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος χωρίς να είναι αναγκαία η πραγματοποίηση του οφέλους αυτού, β) εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων, από την οποία, ως παραγωγό αιτία, παραπλανήθηκε κάποιος και προέβη στην επιζήμια για τον ίδιο ή άλλον συμπεριφορά (πράξη, παράλειψη ή ανοχή) και γ) βλάβη ξένης, κατά το αστικό δίκαιο, περιουσίας, η οποία να τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με την απατηλή συμπεριφορά (παραπλανητική ενέργεια ή παράλειψη του δράστη) και την συνεπεία αυτής πλάνη εκείνου που προέβη στην περιουσιακή διάθεση, χωρίς να απαιτείται ταυτότητα παραπλανηθέντος και ζημιωθέντος.

Περιουσιακό όφελος συνιστά η αύξηση της περιουσίας του ίδιου του δράστη ή άλλου, καθώς και η ευνοϊκότερη διαμόρφωση της περιουσιακής καταστάσεως οιουδήποτε από αυτούς. Το περιουσιακό αυτό όφελος είναι παράνομο, όταν ο δράστης ή το άλλο πρόσωπο δεν έχει νόμιμη αξίωση κατά του παθόντος, ο δε αξιούμενος, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος τούτου, σκοπός οφέλους αποτελεί υποκειμενικό στοιχείο του αδίκου (έγκλημα με "υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση").

Τέλος, η περιουσιακή βλάβη (ζημία), που υπάρχει σε περίπτωση μειώσεως ή χειροτερεύσεως της περιουσίας του παθόντος, έστω και αν αυτός έχει ενεργό αξίωση για την ανόρθωσή της, θα πρέπει, ως στοιχείο της αντικειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος της απάτης, να είναι άμεσο, αναγκαίο και αποκλειστικό αποτέλεσμα της περιουσιακής διαθέσεως, ήτοι της πράξεως, παραλείψεως ή ανοχής, στην οποία προέβη εκείνος που πλανήθηκε από την απατηλή συμπεριφορά του δράστη.

Η ψευδής παράσταση πρέπει να απευθύνεται σε συγκεκριμένα πρόσωπα, χωρίς να είναι απαραίτητη η προσωπική επικοινωνία δράστη και θυμάτων (ΑΠ 201/2010) Θα πρέπει να υπάρχει, δηλαδή, αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της απατηλής συμπεριφοράς και της πλάνης, που προκλήθηκε από αυτήν, καθώς και μεταξύ της πλάνης αυτής και της περιουσιακής βλάβης, η οποία πρέπει να είναι το άμεσο, αναγκαίο και αποκλειστικό αποτέλεσμα της πλάνης και της εξ αυτής πράξεως, παραλείψεως ή ανοχής του πλανηθέντος.

Χρόνος τελέσεως της απάτης θεωρείται εκείνος, κατά τον οποίο ο δράστης ενήργησε και ολοκλήρωσε την απατηλή συμπεριφορά του, δηλαδή προέβη στις ψευδείς παραστάσεις, εξαιτίας των οποίων παραπλανήθηκε ο παθών. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' Κ.Ποιν.Δ., όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που ελήφθησαν υπόψη από το Δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 Κ.Ποιν.Δ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το Δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ' επιλογή, ενώ παράλληλα είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους χωρίς να απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσεως ούτε να χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποίο ή ποία αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή.

Όμως, δεν αποτελούν λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και, ειδικότερα, η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, και η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά καθόσον, στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης υπ' αριθ.4830/2018 αποφάσεώς του, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ' είδος σ' αυτή, δέχτηκε ανελέγκτως ότι αποδείχτηκαν τα εξής: "Ο κατηγορούμενος κατά το επίμαχο έτος 2012 υπηρετούσε ως ιατρός γυναικολόγος στο υποκατάστημα ΙΚΑ ...

όπου είχε μετατεθεί από 4-2-1999, και από 1.1.2012 μεταφέρθηκε στο ΕΟΠΥΥ. Με βάση τα προβλεπόμενα στο άρθρο 2 του π.δ/γματος 121/2008 "Υποχρεώσεις ασφαλιστικών οργανισμών, θεραπόντων και ελεγκτών ιατρών και φαρμακοποιών", όπως ίσχυε κατά τον προαναφερόμενο χρόνο, που εδώ ενδιαφέρει, η διαδικασία για τη συνταγογράφηση από το θεράποντα ιατρό, όπως ήταν ο κατηγορούμενος, των φαρμάκων για το ΙΚΑ και ήδη ΕΟΠΥΥ κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, γινόταν απευθείας από το θεράποντα γιατρό, τον οποί επισκέπτεται ο ασθενής και ο οποίος αφού ελέγξει το βιβλιάριο υγείας και διαπιστώσει ότι το πρόσωπο που προσέρχεται για εξέταση ταυτίζεται με αυτό που αναγράφεται ή εικονίζεται στο βιβλιάριο υγείας, βεβαιώνοντας ότι υπάρχει ασφαλιστική ικανότητα, τον εξετάζει, αναγράφει στη σχετική συνταγή τη διάγνωση, τα φάρμακα μόνο για τα νοσήματα της ειδικότητάς του, την ποσότητα αυτών, που πρέπει να λάβει για τη θεραπεία του ο τελευταίος και τα οποία πρέπει να αντιστοιχούν στη διάγνωση αυτή, καθώς και το ποσοστό συμμετοχής του πάσχοντος ασφαλισμένου στην αξία των φαρμάκων, Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι ο κατηγορούμενος έχοντας την ως άνω ιδιότητα του θεράποντος ιατρού με ιδιότητα γυναικολόγου στο υποκατάστημα ..., με σκοπό να προσπορίσει παράνομο όφελος σε μη δικαιούχους προέβη στη σύνταξη των συνταγών, που αναφέρονται στο διατακτικό που αλληλοσυμπληρώνεται με το αιτιολογικό με το οποίο αποτελεί ενιαίο σύνολο, βεβαιώνοντας σε αυτές ότι εξέτασε τις ασφαλισμένες στον ΕΟΠΥΥ ασθενείς, ότι αυτές έπασχαν από τα αναγραφόμενα νοσήματα, και ότι χρειάζονταν τα συνταγογραφημένα στις συνταγές αυτές φάρμακα.

Όπως, όμως, προέκυψε από το ίδιο, ως άνω αποδεικτικό υλικό οι αναφερόμενες στις επίμαχες συνταγές ασφαλισμένες δεν γνώριζαν τον κατηγορούμενο, ούτε τον είχαν επισκεφθεί ενώ δεν έπασχαν από τις παθήσεις που αυτός είχε αναγράψει στις οικείες συνταγές και τέλος δεν χρειάζονταν ούτε έλαβαν τα συνταγογραφηθέντα σ' αυτές φάρμακα.

Τα παραπάνω διαπιστώθηκαν κατόπιν ελέγχων που διενεργήθηκαν από κλιμάκια ελεγκτών της αρμόδιας Υπηρεσίας του ΕΟΠΥΥ, κατόπιν σχετικών εντολών της Γενικής Επιθεωρήτριας της ως άνω υπηρεσίας. Αφορμή για τους ελέγχους ήταν η διαπίστωση ότι σε δύο φαρμακεία της περιοχής των ... εντοπίστηκαν επαναλαμβανόμενες συνταγές για τα ίδια φάρμακα, που είχαν εκδοθεί από τον κατ/νο και αφορούσαν διαφορετικούς ασθενείς.

Ο έλεγχος μάλιστα έδειξε ότι το ίδιο συνέβαινε και σε άλλα φαρμακεία των εν λόγω περιοχών. Και τούτο διότι στις περιπτώσεις αυτές υπάρχει η υπόνοια ότι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν προσεγγίσει τους ιατρούς να συνταγογραφούν συγκεκριμένα φάρμακα. Στο πλαίσιο των παραπάνω ελέγχων που διενεργήθηκαν από την υπηρεσία ελέγχου δαπανών υγείας του ΕΟΠΠΥ, και τα πορίσματα των οποίων καταγράφηκαν στα αναγνωσθέντα με αριθμούς πρωτ.476/9-11-2012, 3/21-1-2013 και 4/23-1-2013 έγγραφα της ως άνω υπηρεσίας, δόθηκαν υπεύθυνες δηλώσεις από τις αναγραφόμενες στις επίμαχες συνταγές ασφαλισμένες Α.

Κ. Ν., Μ. Α., Α. Κ., Α. Σ., Α. Π., Μ. Ρ., Φ. Τ., Φ. Δ., Γ. Π., Κ. Π., Κ. Μ., Α. Μ., Σ. Μ. Ο. Β. Μ.,Χ. Δ., Φ. Κ., Π. Σ.,Α. Κ., Ζ. Γ., Α. Κ., Α. Α. ενώ με τις ασφαλισμένες Μ. Ν. και Σ. Κ. υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία. Εξ αυτών η Φωτεινή Τσαρούχη, Α. Σ., Α. Κ. εξετάστηκαν ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου, όπως και στο πρωτοβάθμιο, ενώπιον του οποίου κατέθεσε επί πλέον και η Π.

Σ. επαναλαμβάνοντας τα όσα είχαν δηλώσει στους ελεγκτές, εκ των οποίων εξετάστηκαν ως μάρτυρες οι Ι. Β. και Μ. Β.. Από τα όσα κατέθεσαν οι ως άνω ασφαλισμένες τόσο στο πλαίσιο των ελέγχων που διενεργήθηκαν όσο και ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου αλλά και του πρωτοβάθμιου προκύπτει ότι ενώ οι ίδιες δεν γνώριζαν ούτε είχαν επισκεφθεί τον κατηγορούμενο αυτός προέβη στην έκδοση των επίμαχων συνταγών.

Όσον, άλλωστε, αφορά την Κ. κατέθεσε ότι πλην μιας μαστογραφίας που τη συνταγογράφησε ο κατ/νος, δεν τον είχε επισκεφθεί άλλη φορά. Και ο μάρτυρας Δ. Κ. κατέθεσε όσον αφορά τη μητέρα του Α. Κ., ασφαλισμένη του ΕΟΠΠΥ, ότι τυγχάνει μόνιμη κάτοικος ... και δεν έχει επισκεφθεί ποτέ την Αθήνα ούτε και τον κατ/νο, τον οποίο δεν γνωρίζει.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι υπήρξαν τρείς περιπτώσεις ασφαλισμένων και συγκεκριμένα των Μ. Κ., Δ. Μ. και Π. Α., που ενώ απεβίωσαν στις 19-4-2012, 10-5-2012 και12-3-2012 αντίστοιχα, ο κατηγορούμενος στις οικείες συνταγές με ημερομηνίες έκδοσης 11-7-2012,10-7-2012 και 13-3-2012, αντίστοιχα, βεβαιώνει ότι οι ως άνω ήδη αποβιώσασες ασφαλισμένες τον επισκέφθηκαν και αφού εξετάστηκαν από αυτόν βρέθηκαν να πάσχουν οι δύο πρώτες από τα ίδια ακριβώς νοσήματα και δη από CA μαστού, άλγη, γαστρίτιδα, οστεοπόρωση, κολπίτιδα, μύκητες και αναιμία και συνταγογράφησε αντίστοιχα φάρμακα ως ενδεικνυόμενα για την θεραπεία τους.

Ο κατ/νος απολογούμενος ισχυρίζεται ότι ενώπιον του είχαν προσκομιστεί τα επίμαχα βιβλιάρια υγείας. Ενόψει, όμως των ως άνω αποδειχθέντων προκύπτει ότι εν αγνοία των ως άνω ασφαλισμένων ο κατηγορούμενος προέβη στη συνταγογράφηση των επίδικων συνταγών. Στην περίπτωση, άλλωστε, που τον είχαν επισκεφθεί διαφορετικά πρόσωπα από τις ασφαλισμένες χρησιμοποιώντας τα βιβλιάρια τους, θα το διαπίστωνε όχι μόνο κατά τον έλεγχο ταυτοπροσωπίας του βιβλιαρίου, στον οποίο με βάση τις προαναφερθείσες διατάξεις ήταν υποχρεωμένος να προβεί, αλλά και από το καταγεγραμμένο σ' αυτό ιατρικό ιστορικό από το οποίο θα προέκυπτε ότι οι πραγματικές κάτοχοι των βιβλιαρίων δεν έπασχαν από τα σοβαρά νοσήματα για τα οποία ο ίδιος συνταγογραφούσε φάρμακα.

Ο τελευταίος αυτός έλεγχος, εξάλλου ήταν επιβεβλημένος, όχι μόνο με τις προεκτεθείσες οικείες διατάξεις του π.δ. 121/2008, αλλά και, όπως προκύπτει από το από 24-10-2012 έγγραφο του Ι.ΣΑ … Ειδικότερα με το έγγραφο αυτό, ενώ επισημαίνεται ότι μετά την καθιέρωση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης (άρθρο 21 παρ.4 του ν.4052/2012) η επιβαλλόμενη αναγραφή της φαρμακευτικής αγωγής και των παρακλινικών εξετάσεων στο βιβλιάριο υγείας του ασθενούς συνιστά διπλή συνταγογράφηση, επισημαίνεται αυτολεξεί ότι "σαφώς ο γιατρός υποχρεούται να ελέγξει το βιβλιάριο υγείας του ασθενή για να διαπιστωθεί το ιατρικό του ιστορικό αλλά και η διασταύρωση των στοιχείων του".

Επιπλέον στην παραπάνω υποθετική εκδοχή του κατ/νου θα είχαν προσκομιστεί από τις εμφανισθείσες ενώπιον του ασθενείς και σχετικές εξετάσεις, οι οποίες εύλογο είναι ότι δεν θα αφορούσαν τις ασφαλισμένες. Η παραπάνω κρίση δεν αναιρείται από τα αναγραφόμενα στα φωτοαντίγραφα σελίδων, που προσκομίζει ο κατ/νος, ότι δηλαδή ορισμένες από τις ως άνω ασφαλισμένες τον είχαν επισκεφθεί κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα στο ΙΚΑ …, δεδομένου ότι δεν προκύπτει ότι έχουν εξαχθεί από το Βιβλίο Επίσκεψης Ασθενών του Υποκαταστήματος του ΕΟΠΠΥ …, αφού δεν φέρουν σχετική βεβαίωση ούτε είναι κυρωμένα ούτε προκύπτει από ποιόν έχουν συνταχθεί, ενώ σε κάθε περίπτωση αναιρούνται από τα όσα αποδείχθηκαν κατά τα προεκτιθέμενα.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι μετά την εκτέλεση των επίδικων συνταγών οι φαρμακοποιοί προκειμένου να εισπράξουν το κέρδος τους από την πώληση των συνταγογραφηθέντων φαρμάκων υπέβαλαν στις αρμόδιες υπηρεσίες του πολιτικώς ενάγοντος ασφαλιστικού φορέα τις σχετικές καταστάσεις με τις προαναφερόμενες εκτελεσμένες συνταγές, οι υπάλληλοι των οποίων παραπλανηθέντες από τα αναγραφόμενα από τον κατηγορούμενο στις εν λόγω συνταγές πείστηκαν για την αλήθεια αυτών και για την νομότυπη εκτέλεσή τους και κατέβαλαν τα αιτούμενα χρηματικά ποσά.

Έτσι ως άμεσο αποτέλεσμα των πράξεων του κατηγορουμένου επήλθε συνολική ζημία στην περιουσία του ως άνω ασφαλιστικου φορέα κατά το ιδιαίτερο μεγάλης αξίας συνολικό ποσό των 31.414,90 ευρώ, που προκύπτει από την συνολική αξία των συνταγογραφηθέντων φαρμάκων, που αυτός κατέβαλε στους φαρμακοποιούς για ασφαλισμένες του, που δεν έπασχαν από τις αναγραφόμενες ασθένειες στις ένδικες ιατρικές συνταγές, δεν είχαν ανάγκη να λάβουν τα φάρμακα αυτά και ουδέποτε τα έλαβαν.

Τέλος δε, σύμφωνα και με όσα εκτέθηκαν στην προεκτεθείσα νομική σκέψη ο κατ/νος τέλεσε την απάτη με περισσότερες από μία πράξεις που συνδέονται μεταξύ τους με ενότητα δόλου και συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου ανωτέρω εγκλήματος, ήτοι του πλημμελήματος της απάτης ιδιαίτερα μεγάλης αξίας. Κατόπιν τούτων πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της πράξης αυτής, όπως ειδικότερα εκτίθεται στο διατακτικό απορριπτομένων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών του που προβλήθηκαν δια του συνηγόρου του.

Στη συνέχεια, το παραπάνω Δικαστήριο της ουσίας, κήρυξε τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ένοχο της αξιόποινης πράξης της απάτης κατ' εξακολούθηση με ζημία ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, για την οποία του επέβαλε ποινή φυλακίσεως18 μηνών, ανασταλείσα επί τριετία, με το ακόλουθο διατακτικό: "Στο ... κατά το έτος 2012 και σε χρονικά διαστήματα που κατωτέρω αναφέρονται, με σκοπό να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος άλλος έβλαψε ξένη περιουσια πείθοντας κάποιον σε πράξη με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών, η δε ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη και ειδικότερα μεταξύ άλλων, εξέδωσε με την ιδιότητα του ιατρού - γυναικολόγου συνταγές που περιείχαν φάρμακα που δεν ήταν αναγκαία για τους ασφαλισμένους και ουδέποτε παρέλαβαν, και παρέστησε στους αρμοδίους υπαλλήλους των ασφαλιστικών ταμείων ΕΟΠΠΥ ότι εξέτασε τους ασφαλισμένους και εν συνεχεία αιτιολογημένα συνταγογράφησε τα φάρμακα πείθοντας αυτούς να καταβάλλουν σε αυτούς τα συνταγογραφημένα φάρμακα, η αξία των οποίων ανέρχεται συνολικά τουλάχιστον στο ποσό των 31.414,90 ευρώ, με την εν γνώσει παράσταση ότι το περιεχόμενο των συνταγών είναι αληθές και ότι οι ασφαλισμένοι εξετάστηκαν από αυτόν, συνταγογράφησε τα απαιτούμενα φάρμακα και ότι παρέλαβαν τα αναφερόμενα σε αυτές φάρμακα, ενώ γνώριζε ότι τούτο δεν ανταποκρινόταν στην αλήθεια με αποτέλεσμα να βλάψει την περιουσία των παραπάνω ταμείων με ποσό ύψους 31.414,90 ευρώ με αντίστοιχα παράνομο περιουσιακό όφελος των τρίτων μη δικαιούχων προσώπων, τα στοιχεία των οποίων δεν προέκυψαν κατά την προανάκριση.

Η δε ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Ειδικότερα εξέδωσε τις εξής συνταγές:

Α) Εξέδωσε συνταγές σε ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ που έχουν αποβιώσει και δη:

1) στην Κ. Μ. εξέδωσε τις συνταγές ΕΟΠΥΥ-ΙΚΑ με αριθ....15760349, ...19726049,...19717549 και ημερομηνία έκδοσης 11-7-2012, αν και αυτή απεβίωσε στις 19-4-2012,

2)στην Μ. Δ. εξέδωσε την συνταγή ΕΟΠΥΥ-ΙΚΑ με αριθ....09061620 και ημερομηνία έκδοσης 10-7-2012, αν και αυτή απεβίωσε στις 10-5-2012.

3) στην Α. Π. εξέδωσε,τις συνταγές ΕΟΠΥΥ-ΙΚΑ με αριθ. ...14 Β30, Β31, Β32 και Β33 και ημερομηνία έκδοσης 13-3-2012, αν και αυτή απεβίωσε στις 12-3-2012,

Β) Εξέδωσε 121 συνταγές (79 χειρόγραφες και 42 ηλεκτρονικές) σε 23 εν ζωή ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ εν αγνοία τους χρησιμοποιώντας τα προσωπικά τους στοιχεία και δη:

στην Α. Κ. Ν. την με αριθ ...14 Β33 χειρόγραφη συνταγή με ημερομηνία έκδοσης 2-7-2012, και τις με αριθ ...86 Β01, Β02, Β04 χειρόγραφες συνταγές με ημερομηνία έκδοσης 26/4/2012,

στην Π. Α. τις με αριθ. ...59 Β25 και Β26 χειρόγραφες συνταγές με ημερομηνία έκδοσης 3-7-2012, και τις με αριθ. ...73 Β39, Β40, Β44 χειρόγραφες συνταγές με ημερομηνία έκδοσης 27/3/2012,

στην Ρ. Μ. τις με αριθ. ...62773523, ...61798227, ...63740526 συνταγές με ημερομηνία έκδοσης 16-7-2012, και τις με αριθ. ...13 Β39 και Β42 χειρόγραφες συνταγές με ημερομηνία έκδοσης 7-3-2012,

στην Α. Α. τις με αριθ. ...71827250, ...72740658 συνταγές με ημερομηνία έκδοσης, 17-7-2012, και τις με αριθ. ...59 Β13, Β14 και Β15 χειρόγραφες συνταγές με ημερομηνία έκδοσης 3/7/2012,

στην Γ. Ζ. την με αριθ. ...88724080 συνταγή με ημερομηνία έκδοσης 18-7-2012.

στην Κ. Α. την με αριθ. ...59 Β20 συνταγή με ημερομηνία έκδοσης 3-7-2012, και τις με αριθ. ...59 Β21, Β22 και Β23 με ημερομηνία έκδοσης 3-7-2012,

στην Κ. Α. την συνταγή ΕΟΠΥΥ-ΙΚΑ με αριθ. ...748575521 με ημερομηνία έκδοσης 17-7-2012 ,

στην Μ. Κ. τις χειρόγραφες συνταγές ΕΟΠΥΥ-ΙΚΑ με αριθ. ...56 Β30 και Β33 με ημερομηνία έκδοσης 29-6-2012, και τις με αριθ. ...56 Β31 και Β34 συνταγές με ημερομηνία έκδοσης 19-6-2012,

στην Μ. Σ. τις με αριθ ...56 Β16 και ...56 Β17 με ημερομηνία έκδοσης 29-6-2012 και ...56 Β20 με ημερομηνία έκδοσης 29-6-2012,

στην Β. Μ. Ο. την με αριθ ...24 Β46 συνταγή με ημερομηνία έκδοσης 4-7-2012 και καθώς και τις με αριθ. ...13 Β14 και Β16, ...86 Β16.Β17 και Β18,...86 Β25 και Β32 συνταγές,

στην Μ. Α. συνταγές ΕΟΠΥΥ ΟΓΑ με αριθ. ...86 Β36, ...24 Β50 με ημερομηνία έκδοσης 4-7-2012 και ...86 Β35, ...86 Β34 με ημερομηνία έκδοσης 22-5-2012 καθώς και με αριθ 6312202 Β01 και Β03 με ημερομηνία έκδοσης 13-3-2012, στην Π. Κ. συνταγές ΕΟΠΥΥ ΙΚΑ με αριθ ...14 Β24 και ...14 Β25 με ημερομηνία έκδοσης 13-3-2012,

στην Δ. Χ. συνταγές ΕΟΠΥΥ ΙΚΑ με αριθ-...64705920 με ημερομηνία έκδοσης 16-7-2012, ...60 Β34 με ημερομηνία-έκδοσης 5-7-2012, ...13 Β01 και ...13 Β02 με ημερομηνία έκδοσης 16-2-2012, καθώς και ...60 Β35 και Β36," '

στην Σ. Π. συνταγές ΕΟΠΥΥ ΙΚΑ με αριθ ...85 Β10 με ημερομηνία έκδοσης 10-4-2012,

στην Α. Μ. συνταγές ΕΟΠΥΥ Ο ΓΑ με αριθ ...74 Β05 , 06, 07, 08 και ημερομηνία έκδοσης 29-3-201,.

στην Σ. Α. συνταγές ΕΟΠΥΥ ΙΚΑ με αριθ. ...13 Β06 και Β04 με ημερομηνία έκδοσης 16-2-2012, καθώς και με αριθ. ...59 Β46 και Β48 με ημερομηνία έκδοσης 3-7-2012,

στην Κ. Α. συνταγές ΕΟΠΥΥ ΟΠΑΔ με αριθ. ...73 Β22 και Β23 με ημερομηνία έκδοσης 27-3-2012,

στην Κ. Φ. συνταγές ΕΟΠΥΥ - ΙΚΑ με αριθ ...74 841.Β42 και Β44 με ημερομηνίαέκδοσης 10-4-2012,

στην Π. Γ. συνταγές ΕΟΠΥΥ-ΟΓΑ με αριθ ...74 Β15 Β16 με ημερομηνία έκδοσης 29.3.2012 και με αριθ.... Β 18 με ημερομηνία έκδοσης 2-7-2012 και ...16758241 με ημερομηνία έκδοσης 11-7-2012,

στην Τ. Φ. συνταγές με αριθ. ΕΟΠΥΥ-ΙΚΑ με αριθ. ...86 Β07 ...86 Β09, ...86 Β10 με ημερομηνία έκδοσης17-1-2012,

στην Φ. Δ. συνταγές ΕΟΠΥΥ-ΙΚΑ τις με αριθ ...13 Β23 και ημερομηνία έκδοσης 29-2-2012,

στη Ν. Μ. συνταγές με αριθ....13 Β34, Β36 και Β 37 και ημερομηνία έκδοσης1.3.2012,

στην Κ. Σ. συνταγές με αριθ. ...74 Β29 με ημερομηνία έκδοσης 10-4-2012 την με αριθ. ...59 Β38, Β39, Β40, Β42 με ημερομηνία έκδοσης3-7-2012 και οι ηλεκτρονικές ...65060,...70323, ...74406 και ...59182 με ημερομηνία έκδοσης 24.12.2012". Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, η εν λόγω απόφαση περιέχει την επιβαλλόμενη, κατά τα άνω, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχτηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του παραπάνω εγκλήματος της απάτης κατ' εξακολούθηση με ζημία ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, με παράθεση όλων των στοιχείων, που απαρτίζουν τη νομοτυπική μορφή του εγκλήματος τούτου, τα αποδεικτικά μέσα, απ' όπου συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, τα οποία προκύπτει ότι το Δικαστήριο αξιολόγησε στο σύνολό τους, χωρίς επιλεκτική εκτίμηση των αποδείξεων και χωρίς να χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποίο ή ποία αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή, καθώς και οι συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην προπαρατεθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 386 παρ.1 ΠΚ.

Ειδικότερα, εκτίθεται ο τρόπος τελέσεως της ανωτέρω πράξεως κατά χρόνο, τόπο και λοιπές περιστάσεις καθώς επίσης αναφέρονται οι ψευδείς παραστάσεις, οι εξαπατηθέντες, οι οποίοι ήσαν συγκεκριμένα πρόσωπα δηλαδή οι υπάλληλοι του ΕΟΠΥΥ, η ζημία που υπέστη ο ανωτέρω οργανισμός και ο σκοπός που είχε να προσπορίσει σε μη δικαιούχους παράνομο περιουσιακό όφελος με αντίστοιχη και συγκεκριμένη ζημία του ΕΟΠΥΥ και η εν γνώσει του παράσταση των ψευδών γεγονότων δια των ως άνω συνταγών του.

Περαιτέρω, αιτιολογείται πλήρως ο αντικειμενικός αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ των ψευδών παραστάσεων του αναιρεσείοντος -κατηγορουμένου και της προκληθείσας από την περιγραφόμενη απατηλή συμπεριφορά του, πλάνης των υπαλλήλων του ΕΟΠΥΥ, με αντίστοιχη επέλευση βλάβης στην περιουσία του. Μετά από αυτά, ο υποστηρίζων τα αντίθετα, εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ.Δ' και Ε', δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εκ πλαγίου παράβασης της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρθρου 386 παρ.1 ΠΚ, είναι αβάσιμος.

Οι λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, που περιέχονται στον ίδιο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, περί διαφορετικής αξιολογήσεως του αποδεικτικού υλικού, συνιστώσες αμφισβήτηση των εις βάρος αυτού (αναιρεσείοντος) ουσιαστικών παραδοχών της προσβαλλομένης καταδικαστικής αποφάσεως και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματος της, είναι απαράδεκτες, αφού με την επίφαση των ανωτέρω αναιρετικών λόγων, πλήττουν την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 17 παρ. 2 του ν. 3918/2011, στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. μεταφέρθηκαν και εντάχθηκαν ως υπηρεσίες αρμοδιότητες και προσωπικό, μεταξύ άλλων, ο Κλάδος Υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) με τις μονάδες υγείας του, το κέντρο διάγνωσης ιατρικής της εργασίας του ΙΚΑ με το σύνολο του εξοπλισμού του, ως προς τις παροχές σε είδος.

Κατά δε τις διατάξεις του άρθρου 26 παρ. 1 εδ. β του ν. 3918/2011, το διοικητικό προσωπικό που υπηρετεί στον Κλάδο Υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, κατά το χρόνο ένταξης μεταφέρεται με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης με συνεκτίμηση της αίτησης προτίμησης των υπαλλήλων. Το ανωτέρω διοικητικό, ιατρικό και υγειονομικό προσωπικό μεταφέρεται με την ίδια εργασιακή σχέση, την οργανική θέση, βαθμό, κλάδο και ειδικότητα που κατέχει.

Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις της υποπαραγράφου Α της παραγράφου 1 του άρθρου 29 του ν. 3918/2011, ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελεί καθολικό διάδοχο των φορέων που εντάσσονται σε αυτόν και σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 33 παρ. 9 του ιδίου ως άνω νόμου, εκκρεμείς δίκες που αφορούν στο περιεχόμενο της καθολικής διαδοχής του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., όπως αυτό προσδιορίζεται στην υποπαράγραφο Α της παραγράφου 1 του άρθρου 29 του ν. 3918/2011 συνεχίζονται από τον Οργανισμό, χωρίς να επέρχεται διακοπή δίκης.

Πλην όμως, ο Οργανισμός αποτελεί καθολικό διάδοχο των ενταχθέντων κλάδων υγείας, δεδομένου ότι στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. εντάχθηκαν κλάδοι υγείας σε είδος και όχι Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης. Κατά δε τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 2 του ν. 4238/2014 (ΦΕΚ 38 Α/17-02- 2014) "Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.), αλλαγή σκοπού Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

και λοιπές διατάξεις" στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.) συνιστάται Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.) που λειτουργεί στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.) της Χώρας. Κατά τις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 2 του ν. 4238/2014 οι μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ. του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.Πε.

ως αποκεντρωμένες μονάδες τους εξαιρουμένων των Φαρμακείων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., τα οποία παραμένουν και λειτουργούν στον Οργανισμό.

Με την υπ' αριθμ. Γ.Π./οικ.16339/14 (ΦΕΚ 376 Β/18-02-2014) Υπουργική Απόφαση ορίσθηκε η χωροταξική κατανομή, ανά Υγειονομική Περιφέρεια, των Μονάδων Υγείας του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.ΠΕ. της Χώρας. Σύμφωνα προς τις διατάξεις των άρθρων 16 και 17 του ν. 4238/2014 το σύνολο του μόνιμου και με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (Ι.Δ.Α.Χ.) ιατρικού, οδοντιατρικού, νοσηλευτικού, επιστημονικού, παραϊατρικού, τεχνικού, διοικητικού προσωπικού των Μονάδων Υγείας του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

μετατάσσεται/μεταφέρεται σε οργανικές θέσεις που συνιστώνται για το σκοπό αυτό στις Διοικήσεις των αντίστοιχων, χωροταξικά, Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.), όπως προβλέπεται με την παρ. 4 του άρθρου 17 του ν. 4224/2013 (Α* 288).Οι διατάξεις της παρ. 9 του άρθρου 21 του ν. 4238/2014, ορίζουν ότι: "9. Η νόμιμη εκπροσώπηση των μονάδων που μεταφέρονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, δικαστική και εξώδικη ανήκει στους διοικητές των οικείων Υγειονομικών Περιφερειών.

Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσομένων μονάδων, του ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού που μετατάσσεται ή μεταφέρεται, συνεχίζονται από τις Διοικήσεις των Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.), χωρίς να επέρχεται διακοπή δίκης. Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι των Δ.

Υ.Πε.. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις του πάσης φύσεως προσωπικού των ανωτέρω μονάδων που δεν μεταφέρεται ή μετατάσσεται στις Δ. Υ.Πε., συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.. Οι διατάξεις της παραγράφου αυτής έχουν ανάλογη εφαρμογή και για το προσωπικό των Κέντρων Υγείας, και των αποκεντρωμένων μονάδων που εντάσσονται στις Δ.

Υ.Πε.". Εκ των ανωτέρω διατάξεων συνάγεται αβίαστα ότι οι Δ.Υ.Πε. δεν είναι καθολικοί διάδοχοι υποχρεώσεων και δικαιωμάτων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. ως προς τις διαφορές ή υποθέσεις των ενταχθεισών σε αυτές μονάδων υγείας, όπως και του ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού που μεταφέρθηκε ή μετατάχθηκε σε αυτές δυνάμει των άρθρων 16 και 17 του ν. 4238/2014.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 171 παρ.2 του προισχύσαντος Κ.Ποιν.Δ. και από το άρθρο 171 παρ 3 του ισχύοντος, απόλυτη ακυρότητα, που δημιουργεί τον άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, η οποία λαμβάνεται υπόψη αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, ακόμη και στον Άρειο Πάγο, επιφέρει και η παράνομη παράσταση του πολιτικώς ενάγοντος κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο.

Τέτοια ακυρότητα υπάρχει μόνον όταν δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του πολιτικώς ενάγοντος οι όροι της ενεργητικής ή παθητικής νομιμοποιήσεως για την άσκηση της πολιτικής αγωγής, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 63 και 64 του προϊσχύσαντος και 63 και 66 του ισχύοντος Κ.Ποιν.Δ., καθώς και όταν παραβιάσθηκε η διαδικασία, που έπρεπε να τηρηθεί σχετικά με τον τρόπο και το χρόνο ασκήσεως και υποβολής αυτής (πολιτικής αγωγής) κατά το άρθρο 68 του αυτού Κώδικα και του άρθρου 67 του ισχύοντος, ο οποίος εξικνείται μέχρι την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας ενώπιον του πρωτοβάθμιου ποινικού δικαστηρίου.

Περαιτέρω, από τα άρθρα 63, 82 έως 84 και 87 του προϊσχύσαντος Κ.Ποιν.Δ. προκύπτει, ότι νομιμοποιείται ενεργητικά να παρασταθεί ως πολιτικώς ενάγων κατά την ποινική διαδικασία εκείνος που δικαιούται να ζητήσει, ως παθών (αμέσως ζημιωθείς) από το έγκλημα, αποζημίωση ή χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης σύμφωνα με τα άρθρα 914 και 932 Α.Κ( ΑΠ 515/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο της αιτήσεως, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι επήλθε απόλυτη ακυρότητα, λόγω μη νομότυπης παράστασης, ως πολιτικώς ενάγοντος του ΕΟΠΠΥ. Όμως όπως προκύπτει από το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε για απάτη που συνίσταται στο ότι παρίστανε στους υπαλλήλους του ΕΟΠΠΥ, ότι δήθεν εξέτασε ασφαλισμένους στους οποίους συνταγογράφησε φάρμακα, που ουδέποτε οι ασφαλισμένοι παρέλαβαν με αποτέλεσμα το ανωτέρω ασφαλιστικό ταμείο να καταβάλει σε τρίτους μη δικαιούχους με ζημία του το ποσό των 31.414,90 €.

Προκύπτει δηλαδή ότι άμεσα ζημιούμενο πρόσωπο ήταν ο ΕΟΠΠΥ, αφού κατέβαλε αδικαιολογήτως σε τρίτους μη δικαιούχους το παραπάνω ποσό και συνεπώς μόνο αυτό μπορούσε να παραστεί ως πολιτική αγωγή, δεδομένου ότι ουδέποτε υποκαταστάθηκε από άλλο νομικό πρόσωπο. Αν αντίθετα δήλωνε παράσταση πολιτικής αγωγής η 1η υγειονομική περιφέρεια, στην οποία είχε μεταταχθεί ο αναιρεσείων από 19-3-2014 θα επήρχετο απόλυτη ακυρότητα.

Η επικαλούμενη από τον αναιρεσείοντα διάταξη του άρθρου 21 παρ.9 του Ν. 4238/2014 σύμφωνα με την οποία η νόμιμη εκπροσώπηση μονάδων που μεταφέρονται ανήκει στους διοικητές των οικείων υγειονομικών περιφερειών και οι εκκρεμείς υποθέσεις συνεχίζονται από αυτές, δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής εν προκειμένω. Επομένως, αφού ο αμέσως ζημιωθείς από τις πράξεις του αναιρεσείοντος, είναι μόνον ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ., δεδομένου ότι η προκληθείσα ζημία δεν μεταβιβάσθηκε στην 1η Δ.Υ.Πε.

στην οποία μεταφέρθηκε ο αναιρεσείων, ο Οργανισμός νομίμως παρέστη ως πολιτικώς ενάγων ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων. Μετά από αυτά ο υποστηρίζων τα αντίθετα τρίτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, περί απόλυτης ακυρότητας, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Σημειωτέον ότι την 28-8-2018 ο πολιτικώς ενάγων δήλωσε νομίμως κατ'άρθρο 464 ΠΚ ότι επιθυμεί την πρόοδο της δίκης.

Κατά το άρθρο 589 παρ.2 του ισχύοντος ΚΠΔ " Αποφάσεις και βουλεύματα που εκδόθηκαν μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος κώδικα υπόκεινται στα ένδικα μέσα και στις διατυπώσεις άσκησής τους που προέβλεπε ο καταργούμενος κώδικας ποινικής δικονομίας και εκδικάζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντα κώδικα".

Κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Β' του ισχύοντος ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η έλλειψη ακροάσεως του κατηγορουμένου κατά το άρθρο 171 παρ.1 περ. δ' του ίδιου Κώδικα, η οποία επιφέρει ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο. Η ακυρότητα αυτή επέρχεται, κατά την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 171παρ.2 του άνω Κώδικα, και στην περίπτωση που ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του ζήτησαν να ασκήσουν δικαίωμα που ρητά τους παρέχεται από το νόμο και το δικαστήριο τους το αρνήθηκε ή παρέλειψε να αποφανθεί για τη σχετική αίτηση.

Τέτοιο δικαίωμα είναι και αυτό του κατηγορουμένου να ζητήσει αναβολή της συζητήσεως της υποθέσεως με σκοπό να προσκομιστούν νέες αποδείξεις όπως πιο συγκεκριμένα να προσκομιστούν έγγραφα (ΑΠ 117/2018). Επί της αιτήσεως όμως αυτής, που συνδέεται με την κρίση του δικαστηρίου περί της ενοχής του κατηγορουμένου, το εκδόν την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστήριο, απορρίψαν αυτήν εμμέσως πλην σαφώς με την κήρυξη του αναιρεσείοντος ως ενόχου της αποδοθείσας εις αυτόν αξιοποίνου πράξεως αποφάνθηκε για το αίτημα αυτό και συνεπώς δεν επέρχεται έλλειψη ακροάσεως και ακυρότητα της διαδικασίας (ΑΠ1714/1988).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών συνεδρίασης της προσβαλλομένης αποφάσεως, για την εξυπηρέτηση των αναγκών του αναιρετικού ελέγχου και της αξιολογήσεως του κρινόμενου λόγου αναιρέσεως, στη σελίδα 25 αυτής αιτιολογεί για ποιο λόγο, η προσκόμιση των βιβλιαρίων είναι αλυσιτελής αναφέροντας επί λέξει: "ο κατηγορούμενος απολογούμενος ισχυρίζεται ότι ενώπιον του είχαν προσκομιστεί τα επίμαχα βιβλιάρια υγείας.

Ενόψει όμως, των ως άνω αποδειχθέντων προκύπτει ότι εν αγνοία των ασφαλισμένων ο κατηγορούμενος προέβη στη συνταγογράφηση των επίδικων συνταγών" Εν όψει αυτών συνάγεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση απάντησε εμμέσως πλην σαφώς στο αίτημα του αναιρεσείοντος περί προσκομίσεως των ασφαλιστικών βιβλιαρίων, το οποίο συνίσταται σε αρνητικό της κατηγορίας ισχυρισμό, η κρίση δε επί της ενοχής της αποδοθείσας σ' αυτόν αξιοποίνου πράξεως ενέχει και την απόρριψή του σχετικού αιτήματος.

Μετά από αυτά, ο υποστηρίζων τα αντίθετα, εκ του άρθρου 510 παρ.1στοιχ.Β ΚΠοινΔ πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, περί ελλείψεως ακροάσεως, είναι αβάσιμος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παρ.1 του ΠΚ αν από την τέλεση της πράξεως έως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν δύο ή περισσότεροι νόμοι, εφαρμόζεται αυτός που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις. Από τη διατύπωση της ανωτέρω διατάξεως συνάγεται ότι το ευμενέστερο του ενός ή άλλου ποινικού κανόνα θα κριθεί στην συγκεκριμένη κάθε φορά περίπτωση και όχι αφηρημένα, επιεικέστερος δε νόμος θεωρείται εκείνος, ο οποίος με την εφαρμογή του, δηλαδή, με βάση τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, επιφέρει στη συγκεκριμένη περίπτωση ευνοϊκότερη για κατηγορούμενο ποινική μεταχείριση (ΑΠ434/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τη σύγκριση των προαναφερόμενων διατάξεων του άρθρου 386 ΠΚ, του οποίου η ισχύς άρχισε από την 1.7.2019, προκύπτει ότι ευμενέστερη διάταξη για τον κατηγορούμενο είναι αυτή του ισχύοντος, καθόσον με αυτή δεν προβλέπεται ως επιβαρυντική περίπτωση της ζημίας ως ιδιαιτέρως μεγάλης η οποία προέβλεπε πλαίσιο ποινής τουλάχιστον δύο (2) έτη, το δε Δικαστήριο οφείλει να εφαρμόσει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις.

Κατ' ακολουθίαν τούτων, αφού κρίνεται αυτεπαγγέλτως, ότι είναι δυνατόν να συντρέχει περίπτωση εφαρμογής επιεικέστερου νεότερου νόμου, σύμφωνα με τα άρθρα 2 ΠΚ και 511 εδ. γ' του ΚΠοινΔ, να αναιρεθεί μερικώς η προσβαλλόμενη απόφαση και μόνο ως προς την επιβληθείσα ποινή και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από τους Δικαστές εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, εφόσον είναι εφικτό, προκειμένου αυτό, με αμετάκλητη πλέον την απόφαση περί ενοχής του εν λόγω κατηγορουμένου, ως προς την προαναφερθείσα αξιόποινη πράξη, και να κρίνει μόνο για την επιμέτρηση της νέας ποινής, που θα του επιβληθεί (άρθρο 519 ΚΠοινΔ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την προσβαλλόμενη υπ'αριθ.4830/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών ως προς την επιμέτρηση της ποινής.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από τους ίδιους Δικαστές που δίκασαν προηγουμένως, εφόσον είναι εφικτό, μόνο για την επιβολή (επιμέτρηση) της προσήκουσας στον αναιρεσείοντα ποινής.

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την αίτηση.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 31 Οκτωβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Νοεμβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ