1867/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1 Μαΐου 2002 αίτηση προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκε ενώπιον του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.
Legislator headnote
AI generated1867/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Η παράλειψη της επίδοσης αυτής προς το Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας, εφόσον το Δημόσιο παραστεί κατά τη συζήτηση στο δικαστήριο, υπερασπιστεί την υπόθεση και δεν επικαλεστεί βλάβη σε βάρος του, η οποία να προσήλθε από την παράλειψη αυτή και την οποία, πάντως, οφείλει να αποδείξει το ίδιο, καθιστά παραδεκτή τη διαδικαστική πράξη της εγέρσεως της αιτήσεως.
Full text
Απόφαση 1867 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1867/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: X1, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αριστείδη Παρασκευόπουλο, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.
Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, που κατοικοεδρεύει στην Κοζάνη, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Αλέξανδρο Ροϊλό, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1 Μαΐου 2002 αίτηση προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκε ενώπιον του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.
Εκδόθηκε η 122/2004 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 24 Μαΐου 2005 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται παραπάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας, ανέγνωσε την από 16 Μαΐου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 14 παρ. 3 εδ. α΄ του ν. 2882/2001 (Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων-ΚΑΑΑ), που εφαρμόζεται, σύμφωνα με το άρθρο 29 παρ. 2 του ίδιου νόμου, και στην υπό κρίση απαλλοτρίωση, που κηρύχθηκε την 15-12-1998, στις περιπτώσεις αναγκαστικών απαλλοτριώσεων υπέρ του Δημοσίου ο Γενικός Γραμματέας Περιφέρειας εκπροσωπεί τούτο δικαστικώς και αναθέτει σε πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημοσίου την υπεράσπιση των συμφερόντων αυτού, κοινοποιώντας ταυτόχρονα την εντολή στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.
Εξάλλου, στις διατάξεις του άρθρου 5 παρ. 1 και 2 του από 26 Ιουνίου /10 Ιουλίου 1944 Κωδ/νου Δ/τος "περί του Κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου", ορίζονται στην πρώτη "μόνον αι προς τον Υπουργό των Οικονομικών ........γενόμεναι κοινοποιήσεις παράγουν νομίμους συνεπείας" και στη δεύτερη "η διάταξις της προηγουμένης παραγράφου εφαρμόζεται και όταν το Δημόσιον εκπροσωπείται δικαστικώς εκ μέρους άλλου, πλην του επί των οικονομικών Υπουργού.....
κρατικού οργάνου της προς τον Υπουργό οικονομικών επιδόσεως απαιτουμένης και τότε ως προσθέτου τοιαύτης, επί ποινή ακυρότητος αυτεπαγγέλτως εξεταζομένης". Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών και ιδιαίτερα από τη διατύπωση της παρ. 3 εδ. α΄ του άρθρου 14 του ν. 2882/2001, η οποία δεν απαγγέλλει, σε περίπτωση μη τήρησης της, ρητώς ακυρότητα, συνάγεται ότι παράλειψη της συμμόρφωσης του αιτούντος του οριστικό προσδιορισμό της τιμής μονάδος αποζημίωσης της εδαφικής έκτασης που απαλλοτριώθηκε υπέρ του Δημοσίου, με την επιταγή της παραπάνω διάταξης, η οποία διαλαμβάνει την υποχρέωση της επίδοσης της αίτησης στον οικείο Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας, δημιουργεί, σύμφωνα με το άρθρο 159 αριθ. 3 Κ.Πολ.Δ., ακυρότητα της επίδοσης μόνο στην περίπτωση της συνδρομής βλάβης, η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί διαφορετικά παρά μόνο με την κήρυξη της ακυρότητας.
Η παράλειψη της επίδοσης αυτής προς το Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας, εφόσον το Δημόσιο παραστεί κατά τη συζήτηση στο δικαστήριο, υπερασπιστεί την υπόθεση και δεν επικαλεστεί βλάβη σε βάρος του, η οποία να προσήλθε από την παράλειψη αυτή και την οποία, πάντως, οφείλει να αποδείξει το ίδιο, καθιστά παραδεκτή τη διαδικαστική πράξη της εγέρσεως της αιτήσεως.
Στην προκείμενη περίπτωση δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και προκύπτει από τα διαμειφθέντα διαδικαστικά έγγραφα, τα οποία παραδεκτά επισκοπούνται για την έρευνα της βασιμότητας των προβαλλόμενων λόγων της αναίρεσης (άρθρ. 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ) ότι η αναιρεσείουσα κατέθεσε στις 9-5-2002, ήτοι εντός της νόμιμης προθεσμίας των έξι μηνών από την κατά την 20-12-2001 δημοσίευση της 338/2001 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γρεβενών για τον προσδιορισμό προσωρινής τιμής μονάδος αποζημιώσεως, στη γραμματεία του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας, την από 1-5-2002 αίτηση με την οποία ζήτησε :
α) τον προσδιορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως για το έδαφος, τα επικείμενα και ιδιαίτερης αποζημίωσης για τη μείωση της αξίας των εκτός απαλλοτριώσεως τμημάτων της ιδιοκτησίας και των επ΄ αυτών επικειμένων, της δαπάνης μεταφοράς και εγκαταστάσεως της επιχειρήσεώς της σε νέο χώρο καθώς και της απώλειας εισοδήματός της, της οποίας η ιδιοκτησία απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά για δημόσια ωφέλεια με την 1133535/10524/0010/15-12-1998 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Π.Ε.Χ.Ω.Δ.Ε και β)τη διόρθωση των κτηματολογικών πινάκων και διαγραμμάτων της απαλλοτριώσεως, ώστε να μην ισχύσει η επιβάρυνση αποζημιώσεως ή αυτοαποζημιώσεως της αιτούσας ως παρόδιας ιδιοκτήτριας.
Ότι αντίγραφο αυτής (της αίτησης), δικάσιμος προς συζήτηση της οποίας είχε οριστεί η 1-10-2003, είχε επιδοθεί στον Υπουργό Οικονομικών στις 13-6-2002, αλλά δεν επιδόθηκε και στο Γενικό Γραμματέα περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Για το λόγο αυτό, δηλ. λόγω μη επίδοσης αντιγράφου της αίτησης στο Γενικό Γραμματέα περιφέρειας Δυτ.
Μακεδονίας, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε την αίτηση ως προς το υπό στοιχ. α΄ άνω αίτημά της, ως απαράδεκτη, κατά παραδοχή της σχετικής ένστασης του αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου, που όμως παραστάθηκε κατά τη συζήτηση προσηκόντως, εκπροσωπούμενο από πληρεξούσιο Δικηγόρο, υπερασπίσθηκε κατ΄ ουσίαν την υπόθεση δια πλήρους επιχειρηματολογίας και ουδεμία επικαλέστηκε βλάβη εις βάρος του από την παράλειψη αυτή, που να μην μπορεί να αποκατασταθεί διαφορετικά παρά μόνο με την κήρυξη της ακυρότητας.
Έτσι που έκρινε το Εφετείο παρά το νόμο απέρριψε ως απαράδεκτη την αίτηση κατά το υπό στοιχ. α΄ άνω αίτημά της και συνεπώς ο μοναδικός σχετικός λόγος της αίτησης αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη αιτίαση, από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ., για το λόγο ότι παρά το νόμο το Εφετείο απέρριψε ως απαράδεκτη την αίτηση κατά το αμέσως άνω αίτημα της πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος.
Ο ίδιος λόγος, κατά την ίδια αιτίαση από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ., αναφερόμενος, κατ΄ εκτίμηση στην παρά το νόμο απόρριψη από το Εφετείο της αίτησης ως απαράδεκτης κατά το υπό στοιχ. β΄ αίτημά της εκ του άνω λόγου πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, αφού ως προς το αίτημα αυτό η αίτηση ήταν απαράδεκτη όχι για τον άνω λόγο αλλά ως εκπρόθεσμη και συγκεκριμένα γιατί εισήχθη προς εκδίκαση στο Εφετείο την 9-5-2002, όπως εκτέθηκε, ήτοι μετά την πάροδο της ανατρεπτικής προθεσμίας, της παρ. 3 του άρθρου 33 Ν. 2971/2001, των δύο μηνών, που αρξάμενη στις 20-12-2001 έληξε στις 20-2-2002, λόγο για τον οποίο και απορρίφθηκε από το Εφετείο με την προσβαλλόμενη.
Κατόπιν όλων αυτών πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που απέρριψε το υπό στοιχ. α΄ άνω αίτημα της αίτησης, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση κατ΄ αυτό το μέρος στο ίδιο Εφετείο, που την εξέδωσε και που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν (άρθρ. 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ) και να καταδικαστεί το αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας.
Για τους λόγους αυτούς
Αναιρεί την 122/2004 απόφαση του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας κατά το προσδιοριζόμενο στο αιτιολογικό της παρούσας μέρος της.
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει σε εννιακόσια εβδομήντα (970) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Ιουλίου 2007. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 5 Οκτωβρίου 2007.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ