Supreme Court dismisses appeal where liability cap was not exceeded due to lower awarded damages.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Athens Court of Appeal's decision limiting the insurer's liability to the statutory insurance amount. The appellant argued the court erred by applying a lower cap than the legally mandated amount following a traffic accident. The court ruled the appeal inadmissible because the total awarded damages and payments already made were significantly below the applicable insurance limit, meaning the liability cap was never triggered.
Legislator headnote
AI generatedArticles 10(1) and 6(5) of Law 489/1976; Article 559(1) of the Code of Civil Procedure: The limitation of an insurer's liability to the insurance amount does not apply when the damages awarded and paid are less than the statutory limit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1864 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1864/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Οκτωβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Γραμματικόπουλο.
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Χρόνη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16 Μαϊου 1993 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7473/1995 μη οριστική, 7571/1996 οριστική, 3883/1997 διορθωτική του ίδιου Δικαστηρίου και 8463/1998 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 28 Σεπτεμβρίου 2001 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου, ανέγνωσε την από 19 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 10 παρ.1 και 6 παρ. 5του ν. 489/1976, που ορίζουν η μεν πρώτη ότι "το πρόσωπο που ζημιώθηκε έχει από την ασφαλιστική σύμβαση και μέχρι το ποσό αυτής ιδία αξίωση κατά του ασφαλιστή" και η δεύτερη ότι "το ασφαλιστικό ποσό είναι τουλάχιστον ίσο με αυτό που καθορίζει κάθε φορά με αποφάσεις του ο Υπουργός Εμπορίου, για κάθε είδος κινδύνου που υπάγεται στην υποχρεωτική ασφάλιση" σαφώς προκύπτει ότι ο έναντι του ζημιωθέντος περιορισμός της ευθύνης του ασφαλιστή, μέχρι του ύψους του ασφαλιστικού ποσού, ισχύει, εφόσον τούτο είναι σύμφωνο προς τα θεσπισμένα ελάχιστα όρια, διαφορετικά ο περιορισμός δεν ισχύει και η ευθύνη του ασφαλιστή εξικνείται μέχρι των ως άνω νομίμων ορίων.
Δυνάμει δε της υπ' αριθμ. Κ3/6423/20-12-1989 ΑΥΕ (ΦΕΚ τ. ΑΕ και ΕΠΕ αρ. 4279) το ασφαλιστικό ποσό αυξήθηκε από 1-1-1990 για σωματικές βλάβες προκαλούμενες από αυτοκίνητα οχήματα παντός τύπου σε 15.000.000 δραχμές. Σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται η προξενηθείσα στον τρίτο ζημία από την οποία ασκείται από αυτόν αγωγή αποζημίωσης να υπερβαίνει το ασφαλιστικό ποσό για το οποίο ευθύνεται ο ασφαλιστής.
Στην περίπτωση αυτή η παροχή εντολής και πληρεξουσιότητας στον ασφαλιστή καταλαμβάνει ολόκληρη την ασκηθείσα από τον τρίτο αξίωση και δεν περιορίζεται μόνο στο τμήμα του ασφαλιστικού ποσού. Αυτό δικαιολογείται από το ότι είναι άγνωστο σε ποιό ύψος θα διαμορφωθεί τελικά η ουσιαστική βασιμότητα της αξίωσης του τρίτου.
Είναι ενδεχόμενο να περιοριστεί σε ποσό μικρότερο από το ανώτατο όριο ευθύνης του ασφαλιστή. Δεν αποκλείεται βέβαια η απαίτηση του τρίτου που θα κριθεί ως ουσιαστικά βάσιμη να υπερβαίνει το ασφαλιστικό ποσό. Στην περίπτωση αυτή κατά κανόνα ο ασφαλιστής θα προβάλει ένσταση περιορισμού της ευθύνης του μέχρι το ασφαλιστικό ποσό της σύμβασης Εν προκειμένω, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, ο αναιρεσείων, ο οποίος τραυματίστηκε σε τροχαίο ατύχημα, που έλαβε χώρα στις 6-4-1990, από υπαιτιότητα και του οδηγού του ασφαλισμένου στην αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία ζημιογόνου αυτοκινήτου και είχε απαιτήσεις για νοσήλια και διαφυγόντα εισοδήματα λόγω ανικανότητας προς εργασία, συνολικού ύψους 23.427.831 δραχμών, προσάπτει στο Εφετείο την εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση, ότι παραβίασε την, κατόπιν νομοθετικής εξουσιοδότησης εκδοθείσα, υπ' αριθμ.
Κ4/6423/1-1-1990 απόφαση του Υπουργού Εμπορίου, καθόσον έκρινε ως νόμιμη την προβαλλόμενη από την αναιρεσίβλητη ένσταση περιορισμού της ευθύνης της μέχρι του ασφαλιστικού ποσού της σύμβασης ύψους 12.000.000 δραχμών αντί του ορθού των15.000.000 δραχμών, που ίσχυε κατά το χρόνο του ατυχήματος, λόγω αύξησης του ασφαλιστικού ποσού από 1-1-1990.
Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δεν συνέτρεξε περίπτωση περιορισμού της ευθύνης της ενιστάμενης αναιρεσίβλητης διότι το συνολικό ποσό των 9.601.278 δραχμών, που αναλύεται στο ποσό των 4.997.698 δραχμών που επιδικάστηκε με την πιο πάνω απόφαση και στο ποσό των 4.603.580 δραχμών, που καταβλήθηκε ήδη από την αναιρεσίβλητη για επιδικασθείσα αποζημίωση προηγούμενου χρονικού διαστήματος, υπολείπεται όχι μόνο του νόμιμου ασφαλιστικού ποσού των 15.000.000 δραχμών αλλά και αυτού των 12.000.000 δραχμών, μέχρι του οποίου έκρινε νόμιμη η προσβαλλόμενη απόφασή την ένσταση περιορισμού της ευθύνης της αναιρεσίβλητης.
ΙΙ.Ο δεύτερος λόγος αναίρεσης κατά το πρώτο μέρος του, με τον οποίο ο αναιρεσείων αποδίδει στο Εφετείο την εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση ότι παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 914 και 929 ΑΚ, με το να απορρίψει, ως πρόωρο, το αγωγικό κονδύλιο των 5.000.000 δραχμών για την πραγματοποίηση αρθροπλαστικής διορθωτικής οστεοτομίας ή ολικής αρθροπλαστικής του αριστερού ισχύου, είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι στο αναιρετήριο δεν αναφέρεται το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή των προαναφερόμενων διατάξεων, ούτε παρατίθεται ποιό ακριβώς ήταν το περιεχόμενο του σχετικού αγωγικού κονδυλίου.
ΙΙΙ. Ο ίδιος λόγος αναίρεσης κατά το δεύτερο μέρος του, με τον οποίο ο αναιρεσείων προσάπτει στο Εφετείο, ότι αν ήθελε εκτιμηθεί ότι το προαναφερόμενο αγωγικό κονδύλιο απορρίφθηκε όχι ως πρόωρο αλλά ως αόριστο, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔικ, διότι κήρυξε παρά το νόμο ακυρότητα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος γιατί στηρίζεται επί ανακριβούς προϋπόθεσης αφού κατά τα προαναφερόμενα το ως άνω αγωγικό κονδύλιο απορρίφθηκε ως πρόωρο και όχι ως αόριστο. Κατ'ακολουθίαν πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρο 176, 183 ΚΠολΔ), η οποία κατέθεσε και προτάσεις.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 28-9-2001 αιτηση του .. για αναίρεση της υπ'αριθ. 8463/1998 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια εκατό εβδομήντα (1170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Νοεμβρίου 2006.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο την 1 Δεκεμβρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ