1870/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1870 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1870/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονυσία Μπιτζούνη - Εισηγήτρια, Βασιλική Ηλιοπούλου, Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη και Μαρία Βασδέκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 19 Οκτωβρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Δημητρίου Παπαγεωργίου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει τις αιτήσεις αναιρέσεως του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου A. K. του I., τούρκου υπηκόου, κρατουμένου στις Δικαστικές Φυλακές Λάρισας, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον δικηγόρο Νικόλαο Νικολόπουλο, ο οποίος ορίστηκε με την υπ' αριθμ. ...2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 18/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Κακουργημάτων) Βορείου Αιγαίου.

Το Τριμελές Εφετείο (Κακουργημάτων) Βορείου Αιγαίου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 01.03.2018 αίτηση αναιρέσεως, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό ...2018.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του Κ.Ποιν.Δ. προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται στη δήλωση ένας τουλάχιστον ορισμένος και παραδεκτός λόγος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ. λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται κατά το άρθρο 513 του ίδιου κώδικα. Εάν είναι απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως λόγω αοριστίας και απαραδέκτου των λόγων της, τότε δεν επιτρέπεται να εξεταστούν ούτε και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο οι υπό στοιχ. Α', Γ', Δ', ΣΤ', Θ' και Η' του άρθρου 510 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ. λόγοι αναιρέσεως, διότι η αυτεπάγγελτη έρευνα τούτων, που προβλέπεται από το άρθρο 511 του ίδιου Κώδικα, προϋποθέτει παραδεκτή αίτηση αναιρέσεως. Οι αόριστοι και ασαφείς λόγοι αναιρέσεως είναι ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης και δεν μπορούν να συμπληρωθούν με στοιχεία που βρίσκονται έξω από τη δήλωση για αναίρεση της καταδικαστικής αποφάσεως.

Ειδικότερα, για το ορισμένο του λόγου αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Ποιν.Δ., για έλλειψη της επιβαλλόμενης από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ. ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της αποφάσεως και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται, ως προς το παραδεκτό του, από τους άλλους λόγους αναιρέσεως, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, αν δηλαδή δεν υπάρχει καθόλου αιτιολογία, ως προς όλα ή ως προς συγκεκριμένα κεφάλαια της αποφάσεως, ή αν η υπάρχουσα είναι ελλιπής και ποιες είναι, στη δεύτερη αυτή περίπτωση, οι ελλείψεις ή οι ασάφειες ή οι αντιφάσεις της υπάρχουσας αιτιολογίας (Ολ. Α.Π. 19/2001). Εξάλλου, η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά, η μη αξιολογική συσχέτιση αυτών μεταξύ τους και η μη αναφορά από ποιο αποδεικτικό μέσο προέκυψε κάθε παραδοχή, δεν αποτελούν λόγους αναιρέσεως της αποφάσεως, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη.

Στην προκείμενη περίπτωση με την υπ' αριθ. 18/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Κακουργημάτων) Βορείου Αιγαίου, ο αναιρεσείων A. K. του I., καταδικάστηκε σε συνολική ποινή καθείρξεως ογδόντα επτά (87) ετών (εκτιτέα 25) και χρηματική ποινή, ύψους εννιακοσίων είκοσι χιλιάδων (920.000) ευρώ, για παράνομη μεταφορά στην Ελληνική Επικράτεια υπηκόων τρίτων χώρων, που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, από την οποία μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο, κατά συρροή.

Κατά της αποφάσεως αυτής, η οποία δημοσιεύθηκε στις 08.02.2018 παρόντος του κατηγορουμένου, προ πάσης καταχωρίσεώς της (12.07.2018) στο ειδικό βιβλίο τελεσίδικων αποφάσεων, ο ως άνω καταδικασθείς άσκησε την από 01.03.2018 αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Δικαστικής Φυλακής Λάρισας, συντάχθηκε δε για την άσκησή της η σχετική με αριθμό ....03.2018 έκθεση αναίρεσης.

Στην έκθεση αυτή δεν περιλαμβάνεται οποιοσδήποτε λόγος αναίρεσης, αλλ' ο αναιρεσείων παραπέμπει ως προς αυτούς στο συνημμένο υπόμνημά του, το οποίο πράγματι και επισυνάπτεται, φέρει δε ημερομηνία 27.02.2018 και αριθμό εισερχομένου εγγράφου στην Γραμματεία του Καταστήματος Κράτησης Λάρισας .../28.02.2018. Όμως, και στο υπόμνημα αυτό, δεν παρατίθεται κανένας παραδεκτός λόγος αναιρέσεως από εκείνους που αναφέρονται στο άρθρο 510 του Κ.Ποιν.Δ., αλλ' απλώς ο αναιρεσείων ιστορεί τις συνθήκες κάτω από τις οποίες είχε συλληφθεί και του είχε αποδοθεί η πράξη της παράνομης μεταφοράς στην Ελληνική Επικράτεια υπηκόων τρίτων χώρων, που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, από την οποία μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο, κατά συρροή, για την οποία και καταδικάστηκε και αρνείται την τέλεσή της.

Δηλαδή, με το υπόμνημά του, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το δικαστήριο εσφαλμένα εκτίμησε τα αποδεικτικά στοιχεία (μαρτυρικές καταθέσεις των ανδρών του λιμενικού σώματος) και τον καταδίκασε για πράξη που ουδέποτε διέπραξε, πλήττοντας έτσι απαράδεκτα την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, αφού δεν περιέχεται στην κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως κανένας παραδεκτός λόγος αναιρέσεως από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ., πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1 Μαρτίου 2018 αίτηση αναιρέσεως του A. K. του I., τούρκου υπηκόου, κρατουμένου στις Δικαστικές Φυλακές Λάρισας, για την οποία συντάχθηκε η υπ' αριθ. ....2018 έκθεση αναίρεσης ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος της Δικαστικής Φυλακής Λάρισας περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 18/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Κακουργημάτων) Βορείου Αιγαίου.

Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Νοεμβρίου 2018.

Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Νοεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ