Greek Supreme Court dismisses appeal against European Arrest Warrant execution due to lack of legitimate interest in Greece.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece rejected the appellant's appeal against the Lamia Court of Appeal's order to execute a European Arrest Warrant issued by French authorities. The appellant, an Albanian national, argued he had a legitimate interest to remain in Greece based on a recent cohabitation agreement and language proficiency, but the court found these claims insufficient. The court determined that the cohabitation was too recent to establish a genuine bond and that no other grounds for exemption existed, leading to the dismissal of the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 22(1) of Law 3251/2004; Art. 451 of the Code of Criminal Procedure: An appeal against the execution of a European Arrest Warrant is admissible only if the fugitive demonstrates a legitimate interest to remain in the executing state, which requires a genuine and lasting family or professional bond, not merely a recent cohabitation agreement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1870 / 2019 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1870/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΩΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αβροκόμη Θούα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Γεώργιο Αναστασάκο, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου, Πηνελόπη Παρτσαλίδου - Κομνηνού Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε ως συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 και 27 Νοεμβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασιλείου Παππαδά (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου Q. ή Α. I. ή Γ. του P. ή P. και της S. ή S., που γεννήθηκε στην Αλβανία ή στη Ρωσία στις 12-3-1983 ή 25-11- 1986, υπήκοος Αλβανίας, κάτοικος ... και ήδη κρατούμενος στο Κατάστημα Κράτησης ..., ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο με τους συνηγόρους της υπερασπίσεως του Γεώργιο Ράλλη και Πάνο-Τόμας Κουτσογιώργο, κατά της υπ'αριθμ. 4/2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Λαμίας. Το Συμβούλιο Εφετών Λαμίας με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Γαλλίας. Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 60/9 Οκτωβρίου 2019 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Διευθυντού του Καταστήματος Κράτησης ... Ε. Π. και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1418/19. Προκειμένης συζητήσεως
Αφού άκουσε τον εκζητούμενο και τους συνηγόρους της υπερασπίσεως του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να γίνει τυπικά δεκτή και να απορριφθεί κατ'ουσίαν η έφεση του εκζητουμένου και να εκτελεσθεί το Ένταλμα.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ.1 του ν. 3251/2004 "Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ...και άλλες διατάξεις", σε περίπτωση μη συγκατάθεσης του εκζητουμένου επιτρέπεται η άσκηση έφεσης στον Άρειο Πάγο από τον εκζητούμενο ή τον εισαγγελέα κατά της οριστικής απόφασης του συμβουλίου εφετών, εντός είκοσι τεσσάρων ωρών από τη δημοσίευση της απόφασης, σύμφωνα με τα οριζόμενα του άρθρου 451 του Κ.Ποιν.Δ. (βλ.
ότι μετά την κύρωση του νέου Κ.Ποιν.Δ. με τον ν.4620/2019 - ΦΕΚ Α' 96/11-6-2019 που ισχύει από 1-7-2019, η άνω προθεσμία ανέρχεται πλέον σε πέντε (5) ημέρες), συντασσόμενης σχετικής έκθεσης ενώπιον του γραμματέα εφετών. Επομένως, η υπό κρίση από 9-10-2019 με αριθμό εκθέσεως 60/2019 έφεση του εκκαλούντος εκζητουμένου I. Q. ή Q. ή A. του P. ή P. και της S. ή S., ο οποίος γεννήθηκε στην Αλβανία στις 12-3-1983 και κατοικεί, κατά δήλωσή του, στη …, στην οδό ..., στρέφεται κατά της 4/8-10-2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Λαμίας, με την οποία αποφασίστηκε η εκτέλεση του κατ' αυτού εκδοθέντος με ημερομηνία 3-6-2019 και στοιχεία αναφοράς 18/000213 arret 18/00663 στο μεταφρασμένο απόσπασμα του Τμήματος SIRENE Γαλλίας με ημερομηνία 21-6-2019, ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης του αρμόδιου Αντιεισαγγελέα με το όνομα W.
G. της Εισαγγελίας του Εφετείου της Αμιέν Γαλλίας (Parquet General de la Cour d' Appel d' Amiens), ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, ενώπιον του Διευθυντού του Κ. Κ. ..., όπου αυτός κρατείται, καθόσον η ανωτέρω απόφαση δημοσιεύθηκε στις 8.10.2019 και η έφεση ασκήθηκε την επομένη ημέρα, γι' αυτό, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσία.? Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του ως άνω Ν.3251/2004, το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως είναι απόφαση ή διάταξη δικαστικής αρχής κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που εκδίδεται με σκοπό τη σύλληψη και την προσαγωγή προσώπου, το οποίο ευρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον το πρόσωπο αυτό ζητείται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους εκδόσεως του εντάλματος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας, προκειμένου α) να ασκηθεί ποινική δίωξη για αξιόποινη πράξη που έχει ήδη αποδοθεί σ' αυτό ή β) να εκτελεστεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας, τα οποία στερούν την ελευθερία.
Στο άρθρο 2 του ίδιου νόμου ορίζεται το περιεχόμενο και ο τύπος του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως, που περιέχει, ειδικότερα, α) ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, β) όνομα, διεύθυνση, αριθμό τηλεφωνικής κ.λπ. σύνδεσης της δικαστικής αρχής εκδόσεως του εντάλματος, γ) μνεία της εκτελεστής δικαστικής αποφάσεως, του εντάλματος συλλήψεως ή της συναφούς διατάξεως δικαστικής αρχής, δ) φύση και νομικό χαρακτηρισμό του εγκλήματος, ε) περιγραφή των περιστάσεων τελέσεως του εγκλήματος, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και τόπος τελέσεως, καθώς και τη μορφή συμμετοχής του εκζητουμένου στην αξιόποινη πράξη, στ) την επιβληθείσα ποινή, αν πρόκειται για αμετάκλητη απόφαση ή το πλαίσιο ποινής που προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη από τη νομοθεσία του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος και ζ) στο μέτρο του δυνατού, κάθε άλλη πληροφορία σχετικά με την αξιόποινη πράξη και τις συνέπειές της και, περαιτέρω, ορίζεται ότι το ένταλμα μεταφράζεται στην επίσημη γλώσσα του κράτους εκτελέσεως του.
Τα ως ανωτέρω ορίζονται στο πλαίσιο σχέσεων αμοιβαίας εμπιστοσύνης που έχουν αναπτυχθεί μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες στηρίζονται στο σεβασμό των θεμελιωδών ελευθεριών και των αρχών του κράτους δικαίου, ώστε να δημιουργείται ένα κοινό και οικείο νομικό περιβάλλον και να μην υφίσταται δυσπιστία στις αλλοδαπές δικαστικές αρχές στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Περαιτέρω, στο άρθρο 9 παρ. 3 του ίδιου νόμου ορίζεται ότι, όταν ο εκζητούμενος δεν συγκατατίθεται να προσαχθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος, αρμόδια δικαστική αρχή για την έκδοση της αποφάσεως εκτέλεσης του εντάλματος είναι το Συμβούλιο Εφετών, στην περιφέρεια του οποίου διαμένει ή συλλαμβάνεται ο εκζητούμενος.
Εξάλλου, κατά το άρθρο 5 του ίδιου νόμου, το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως εκδίδεται για πράξεις, οι οποίες τιμωρούνται κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών ή, σε περίπτωση που έχει ήδη επιβληθεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας, τα οποία στερούν την ελευθερία για απαγγελθείσες καταδίκες διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών, κατά δε το άρθρο 10 παρ. 1 του νόμου αυτού, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 11 έως 13 του παρόντος, το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως εκτελείται εφόσον α) η αξιόποινη πράξη, για την οποία έχει εκδοθεί, συνιστά έγκλημα σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, ανεξαρτήτως του νομικού χαρακτηρισμού, το οποίο τιμωρείται σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκδόσεως του εντάλματος με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφάλειας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών και β) τα δικαστήρια του τόπου έκδοσης του εντάλματος καταδίκασαν τον εκζητούμενο σε ποινή ή μέτρο ασφάλειας, στερητικό της ελευθερίας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών για αξιόποινη πράξη, την οποία και οι ελληνικοί νόμοι χαρακτηρίζουν ως πλημμέλημα ή κακούργημα.
Περαιτέρω, στο άρθρο 11 ν.3251/2004 ορίζονται οι περιπτώσεις που απαγορεύεται η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως και στο άρθρο 12 οι περιπτώσεις που η δικαστική αρχή, η οποία αποφασίζει για την εκτέλεση του εν λόγω εντάλματος, μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεσή του. Μεταξύ των λόγων με βάση τους οποίους η δικαστική αρχή έχει τη διακριτική ευχέρεια να αρνηθεί την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως περιλαμβάνεται και εκείνος της περ.
ε' του άρθρου 12 του ν. 3251/2004, κατά την οποία το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει εκδοθεί προς το σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας, στερητικών της ελευθερίας, εφόσον ο εκζητούμενος κατοικεί ή διαμένει στην Ελλάδα και η Ελλάδα αναλαμβάνει την υποχρέωση να εκτελέσει την ποινή ή το μέτρο ασφαλείας σύμφωνα με τους ποινικούς της νόμους.
Η απαγόρευση της εκτελέσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης (κατά το άνω άρθρο 11), υπό την έννοια της αρνήσεως της δικαστικής αρχής την εκτέλεση του εντάλματος, ενισχύεται και από την καθιερωμένη υπό του άρθρου 34 Ν. 3251/2004 αρχή της ειδικότητος, κατά την οποία η έκδοση γίνεται για έγκλημα ειδικώς οριζόμενο στο ένταλμα και όχι για άλλη πράξη, διάφορο αυτής που αναφέρεται σ' αυτό κατά τα συγκροτούντα την υπόσταση αυτής στοιχεία.
Με την αρχή της ειδικότητος, που θεωρείται γενικά αναγνωρισμένος κανόνας του διεθνούς δικαίου και εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση εκδόσεως, περιορίζεται η κυριαρχική εξουσία του εκζητήσαντος κράτους, ήτοι το κράτος που ζητεί την έκδοση δεν μπορεί να διώξει τον εκζητούμενο για πράξεις προγενέστερες της παραδόσεως, άλλες από εκείνες για τις οποίες διετάχθη η εκτέλεση του εντάλματος, πλην ορισμένων εξαιρέσεων.
Ούτως η αρχή της ειδικότητος θεμελιώνεται στην κυριαρχία του εκδίδοντος κράτους και συνδέεται με το συμφέρον του να μη διωχθεί το εκδιδόμενο πρόσωπο για πολιτικούς ή άλλους σκοπούς, διότι εάν το εκζητούν κράτος, είχε τη δυνατότητα, να διώξει τον εκδοθέντα και για άλλες πράξεις, πέραν εκείνων για τις οποίες εκδόθηκε, η καταστρατήγηση των σχετικών περιορισμών της εκτελέσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και κυρίως της μη διώξεως για πολιτικά εγκλήματα, θα ήταν ευχερής.
Αλλά πέραν αυτού, η αρχή της ειδικότητας εξασφαλίζει την ορθή εφαρμογή των αρχών της διπλής εγκληματικότητας και της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με τις οποίες η έκδοση επιτρέπεται μόνο για εκείνες τις πράξεις που είναι αξιόποινες και κατά το δίκαιο του εκδίδοντος κράτους. Κατόπιν αυτών, κατά τη διαδικασία που κρίνεται από τις δικαστικές αρχές της Ελλάδας ως κράτους εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, η εκτέλεση ή μη αυτού ελέγχεται από τον ν.3251/2004, κατά το άρθρο 1 παρ. 2 του οποίου "η εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων και αρχών, που διατυπώνονται στο ισχύον Σύνταγμα και το άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σε κάθε περίπτωση ο εκζητούμενος δεν απομακρύνεται ούτε απελαύνεται, ούτε εκδίδεται σε κράτος όπου διατρέχει σοβαρό κίνδυνο να του επιβληθεί η ποινή του θανάτου ή να υποβληθεί σε βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή εξευτελιστική ποινή ή μεταχείριση". Ο Έλληνας δικαστής, λοιπόν, ως δικαστική αρχή εκτελέσεως ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως, αφού αρχικά ελέγξει τη νομιμότητα του εντάλματος, δηλαδή την εξωτερική (νομότυπη έκδοση) (π.χ.
έκδοση του εντάλματος από δικαστική αρχή) και την εσωτερική νομιμότητα αυτού (π.χ. έκδοση για αξιόποινες πράξεις και ποινές που επιτρέπουν την παράδοση του εκζητουμένου ή για απαγγελθείσες καταδίκες διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών), οφείλει, στη συνέχεια, να ερευνήσει, αν συντρέχει κάποιος από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 11 του ν. 3251/2004 λόγους υποχρεωτικής αρνήσεως εκτελέσεως του εντάλματος και, σε καταφατική περίπτωση, να εκδώσει απορριπτική απόφαση και να αρνηθεί την παράδοση του εκζητουμένου ή αν συντρέχει κάποιος από τους λόγους δυνητικής αρνήσεως εκτελέσεως του εντάλματος του άρθρου 12 του ίδιου νόμου, η συνδρομή του οποίου παρέχει στο δικαστή τη διακριτική εξουσία, ασκούμενη σύμφωνα με τις ισχύουσες στο ελληνικό ποινικό σύστημα αρχές, να αρνηθεί την εκτέλεση του εντάλματος. (Α.Π. 801/2015, Α.Π.855/2016).
Στην προκείμενη περίπτωση, από όλα τα έγγραφα, τα οποία υπάρχουν στη δικογραφία και αναγνώσθηκαν, μεταξύ των οποίων και τα υπ' αριθμ.4/2019 πρακτικά και απόφαση δημόσιας συνεδρίασης του Συμβουλίου Εφετών Λαμίας (εκκαλουμένη), στα οποία περιλαμβάνεται η ένορκη κατ' άρθρο 219 Κ.Π.Δ. κατάθεση της μάρτυρα Κ. Γ. του Τ., συντρόφου του εκζητουμένου στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με όσα εξέθεσε ο εκκαλών - εκζητούμενος πρωτοδίκως και ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, κατά την οποία παραστάθηκε με τον αναφερόμενο στην αρχή της παρούσας συνήγορο του, αποδεικνύονται τα ακόλουθα:
Το Ελληνικό Τμήμα SIRENE της Διεύθυνσης Διεθνούς Αστυνομικής Συνεργασίας της Ελληνικής Αστυνομίας έλαβε στις 21-6-2019 το με αριθμό ...43600 μήνυμα από το Τμήμα SIRENE της Γαλλίας που αφορούσε ένταλμα σύλληψης με στοιχεία αναφοράς 18/000213 arret 18/00663, ημερομηνία 3-6-2019 και σκοπό την παράδοση στις Αρχές της Γαλλίας κατά του ήδη εκζητουμένου υπηκόου Αλβανίας, με επώνυμο I., όνομα Q.
του P. και της S., ήτοι του εκκαλούντος, αναγραφομένου στο ως άνω έγγραφο με το επώνυμο Γ.ς, όνομα Α. και ελληνική εθνικότητα. Στο πλαίσιο αναζήτησης του ως άνω διωκομένου διαπιστώθηκε ότι αυτός κρατείται στο Κ. Κ. ..., δυνάμει της υπ' αριθμ.49/2019 συγχωνευτικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Ναυπλίου, ενώ επρόκειτο να αποφυλακισθεί.
Ο Εισαγγελέας Εφετών παρά το Εφετείο της Amiens Γαλλίας εξέδωσε το από 28-6-2019 ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης κατά του εκζητουμένου, το οποίο απεστάλη στην Εισαγγελία Εφετών Λαμίας μεταφρασμένο και έλαβε αρ.πρωτ.755/6-9-2019. Με βάση το ένταλμα σύλληψης που εξέδωσε ο Εισαγγελέας της Εισαγγελίας Εφετών Αμιάν (Amiens, Αντιεισαγγελέας W.
G.) ζητήθηκε η σύλληψη και η προσαγωγή του υπόψη εκζητουμένου ενώπιον των δικαστικών αρχών της Γαλλίας, ήτοι του παραπάνω ιδίου προσώπου που φέρει και όνομα Γ. Α., κρατείτο δε στο Κ. Κ. .... Και τούτο, προκειμένου να εκτίσει ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) ετών που του επιβλήθηκε δυνάμει της υπ' αριθμ. 18/333213 απόφασης του Εφετείου της Αμιάν που εκδόθηκε αντιμωλία και κατέστη οριστική αφού απορρίφθηκε αίτημα προσφυγής του ήδη εκζητουμένου.
Για τρείς αξιόποινες πράξεις, η φύση και ο νομικός χαρακτήρας των οποίων μαζί με τις εφαρμοστέες διατάξεις του Γαλλικού Ποινικού Κώδικα είναι οι ακόλουθες :
1. Πρόκληση φθορών ή αλλοίωση αγαθού δημόσιας χρήσης ή αγαθού που χρησιμοποιείται για δημόσιο καλλωπισμό,
2. Δραπέτευση από οργανωμένη ομάδα,
3. Απόπειρα δραπέτευσης από οργανωμένη ομάδα, ήτοι πράξεις που προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις των άρθρων 322, 434, 132 του Γαλλικού Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα, τα περιστατικά τέλεσης των αξιόποινων πράξεων περιγράφονται ως εξής : "Ενήργησε με την ιδιότητα του δράστη στην πόλη … από τις 30 έως 31 Μάιου 2016 και στην πόλη ...
στις 21 Δεκεμβρίου 2016. Στις 30-5- 2016 και ώρα 23.20', δύο κρατούμενοι κατάφεραν να δραπετεύσουν από τις φυλακές της πόλης …. Αφού έκοψαν τα κάγκελα του κελιού τους, οι A. P. και Α. Γ. διέφυγαν από τη στέγη όπου έγιναν αντιληπτοί από τους επιτηρητές των φυλακών. Ένας συναυτουργός τους, ο L. B., συνελήφθη άμεσα από τις αστυνομικές αρχές της … στο χώρο γύρω από τις φυλακές.
Ο ρόλος του ήταν να ρίξει ένα σκοινί στους δύο δραπέτες ενώ είχε γίνει συμφωνία να λάβει 1000 ευρώ για τη βοήθεια αυτή. Ο P. και ο Γ. είχαν σχεδιάσει να δραπετεύσουν τη νύχτα της 30ης Μαίου γιατί θα έβρεχε και γιατί θα είχε αγώνα ποδοσφαίρου και έτσι θα υπήρχε θόρυβος μέσα στη φυλακή. Ο A. P. εξήγησε ότι τα κάγκελα του κελιού τα είχαν κόψει και οι δύο μαζί μ' ένα πριόνι του οποίου κάτοχος ήταν ο Γ.ς.
Είχαν βουλώσει το ματάκι στην πόρτα του κελιού και ο συγκρατούμενός του είχε ετοιμάσει τα πάντα κατά τη διάρκεια των πέντε ημερών που ήταν μαζί χάρη σε ένα τηλέφωνο Samsung χρώματος άσπρου. Το σκοινί τους το είχε πετάξει με τη βοήθεια ενός αλιευτικού καλαμιού ένας συναυτουργός τους απ' έξω από τη φυλακή. Δεκέμβριος 2016 γύρω στις 8.40' το προσωπικό επιτήρησης των φυλακών της ...
διαπίστωσε την ύπαρξη άσπρου και εν συνεχεία μπλε καπνού πάνω από το γήπεδο στο οποίο βρίσκονταν αρκετοί κρατούμενοι ανάμεσα στους οποίους και ο Γ.ς, ο οποίος είχε γίνει αντιληπτός πλησίον της συρμάτινης περίφραξης του γηπέδου. Αφού διελύθη το νέφος καπνού, το προσωπικό επιτήρησης διέκρινε ένα άτομο στο έδαφος μέσα στον ενδιάμεσο περίβολο χώρο των φυλακών κοντά σ' ένα σκοινί το οποίο περνούσε πάνω από τον εξωτερικό τοίχο των φυλακών.
Πολύ γρήγορα διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για τον κρατούμενο Γ., ο οποίος περιήλθε υπό τον έλεγχο του προσωπικού επιτήρησης και κοντά του βρέθηκε ένα καπνογόνο. Παράλληλα, από τον έλεγχο που πραγματοποιήθηκε στο χώρο γύρω από το εξωτερικό τοίχο των φυλακών, έγινε αντιληπτή η παρουσία φορτηγού έργων το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο στο δρόμο κοντά στον εξωτερικό τοίχο των φυλακών και πίσω από το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο ένα όχημα σκούρου χρώματος στο οποίο επέβαιναν δύο άτομα.
Ένα από τα δύο άτομα διευκρίνησε στους αστυνομικούς που ερευνούσαν ότι είχε έρθει στη ..., προκειμένου να βοηθήσει τον Γ. να δραπετεύσει αντί αμοιβής 2000 ευρώ, τα οποία θα έδιδε η οικογένεια του Γ.. Το εν λόγω άτομο είχε συμφωνήσει να ρίξει ένα σκοινί πάνω από τον τοίχο προς την εσωτερική μεριά, στερεώνοντάς το σε κάποιο σημείο απέξω, πράγμα το οποίο είχε προσπαθήσει να κάνει με τη βοήθεια του οχήματος έργου που βρισκόταν σταθμευμένο κοντά στον τοίχο." Το ανωτέρω ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδόθηκε από την ανωτέρω αρμόδια Δικαστική Αρχή της Γαλλίας, η οποία ζήτησε τη σύλληψη και προσαγωγή του εκκαλούντος ενώπιον των Δικαστικών Αρχών της Γαλλίας, προκειμένου να εκτίσει την ποινή φυλάκισης των τεσσάρων ετών που του επιβλήθηκε για τις περιγραφόμενες με τα αναφερόμενα περιστατικά αξιόποινες πράξεις.
Ακόμη διατυπώνεται στο ένδικο ΕΕΣ ότι η απόφαση κατέστη οριστική (εκτελεστή) κατόπιν απόφασης του ανώτατου δικαστηρίου στις 27-3-2019 με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα προσφυγής του Γ., ήτοι του εκζητουμένου. Οι ανωτέρω αξιόποινες πράξεις, που αποδόθηκαν στον εκζητούμενο και για τις οποίες του επιβλήθηκε ποινή στερητική της ελευθερίας, αντιστοιχούν σε ποινικά αδικήματα της ενταύθα δικαιϊκής τάξης (φθορά ξένης ιδιοκτησίας πράγματος τοποθετημένου σε δημόσιο χώρο - άρθρο 378 Π.Κ., απόδραση κρατουμένου - άρθρο 173 Π.Κ.
και απόπειρα απόδρασης κρατουμένου - άρθρα 173 και 42 Π.Κ ), συνεπώς, υφίσταται το διττό αξιόποινο που προβλέπεται από το άρθρο 10 παρ. 1 περ.β' ν.3251/2004, ενώ συντρέχει και η προϋπόθεση της στερητικής της ελευθερίας ποινής τουλάχιστον τεσσάρων μηνών για τις αξιόποινες πράξεις που ο ελληνικός Π.Κ. χαρακτηρίζει πλημμελήματα.
Το ένδικο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, το οποίο προσκομίζεται σε επίσημη μετάφραση από τη γαλλική γλώσσα, φέρει ημεροχρονολογία έκδοσης, ονοματεπώνυμο και υπογραφή του δικαστή που το εξέδωσε, περιέχει όλα τα στοιχεία που προβλέπονται από το άρθρο 2 του ν.3251/2004 και δη ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, όνομα διεύθυνση, αριθμό τηλεφωνικής και τηλεομοιοτυπικής σύνδεσης και ηλεκτρονική διεύθυνση της δικαστικής αρχής εκδόσεως του εντάλματος, μνεία του εντάλματος σύλληψης στο οποίο βασίστηκε η έκδοση του ένδικου ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, τη φύση και τον νομικό χαρακτηρισμό των αξιοποίνων πράξεων που αποδόθηκαν στον εκζητούμενο, τη μέγιστη ποινή που προβλέπεται γι' αυτές, κατά το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος, την περιγραφή των περιστάσεων τελέσεως των εγκλημάτων, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος, ο τόπος τέλεσης και η μορφή συμμετοχής του εκζητουμένου, όπως και τις διατάξεις του νόμου που προβλέπουν και τιμωρούν τις πράξεις αυτές, συνεπώς, αυτό πληροί τις προϋποθέσεις και τους όρους της τυπικής νομιμότητάς του κατά τον ν.3251/2004.
Κατά τα παραπάνω εκτιθέμενα, στην προκείμενη περίπτωση αφού ζητείται η έκδοση του εκζητουμένου για την εκτέλεση επιβληθείσας τελεσιδίκως ποινής δεν συγχωρείται η έρευνα της βασιμότητας της καταδίκης και ο ισχυρισμός του εκζητουμένου για παραβίαση της αρχής της ειδικότητας, όπως οι εκφάνσεις της αναλύθηκαν στις προπαρατεθείσες σκέψεις, δεν ερευνάται, συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί ο σχετικός ισχυρισμός του εκζητουμένου που διατυπώνεται στον πρώτο λόγο της έφεσής του (Α.Π.341/2017).
Εξάλλου, το γεγονός ότι οι γαλλικές αρχές εκτέλεσαν ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδοθέν εκ μέρους της Ελλάδος στις 24-8-2018, δυνάμει του οποίου ο εκζητούμενος εκδόθηκε στην Ελλάδα στις 9-10-2018, προκειμένου να εκτίσει υπόλοιπο ποινής κάθειρξης επιβληθείσα από ελληνικό δικαστήριο, δεν εμποδίζει τη διαδικασία εκτελέσεως του ένδικου ΕΕΣ που εκδόθηκε από τις αρμόδιες γαλλικές αρχές για την εκτέλεση ποινής που αφορά πράξεις για τις οποίες ο ίδιος καταδικάσθηκε από γαλλικό δικαστήριο.
Πρόκειται δηλαδή για δύο ανεξάρτητα εντάλματα σύλληψης που δεν αλληλοεπηρεάζονται. Εξάλλου ορθώς το Εφετείο έκρινε ότι δεν υφίσταται εν προκειμένω έδαφος εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 5 παρ.1α του ν.3251/04, αφού ο εκκαλών ήταν κρατούμενος, μη έχοντας τη δυνατότητα να εγκαταλείψει το ελληνικό έδαφος εντός σαράντα πέντε ημερών από την απελευθέρωσή του.
Υπόψη ότι ο εκζητούμενος με εισαγγελική διάταξη αποφυλακίσθηκε τυπικά την 4-9-2019 για την ανωτέρω αιτία και φυλακίστηκε εκ νέου για να εκτίσει την ποινή των 10 μηνών που του είχε επιβληθεί με την υπ' αρ.89/2013 ερήμην απόφαση του Μονομελούς Πλημ/κείου Άμφισσας (βλ. από 8-10-2019 πιστοποιητικό κράτησης του Κ. Κ. ...).
Επίσης, ο εκζητούμενος και εκκαλών ισχυρίζεται ότι, κατ' εφαρμογή του άρθρου 1 παρ. 2 του ν.3251/2004, καθώς και της ΕΣΔΑ, δεν πρέπει να εκτελεστεί το ένδικο ΕΕΣ διότι θα υποστεί απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση στη Γαλλία όπου θα κινδυνεύσει η ζωή του και η σωματική ακεραιότητά του, επικαλούμενος έγγραφα των γαλλικών φυλακών.
Όμως, από τα έγγραφα του Σωφρονιστικού Καταστήματος ... που προσκομίζονται από τον εκκαλούντα με ημερομηνίες 22-8- 2018 και 16-9-2018 προκύπτει, ότι αυτός, αντιθέτως, κατά την κράτησή του δέχθηκε υγειονομική περίθαλψη στις γαλλικές φυλακές και μάλιστα θεραπεία, με αποτέλεσμα την βελτίωση της υγείας και της συμπεριφοράς του.
Επομένως, από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε η εφαρμογή της παραπάνω διατάξεως του νόμου 3251/2004. Επισημαίνεται ότι οι αναφερόμενες στο εφετήριο αποφάσεις του ΕΔΔΑ δεν αφορούν το κράτος της Γαλλίας, αλλά άλλα κράτη. Με το άρθρο 5 του Π.Δ. 114/22.11.2010 (ΦΕΚ Α' 195), όπως αντικαταστάθηκε με το όρθρο 35 παρ.4 του ΠΔ113/2013 (ήδη αρθρ. 37 παρ. 2 εδ.
τελευτ. Ν. 4375/2016),ορίζονται τα εξής: 1. Οι αιτούντες επιτρέπεται να παραμένουν στη Χώρα μέχρι την ολοκλήρωση της διοικητικής διαδικασίας εξέτασης της αίτησης και δεν απομακρύνονται με οποιοδήποτε τρόπο. "2. Η προηγούμενη παράγραφος δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου οι αρμόδιες αρχές είτε παραδίδουν τον αιτούντα σε άλλο κρότος μέλος της Ε.Ε.
βάσει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3251/2004 (Α 127), είτε εκδίδουν αυτόν σε τρίτη χώρα με την εξαίρεση της χώρας καταγωγής του αιτούντος ή σε διεθνή ποινικά δικαστήρια, με βάση τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας. Η παράδοση ή η έκδοση δεν πρέπει να οδηγεί σε έμμεση ή άμεση εποναπροώθηση του ενδιαφερόμενου κατά παράβαση του άρθρου 33 παρ. 1 της Σύμβασης της Γενεύης ή σε κίνδυνο σοβαρής βλάβης σύμφωνα με το άρθρο 15 του π.δ. 96/2008.
Κανένας δεν εκδίδεται πριν εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της αίτησης του, εφόσον επικαλείται φόβο δίωξης στο εκζητούν κράτος". Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτουν τα ακόλουθα: 1) όταν οι αιτούντες άσυλο παραδίδονται ή εκδίδονται σε άλλο κράτος μέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3251/2004 (Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης) είτε σε Τρίτη χώρα με βάση τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, δεν μπορούν να παραμείνουν στη χώρα μέχρι την ολοκλήρωση της διοικητικής εξετάσεως της αιτήσεως και 2) όταν η έκδοση οδηγεί σε επαναπροώθηση του πρόσφυγα στα σύνορα εδαφών όπου η ζωή ή ελευθερία αυτού απειλούνται δια λόγους φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων σύμφωνα με το άρθρο 33 παρ. 1 της Σύμβασης της Γενεύης, τότε στην περίπτωση αυτή ο αιτών άσυλο δεν εκδίδεται πριν εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της αιτήσεώς του και εφ' όσον επικαλείται φόβο δίωξης στο εκζητούν κράτος (ΑΠ 1261/2013, 1303/2011, 255/2009).
Συνακόλουθα, ο σχετικός λόγος της έφεσης του εκκαλούντος με τον οποίο προβάλλει ότι λόγω υποβολής αίτησης στην Ελληνική Πολιτεία για χορήγηση ασύλου, η οποία εκκρεμεί, δεν επιτρέπεται η εκτέλεση του προσβαλλόμενου Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης, είναι αβάσιμος. Εξάλλου, δεν αποδείχθηκε ότι με την εκτέλεση του εν λόγω Εντάλματος υφίσταται ζήτημα επαναπροώθησης του τελευταίου σε χώρα όπου, για τους προαναφερθέντες λόγους, απειλείται η ζωή ή η ελευθερία του, ή ότι υφίσταται φόβος δίωξής του, όπως αόριστα άλλωστε επικαλείται.
Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 12 παρ.1 περ.ε' του ν.3251/2004, σύμφωνα με την οποία η δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση του εντάλματος, έχει τη διακριτική ευχέρεια να αρνηθεί την εκτέλεσή του, αν το ΕΕΣ έχει εκδοθεί προς τον σκοπό της εκτέλεσης της ποινής ή μέτρου ασφαλείας, στερητικών της ελευθερίας, εφόσον ο εκζητούμενος κατοικεί ή διαμένει στην Ελλάδα και η Ελλάδα αναλαμβάνει την υποχρέωση να εκτελέσει την ποινή ή το μέτρο σύμφωνα με τους ποινικούς της νόμους, είναι απαραίτητο να διαπιστωθεί εκτός του στοιχείου της μονιμότητας για την ενταύθα διαμονή ότι το πρόσωπο που κατοικεί ή διαμένει στην Ελλάδα έχει εύλογο συμφέρον που να δικαιολογεί την εκτέλεση της ποινής του στην Ελλάδα.
Ειδικότερα, ο εκζητούμενος κατοικεί στην Ελλάδα αν έχει εδώ την πραγματική του κατοικία και διαμένει σε αυτή μετά από σταθερή διαμονή ορισμένης διάρκειας, συνεπεία της οποίας δημιούργησε δεσμούς παρόμοιους με αυτούς των κατοίκων. Στην προκείμενη περίπτωση, δεν αποδείχθηκε ότι δικαιολογείται η εφαρμογή της παραπάνω διάταξης, δεδομένου ότι δεν αποδείχθηκαν δεσμοί ή άλλες νόμιμες ή οικογενειακές υποχρεώσεις του εκκαλούντος στην Ελλάδα.
Ειδικότερα, από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, δεν αποδείχθηκε για τον εκζητούμενο, Αλβανό υπήκοο, ότι έχει δημιουργήσει τέτοιο ιδιαίτερο δεσμό με τη χώρα που προσιδιάζει σε εκείνον του κατοίκου της χώρας. Από τα ως ανωτέρω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι ο εκζητούμενος από τις 7-4-2006, οπότε προφυλακίστηκε στην Ελλάδα, διαρκώς ευρίσκεται φυλακισμένος στις ελληνικές φυλακές, εκτίοντας διάφορες ποινές, με βάση δε την υπ' αριθμ.89/2013 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Άμφισσας καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 10 μηνών για απόδραση κρατουμένου με έναρξη της ποινής αυτής την 4-9-2019, οπότε αποφυλακίστηκε με όρους για τη συγχωνευτική απόφαση υπ' αρ.49/2019 του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Ναυπλίου, όπως προεκτέθηκε.
Ο ίδιος επικαλείται ότι τον συνδέουν ισχυροί δεσμοί με την Ελλάδα, στην οποία κατοικεί για πολλά χρόνια και μόνιμα, ενώ διαμένει σε γνωστή διεύθυνση στη …, στην οδό ... με τη μόνιμη σύντροφο του, Γ. Κ., η οποία εξετάστηκε ως μάρτυρας στο Συμβούλιο Εφετών Λαμίας. Επισημαίνει ότι μιλά άπταιστα την ελληνική γλώσσα, πράγματι αυτός, αν και αλλοδαπός κατά την προκείμενη ποινική διαδικασία δεν χρησιμοποίησε διερμηνέα.
Ο εκζητούμενος συνήψε με τη Γ. Κ. του Τ. σύμφωνο συμβίωσης, δυνάμει του προσκομιζόμενου υπ' αριθμ.…55/2019 συμβολαιογραφικού εγγράφου της συμβ/φου Β. Ζ., το οποίο καταρτίσθηκε εντός του σωφρονιστικού καταστήματος των φυλακών .... Συνεκτιμώντας τα παραπάνω στοιχεία που προέκυψαν από τη διαδικασία, κρίνεται ότι αυτά δεν δύνανται να δικαιολογήσουν πραγματικό δεσμό του εκζητούμενου με τη χώρα ώστε να θεωρηθεί ότι αυτός έχει εύλογο συμφέρον να ζητήσει να παραμείνει στην ημεδαπή για να εκτίσει την ποινή του για την οποία εκδόθηκε το ένδικο ΕΕΣ, ενόψει του ότι η κατάρτιση του συμφώνου συμβίωσης με πρόσωπο που κατοικεί στην Ελλάδα κρίνεται όψιμη χωρίς την απαραίτητη διάρκεια, ενώ ουδεμία ελεύθερη εγκατάσταση με την υποστήριξη συγκεκριμένου επαγγέλματος και οικογενειακών συνθηκών προέκυψαν για τον εκκαλούντα στην Ελλάδα.
Εκτός αυτών, ο τελευταίος δεν επικαλείται, ούτε προσκομίζει, έγγραφη δήλωση της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, με την οποία να αναλαμβάνεται η υποχρέωση για έκτιση της ποινής του στην Ελλάδα, σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους (Α.Π. 1659/2019). Όλοι, συνεπώς, οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί του εκκαλούντος, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι, όπως και οι λοιποί λόγοι της υπό κρίσης έφεσής του.
Μετά από αυτά, το Συμβούλιο Εφετών Λαμίας, το οποίο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, διέταξε την εκτέλεση του εν λόγω ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης προς το σκοπό προσαγωγής του εκκαλούντος στην αρμόδια Γαλλική Δικαστική Αρχή προκειμένου να εκτίσει την ποινή φυλάκισης των τεσσάρων (4) ετών που του επιβλήθηκε για τις προαναφερόμενες τρεις αξιόποινες πράξεις, αφού αναβληθεί η άμεση προσαγωγή του μέχρις ότου εκτίσει την ποινή των δέκα (10) μηνών που του επιβλήθηκε με βάση την υπ'αρ.89/2013 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Άμφισσας, δεν έσφαλε και πρέπει, η κρινόμενη έφεση να απορριφθεί στο σύνολο της, ως κατ' ουσίαν αβάσιμη.
Τα δικαστικά έξοδα, πρέπει, να επιβληθούν εις βάρος του εκκαλούντος (άρθρ. 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ' ουσία την από 9-10-2019 με αριθμό εκθέσεως 60/2019 έφεση του υπηκόου Αλβανίας I. Q. ή Q. ή A. του P. ή P. και της S. ή S., γεννηθέντα την 12-3-1983 στην Αλβανία κατά της υπ' αριθμ.4/8-10-2019 απόφασης (βουλεύματος) του Συμβουλίου Εφετών Λαμίας με την οποία αποφασίστηκε η εκτέλεση του κατ' αυτού εκδοθέντος στο σκεπτικό αναφερόμενου Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης που εξέδωσε ο Εισαγγελέας Εφετών της πόλης Amiens Γαλλίας, ενώ ανέβαλε την άμεση προσαγωγή του στις αρμόδιες δικαστικές αρχές της Γαλλίας, μέχρις ότου εκτίσει την 8α/21-2-2013 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Άμφισσας ή απολυθεί καθ'οιονδήποτε τρόπο από τις φυλακές.
Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.-
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου 2019.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Νοεμβρίου 2019.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ