1866/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1866 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1866/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου και του αρχαιοτέρου του Αρεοπαγίτη), Ρένα Ασημακοπούλου, Χαράλαμπο Ζώη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Ιωάννη Παπουτσή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Μαϊου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..........., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: ........... ο οποίο παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ιορδάνη Νεστορίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-10-1998 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10732/2000 του ίδιου Δικαστηρίου, 3284/2000 και η μετ' ανακοπή 1553/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της πρωτοδικειακής απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 30-8-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης ανέγνωσε την από 4-5-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Από την επικαλούμενη και νομίμως προσκομιζόμενη έκθεση επιδόσεως με αριθμό .......... του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης .............., αποδεικνύεται ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με την έκθεση κατάθεσής της, τις πράξεις ορισμού του Α2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου προς εκδίκασή της, ορισμού σχετικής δικασίμου, εγγραφής της στο πινάκιο και κλήσεως προς συζήτηση αυτής, επιδόθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου στην αναιρεσείουσα, για την αρχική δικάσιμο της 5ης Μαρτίου 2007, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε εκ του πινακίου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (14-5-2007), στην οποία, όμως, η αναιρεσείουσα, δεν εμφανίστηκε, κατά τη νόμιμη εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου της δικασίμου αυτής, ούτε υπέβαλε την κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ.

δήλωση μη παράστασης στο ακροατήριο. Ακόμη η 86/22-3-2007 βεβαίωση του Γραμματέα του Αρείου Πάγου, από την οποία προκύπτει ότι η υπό κρίση αναίρεση αναβλήθηκε αυτεπαγγέλτως (οίκοθεν) από τη δικάσιμο της 5.3.2007 για τη δικάσιμο της 14.5.2007, με κλήση να παραστεί κατά την τελευταία, επιδόθηκε νόμιμα στην αναιρεσείουσα, με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου, όπως αυτό αποδεικνύεται από την προσαγόμενη μετ' επικλήσεως ...........

έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσ/νίκης ............ Επομένως, νομίμως προχώρησε η συζήτηση, παρά την απουσία της αναιρεσείουσας (ΚΠοινΔ 576 παρ. 2). II. Κατά το άρθρο 553 παρ. 1 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των οριστικών αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή την ανταγωγή.

Εξάλλου, αν η ασκηθείσα έφεση κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως απορριφθεί λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος, προσβλητή με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως είναι μόνον η (μη υποκείμενη σε ανακοπή ερημοδικίας) απόφαση του Εφετείου, στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη. Ετσι, τα τυχόν σφάλματα της αποφάσεως του πρώτου βαθμού, αφού επικυρώνονται από το Εφετείο, μπορούν να προταθούν με την αίτηση αναιρέσεως ως σφάλματα της δευτεροβαθμίου αποφάσεως, εφόσον συνιστούν και αναιρετικούς λόγους, παραδεκτά προβαλλόμενους (Ολ.

Α.Π. 16/1990, Α.Π. 442/2007). Αν ασκηθεί εμπροθέσμως ανακοπή, η ερήμην εφετειακή απόφαση υπόκειται σε αναίρεση αφότου εκδοθεί η απόφαση του Εφετείου, που απορρίπτει την ανακοπή, η οποία επίσης υπόκειται έκτοτε σε αναίρεση (Ολ. Α.Π. 11/1998). Στην προκειμένη περίπτωση, η ένδικη από 30-8-2005 αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της υπ' αριθ. 10732/2000 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία έγινε δεκτή η από 20-11-1998 αγωγή διαζυγίου του αναιρεσίβλητου κατά της εναγομένης αναιρεσείουσας συζύγου του, για το λόγο ότι οι διάδικοι βρίσκονταν σε συνεχή διάσταση από τέσσερα και πλέον χρόνια (Α.Κ. 1439 παρ. 3).

Όπως δε ιστορείται στην αναίρεση και προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δικογραφίας (ΚΠολΔικ. 561 παρ. 2), εναντίον της ως άνω αποφάσεως η αναιρεσείουσα άσκησε την από 4-7-2000 έφεσή της και εκδόθηκε η υπ' αριθ. 3284/2000 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία η έφεση απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη, συνεπεία της ερημοδικίας της εκκαλούσας - εναντίον της τελευταίας, ως άνω, αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η αναιρεσείουσα άσκησε την από 9-11-2004 ανακοπή ερημοδικίας ενώπιον του Εφετείου Θεσσαλονίκης, το οποίο, με την υπ' αριθ. 1553/2005 απόφασή του, απέρριψε την ανακοπή ως ανυποστήρικτη, συνεπεία της ερημοδικίας της ανακόπτουσας.

Μετά και την έκδοση της τελευταίας αποφάσεως, η αναιρεσείουσα άσκησε την από 1-9-2005 ένδικη αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθ. 10732/2000 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με τους αναφερόμενους σ' αυτήν λόγους. Η αναίρεση, όμως, αυτή, απαραδέκτως πλήττει την πρωτόδικη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, αφού, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, η άσκηση κατά της πρωτόδικης αποφάσεως έφεσης και η συνεπεία αυτής έκδοση της υπ' αριθ. 3284/2000 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης, ενσωμάτωσαν την πρωτόδικη απόφαση στην ως άνω Εφετειακή, τα δε ενδεχόμενα σφάλματά της, επικυρώθηκαν από την τελευταία και συνεπώς, η Εφετειακή αυτή απόφαση είναι προσβλητή με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως.

Κατόπιν τούτου, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει ν' απορριφθεί, αυτεπαγγέλτως, ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, παρέλκει δε συνακόλουθα η εξέταση των περιεχομένων σ' αυτήν λόγων.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 30-8-2005 αίτηση της ..............., για αναίρεση της υπ' αριθ. 10732/2000 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουλίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση ακροατήριό του στις 4 Οκτωβρίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ