Legislator Case Law & Legislation
1866/2010 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to attach power of attorney and late submission.

Case Number 1866/2010
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared the appellant's appeal inadmissible and ordered him to pay the costs of the criminal proceedings. The appellant filed the appeal via lawyer without attaching the required power of attorney, which was only submitted three months later. The court ruled that the appeal violated statutory formalities regarding the presentation of documents and the timing of submission.

Legislator headnote

AI generated

Articles 465, 473, 476 of the Code of Criminal Procedure; An appeal filed without the required power of attorney and submitted late is inadmissible.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal power of attorney Code of Criminal Procedure formal requirements costs of proceedings late submission criminal appeal

Cited Legislation

AI generated
Article 465 paragraph 1 of the Code of Criminal Procedure
Article 465 paragraph 2 of the Code of Criminal Procedure
Article 473 paragraph 2 of the Code of Criminal Procedure
Article 476 paragraph 1 of the Code of Criminal Procedure
Article 583 paragraph 1 of the Code of Criminal Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1866 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 1866/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ- ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο-Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (κωλυομένου του Εισαγγελέα) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του την 6η Οκτωβρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ...., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 6540/2009 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ, κάτοικο .... Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Φεβρουαρίου 2010 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 355/2010.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα, με αριθμό 240/29-6-2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω την υπ αριθμ. πρωτ. 398/22-2-2010 αίτηση αναιρέσεως του Χ, κατοίκου ..., κατά της υπ' αριθμ. 6540/3-9-2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, με την οποία έχει καταδικαστεί σε ποινή φυλακίσεως 2 μηνών που έχει μετατραπεί σε χρηματική ποινή προς πέντε (5) ΕΥΡΩ ημερησίως για απλή δυσφήμηση (άρθρα 26 παρ.1α, 27 παρ.1, 362 Π.Κ.). Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 473 παρ.1 και 3 και 476 παρ.1 του Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση τακτικού ενδίκου μέσου (εφέσεως - αναιρέσεως) κατά αποφάσεως είναι δέκα (10) ημερών από την δημοσίευση της αποφάσεως όταν ο δικαιούμενος είναι παρών, εάν δε δεν είναι παρών η ως άνω προθεσμία είναι επίσης δέκα (10) ημερών, εκτός εάν διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα (30) ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της αποφάσεως. Σχετικά δε με την προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρηθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τον γραμματέα του ποινικού δικαστηρίου.

Εν προκειμένω ο αναιρεσείων άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στις 22 Φεβρουαρίου τρέχοντος έτους 2010 με δήλωσή του στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσω του Δικηγόρου Αθηνών Διονυσίου Κρέστου, χωρίς να επισυνάπτεται και το έγγραφο της πληρεξουσιότητος αλλά και ούτε να προσκομίζεται εντός της αποκλειστικής προθεσμίας των είκοσι (20) ημερών όπως προβλέπεται στο άρθρο 465 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., ενώ η προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 6540/3-9-2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών στην οποία ήταν παρών δημοσιεύτηκε όπως προαναφέρθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2009 και καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο την 1η Φεβρουαρίου 2010.

Είναι συνεπώς εμπρόθεσμη πλην όμως επειδή το έγγραφο της πληρεξουσιότητος προσκομίστηκε στις 27-5-2010, δηλαδή μετά πάροδο τριών (3) και πλέον μηνών από της ασκήσεως της υπό κρίση αναιρέσεως χωρίς να αποδεικνύεται ότι συνέτρεξε εν προκειμένω περίπτωση ανωτέρας βίας, η επικαλουμένη ανωτέρα βία οφειλομένη κατά τον αναιρεσείοντα σε σοβαρούς λόγους υγείας που σχετίζονται σύμφωνα με τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα πιστοποιητικά νοσηλείας σε προβλήματα κινητικότητας των κάτω άκρων αναφέρονται στα έτη 2000, 2001 και 2002 και δεν είναι πρόσφατα.

Περαιτέρω, πρέπει να λεχθεί ότι είχε άλλωστε την ευχέρεια να ασκήσει την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και μέσω του παραστάντος κατά την δικάσιμο της 2-3/9/2009, κατά την οποία εκδόθηκε η υπ'αριθμ. 6540/3-9-2009 προσβαλλομένη απόφαση, Δικηγόρου του Νικολάου Σταυρόπουλου του Δ.Σ.Α. σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 465 παρ. 2 του Κ.Π.Δ.

χωρίς να απαιτείται έγγραφη πληρεξουσιότητα. Αλλά και ο χρόνος των είκοσι (20) ημερών είναι υπεραρκετός για να είχε επισκεφθεί τον αναιρεσείοντα στην οικία του ο πληρεξούσιος Δικηγόρος του Διονύσιος Κρέστος είτε ο ίδιος είτε κάποιος άλλος με τον οποίο συνεργάζεται και να είχε λάβει την σχετική πληρεξουσιότητα.

Ως εκ τούτου η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πρέπει σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 476 σε συνδ. με το άρθρο 465 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. να κηρυχθεί απαράδεκτη και να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ - ΠΡΟΤΕΙΝΩ

1) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ' αριθμ. 398/22.2.2010 αίτηση αναιρέσεως του Χ, κατοίκου ..., κατά της υπ'αριθμ. 6540/2-3/9/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

2) Να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος τα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 7/6/2010

Ο Αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου Νικόλαος Τσάγγας"

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπι-στώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδο-ποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 465 παρ. 1 του ΚΠΔ, ο διάδικος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο που του ανήκει είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω αντιπροσώπου που έχει εντολή κατά το άρθρο 96 παρ. 2. Το πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφό του προσαρτάται στη σχετική έκθεση. Περαιτέρω κατά τα άρθρα 465 παρ. 2 και 473 παρ. 2 ΚΠΔ, η αναίρεση κατά καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε ή από το συνήγορο που είχε παραστεί στη συζήτηση και με δήλωση, που περιέχει τους λόγους για τους οποίους ασκείται και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει είτε από την καταχώριση στο ειδικό βιβλίο της τελεσίδικης απόφασης αν ο δικαιούμενος είναι παρών κατά την απαγγελία της είτε από την επίδοσή της αν αυτός είναι απών και αναλόγως από το ποια από τις ανωτέρω προθεσμίες αρχίζει αργότερα.

Σε περίπτωση ασκήσεως μέσω αντιπροσώπου της αναιρέσεως με δήλωση, πρέπει το ειδικό πληρεξούσιο να προσαρτάται στη δήλωση αυτή και να συνεπιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Τέλος, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ., όπως ισχύει, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά της υπ' αριθμ. 6540/2009 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών ο καταδικασθείς άσκησε μέσω του δικηγόρου Διονυσίου Κρέστου την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 22-2-2010, χωρίς να προσαρτάται στη δήλωση και το απαιτούμενο ειδικό πληρεξούσιο προς τον ασκήσαντα δικηγόρο, ο οποίος δεν είχε παρασταθεί στη συζήτηση επί της οποίας εκδόθηκε η καταδικαστική απόφαση, αλλά εγχειρίστηκε αυτό στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 27-5-2010, δηλαδή τρεις μήνες περίπου μετά την άσκησή της. Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκησή της και έτσι είναι απαράδεκτη. Γι' αυτό πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρ. 583 παρ. 1, 476 παρ. 1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-2-2010 αίτηση του Χ, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6540/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου 2010.

Εκδόθηκε στην Αθήνα την 1η Δεκεμβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ