1871/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1871 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1871/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Παναγιώτη Κομνηνάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "EL PACK ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΙΔΩΝ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ", που εδρεύει στο Αιγάλεω Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Χατζόπουλο.

Του αναιρεσιβλήτου - αναιρεσείοντος: Ψ, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως και με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Καραγκούνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 29-12-2004 και 16-12-2005 αγωγές του ήδη αναιρεσιβλήτου - αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 150/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 3919/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα - αναιρεσίβλητη με την από 3-9-2007 αίτησή της και ο αναιρεσίβλητος - αναιρεσείων με την από 26-6-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βαρβάρα Κριτσωτάκη, διάβασε τις από 26-9-2008 εκθέσεις της, με τις οποίες εισηγήθηκε α) να γίνουν δεκτοί οι λόγοι της από 3-9-2008 αιτήσεως αναιρέσεως και β) να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος αναιρέσεως και να απορριφθούν οι λοιποί της από 26-6-2007 αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας - αναιρεσίβλητης ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεώς της και την απόρριψη της αντίθετης, ο αναιρεσίβλητος - αναιρεσείων και ο πληρεξούσιός του την παραδοχή της αιτήσεώς του και την απόρριψη της αντίθετης, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο του δικαστηρίου τούτου, συζητήθηκαν οι εξής αιτήσεις αναιρέσεως: α) η από 3-9-2007 αίτηση της Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "EL PACK, AE ΕΙΔΩΝ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ" κατά του Ψ, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3919/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών (αρ. πιν. 1) και β) η από 26-6-2007 αντίθετη αίτηση του Ψ κατά της Ανώνυμης Εταιρίας "EL PACK Α.Ε.

Ειδών Συσκευασίας", για αναίρεση της ίδιας πιο πάνω απόφασης του Εφετείου Αθηνών (αρ. Πιν. 28). Οι αιτήσεις αυτές αναιρέσεως κατά της ίδιας προσβαλλόμενης απόφασης είναι συναφείς και για το λόγο αυτό πρέπει αυτεπαγγέλτως, σύμφωνα με το άρθρο 246 Κ.Πολ.Δ. που εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία, (άρθρο 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), να διαταχθεί η συνεκδίκαση τους γιατί έτσι επιταχύνεται η δίκη και επέρχεται μείωση των εξόδων.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται, όταν από τις αιτιολογίες της αποφάσεως δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόστηκε, ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ.ΑΠ 28/1997, Ολ.ΑΠ 30/1997).

Στην προκείμενη περίπτωση όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα ο αναιρεσίβλητος- αναιρεσείων δικηγόρος άσκησε τις από 29-12-2004 και από 16-12-2005 αγωγές του ενώπιον του Μονομελούς πρωτοδικείου Αθηνών, στις οποίες εκτίθεται ότι δυνάμει συμβάσεως έμμισθης εντολής αορίστου χρόνου ανέλαβε την παροχή των υπηρεσιών του ως νομικού συμβούλου της αναιρεσείουσας-αναιρεσίβλητης εταιρίας με συμφωνηθείσα πάγια μηνιαία αντιμισθία 1.500.000 δρχ.

καθαρά, ήτοι ποσού 2.275.870 δρχ μικτά που θα καταβάλλονταν προκαταβολικά εντός του πρώτου δεκαημέρου εκάστου μήνα. Ότι από την έναρξη της συνεργασίας τους που διήρκεσε μέχρι 10-8-2004, η εναγομένη ανέβαλε συνεχώς και ετεροχρόνιζε την ολοσχερή εκπλήρωση των όρων της συμβάσεως, όσον αφορά την εξόφληση της συμφωνηθείσας πάγιας αντιμισθίας του, καταβάλλοντας σ' αυτόν μόνο μέρος αυτής και δη το ποσό των 1.000 000 (καθαρά) παραλείποντας να του καταβάλει το ποσό που αντιστοιχούσε στο καθαρό ποσό των 500.000 δρχ., ήτοι μικτό 837.908 δρχ.

παρά τις συνεχείς διαμαρτυρίες του. Ότι στις 3-7-2003 ο Διευθύνων Σύμβουλος της εναγομένης του ανακοίνωσε ότι η εταιρία αποδέχτηκε το αίτημα για καταβολή των ποσών που αντιστοιχούσαν στην άνω διαφορά αναδρομικά από το έτος 1998, του ζήτησε δε προς αποφυγή διατάραξης των μισθολογικών ισορροπιών της εταιρίας να αποδεχθεί να λαμβάνει τμηματικά τις εν λόγω διαφορές, ανά μήνα και του υποσχέθηκε ότι σύντομα θα προβεί στην ολοσχερή εξόφληση των οφειλομένων Στα πλαίσια της συμφωνίας αυτής, η εναγομένη μέχρι την καταγγελία της συμβάσεως που έλαβε χώρα στις 10-8-2004, κατέβαλε σ' αυτόν τις διαφορές, που αντιστοιχούσαν στις μη καταβληθείσες αμοιβές του, των μηνών Απριλίου 1998 μέχρι και Μαϊου 1999, δηλαδή τις διαφορές για τους πρώτους 14 ημερολογιακούς μήνες συμπεριλαμβανομένων των επιδομάτων εορτών και αδείας.

Με βάση το ιστορικό αυτό ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων-αναιρεσίβλητος ζητούσε με την πρώτη από 29-12-2004 αγωγή να υποχρεωθεί η εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα -αναιρεσίβλητη να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 26.351 ευρώ που αντιστοιχεί στις οφειλόμενες κατά τα ως άνω διαφορές για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα του έτους 1999 (Απρίλιο- Δεκέμβριο), ενώ με την δεύτερη από 16-12-2005 αγωγή του ζητούσε να του επιδικαστεί το συνολικό ποσό των 191.591,39 ευρώ που αντιστοιχεί στις διαφορές των ετών 2001 έως 10-8-2004.

Οι εν λόγω αγωγές συνεκδικάστηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο εκδόθηκε δε επ' αυτών η 150/2006 απόφαση του, με την οποία έγιναν αυτές εν μέρει δεκτές για το ποσό των 177.868 ευρώ. Κατά της αποφάσεως αυτής η εναγομένη άσκησε έφεση επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία το Εφετείο δέχτηκε τα εξής:

Με σύμβαση έμμισθης εντολής αορίστου χρόνου, ο ενάγων δικηγόρος μέλος του Δ.Σ.Α., παρείχε στα κρίσιμα χρονικά διαστήματα 1-6-1999 έως 31-12-1999 και 1-1-2000 έως 10-8-2004, τις νομικές / δικηγορικές του υπηρεσίες στην αναιρεσείουσα Ανώνυμη Εταιρία, με πάγια περιοδική αμοιβή, καταβλητέα στο τέλος κάθε μήνα, μετά των επιδομάτων αδείας και εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, όπως του υπαλλήλου με μηνιαίο μισθό κατά την εργατική νομοθεσία.

Ειδικότερα, κατά τη συμφωνία η πάγια μηνιαία αμοιβή του ενάγοντος ανήρχετο για το χρονικό διάστημα από 1-6-1999 έως 30-6-1999 στο ποσό των 1.437.962 δρχ./4.220 ευρώ (μικτά)- (καθαρά χωρίς κρατήσεις στο ποσό των 1.000.000 δρχ.) και για το χρονικό διάστημα από 1-7-2003 έως 10-8-2004, στο ποσό των 2.275.870 δρχ./6679 ευρώ (μικτά) - (καθαρά χωρίς κρατήσεις στο ποσό των 1.500.000 δρχ.

Για το ύψος της ως άνω πάγιας αμοιβής το δικαστήριο πείθεται από τις καταθέσεις των μαρτύρων ... οι οποίοι αναφέρουν στην αρχή ότι "η συμφωνία ήταν 1.500.000 δρχ. καθαρά, προφορικά συμφωνήθηκε", ήτοι ως μηνιαία αντιμισθία το 1.500.000 δρχ. καθαρά, μετά τις κρατήσεις του φόρου μισθωτών υπηρεσιών, μικτά το ποσό ήταν 2.275.000 δρχ.

περίπου και στη συνέχεια ότι η εκκαλούσα δεν τήρησε την υποχρέωση της μέχρι τον Ιούνιο 2003, έδινε 1.000.000 δρχ. καθαρά μέχρι τον Ιούνιο 2003, μετά από διαμαρτυρίες του ενάγοντος αποδέχτηκε η εναγομένη να δίνει 1.500.000 δρχ. καθαρά, δηλαδή αποκατέστησε η εκκαλούσα τη μηνιαία αντιμισθία σε ποσό 1.500.000 δρχ. και η μηνιαία αντιμισθία αυξήθηκε στο ποσό των 1.500.000 δρχ.

καθαρά, ο ενάγων δεν πήρε ποτέ αύξηση μέχρι το 2003. Εξάλλου, δεν προσκομίζονται έγγραφα με την υπογραφή του εναγομένου σχετικά με την αμοιβή του, ενώ στα έγγραφα, ήτοι 1. το χωρίς ημερομηνία με επικεφαλίδα "δελτίο στοιχείων εργαζομένου" που υπογράφει ο ενάγων για την πρόσληψη του στην εναγόμενη, 2. το με ημερομηνία 10-3-1999, με την επικεφαλίδα 'βεβαίωση'/αναγγελία από την εναγόμενη της 'απασχολήσεως' σε αυτήν του ενάγοντος στο Ταμείο Νομικών-ΔΣΑ και 3.

τα χωρίς ημερομηνία και υπογραφή που αναφέρονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη πρακτικά συνεδριάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου ως σχετικά με αριθμούς 5 και 6 δεν αναγράφεται η πάγια αμοιβή του ενάγοντος. Επίσης στο έγγραφο με ημερομηνία 27-10-2005 το οποίο υπογράφεται από το δικηγόρο της εναγομένης Α και απευθύνεται προς τον ενάγοντα δεν αναφέρεται η πάγια μηνιαία αμοιβή ... .

Με βάση δε τις παραδοχές αυτές κατέληξε ότι ο ενάγων-αναιρεσείων-αναιρεσίβλητος δικαιούται το ποσό των 32.786 δρχ. που αντιστοιχεί στη διαφορά της συμφωνηθείσας πάγιας αντιμισθίας του εκ δρχ. 2.459 ευρώ για το χρονικό διάστημα από 1-7-2003 έως 10-8-2004, καθώς και τη διαφορά στα επιδόματα εορτών και άδειας και κατά παραδοχή της εφέσεως της εναγομένης-αναιρεσείουσας-αναιρεσίβλητης εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία είχε επιδικαστεί στον ενάγοντα το ποσό των 177.868 ευρώ και επιδίκασε σ' αυτόν το πιο πάνω ποσό.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο υπέπεσε στην προβλεπόμενη από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, αφού προκειμένου να καταλήξει στο πιο πάνω αποδεικτικό του πόρισμα περιέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος.

Ειδικότερα, ενώ όπως έχει αναφερθεί παραπάνω, ο ενάγων εξέθετε στις αγωγές επί των οποίων εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ότι είχε συμφωνηθεί το ύψος της πάγιας αμοιβής του για όλο το χρονικό διάστημα στο ποσό των 1.500.000 δρχ. και ότι η εναγομένη κατέβαλε μέρος της αμοιβής του και συγκεκριμένα το ποσό των 1.000.000 δρχ.

μετά δε από διαμαρτυρίες του η τελευταία δέχτηκε να του καταβάλει αναδρομικά τα οφειλόμενα και ότι δυνάμει της μεταγενέστερης αυτής συμφωνίας του κατέβαλε από 1-7-2003 και μέχρι την απόλυση του, το ποσό των 1.500.000 δρχ. μηνιαίως, τη διαφορά δε των 500.000 δρχ, ο ενάγων καταλόγισε στις οφειλόμενες διαφορές των μηνών Απριλίου 1998 έως Μαϊου 1999, το Εφετείο ενώ δέχεται κατά τα προαναφερόμενα με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι ο συμφωνηθείς μισθός του ενάγοντος μέχρι την 1-7-2003 ανήρχετο στο ποσό των 1.000.000 δρχ., στη συνέχεια έκρινε ότι αυτός δικαιούται τις διαφορές για το χρονικό διάστημα από 1-7-2003 έως 10-8-2004, αν και κατά τα αναφερόμενα στις αγωγές, για το χρονικό διάστημα αυτό του καταβάλλονταν το ποσό των 1.500.000 δρχ.

αποδεχόμενο έτσι εμμέσως τον αγωγικό ισχυρισμό ότι τα ποσά των 500.000 δρχ. μηνιαίως που του καταβλήθηκαν μετά την 1-7-2004 είχαν καταλογισθεί από τον ενάγοντα στο προγενέστερο χρονικό διάστημα, απέρριψε δε χωρίς αιτιολογία την αγωγή για τις διαφορές που αντιστοιχούν στο υπόλοιπο χρονικό διάστημα. Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως της εναγομένης- αναιρεσείουσας EL PACK Α.Ε.

και ο πρώτος λόγος αναιρέσεως του ενάγοντος-αναιρεσείοντος Ψ, από το άρθρο 559 αρ. 19 του Κ.Πολ.Δ. είναι βάσιμοι και πρέπει να γίνουν δεκτοί.

Μετά ταύτα πρέπει να γίνουν δεκτές οι συνεκδικαζόμενες αιτήσεις αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο Εφετείο Αθηνών, συντιθέμενο από άλλους δικαστές από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.). Τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφιστούν στο σύνολο τους μεταξύ των διαδίκων λόγω της νίκης και ήττας αυτών, σύμφωνα με τα άρθρα 183 και 178 του Κ.Πολ.Δ..

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει : α) την από 26-6-2007 αίτηση του Ψ για αναίρεση της 3919/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και β) την από 3-9-2007 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία EL PACK Α.Ε. ΕΙΔΩΝ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ για αναίρεση της ίδιας παραπάνω αναφερομένης απόφασης.

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 3919/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Eφετείο που την εξέδωσε, συντιθέμενο από άλλους δικαστές από εκείνους που την εξέδωσαν. Και

Συμψηφίζει στο σύνολο τους τα δικαστικά έξοδα της παρούσας.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ