Appeal dismissed because the lower court's evidence evaluation was not a legal error subject to review.

Απόφαση 1868 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1868/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Βασίλειο Πέππα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Μαϊου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΑΠΟΛΛΩΝ Ανώνυμη Κινηματογραφική και Θεατρική Εταιρία ΑΕ" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Θωμά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "Σ. Κ. Ν. ΕΠΕ" και ήδη "ΚΛΙΜΑ ΚΑΒΑΛΑΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Μελιγό, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-11-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 96/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 261/2012 του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 1-8-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειο Πέππα, ανέγνωσε την από 30-4-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 261/12 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία αντιμωλία των διαδίκων. Με την προσβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η από 8/7/09 έφεση της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας κατά της 96/09 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, με την οποία, κατά μερική παραδοχή της από 23/11/07 αγωγής της αναιρεσίβλητης, υποχρεώθηκε η αναιρεσείουσα, να της καταβάλει το ποσό των 42.170,37 ευρώ, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής, ως τίμημα πωλήσεως.

Ο λόγος αναίρεσης του αρ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ δίδεται, όταν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, ή λόγο έφεσης, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις τους, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν αποτελούν περιεχόμενο λόγου έφεσης, ούτε οι αβάσιμοι ή οι απαράδεκτοι ισχυρισμοί (Ολ.ΑΠ 3Λ997, ΑΠ 109/12).

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, σχετικά με τον προβληθέντα ισχυρισμό της εναγομένης-αναιρεσείουσας, περί αοριστίας της αγωγής, δέχτηκε ότι με την αγωγή της αναιρεσίβλητης αυτή εξέθετε, ότι πώλησε (μεταβίβασε και παρέδωσε) στην εναγομένη τα λεπτομερώς αναφερόμενα στην αγωγή εμπορεύματα, συνολικού τιμήματος 50.170,37 ευρώ και ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγομένη να της το καταβάλει, νομιμοτόκως από την επομένη της έκδοσης εκάστου τιμολογίου πώλησης, άλλως από την επίδοση της αγωγής, και ότι με το περιεχόμενο αυτό η αγωγή περιείχε σαφή έκθεση των γεγονότων που τη θεμελιώνουν κατά της εναγομένης, ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και τα στοιχεία που θεμελιώνουν την αρμοδιότητα του δικαστηρίου.

Με βάση δε τις εν λόγω παραδοχές απέρριψε τον περί αοριστίας της αγωγής ισχυρισμό της εκκαλούσας-εναγομένης. Τα ως άνω περιστατικά, τα οποία διελάμβανε η αγωγή, με λεπτομερή, μάλιστα, αναφορά των πωληθέντων με κάθε τιμολόγιο εμπορευμάτων και του αντίστοιχου τιμήματος κάθε πώλησης, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του αγωγικού δικογράφου, ήσαν επαρκή για την κρίση του Εφετείου, περί της ορισμένης θεμελίωσης της, κατ' άρθρο 216 ΚΠολΔ, καθώς και για την ουσιαστική της παραδοχή σε περίπτωση ουσιαστικής τους βασιμότητας.

Συνεπώς, το Εφετείο για την κρίση του περί του ορισμένου της αγωγής έλαβε υπόψη του "πράγματα" προταθέντα από την ενάγουσα-αναιρεσίβλητη. Τούτο δε δεν αναιρείται από το ότι το Εφετείο, κατά την ουσιαστική διερεύνηση της διαφοράς, διέλαβε στην απόφαση του και πλεοναστικά περιστατικά, αφορώντα τις εμπορικές σχέσεις των διαδίκων, που δεν ήσαν απαραίτητα για την κρίση περί του ορισμένου της αγωγής, ούτε για την ουσιαστική παραδοχή της, κατά τα παρακάτω εκτιθέμενα.

Συνεπώς, ο πρώτος λόγος κατά το μέρος του (στοιχείο α'), με το οποίο η αναιρεσείουσα, ισχυριζόμενη τα αντίθετα, αποδίδει στην αναιρεσιβαλλόμενη την πλημμέλεια από τον αρ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος.

Περαιτέρω, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχτηκε τα ακόλουθα: "Η ενάγουσα ανέλαβε την εγκατάσταση μηχανημάτων θέρμανσης, ψύξης και εξαερισμού στον κινηματογράφο ΑΠΟΛΛΩΝ, ιδιοκτησίας της εναγομένης, η δε συνολική αξία των εργασιών και των μηχανημάτων συμφωνήθηκε στις 100.000 ευρώ. Ειδικότερα, η ενάγουσα διατηρεί επιχείρηση πώλησης ειδών ψύξης - θέρμανσης...στην Καβάλα και, στα πλαίσια της εν λόγω εμπορικής της δραστηριότητας, συνήψε στην Καβάλα με την εναγομένη, σης 30-11-2002, σύμβαση πώλησης και πώλησε, μεταβίβασε και παρέδωσε σ' αυτήν, κατά τις ειδικότερες ακόλουθες ημερομηνίες τα κάτωθι αναφερόμενα προϊόντα, αντί του εκάστοτε συμφωνηθέντος μεταξύ τους τιμήματος και δη : 1)...2)...3)...4)...Κατά τον τρόπο αυτό, η ενάγουσα πώλησε, μεταβίβασε και παρέδωσε στην εναγόμενη τα ως άνω προϊόντα, το τίμημα των οποίων ανήλθε συνολικά στο ποσό των 50.170,37 €.

Επιπλέον, από την επισκόπηση των ως άνω τιμολογίων, αποδεικνύεται ότι το τίμημα πιστώθηκε, χωρίς, όμως, να προσδιορίζεται δήλη ημέρα καταβολής αυτού. Έναντι του τιμήματος αυτού, έγινε μερική εξόφληση με μετρητά ύψους 8.000 ευρώ, οπότε απέμεινε οφειλή ύψους 42.170,37 ευρώ. Η εκκαλούσα υποστηρίζει ότι εξόφλησε πλήρως την παραπάνω οφειλή της και προς απόδειξη του ισχυρισμού της αυτού προσκομίζει τα εξής έγγραφα:

ι) Αντίγραφο του λογαριασμού όψεως της ιδίας (εναγομένης) στη Λαϊκή Τράπεζα, στον οποίο εμφαίνεται πληρωμή απ' αυτήν της υπ' αριθμ. ... επιταγής της ίδιας τράπεζας, ποσού 25.000 ευρώ, αλλά δεν προκύπτει υπέρ ποίου εκδόθηκε η εν λόγω επιταγή και δεν προσκομίζεται το σώμα της, μολονότι η ενάγουσα ζήτησε τούτο με την από 07/04/2009 αίτηση της προς την Marfm Εγνατία Τράπεζα. 2) Αντίγραφο λογαριασμού της Κ.

Γ. (φίλης των μετόχων της εναγομένης) στην Marfm Εγνατία Τράπεζα, όπου φαίνεται σης 20/10/2004 μια ανάληψη ποσού 17.000,00 € λόγω πληρωμής της υπ' αριθμ. ... επιταγής, όμως δεν προσκομίζεται το σώμα της επιταγής ούτε προκύπτει ποιος είναι ο κομιστής της εν λόγω επιταγής, μολονότι η Γ. Κ. ζήτησε με την από 09-04-2009 αίτηση της στην Marfin Εγνατία Τράπεζα να της χορηγηθεί αντίγραφο του σώματος της επιταγής. 3) Φωτοαντίγραφα των υπ' αριθμ. ...

και ... επιταγών της Λαϊκής Τράπεζας, εκδόσεως της εναγομένης, στις 30/05/2004, σε διαταγή της ενάγουσας εταιρίας, ύψους 11.500,00 € εκάστη επιταγή, οι οποίες έχουν εξοφληθεί την 01/06/2004, όπως προκύπτει από την από 13/05/2009 βεβαίωση της Marfm Εγνατία Τράπεζας, που εκδόθηκε βάσει των στοιχείων που τηρεί το διατραπεζικό σύστημα ΔΙΑΣ Α.Ε.

Ωστόσο, δεν προσκομίζονται τα σώματα των επιταγών και από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν προκύπτει ότι πληρωμή των παραπάνω δύο επιταγών αφορούσε μερική εξόφληση των επίδικων τιμολογίων, δεδομένου μάλιστα ότι τα τιμολόγια εκδόθηκαν το έτος 2002 και η πληρωμή των ανωτέρω επιταγών έγινε πολύ αργότερα, την 01/06/2004.

Άρα, από τα προσκομιζόμενα έγγραφα, δεν προκύπτει ότι οι εν λόγω πληρωμές, ακόμη και αν έλαβαν χώρα, αφορούσαν το επίδικο χρέος, γεγονός που αρνείται και η ενάγουσα. Συγκεκριμένα, προς απόδειξη των ισχυρισμού της αυτού, η ενάγουσα εταιρία προσκομίζει σε φωτοτυπία τις υπ' αριθ. ... και ... επιταγές της Λαϊκής Τράπεζας και της Eurobank αντιστοίχως, έκδοσης της ως άνω Γ.

Κ., στις 1-11-2004 και 30-12-2003, με κομίστρια την ίδια (ενάγουσα εταιρία), ύψους 15-000 ευρώ εκάστη, για τις οποίες ομοίως δεν αποδεικνύεται ότι αφορούν την οφειλή της εναγομένης από τα ένδικα τιμολόγια. Επίσης, η ενάγουσα προσκομίζει σε φωτοτυπία την υπ' αριθ. ... επιταγή της τράπεζας Eurobank, έκδοσης της Μ. Μ. (διευθύνουσα σύμβουλος της εναγομένης), με κομίστρια την ενάγουσα εταιρία, έκδοσης 10/10/2004, ποσού 17.000 ευρώ, την υπ' αριθ. ...

επιταγή της τράπεζας Eurobank, έκδοσης της Μ. Μ., με κομίστρια την ενάγουσα εταιρία, έκδοσης 24/4/2005, ποσού 17.000 ευρώ, και την υπ' αριθ. ... επιταγή της ίδιας ως άνω τράπεζας, έκδοσης ομοίως της Μ. Μ., με ημερομηνία έκδοσης 20-2-2005, με κομίστρια την ενάγουσα εταιρία, ποσού 15.000 ευρώ, επιταγές οι οποίες όχι μόνο δεν προκύπτει ότι έχουν πληρωθεί προς την ενάγουσα, αλλά ούτε αποδεικνύεται ότι αφορούν την επίδικη οφειλή, η πρώτη δε εξ αυτών έχει σφραγισθεί στις 13-10-2004 λόγω ανεπαρκούς υπολοίπου.

Συνακόλουθα, η πρωτόδικη απόφαση, που απέρριψε την ένσταση εξόφλησης της εναγομένης, ορθά ερμήνευσε το νόμο και καλώς εκτίμησε τις αποδείξεις και, συνεπώς, ο δεύτερος λόγος της έφεσης πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμος".

Με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από τον αρ. ιι του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τις αιτιάσεις ότι το Εφετείο 1) έλαβε υπόψη του παρά το νόμο, σε φωτοτυπίες, την ... επιταγή της Λαϊκής Τράπεζας, καθώς και τις ..., ..., ..., ... επιταγές της Eurobank, που προσκόμισε η αναιρεσίβλητη στη δευτεροβάθμια δίκη, χωρίς να τις επικαλεστεί και 2) δεν έλαβε υπόψη του τις προσκομισθείσες μετ' επικλήσεως από αυτήν (αναιρεσείουσα), σε φωτοτυπικά αντίγραφα, ..., ...

επιταγές της Λαϊκής Τράπεζας, ποσού 11.500 ευρώ την κάθε μία, την 25014025-ο επιταγή της Marfin Εγνατία Τράπεζα, ποσού 17.000 ευρώ, καθώς και τις καταθέσεις των εξετασθέντων, πρωτοδίκως, μαρτύρων των διαδίκων. Ο λόγος αυτός προβάλλεται αβασίμως. Κατά μεν το πρώτος σκέλος του, διότι όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου των έγγραφων προτάσεων της αναιρεσίβλητης στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, ρητώς, αυτή επικαλέστηκε τις επίμαχες επιταγές.

Κατά δε το δεύτερο σκέλος του, διότι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου της αναιρεσιβαλλομένης, σ' αυτήν γίνεται ρητή αναφορά και αξιολόγηση των επικαλούμενων από την αναιρεσείουσα επιταγών, ενώ διαλαμβάνεται και η βεβαίωση οτι το Εφετείο οδηγήθηκε στην περί πραγμάτων κρίση του, μετά από εκτίμηση, μεταξύ άλλων και των καταθέσεων των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.

Σε κάθε περίπτωση, οι διαλαμβανόμενες στον ίδιο λόγο, αλλά και σε μέρος του πρώτου λόγου (στοιχείο β) αιτιάσεις της αναιρεσείουσας, ότι με βάση τα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία το Εφετείο έπρεπε να αχθεί σε διαφορετικό αποδεικτικό συμπέρασμα, σχετικά με την προβληθείσα από αυτήν ένσταση εξοφλήσεως, αφορά την από το Εφετείο εκτίμηση της ουσίας της διαφοράς, η επί της οποίας κρίση του δεν ελέγχεται αναιρετικώς (άρθρο 561 παρ.

ι ΚΠολΔ). Τέλος, η αναφορά του Εφετείου σε επιταγές που επικαλέστηκε η αναιρεσίβλητη, μη πληρωθείσες και ευρισκόμενες στα χέρια της, γεγονός από το οποίο σε συνδυασμό με τις λοιπές αποδείξεις συνήγαγε το αποδεικτικό συμπέρασμα, ότι οι προσκομισθείσες από την αναιρεσείουσα σε φωτοτυπικό αντίγραφο επιταγές δεν αφορούσαν εξόφληση της επίδικης οφειλής της, αποτελεί επιχείρημα του δικαστηρίου, αντλούμενο από την εκτίμηση των αποδείξεων και όχι "πράγμα", κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, ώστε ο πρώτος λόγος κατά υπόλοιπο μέρος του (στοιχείο β), με το οποίο αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η παραπάνω αναιρετική πλημμέλεια, είναι απαράδεκτος.

Κατόπιν τούτων, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως πρέπει ν' απορριφθεί στο σύνολο της και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), κατά τ' αναφερόμενα στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1/8/13 αίτηση της εταιρίας "ΑΠΟΛΛΩΝ ΑΕ" για αναίρεση της 261/12 απόφασης του Εφετείου Θράκης.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Σεπτεμβρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ