1871/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1871 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 1871/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη, Βασιλική Ηλιοπούλου, Βασιλική Μπαζάκη-Δρακούλη και Μαρία Βασδέκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Μπρακουμάτσου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Οκτωβρίου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Κ. Β. του Θ., κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1/2018 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Το Πενταμελές Εφετείο Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16/4/2018 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 538/18.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Μπρακουμάτσος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ελένης Μετσουβίτου-Φλουρή, με αριθμό 218/18-9-2018, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

I. Εισάγω στο Δικαστήριο Σας, (σε Συμβούλιο), σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 476 ΚΠΔ, την από 16-4-2018 αίτηση αναιρέσεως του Β. Κ. του Θ., κατοίκου ... ..., και (κατά δηλωσή του ήδη …) κατά της αρίθ.1/2018 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος και εκθέτω τα εξής:

Κατά το άρθρο 473 παρ. 1 και 3 ΚΠΔ "όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων είναι δέκα ημερών από τη δημοσίευση της απόφασης..." και " η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρηθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου...".

Ο όρος τελεσίδικη απόφαση που απαντάται στον ΚΠΔ μόνο στην ανωτέρω διάταξη χρησιμοποιείται με τη γνωστή έννοια της αποφάσεως που δεν μπορεί να προσβληθεί με τα προβλεπόμενα από το νόμο τακτικά ένδικα μέσα, όπως είναι (μόνο) η έφεση. Ο σκοπός της ανωτέρω διατάξεως συνίσταται στην ανάγκη να έχει λάβει ο ενδιαφερόμενος διάδικος πλήρη γνώση του αιτιολογικού της αποφάσεως, ώστε να είναι σε θέση να θεμελιώσει τους αναφερομένους από το άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως και να αποφεύγεται η άσκηση ματαίως αιτήσεως αναιρέσεως, όταν δεν προκύπτει νόμιμος λόγος, ώστε να αποτρέπεται η εντεύθεν ταλαιπωρία και οικονομική επιβάρυνση του διαδίκου (Ολ.ΑΠ 6/2002).

Ούτως από τον συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων, προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση ένδικου μέσου, και δη αναιρέσεως, όταν αυτή ασκείται ενώπιον του Γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση είναι δέκα ημερών από της άνω καταχωρίσεως στο ειδικό βιβλίο.

Εξ άλλου κατά συναγομένη από το άρθρο 255 ΑΚ γενική αρχή του δικαίου ότι κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα, ο αναιρεσείων μπορεί να επικαλεσθεί στην αίτηση αναιρέσεως τον λόγο, εξαιτίας του οποίου κατέστη αδύνατη η εμπρόθεσμη άσκησή της, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που τον στηρίζουν. Δηλαδή οφείλει να διαλάβει στη δήλωση του για την άσκηση αναιρέσεως τον λόγο της ανωτέρα βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος και να εκθέσει, όπως συνάγεται εκ του άρθρου 474 παρ2. ΚΠΔ, τα περιστατικά που συνιστούν τους ανωτέρω λόγους με τα στοιχεία που τους αποδεικνύουν. Τέλος κατ' άρθρο 513 παρ.1 ΚΠΔ, σε συνδυασμό με το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ, όταν η αναίρεση ασκήθηκε εκπροθέσμως, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει τη σχετική αίτηση ως απαράδεκτη.

II. Στη προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος καταδικάσθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, εκπροσωπούμενος από δικηγόρο κατ' άρθρο 340 παρ.2 ΚΠΔ, για το έγκλημα της υπεξαίρεσης κατ' εξακολούθηση αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας από εντολοδόχο σε ποινή καθείρξεως πέντε (5)ετών. Η απόφαση καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 29-3-2018 και η αναίρεση ασκήθηκε από τον παραστάντα στο δικαστήριο πληρεξούσιο δικηγόρο Δημήτριο Τσιμπούκη στις 16-4-2018 ενώπιον του Γραμματέα του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, ήτοι εκπρόθεσμα. Ωστόσο ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος με την υπό κρίση αναίρεση δεν επικαλείται κανένα λόγο δικαιολογήσεως της εκπρόθεσμης άσκησης της αναίρεσης.

Κατά συνέπεια η εξεταζόμενη αίτηση αναίρεσης, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες σκέψεις, ασκήθηκε εκπρόθεσμα και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη να επιβληθούν δε τα έξοδα της προκείμενης διαδικασίας σε βάρος του αναιρεσείοντα (άρθρο 583 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Προτείνω: Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 16-4-2018 αίτηση αναιρέσεως του Β. Κ. του Θ., κατοίκου Γουδί Αθηνών και κατά δήλωσή του ήδη … για αναίρεση της με αριθμό 1/2018 αποφάσεως Πενταμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος Και Να επιβληθούν σε βάρος του τα δικαστικά έξοδα της παρούσας.

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 462, 473 παρ. 1 έως 3, 474 παρ. 1 και 507 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. συνάγεται ότι, εφόσον με ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζεται διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση της αναιρέσεως κατά καταδικαστικής αποφάσεως από εκείνον που καταδικάσθηκε, αν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, είναι δέκα ημερών από τη δημοσίευση της αποφάσεως, στην περίπτωση που το ένδικο αυτό μέσο ασκείται με δήλωση στον γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή σε εκείνον που διευθύνει την φυλακή, αν ο αναιρεσείων κρατείται, και είκοσι ημερών όταν ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, χωρίς όμως να αρχίζει η προθεσμία, πριν από την καταχώρηση της τελεσίδικης αποφάσεως στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ. 3 του άνω άρθρου 473 του Κ.Π.Δ.

Εκπρόθεσμη άσκηση του ανωτέρω ενδίκου μέσου τότε μόνον συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 του Κ.Π.Δ. έκθεση γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησαν αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που αποδεικνύουν τα περιστατικά αυτά.

Ως ανώτερη βία νοείται κάθε απρόβλεπτο και εξαιρετικό γεγονός, είτε αντικειμενικό, είτε σχετικό με το πρόσωπο του δικαιούχου, το οποίο, στην συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορεί να αποτραπεί και με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και συνέσεως. Ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται εκείνο, το οποίο, οπωσδήποτε, δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί από αυτόν με κανένα τρόπο (Α.Π. 1604/2016, Α.Π. 390/2016 ).

Περαιτέρω, κατά την παρ. 1 του άρθρου 476 του Κ.Π.Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε Συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχει προσβληθεί και την καταδίκη εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο στα δικαστικά έξοδα, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ.

α του Κ.Π.Δ., αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου κατά το άρθρο 476 του ιδίου ως άνω Κώδικα, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου (σε Συμβούλιο) απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη.

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 1/2018 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Δυτ. Στερεάς Ελλάδας ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος καταδικάστηκε κατ' έφεση για υπεξαίρεση κατ' εξακολούθηση αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας ως εντολοδόχος σε ποινή καθείρξεως πέντε (5) ετών. Η απόφαση εκδόθηκε παρόντος του κατηγορουμένου και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 στις 29/3/2018. Κατ' αυτής ο κατηγορούμενος άσκησε την υπό κρίση αναίρεση με δήλωση στο γραμματέα του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου, η οποία φέρει ημερομηνία 16/4/2018, δηλαδή την άσκησε μετά την πάροδο της παραπάνω δεκαήμερης προθεσμίας από την καταχώρηση της αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο ,χωρίς να επικαλείται ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της. Κατά συνέπεια, και αφού ειδοποιήθηκε ο αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος ,σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ, όπως προκύπτει από την επισημείωση του γραμματέα στο φάκελο της δικογραφίας, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει ως απαράδεκτη την από 16/4/2018 αίτηση αναιρέσεως του Κ. Β. του Θ. κατά της υπ' αριθμ. 1/2028 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Δυτ. Στερεάς Ελλάδας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Νοεμβρίου 2018. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 12 Νοεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ