1863/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1863 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1863/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Απριλίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: Ε. Γ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Παναγιώτης Αρμαμέντο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. Β. του Ε., κατοίκου ..., και 2. Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΙΝΤΕRAMERICAN" εταιρία ασφαλίσεων ζημιάς, η οποία εδρεύει στη Καλλιθέα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, από τους οποίους ο πρώτος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο και η δεύτερη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Παπακωνσταντίνου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-4-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 410/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 6953/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 7-12-2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης, ανέγνωσε την από 15-11-2013 έκθεσή τη\ου, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως κατά την διάταξη της με την οποία απέρριψε την πλαγιαστική αγωγή του αναιρεσείοντος κατά της δεύτερης αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας, κατά παραδοχήν του μοναδικού λόγου αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την υπ'αριθ. 7049Δ'/27-11-2013 έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας Βόλου Σ. Χ. - Λ., την οποία επικαλείται και προσκομίζει ο επισπεύδων την συζήτηση αναιρεσείων, αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως, περιέχον πράξη ορισμού δικασίμου για την 25-11-2013, βεβαίωση της Γραμματέως του Αρείου Πάγου για αναβολή της συζητήσεως για την παρούσα δικάσιμο και κλήση για να παραστεί κατά την συζήτηση της υποθέσεως, επεδόθη νομοτύπως και εμπροθέσμως στον πρώτο αναιρεσίβλητο. Ο τελευταίος όμως δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από την σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με νόμιμο τρόπο και συνεπώς πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση, παρά την απουσία του, ωσάν να ήτο παρών.

Από τα άρθρα 558 και 566 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει, ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων οι οποίοι ήσαν διάδικοι στην δίκη, στην οποία εξεδόθη η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, και οι αντίδικοι του αναιρεσείοντος, όχι όμως εναντίον όλων αυτών, αλλά μόνον εναντίον εκείνων από αυτούς τους οποίους αφορούν οι προβαλλόμενες αναιρετικές πλημμέλειες. Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη κατά το μέρος της κατά το οποίο στρέφεται κατ' εκείνων των αντιδίκων του αναιρεσείοντος, τους οποίους δεν αφορά η αποδιδομένη με αυτήν πλημμέλεια και ως προς τους οποίους συνεπώς, δεν είναι δυνατόν να αναιρεθεί η απόφαση και αν ακόμη ευδοκιμήσει ο λόγος αυτός (πρβλ. Α.Π. 731/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων ιστορεί στην αγωγή του, ότι στην περιφερειακή οδό Σκιάθου - Κουκουναριών εκμεταλλεύεται, σε μισθωμένο κατάστημα, επιχείρηση ηλεκτρολογείου αυτοκινήτων και στο παραπλεύρως του κείμενο κατάστημα ο πρώτος εναγόμενος και ήδη πρώτος αναιρεσίβλητος διατηρεί επιχείρηση πωλήσεως χρωμάτων και σιδηρικών.

Κατά τον αναφερόμενο στην αγωγή χρόνο στο κατάστημα του πρώτου εναγομένου εξερράγη εξ υπαιτιότητός του πυρκαϊά, η οποία επεξετάθη στο κατάστημα του ενάγοντος και προκάλεσε σε αυτό και στον εξοπλισμό του ζημίες. Ζητεί δε για τον λόγο αυτόν ο ενάγων, να υποχρεωθεί ο πρώτος εναγόμενος να καταβάλει σε εκείνον α') για τις θετικές ζημίες τις οποίες υπέστη, αποζημίωση 9.401,07 ευρώ, β') για διαφυγόντα κέρδη, επειδή δεν ελειτούργησε για ορισμένον χρόνο η επιχείρησή του, 8.860,14 ευρώ και γ') για χρηματική ικανοποίησή του, λόγω της ηθικής βλάβης την οποία υπέστη, 10.000 ευρώ.

Επιπλέον, ο ενάγων εκθέτει στην αγωγή του, ότι ο πρώτος εναγόμενος είχε συνάψει σύμβαση ασφαλίσεως με την πλαγιαστικών εναγομένη και ήδη δευτέρα αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία, δυνάμει της οποίας η τελευταία εκάλυπτε την αστική ευθύνη πυρός του πρώτου εναγομένου έναντι των τρίτων. Παρά τις επανειλημμένες όμως οχλήσεις του ενάγοντος, ο πρώτος εναγόμενος δεν κατέβαλε σε εκείνον οιοδήποτε ποσόν για αποζημίωσή του και επιπλέον αδρανεί και δεν ασκεί τα απορρέοντα από την σύμβαση ασφαλίσεως δικαιώματά του κατά της ασφαλιστικής εταιρίας.

Για τον λόγο αυτόν ο ενάγων, επικαλούμενος το έννομο συμφέρον του, ενάγει με το ίδιο δικόγραφο πλαγιαστικώς την δευτέρα εναγομένη ασφαλιστική εταιρία και ζητεί να υποχρεωθεί αυτή, να καταβάλει στον πρώτο εναγόμενο το ποσόν το οποίο αυτός θα υποχρεωθεί να καταβάλει στον ενάγοντα.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο: α') απέρριψε την κατά της δευτέρας εναγομένης - αναιρεσίβλητης πλαγιαστική αγωγή ως απαράδεκτη, με την αιτιολογία ότι ασκήθηκε προώρως και β') απέρριψε κατ' ουσίαν την αγωγή ως προς τον πρώτο εναγόμενο. Κατόπιν εφέσεως του ενάγοντος, εξεδόθη η προσβαλλομένη απόφαση, με την οποία το Εφετείο α') απέρριψε την έφεση όσον αφορά την αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία, δεχθέν και αυτό ότι η πλαγιαστική αγωγή είναι απαράδεκτη ως ασκηθείσα προώρως και β') δέχθηκε κατ' ουσίαν την έφεση όσον αφορά τον πρώτο εναγόμενο - αναιρεσίβλητο, εξαφάνισε ως προς αυτόν την πρωτόδικη απόφαση, εκράτησε και εδίκασε την αγωγή και την δέχθηκε μερικώς ως κατ' ουσίαν βάσιμη. 'Ηδη ο ενάγων - αναιρεσείων, με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως προβάλλει, ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ., επειδή έκρινε, ότι η πλαγιαστική αγωγή είναι απαράδεκτη.

Ο λόγος αυτό αναιρέσεως δηλαδή πλήττει το μέρος εκείνο της προσβαλλομένης αποφάσεως, το οποίο αφορά μόνον την δεύτερη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία και δεν αναφέρεται καθόλου στο πρόσωπο του πρώτου αναιρεσίβλητου, ως προς τον οποίο έγινε μερικώς δεκτή η αγωγή, ενώ επι πλέον, μεταξύ των αναιρεσιβλήτων υφίσταται απλή ομοδικία.

Επομένως, η αίτηση αυτή, η οποία κατά τα λοιπά ασκήθηκε νομοτύπως, πρέπει, κατά το μέρος της με το οποίο στρέφεται κατά του πρώτου αναιρεσιβλήτου, να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ.: "Αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά τον νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο". Εξ' άλλου, κατά το άρθρο 72 Κ.Πολ.Δ.: "Οι δανειστές έχουν δικαίωμα να ζητήσουν δικαστική προστασία ασκώντας τα δικαιώματα του οφειλέτη τους, εφόσον εκείνος δεν τα ασκεί, εκτός αν συνδέονται στενά με το πρόσωπό του". Ούτε από το άρθρο αυτό, ούτε από άλλη διάταξη του ΚΠολΔ αποκλείεται η δυνατότητα σωρεύσεως στο ίδιο δικόγραφο τόσο της ευθείας αξιώσεως του ζημιωθέντος τρίτου κατά του υποχρέου σε αποζημίωση, όσο και της πλαγιαστικής αγωγής κατά του ασφαλιστού. Στην τελευταία αυτή περίπτωση δεν έχει ιδιαίτερη σημασία το χρονικό σημείο επιδόσεως της αγωγής στον υπόχρεο ασφαλισμένο. Αρκεί η επίδοση του δικογράφου της αγωγής στον ασφαλισμένο να έχει γίνει κατά τον χρόνο εκδικάσεως των αγωγών στο δικαστήριο, και κατά τον ίδιο κρίσιμο χρόνο της πρώτης συζητήσεως στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο να υφίσταται η αδράνεια του ασφαλισμένου (Α.Π. 239/2008, Α.Π. 1776/2008, Α.Π. 69/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, εν όψει του αναφερθέντος ήδη περιεχομένου της αγωγής, εφόσον το δικόγραφο, στο οποίο σωρεύονται η κυρία αγωγή κατά του υπαιτίου της αδικοπραξίας και η πλαγιαστική αγωγή κατά της ασφαλιστικής εταιρίας, επεδόθη σε αμφοτέρους τους εναγομένους νομίμως πριν από τον χρόνο της εκδικάσεως στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και αφού, κατά τα υποστηριζόμενα από τον ενάγοντα, ο πρώτος εναγόμενος δεν άσκησε ποτέ τα δικαιώματά του από την ασφαλιστική σύμβαση κατά της πλαγιαστικώς εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας, συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 72 Κ.Πολ.Δ. και η πλαγιαστική αγωγή ήτο παραδεκτή. Επομένως, το Εφετείο, το οποίο απέρριψε τον σχετικό λόγο εφέσεως και επεκύρωσε κατά τούτο την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία είχε απορριφθεί ως απαράδεκτη η ένδικη πλαγιαστική αγωγή, παρά τον νόμο εκήρυξε απαράδεκτο και υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ. Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος.

Ακολούθως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση όσον αφορά την δευτέρα αναιρεσίβλητη και την κατ' αυτής ασκηθείσα πλαγιαστική αγωγή και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Αθηνών, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων οι οποίοι εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση, να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 § 4 Κ.Πολ.Δ. η επιστροφή του παραβόλου στον καταθέσαντα και να καταδικασθεί η δευτέρα αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7-12-2012 αίτηση για αναίρεση της υπ'αριθ. 6953/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, καθ'ο μέρος στρέφεται κατά του πρώτου αναιρεσιβλήτου Ε. Β..

Αναιρεί την ίδια απόφαση όσον αφορά την δευτέρα αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "INTERAMERICAN" και κατά τα οριζόμενα στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεσης προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στον καταθέσαντα.

Καταδικάζει την δευτέρα αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Σεπτεμβρίου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ