Supreme Court dismisses appeal on breach of contract, ruling notice requirements were not met.

Απόφαση 1866 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1866/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Μαϊου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα Eurobank-Ergasias Ανώνυμη εταιρεία", η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Άρη Γεωργιάδη που ανακάλεσε την από 9-5-2014 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΡΓΑ ΟΣΕ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και με τον διακριτικό τίτλο "ΕΡΓΟΣΕ ΑΕ" η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Χαρίκλεια Τζέλλη και Γεώργιο Λασπονίκο .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-3-2010 προσφυγή της εταιρείας ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΑΕ που κατατέθηκε στο Εφετείο Ναυπλίου.

Εκδόθηκε η υπ' αριθ. 95/2011 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της απόφασης αυτής ζητά η αναιρεσείουσα με την από 13-11-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης, ανέγνωσε την από 29-4-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 εδ. α' Κ.Πολ.Δ.: "Αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών". Κατά τον αριθμό 19 του ιδίου άρθρου: "Αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης".

Εξ άλλου, από τα άρθρα 340, 341 Α.Κ. προκύπτει, ότι ο οφειλέτης ληξιπρόθεσμης παροχής γίνεται υπερήμερος, αν προηγήθηκε εκ μέρους του δανειστού δικαστική ή εξώδικη όχληση, η οποία αποτελεί μονομερή και απευθυντέα σε άλλον δήλωση βουλήσεως, έχει δε ισχύ και παράγει τα αποτελέσματά της μόνον εφόσον γίνει όπως την εννοεί και απαιτεί ο νόμος.

Ειδικότερα, η όχληση πρέπει κατά το περιεχόμενό της να είναι ακριβής, ορισμένη, σαφής και καθαρή, δηλαδή να προκύπτει από αυτήν κατά τρόπον αναμφίβολο το είδος, το ποσόν και άλλα προσδιοριστικά στοιχεία της απαιτήσεως, επί πλέον δε, να είναι απαλλαγμένη από αίρεση ή άλλον όρο και να απαιτεί ακριβώς την οφειλομένη παροχή.

Αν όμως για την εκπλήρωση της παροχής συμφωνηθεί ορισμένη ημέρα ή έχει ταχθεί ορισμένη προθεσμία από την καταγγελία, ο οφειλέτης γίνεται υπερήμερος με μόνη την παρέλευση της ημέρας εκείνης ή όταν, αφού γίνει η καταγγελία, περάσει η προθεσμία. Ενώ, όσον αφορά τον δανειστή, από τις διατάξεις των άρθρων 349, 350, 351 Α.Κ.

προκύπτει, ότι αυτός γίνεται υπερήμερος α') αν δεν αποδέχεται την πραγματική και προσηκόντως προσφερομένη παροχή, β') και με προσφορά του οφειλέτη μη πραγματική, αν εδήλωσε ήδη ότι δεν δέχεται την παροχή και γ') αν, καίτοι προσκλήθηκε από τον οφειλέτη, δεν προβαίνει στην απαιτούμενη πράξη ή σύμπραξη, χωρίς την οποία δεν μπορεί ο οφειλέτης να εκπληρώσει την παροχή.

Ειδικώς όμως για τις διαφορές, οι οποίες δημιουργούνται από συμβάσεις εργολαβιών δημοσίων έργων, φαρμογή έχει και η διάταξη του άρθρου 7 παρ. 2 Ν. 1418/1984 "Περί δημοσίων έργων" και ήδη η όμοια διάταξη του άρθρου 36 παρ. 11 Ν.3669/18-6-2008 ("Κύρωση της κωδικοποίησης της νομοθεσίας κατασκευής δημοσίων έργων"). Σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της εν λόγω διατάξεως, "Αν ο κύριος του έργου καταστεί υπερήμερος ως προς την εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεών του, ο ανάδοχος δικαιούται να ζητήσει αποζημίωση μόνο για τις θετικές του ζημίες που προκαλούνται μετά την επίδοση από αυτόν σχετικής έγγραφης όχλησης".

Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, για την θεμελίωση του δικαιώματος αποζημιώσεως του αναδόχου λόγω υπερημερίας του κυρίου του έργου απαιτείται η επίδοση σε αυτόν έγγραφης, αλλά όχι ειδικής οχλήσεως του αναδόχου, στην οποία πρέπει να αναφέρονται τουλάχιστον τα συνιστώντα την υπερημερία του κυρίου του έργου πραγματικά περιστατικά, καθώς και οι θετικές ζημίες οι οποίες προκαλούνται στον ανάδοχο από τα περιστατικά αυτά, για τις οπ[οίες θα ζητηθεί στο μέλλον αποζημίωση κατ' εφαρμογήν της ανωτέρω διατάξεως.

Εξ άλλου, η ως άνω έγγραφη όχληση, ως εκ της φύσεως και του κατά νόμον περιεχομένου της, πρέπει να επιδίδεται στον κύριο του έργου μετά την έναρξη της υπερημερίας αυτού, άλλως είναι πρόωρη και δεν επιφέρει τα έννομα αποτελέσματά της (Σ.τ.Ε. 1814/2010, Σ.τ.Ε. 769/2011, Σ.τ.Ε. 1009/2009). Η αποζημίωση αφορά μόνον τις θετικές ζημίες, οι οποίες προκαλούνται μετά την επίδοση από τον ανάδοχο σχετικής έγγραφης οχλήσεως και όχι για προγενέστερο της οχλήσεως χρόνο.

Τούτο επιβάλλεται για να μην αιφνιδιάζεται ο κύριος του έργου από αξιώσεις του αναδόχου για θετικές ζημίες του υποβαλλόμενες εκ των υστέρων, λόγω υπερημερίας του κυρίου του έργου ως προς την εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεών του και για να υφίσταται η δυνατότητα ελέγχου των ζημιογόνων γεγονότων και του ύψους των ζημιών κατά τον χρόνο της επελεύσεώς των.

Το εν λόγω άρθρο (7 παρ. 2 Ν.1418 και ήδη 36 παρ. 11 Ν. 3669/2008) δεν αντίκειται στις διατάξεις: α') των άρθρων του Συντάγματος 4 παρ. 1,2 ( Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου και έχουν ίσα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις),5 παρ. 1 (Κάθε ένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας), 20 παρ. 1 (Κάθε ένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σε αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει) και 25 παρ. 1 ("Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους....Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από τον νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας"), β') του άρθρου 6 παρ. 1 της Ε.Σ.Δ.Α. (Δικαίωμα στην χρηστή απονομή δικαιοσύνης), γ') του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης (Προστασία της ιδιοκτησίας) και δ') του άρθρου 14 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (Ν.2462/1997), σύμφωνα με το οποίο, όλοι είναι ίσοι ενώπιον των δικαστηρίων και κάθε πρόσωπο έχει το δικαίωμα, η υπόθεσή του να δικασθεί δίκαια και δημόσια από αρμόδιο, ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο.

Ειδικότερα, η προβλεπομένη στο άρθρο 7 παρ. 2 Ν. 1418/1984 ( και ήδη 36 παρ. 11 Ν.3669/2008) όχληση από τον ανάδοχο, η οποία πρέπει να είναι προσδιοριστική της αιτίας των ζημιών, για τις οποίες θα ζητηθεί αποζημίωση, δεν αποτελεί σημαντικό περιορισμό του δικαιώματος της αποζημιώσεως του αναδόχου και δικαιολογείται από τις ιδιαίτερες συνθήκες, υπό τις οποίες τελεί η σύμβαση δημοσίων έργων, χωρίς σε κάθε περίπτωση να προκαλεί δικονομικά εμπόδια στην δικαστική προστασία του.

Το κατοχυρωμένο από το Σύνταγμα και τους ανωτέρω νόμους δικαίωμα των πολιτών σε παροχή έννομης προστασίας δεν απαγορεύει στον κοινό νομοθέτη να οριοθετεί, μέσα σε εύλογα και αποδεκτά από το κοινό περί δικαίου αίσθημα πλαίσια, τις οικονομικές υποχρεώσεις της Διοικήσεως, οι οποίες απορρέουν από την υπερημερία της επί αμφοτερών συμβάσεων δημοσίου χαρακτήρος.

Το ανωτέρω άρθρο, εντασσόμενο στην νομοθεσία περί εκτελέσεως δημοσίων έργων, δηλαδή σε ειδική κατηγορία δημοσίων συμβάσεων χαρακτηριζόμενη από ειδικές συνθήκες, αποσκοπεί στην κατά το δυνατόν εκκαθάριση της υποθέσεως ενώπιον της Διοικήσεως, καθώς με την όχληση αυτήν προσδιορίζονται, κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, αφ' ενός μεν τα πραγματικά περιστατικά τα οποία συνιστούν την υπερημερία του κυρίου του έργου, αφ' ετέρου δε η κατ' αρχήν έκταση της ζημίας, με αποτέλεσμα την διευκόλυνση και της δικαστικής εκκαθαρίσεως της υποθέσεως.

Η ευθέως δε προβλεπομένη από το ίδιο άρθρο επιβάρυνση του αναδόχου με την υποχρέωση προηγουμένης υποβολής έγγραφης οχλήσεως για την αποζημίωσή του κατ' ουδένα τρόπο, εν όψει και του ευχερούς της τηρήσεως της διαδικασίας, περιορίζει την ελεύθερη συμμετοχή του στην οικονομική ζωή, λαμβανομένου υπ' όψιν και του επιδιωκομένου με την επίμαχη διάταξη σκοπού, ούτε προσβάλλει τα δικαιώματα του αναδόχου στην δίκαιη δίκη, στην προστασία της ιδιοκτησίας και στην ισότητά του έναντι του αντιδίκου του ενώπιον των δικαστηρίων (βλ.

Σ.τ.Ε. 3006/2013, 3282/2013, 5115/2012, 837/2012).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του τα ακόλουθα:"...Η προσφεύγουσα (σημ: η οποία εξεχώρησε την επίδικη απαίτησή της στην αναιρεσείουσα τραπεζική εταιρία) με την καθ' ης συνήψε στην Αθήνα την από 7-5-2007 σύμβαση ως Κύριο του Έργου και Αναθέτουσα Αρχή, ύστερα από την απόφαση 2187/22.03.2007 του Διοικητικού Συμβουλίου αυτής, μετά από την Δημοπρασία που διενεργήθηκε την 13.03.2007 με την διαδικασία του ν. 3263/2004 και με βάση τα συμβατικά στοιχεία με συνολικό χρηματικό αντικείμενο της Σύμβασης € 150.542.251,62.....και ανέλαβε την κατασκευή του Έργου "ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΥΠΟΔΟΜΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΙΠΛΗΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗΣ "ΓΡΑΜΜΗΣ ΣΤΟ ΊΜΗΜΑ ΚΙΑΤΟ-ΡΟΔΟΔΑΦΝΗ ΑΠΟ χ,θ. 28+000 ΕΩΣ χ.θ. 67+87C ΚΑΙ ΑΠΟ χ.θ. 79+000 ΕΩΣ χ.θ. 91+500 (ΜΕ ΣΗΡΑΓΓΕΣ ΔΕΡΒΕΝΙΟΥ EKΤΟΣ ΣΗΡΑΓΓΑΣ ΑΙΓΙΟΥ )" (Α.Σ.511), όπως το φυσικό αντικείμενο της εργολαβίας περιγράφεται στο άρθρο 11.4 της διακήρυξης του Έργου.

Στο αντικείμενο του Έργου περιλαμβάνονται η κατασκευή των χωματουργικών έργων της σιδηροδρομικής γραμμής σε όλο το μήκος αυτής, εντός και εκτός των σηράγγων, μαζί με την στρώση διαμόρφωσης χωματουργικών και το υπόστρωμα επιδομής, η κατασκευή των απαραίτητων σιδηροδρομικών γεφυρών και ορισμένων Οδικών Γεφυρών του παράπλευρου Οδικού Δικτύου, η κατασκευή των Σηράγγων ΣΣ3 και ΣΣ4 στην περιοχή Δερβενίου, η κατασκευή - αποκατάσταση όλων των καθέτων οδών (κ.ο.), των παράπλευρων οδών (ASR και ASR), των εκτροπών κυκλοφορίας της Νέας Εθνικής Οδού (Ν.Ε.Ο.) λόγω των έργων Σ.Γ Υ.Τ.

κλπ., τα απαραίτητα μικρά τεχνικά έργα (τοίχοι αντιστήριξης, πασσαλότοιχοι κλπ.) σε όλο το μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής, τα έργα αποχέτευσης - αποστράγγισης της Σ.Γ.Υ.Τ, του παράπλευρου οδικού δικτύου κλπ. και οι αναγκαίες προσωρινές παραλλαγές της γραμμής για την κατασκευή των έργων με ταυτόχρονη απρόσκοπτη λειτουργία της υφιστάμενης σιδηροδρομικής γραμμής.

Η συνολική συμβατική προθεσμία κατασκευής του Έργου, είχε οριστεί σε τριάντα ημερολογιακούς μήνες από την ημερομηνία υπογραφής της Σύμβασης (7-5-2007) δηλαδή μέχρι την 7-11-2009 και εκτός της συνολικής προθεσμίας, με τα συμβατικά τεύχη προβλέπονταν αποκλειστικές και ενδεικτικές τμηματικές προθεσμίες, σπουδαιότερη (αποκλειστική) των οποίων ήταν η 6η, με βάση την οποία εντός 600 ημερολογιακών ημερών δηλαδή από 7-5-2007 έως 27-12-2008 έπρεπε να ολοκληρωθεί το τμήμα του Έργου από χ.θ. 28+000 μέχρι 54+163.

Αμέσως μετά την υπογραφή της συμβάσεως, δηλαδή την 07.05.2007, με βάση το ανωτέρω συμβατικό αντικείμενο (τεχνικό και οικονομικό) του Έργου, όπως εξειδικεύεται από τα συμβατικά τεύχη αυτού, σε συνδυασμό με τις προαναφερθείσες προθεσμίες περαίωσης τμηματικά και στο σύνολο του, η προσφεύγουσα προγραμμάτισε και οργάνωσε το επιστημονικό και εργατοτεχνικό προσωπικό της και τους συνεργάτες της, καθώς και τον μηχανολογικό εξοπλισμό της και τα λοιπά απαιτούμενα μέσα προκειμένου να ανταποκριθεί στην εμπρόθεσμη και άρτια κατασκευή του Έργου με βάση τα οικονομικά κριτήρια και κοστολόγια, στα οποία στηρίχθηκε η οικονομική προσφορά της, για τον προϋπολογισμό της δαπάνης κατασκευής των επί μέρους ομάδων εργασιών του Έργου, καθώς και του συνόλου αυτού, που κατέθεσε στον Διαγωνισμό, προκειμένου να αναδειχθεί ανάδοχος του Έργου.

Βασική προϋπόθεση, στην οποία στηρίχθηκε ο ως άνω τεχνικός και οικονομικός προγραμματισμός της αποτέλεσε η νόμιμη και συμβατική παραδοχή ότι η απαιτούμενη εδαφική ζώνη κατασκευής του Έργου θα της παρεδίδετο εγκαίρως από τον Κύριο του Έργου, ελεύθερη εμποδίων (πραγματικών και νομικών), δεδομένου ότι η προϋπόθεση αυτή αποτελούσε την ικανή και αναγκαία συμβατική συνθήκη, ώστε αφενός να καταστεί δυνατή η τήρηση των προαναφερθεισών συμβατικών προθεσμιών για την άρτια κατασκευή του Έργου και αφετέρου να εξασφαλισθεί η απρόσκοπτη και αποδοτική (μη ζημιογόνος), απασχόληση του δυναμικού (ανθρώπινου και μηχανικού) του Αναδόχου , όπως την είχε λάβει υπόψη του και κατά την υποβολή της οικονομικής προσφοράς του, προκειμένου με το προσφερθέν εργολαβικό αντάλλαγμά της να κατασκευάσει άρτια το εν λόγω Έργο χωρίς να ζημιωθεί.

Με βάση τις ανωτέρω συμβατικές και νόμιμες προϋποθέσεις συντάχθηκε και υποβλήθηκε από την προσφεύγουσα την 21.05.2007, ήτοι εντός της προθεσμίας των 15 ημερών από την υπογραφή της Συμβάσεως, που ορίζεται στο άρθρο 5 § 4 του ν. 1418/1984, με το υπ' αριθ. πρωτ. Ε134/ 001/44108/21.05.2007 έγγραφό της προς την Διευθύνουσα Υπηρεσία με λήψη αριθμ.

πρωτ. αυτής 107903/21.05.2007, το αρχικό χρονοδιάγραμμα κατασκευής του Έργου και μετά από σχετική αλληλογραφία της με την Διευθύνουσα Υπηρεσία της καθής για την παροχή των εκατέρωθεν απαιτούμενων διευκρινήσεων για την οριστική μορφή του χρονοδιαγράμματος, με το υπ' αριθ. πρωτ. Δ4/Ε134/201/45936/30.01.2008 έγγραφό της προς την Διευθύνουσα Υπηρεσία, υποβλήθηκε το χρονοδιάγραμμα στην οριστική του μορφή συνοδευόμενο από την Τεχνική Έκθεσή του και λοιπά στοιχεία, στην οποία επισημαινόταν, μεταξύ άλλων, ότι μέρος μόνον των εκτάσεων όπου θα κατασκευασθεί το έργο έχει σταδιακά αποδοθεί ελεύθερο προς χρήση, ενώ το μεγαλύτερο μέρος θα αποδοθεί σταδιακά και γνώρισε προς την αρμόδια Υπηρεσία ότι η προσφεύγουσα Εταιρία μελλοντικά θα διεκδικήσει τόσο τη νόμιμη παράταση των τμηματικών-αποκλειστικών προθεσμιών ή και της συνολικής προθεσμίας για την περάτωση του Έργου όσο και τις θετικές ζημίες σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 2 του Ν. 1418/1984.

Κατά τον χρόνο επιδόσεως της ως άνω επιστολής η καθής δεν είχε καταστεί υπερήμερη, ούτε προσδιοριζόταν η θετική ζημία που η προσφεύγουσα είχε υποστεί από την όποια μέχρι τότε καθυστέρηση εκπληρώσεως των συμβατικών υποχρεώσεων της καθ' ής ούτως ώστε, παρά τα όσα αντιθέτως και αβασίμως υποστηρίζει να θεωρηθεί αυτή ως, όχληση κατά την έννοια του άρθρου 7 παρ.2 Ν. 1418/1984, σύμφωνα και με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα πρόταση της παρούσης.

Το ως άνω χρονοδιάγραμμα εγκρίθηκε την 11-2-2008 από τον Προϊστάμενο της Διευθύνουσας Υπηρεσίας της καθής η προσφυγή. Η προσφεύγουσα υπέβαλε την 8-5-2009 αίτημα της για αποζημίωση της για τις θετικές ζημίες που υπέστη από την 31-1-2008 μέχρι την 31-3-2009 και οι οποίες ισχυρίζεται ότι ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 17.125.827,71 Ευρώ, όπως τα ποσά αυτά αναλύονται στους συνημμένους στην προσφυγή πίνακες.

Σε απάντηση του αιτήματος της για αποζημίωση, η Διευθύνουσα το Έργο Υπηρεσία απάντησε ότι αυτό θα εξετασθεί αρμοδίως, χωρίς όμως να υπάρξει ουδεμία απάντηση μετά πάροδο τριών μηνών, οπότε θεωρείται ότι το αίτημα απορρίφθηκε σιωπηρώς, κατόπιν δε τούτου υποβλήθηκε στην Προϊσταμένη Αρχή της Διευθύνουσας Υπηρεσίας η υπ' αριθμ.

Δ4/Ε134/796/49764/12.8.2009 ένσταση με ίδιο περιεχόμενο με αυτό της αιτήσεως, η οποία απορρίφθηκε με την υπ' αριθμ. 172556/12.10.2009 απόφαση του Διευθύνοντος Συμβούλου της καθής, ο οποίος ασκούσε αρμοδιότητες Προϊσταμένης Αρχής, με το αιτιολογικό ότι δεν είχε υποβληθεί η προβλεπόμενη όχληση. Στη συνέχεια η Ανάδοχος του Έργου Εταιρία (προσφεύγουσα) άσκησε παραδεκτώς την υπό στοιχεία Δ4/Ε134/852/50249/12.11.2009 αίτηση θεραπείας απευθυνόμενη προς τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, πλην όμως η τρίμηνη προθεσμία των άρθρων 12 §4 επ.

ν.1418/1984 και 57 π.δ. 609/1985 (ήδη άρθρου 76 §14 ν.3669/2008) παρήλθε άπρακτη και γι αυτό άσκησε την υπό κρίση προσφυγή της με την οποία ζητεί να εξαφανισθεί η τεκμαιρομένη ως απορριπτική απόφαση της αίτησης θεραπείας που υπέβαλε αρμοδίως, να ακυρωθεί κάθε απορριπτική της αιτήσεως του πράξη και να υποχρεωθεί η καθής να της καταβάλει το ποσό των 17.125.827,71 ευρώ για τις θετικές ζημίες που υπέστη κατά το χρονικό διάστημα από 31-1-2008 έως 31-3-2009.

Όμως επειδή προϋπόθεση για τη θεμελίωση δικαιώματος αποζημιώσεως του αναδόχου για τις ζημίες που ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω υπερημερίας του κυρίου του έργου περί την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του που απορρέουν από την εργολαβική σύμβαση ή από το νόμο, είναι η επίδοση προς αυτόν (τον κύριο του έργου) σχετικής έγγραφης όχλησης του αναδόχου, χωρίς να απαιτείται η όχληση αυτή να είναι και ειδική, στην οποία πρέπει να αναφέρονται τουλάχιστον, αφ' ενός, τα συνιστώντα την υπερημερία του κυρίου του έργου πραγματικά περιστατικά και, αφ' ετέρου, οι θετικές ζημίες που προκαλούνται στον ανάδοχο από τα περιστατικά αυτά, για τις οποίες θα ζητηθεί στο μέλλον αποζημίωση κατ' εφαρμογήν της ως άνω διατάξεως.

Η ως άνω έγγραφη όχληση, ως εκ της φύσεως και του κατά νόμον περιεχομένου της, πρέπει να επιδίδεται στον κύριο το έργου μετά την έναρξη της υπερημερίας αυτού, άλλως είναι πρόωρη και δεν επιφέρει τα έννομα αποτελέσματά της. Έτσι και στην προκειμένη περίπτωση η από 30-1-2008 επιστολή της προσφεύγουσας προς την καθής -κυρία του έργου-, η οποία αποτελεί το χρονοδιάγραμμα εκτελέσεως του Έργου στην οριστική του μορφή συνοδευόμενο από την τεχνική έκθεση και τα λοιπά στοιχεία, δεν δύναται να ερμηνευθεί ότι φέρει τον χαρακτήρα οχλήσεως, ούτως ώστε να γεννηθεί η αξίωση αποζημιώσεώς της, αφού έχει υποβληθεί πριν από την φερόμενη υπερημερία της και σ' αυτήν δεν αναφέρονται οι θετικές εξαιτίας της φερομένης υπερημερίας ζημιές με βάση τις οποίες η Ανάδοχος θα ζητήσει στο μέλλον αποζημίωση....".Ακολούθως δε το Εφετείο απέρριψε κατ' ουσίαν την προσφυγή.

Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο ορθώς ερμήνευσε κα εφάρμοσε τις αναφερθείσες στην αρχή διατάξεις, τις οποίες ούτε εκ πλαγίου παραβίασε, καθόσον διέλαβε στην απόφασή του επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες και ειδικότερα όσον αφορά την από το άρθρο 7 παρ. 2 Ν.1418/1984 ( και ήδη 36 παρ. 11 Ν.3669/2008) προβλεπομένη όχληση του κυρίου του έργου από τον ανάδοχο και την κρίση του δικαστηρίου ότι η από 30-1-2008 επιστολή της αναδόχου προς την κυρία του έργου δεν φέρει τον χαρακτήρα και τα στοιχεία της οχλήσεως υπό την εκτεθείσα έννοια. Επομένως, το Εφετείο δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ. και γι' αυτό όλοι οι λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι.

Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση, να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 4 Κ.Πολ.δ., η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13-11-2013 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 95/2011 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Σεπτεμβρίου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ