1870/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1870 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1870/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Μαΐου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Μ. Π. Μ., κατοίκου ..., 2. Τ. Π. Μ., κατοίκου ... και 3. Π. Μ., κατοίκου ..., οι ποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ευθύμιο Μπόνη.

Του αναιρεσιβλήτου: Δ. Γ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Μανόλη Γ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-8-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 313/2011 του ίδιου Δικαστηρίου και 122/2013 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 7-11-2013 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου, ανέγνωσε την από 28-4-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου από το αρθρ 559 αριθ. 11 γ'ΚΠολΔ λόγου του αναιρετηρίου και την απόρριψη των λοιπών λόγων. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την προσβαλλόμενη απόφαση έγιναν δεκτά τα εξής : "Ο ενάγων που είναι εκπαιδευτικός στο επάγγελμα, εκλεγόταν από το έτος 1990 και το έτος 1999 κοινοτικός σύμβουλος της Κοινότητας Θεολόγου της νήσου Ρόδου, οπότε με το σχέδιο "Καποδίστριας (Ν.2539/1997), αυτή συνενώθηκε με τις κοινότητες Παραδεισίου.... και σχηματίστηκε ο Δήμος Πεταλούδων, στον οποίο ο ενάγων διετέλεσε αρχικά δημοτικός σύμβουλος και στη συνέχεια επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας.

Από το έτος 1991 έως και το 1999, η Κοινότητα Θεολόγου ανέλαβε τη διαχείριση του βιοτόπου της Κοιλάδας των Πεταλούδων, ως προς τη φύλαξη, καθαριότητα και οικονομική διαχείριση, ενώ ως προς το εμπορικό σκέλος, δηλ. τα τουριστικά περίπτερα και την καντίνα η διαχείριση ανατέθηκε στη συσταθείσα από την εν λόγω Κοινότητα Κοινοτική Επιχείρηση Πεταλούδων.

Με τη συνένωση των προαναφερομένων Κοινοτήτων στο Δήμο Πεταλούδων στην εμπορική διαχείριση της κοιλάδας υπεισήλθε η εταιρεία "ΑΔΕΚΑΜ ΑΕ" ενώ ως προς τα θέματα φύλαξης, καθαριότητας και οικονομικής διαχείρισης αρμόδιος πλέον ήταν ο Δήμος Πεταλούδων με δήμαρχο το πρώτο εναγόμενο. Ο ενάγων, μαζί με συνεργάτες του, στις αρχές του έτους 2009, άρχισε να δημοσιεύει εβδομαδιαίο δισέλιδο για την οικολογία στην εφημερίδα "Ροδιακή", με τίτλο "οικολογικά-Ροδιακά".

Στο φύλλο της 26ης -2-2010 της εφημερίδας "Ροδιακή", αναφέρεται ότι ο ενάγων, μαζί με τη δημοσιογραφική ομάδα του ως άνω δισέλιδου, μετέβησαν την 21-2-2010 στην Κοιλάδα των Πεταλούδων, όπου διαπίστωσαν την υποβάθμιση και εγκατάλειψη του βιότοπου, εντός του οποίου έβοσκαν χοίροι και αίγες καταθέτοντας κατόπιν μήνυση κατά παντός υπευθύνου ενώπιον του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου.

Εξ αφορμής του δημοσιεύματος αυτού, ο πρώτος εναγόμενος συνέταξε απαντητική επιστολή, η οποία δημοσιεύθηκε την 1η-3-2010 στην εβδομαδιαία ροδιακή εφημερίδα "Η ΔΡΑΣΙΣ", που κυκλοφορεί μαζί με την εφημερίδα "Η ΓΝΩΜΗ", εκδότες της οποίας είναι ο δεύτερος και τρίτος των εναγομένων και διευθυντής ο τέταρτος. Η επιστολή αυτή προλογίζεται ως εξής: "Στην αντεπίθεση ο κ.

Μ. Κ.- Ο αντίλογος για την Κοιλάδα των Πεταλούδων-Ιδιαίτερα αποκαλυπτικός και καυστικός ο Δήμαρχος Πεταλούδων Μ. Κ. δίδει μέσω της εφημερίδας μας απάντηση στα όσα, μέλη της αντιπολίτευση του δήμου "παρακινούμενοι από πολιτικό και οικονομικό συμφέρον", όπως ο ίδιος λέει, αναφέρουν σε τοπικά ΜΜΕ". Ακολουθεί το κείμενο της επιστολής, στο οποίο περιέχονται ισχυρισμοί και χαρακτηρισμοί κατά του ενάγοντος.

Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι οι εξής : 1) Ότι ο ενάγων με τους λοιπούς Δημοσιογράφους "... φωτογράφισαν και ένα γουρουνάκι μέσα στη Κοιλάδα που προηγουμένως οι ίδιοι μάζεψαν και τοποθέτησαν ...... Ο ισχυρισμός αυτός είναι ψευδής.... 2) Ότι ο ενάγων: " .. συνδράμει όποιον δηλώνει ότι έχει οικονομικές διαφορές με το δήμο και την άλλη δημιουργεί θέματα εκ του μη όντος ....." γεγονός ψευδές... 3) Ότι ο Δ.

Γ. (ενάγων) "δεν εξεδήλωσε καμία οικολογική ανησυχία για τις περιβαλλοντικές καταστροφές στην περιοχή". Ο ισχυρισμός αυτός είναι επίσης ψευδής......

Συνεπώς, ο περαιτέρω ισχυρισμός του πρώτου εναγομένου στην ως άνω επιστολή ότι τα δημοσιεύματα του ενάγοντος είχαν αντιπολιτευτικό χαρακτήρα και αποσκοπούσαν στην δυσφήμιση του Δήμου Πεταλούδων εν όψει της τουριστικής περιόδου, η οποία σημειωτέον θα ξεκινούσε σε 3 μήνες, είναι ψευδής...4) Ότι ο ενάγων κατά την περίοδο που ήταν κοινοτικός σύμβουλος, μαζί με τον κοινοτικό σύμβουλο Κ.

και τον προμηθευτή της Κοιλάδας Α. " .... αντί εισιτηρίων .... παρείχε αριθμημένο μπλοκάκι λαχειοαγοράς από βιβλιοπωλείο, φυσικά αθεώρητο και όταν έκοβαν τα εισιτήρια, τα ξαναμάζευαν και έδιναν τα ίδια σε επόμενους επισκέπτες για να πληρωθούν δυο φορές. Στο τέλος της ημέρας ο υπεύθυνος κ. Γ. με τους συνεργάτες του μάζευαν τα χρήματα από τα εισιτήρια και αναψυκτήρια σε σακούλες μαύρες των σκουπιδιών και το ταμείο γινόταν στο σπίτι τους .... " Ο ισχυρισμός αυτός είναι ψευδής, διότι ..5) Ότι ο ενάγων και οι λοιποί σύμβουλοι της ως άνω Κοινότητας " ....

δεν είχαν κάνει ΠΟΤΕ-ΤΙΠΟΤΑ ούτε για να εξασφαλίσουν της περίφραξης της Κοιλάδας ... ". Και αυτό είναι ψευδές, το αληθές δε είναι ότι κατά το χρόνο που ο ενάγων διατέλεσε κοινοτικός σύμβουλος, πέραν του αναψυκτηρίου, της καφετέριας του τουριστικού περιπτέρου και της πλακόστρωσης, εκτελέστηκαν έργα πυρασφάλειας, κατασκευάστηκε υδραγωγείο για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας και ξεκίνησαν οι μελέτες για την περίφραξη του βιοτόπου και τη δημοπράτηση του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας. 6) Ότι ο ενάγων " ....

Σκορπά δυσφήμιση, παρακινούμενος από πολιτικό και οικονομικό συμφέρον". Ο ισχυρισμός αυτός επίσης είναι ψευδής. Πέραν δε των ως άνω ψευδών ισχυρισμών, η δημοσιευθείσα επιστολή του τέως Δημάρχου, περιείχε και τους κάτωθι χαρακτηρισμούς οι οποίοι αφορούσαν το πρόσωπο του αντιδίκου τους "ο ίδιος κατελήφθη από το σύνδρομο της τρικυμίας εν κρανίω", "στην Ελλάδα είσαι ό, τι κατά το δοκούν και το ημέτερο συμφέρον δηλώσεις", "ο κ.

Γ. δήλωσε από το πουθενά ρεπόρτερ - περιβαντολλόγος", "προφανώς η ασθενής μνήμη που τον διακρίνει....", ο κ. Γ. επέλεξε την ανάδειξη της πολιτικής του καταξίωσης μέσω καταγγελιών, αφού αποδεικνύεται ανίκανος να κάνει κάτι πιο δημιουργικό", "(συνδράμει όποιον έχει οικονομικές διαφορές με το δήμο και την άλλη δημιουργεί θέματα εκ του μη όντος) αποδεικνύοντας έτσι πόσο ανύπαρκτος παραγωγικά είναι", " γι' αυτό άλλωστε τα τελευταία χρόνια παλεύει στις τελευταίες θέσεις εκλογιμότητας, προορισμένος να βρίσκεται συνεχώς στην αντιπολίτευση", "γιατί ένα προορισμό ...

τον σέβεσαι και τον διαφημίζεις και δεν κάνεις επίδειξη του συμφέροντος, της άγνοιας, της πολιτικής ανεπάρκειας, της δημοσιογραφικής απειρίας και των στερημένων συναισθημάτων που έχεις για τον τόπο αυτό", "οι δυσφημιστές του ίδιου τους του τόπου .... ", " ... και αν η Ρόδος έχεις δυσφημιστές σαν τον κ. Γ. και την παρέα του τι τους θέλει τους ανταγωνιστές", "είναι άδικος να πασχίζει κανείς για το καλύτερο στον τόπο αυτό και να καταστρέφουν τη φήμη ασυνείδητοι και ανεύθυνοι άρχοντες του τόπου μόνο για πολιτικό και οικονομικό συμφέρον που επιβιώνουν πολιτικά μόνο μέσα από καταγγελίες".

Οι ως άνω σκωπτικοί χαρακτηρισμοί, που έγιναν με σκοπό εξύβρισης και ψευδείς ισχυρισμοί δέχτηκε η εκκαλουμένη ότι έπληξαν την τιμή του ενάγοντος και πρόσβαλαν την προσωπικότητα του. Περαιτέρω, όμως, αποδεικνύεται ότι ο πρώτος εναγόμενος τελούσε σε γνώση των ψευδών ισχυρισμών του... Επομένως, εφόσον όλοι οι ως άνω ισχυρισμοί είναι ψευδείς και ο πρώτος εναγόμενος τελούσε σε γνώση του ψεύδους τους στοιχειοθετείται η τέλεση εκ μέρους του, του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφήμισης εις βάρος του ενάγοντος.

Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφαση του έκρινε ότι ο πρώτος εναγόμενος τέλεσε το έγκλημα της απλής δυσφήμισης εσφαλμένα εκτίμησε τις αποδείξεις, σύμφωνα με τον βάσιμο πρώτο λόγο της έφεσης, ο οποίος πρέπει να γίνει δεκτός... Εξάλλου, καθ' όσον αφορά στους δεύτερο και τρίτη των εναγομένων, εκδότες της εφημερίδας, καθώς και στον τέταρτο, διευθυντή αυτής, επέτρεψαν τη δημοσίευση της ως άνω επιστολής στην εφημερίδα τους με το προαναφερόμενο περιεχόμενο χωρίς προηγουμένως από αμέλεια τους να ερευνήσουν όπως όφειλαν, σύμφωνα με τις συναλλακτικές υποχρεώσεις των δημοσιογράφων την αλήθεια του περιεχομένου της εν λόγω επιστολής, αποδεχόμενοι έτσι με την παράλειψη τους αυτή τους προαναφερθέντες ψευδείς ή και συκοφαντικούς ισχυρισμούς σε βάρος του ενάγοντος και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η δημοσίευση χωρίς την παραπάνω έρευνα και η παράδοση σε δημόσια ανυποληψία του δυσφημούμενού ενάγοντος τελεί σε αναλογία με την κοινωνική αποστολή τους για ενημέρωση του κοινού ούτε ότι αποτελεί αυτή το επιβεβλημένο μέσο άσκησης του έργου της ενημέρωσης.

Επί πλέον δε οι σκωπτικοί και εξυβριστικοί χαρακτηρισμοί για το πρόσωπο του ενάγοντος, που περιείχοντο στην επιστολή δεν εμπίπτουν στο ενδιαφέρον για την ενημέρωση της κοινής γνώμης, γιατί ο τρόπος εκδήλωσης τους υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο και δεν ενδιέφεραν κατά τούτο την κοινή γνώμη, ώστε να παρίσταται δικαιολογημένο το ενδιαφέρον των παραπάνω εναγομένων να αποτρέψουν τη δημοσίευση του;

και από τις περιστάσεις εκδήλωσης αυτών προκύπτει σκοπός εξύβρισης ήτοι καταφρόνησης του ενάγοντος, ο οποίος εμφανίζεται δημοσίως ως ανίκανος, ανεπαρκής και παρακινούμενος μόνο από πολιτικό και οικονομικό συμφέρον.

Συνεπώς, ο άδικος χαρακτήρας της πράξης τους δεν αίρεται και ο σχετικός ισχυρισμός τους εκ του άρθρου 367§1 ΠΚ περί δικαιολογημένου ενδιαφέροντος ως εκ της ελευθεροτυπίας και κοινωνικής αποστολής του τύπου που προέβαλαν πρωτοδίκως και επαναφέρουν παραδεκτά με τις προτάσεις τους αμυνόμενοι κατά της έφεσης, πρέπει να απορριφθεί κατ' ουσίαν και να γίνει δεκτή η εκ του άρθρου 367§2β ΠΚ και των άρθρων 25§3 του Συντάγματος και 281 ΑΚ αντένσταση του ενάγοντος, που επαναφέρεται παραδεκτά με το δεύτερο λόγο έφεσης.

Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλούμενη απόφαση του δέχθηκε την ένσταση των εναγομένων και απέρριψε την αντένσταση του ενάγοντος, ακολούθως δε απέρριψε κατ' ουσίαν την αγωγή ως προς τους δεύτερο, τρίτη και τέταρτο των εναγομένων εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προαναφερόμενες διατάξεις εσφαλμένα δε εκτίμησε και τις αποδείξεις, σύμφωνα με το βάσιμο δεύτερο λόγο της έφεσης, ο οποίος πρέπει να γίνει δεκτός.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο ενάγων είναι εκπαιδευτικός, δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Πεταλούδων, εκλεγμένος στην τοπική αυτοδιοίκηση συνεχώς από το έτος 1990 και γνωστός στην τοπική κοινωνία της Ρόδου από την κοινωνική και οικολογική του δράση, ενώ η εφημερίδα "ΔΡΑΣΙΣ" εκδίδεται επί 42 χρόνια και έχει ικανό αριθμό αναγνωστών.

Λαμβανομένων υπόψη των παραπάνω, καθώς επίσης και του είδους της προσβολής, της βαρύτητας αυτής, των συνθηκών τέλεσης, του βαθμού πταίσματος των εναγομένων και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να επιδικαστεί στον ενάγοντα το ποσό των 15.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη από την προσβολή της προσωπικότητας του, το οποίο κρίνεται δίκαιο και εύλογο...".

Ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αριθ. 11 γ' ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται και αν το δικαστήριο της ουσίας σχημάτισε την αποδεικτική του κρίση χωρίς να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι προς άμεση ή έμμεση (ή δια τεκμηρίων) απόδειξη πραγματικών γεγονότων ασκούντων ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (στο διατακτικό της απόφασης), δηλαδή παραδεκτών και νομίμων.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφαση του ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα για τα οποία προτείνεται ο αναιρετικός λόγος ή ότι έλαβε υπόψη του όλα τα με επίκληση προσκομισθέντα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα, έστω και χωρίς στην απόφαση του να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, εκτός, αν, παρά τη βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και ιδίως από τις αιτιολογίες, καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων αποδεικτικών μέσων, οπότε είναι ουσιαστικά βάσιμος ο κρίσιμος λόγος αναιρέσεως.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο από το άρθρο 559 αριθ. 11 γ' ΚΠολΔ, κατά το πρώτο σκέλος του, λόγο του αναιρετηρίου προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο για τον σχηματισμό του αποδεικτικού πορίσματος ότι οι δεύτερος, τρίτη και τέταρτος των εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων, από αμέλεια τους δημοσίευσαν στην εφημερίδα "Η ΔΡΑΣΙΣ", της οποίας συνεκδότες είναι οι δύο πρώτοι και διευθυντής ο τρίτος, τους αναφερόμενους στην απόφαση συκοφαντικούς και εξυβριστικούς για το πρόσωπο του ενάγοντος ισχυρισμούς του μη εδώ διαδίκου πρώτου εναγομένου, τους οποίους έτσι αποδέχθηκαν, χωρίς να συντρέχει στο πρόσωπο τους δικαιολογημένο ενδιαφέρον, καθόσον ενήργησαν με σκοπό εξύβρισης του ενάγοντος, δεν έλαβε υπόψη, άλλως δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι έλαβε υπόψη και την επικληθείσα νομίμως από τους εναγόμενους και προσκομισθείσα υπ' αριθ. 1888/2011 αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Δωδεκανήσου, με την οποία αυτοί κηρύχθηκαν αθώοι της κατηγορίας της άμεσης συνέργειας στις αξιόποινες πράξεις της συκοφαντικής δυσφήμησης και εξύβρισης που τέλεσε ο πρώτος εναγόμενος δια του τύπου, με την αιτιολογία ότι αυτοί αγνοούσαν την αναλήθεια των πραγματικών περιστατικών και δεν είχαν σκοπό εξύβρισης του ενάγοντος, αλλά ενήργησαν με σκοπό την ενημέρωση του αναγνωστικού κοινού.

Από την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. 1888/2011 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Δωδεκανήσου προκύπτει ότι πράγματι οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες απηλλάγησαν της κατηγορίας για άμεση συνεργεία στις πράξεις της συκοφαντικής δυσφήμησης και εξύβρισης του ενάγοντος για τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος ο πρώτος εναγόμενος και μη εδώ διάδικος Μ.

Κ., με την αιτιολογία ότι αυτοί, ως εκδότες οι δύο πρώτοι και διευθυντής σύνταξης ο τρίτος της εφημερίδας που δημοσίευσε την επίμαχη επιστολή του Μ. Κ., που περιείχε τους συκοφαντικούς ισχυρισμούς και τις εξυβριστικές εκφράσεις, "δεν γνώριζαν την αναλήθεια των περιστατικών ούτε δημοσίευσαν την επιστολή με σκοπό να βοηθήσουν τον Κ.

στην προσβολή της τιμής του εγκαλούντος, αλλά προέβησαν στην πράξη τους με σκοπό την ενημέρωση του κοινού, δικαίωμα το οποίο νομίμως άσκησαν ενόψει της έλλειψης γνώσης τους περί της αναλήθειας των ισχυρισμών". Τα περιστατικά που συγκροτούν τις ως άνω αξιόποινες πράξεις ταυτίζονται με εκείνα τα οποία θεμελιώνουν την ένδικη αγωγή.

Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και παρά τη βεβαίωση του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη του όλα τα έγγραφα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο, ενόψει και της παραδοχής ότι οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες ενήργησαν με σκοπό εξύβρισης του ενάγοντος, ότι το Εφετείο για τον σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε και την ως άνω απαλλακτική για τους αναιρεσείοντες αμετάκλητη ποινική απόφαση, την οποία είχαν νομίμως επικαλεσθεί οι αναιρεσείοντες, αφού ουδεμία έστω και έμμεση αναφορά κάνει για την απαλλαγή των αναιρεσειόντων στο ποινικό δικαστήριο.

Επομένως, είναι βάσιμος ο ερευνώ μένος αναιρετικός λόγος.

Κατόπιν των ανωτέρω και παρελκούσης της έρευνας των λοιπών αναιρετικών λόγων, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω έρευνα στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι εφικτή (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ) και να διαταχθεί η απόδοση του παραβόλου στους καταθέσαντες, αφού η αίτηση γίνεται δεκτή (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, όπως η παρ. 4 προσετέθη με το άρθρο 12 παρ.2 του Ν. 4055/2012).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 122/2013 απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω έρευνα στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Σεπτεμβρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ