Supreme Court dismisses appeal on defamation damages, upholding lower court's discretion on amount.

Απόφαση 1860 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1860 /2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Απριλίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1.Εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... ΕΠΕ" που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 2. Χ2. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ευστάθιο Γκότση.

Της αναιρεσείουσας: Ψ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Κουλοχέρη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-11-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3853/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 8538/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2-8-2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 31-3-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης εκ του αρ. 20 του άρθρου 559 ΚπολΔ αποδίδεται στο εφετείο η αιτίαση ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο του επίμαχου κειμένου που δημοσιεύθηκε στο φύλλο 7209/17.7.02 της εφημερίδας "...", με το να δεχθεί ότι το δημοσίευμα αναφέρει πως η ενάγουσα "συμμετείχε στην δολοφονία του Διοικητή της Εθνικής Τράπεζας Θ δίνοντας πληροφορίες γι' αυτή στην οργάνωση της 17 Νοέμβρη", ενώ αυτό στο σχετικό σημείο αναφέρει "κρίσιμο ερώτημα που τέθηκε από τους χειριστές της υπόθεσης είναι πως ένα πρόσωπο, το οποίο βρέθηκε στον στενό κύκλο του Θ συνήργησε στη δολοφονία του". Ο λόγος αυτός στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, καθόσον, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, το Εφετείο δέχθηκε ως αναφερόμενη στο δημοσίευμα την ανωτέρω δεύτερη περικοπή (4ο φύλλο τελευταίες σειρές )και όχι την πρώτη, όπως εσφαλμένως υπολαμβάνουν οι αναιρεσείοντες. ΕΠΕΙΔΗ, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ ανεπαρκής αιτιολογία που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νομίμου βάσεως υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της απόφασης δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με τα νόμο είναι αναγκαία για την θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Εν προκειμένω, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε τα ακόλουθα: Η ενάγουσα Ψ είναι σήμερα ήδη 57 ετών. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το έτος 1970 και ακολούθως έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Fordham στη Νέα Υόρκη, κατά τα έτη 1971-1972. Μέχρι το 1986 εργάστηκε σαν δικηγόρος και από το έτος 1986 εργάζεται στην Κεντρική Διοίκηση της ΔΕΗ ως στέλεχος της Διεύθυνσης Οργάνωσης.

Από την άλλη πλευρά, η πρώτη εναγόμενη εταιρία με την επωνυμία "... ΕΠΕ" είναι ιδιοκτήτρια της εφημερίδας με τον διακριτικό τίτλο "...", που κυκλοφορεί σε όλη την Ελλάδα και στην οποία ο δεύτερος εναγόμενος, Χ2, είναι εκδότης και διευθυντής σύνταξης. Στην ανωτέρω εφημερίδα, στο φύλλο 7209/17-07-2002, στο πρωτοσέλιδο, εξαγγέλλεται άρθρο της εφημερίδας που δημοσιεύεται στις σελίδες 16 και 17 του ιδίου φύλλου με τίτλο "Σε κλοιό η όμορφη Ψ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΞΑΝΘΙΑ ΤΗΣ 17Ν, Τι συνδέει την κοσμική κυρία με τον ηγετικό πυρήνα και ένα από τα θύματα της οργάνωσης "φάντασμα".

Ισχυρές διασυνδέσεις με παράγοντες της πολιτικής και οικονομικής ζωής του τόπου έχει η φερόμενη ως σύνδεσμος της ιστορικής ηγεσίας της οργάνωσης της 17 Νοέμβρη. Η ... αποκαλύπτει σήμερα ότι η εν λόγω κυρία που είναι σήμερα 48 χρόνων βρίσκονταν στον στενό κύκλο του τραπεζίτη Ζ που δολοφονήθηκε το 1994 από τη 17 Νοέμβρη".

Στο άρθρο αυτό που δημοσιεύεται με τους ίδιους τίτλους στις σελίδες 16 και 17 του φύλλου της εφημερίδας, αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: "Η ... αποκαλύπτει σήμερα ότι η εν λόγω κυρία που είναι σήμερα 48 χρόνων βρίσκονταν στον στενό κύκλο του τραπεζίτη Ζ που δολοφονήθηκε το 1994 από τη 17 Νοέμβρη. Η μυστηριώδης γυναίκα που γνώρισε ένα από τα ιδρυτικά στελέχη της οργάνωσης στη διάρκεια των σπουδών της στο ..., με την επιστροφή της στην Ελλάδα κατάφερε να γίνει περιζήτητη στους κοσμικούς κύκλους της ....

Όμορφη και διανοούμενη με ισχυρές διασυνδέσεις έγινε το πολύτιμο εργαλείο της οργάνωσης φάντασμα, αφού κανείς δεν επρόκειτο να την υποπτευθεί. Όλα άλλαξαν μετά τη δολοφονία του Ζ και όταν οι διωκτικές αρχές ανακάλυψαν την ιδιαίτερη σχέση που είχε στη διάρκεια της παραμονής της στο ... με τον υπ' αριθμόν 1 ύποπτο και μάλιστα τον φερόμενο ως καθοδηγητή της 17 Νοέμβρη.

Βεβαίως τα στοιχεία που είχαν στη διάθεσή τους οι διωκτικές αρχές δεν επέτρεπαν και δεν επιτρέπουν ακόμα τη σύλληψή της. Εξάλλου οι διασυνδέσεις της με το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο είναι τέτοιες ώστε να εξασφαλίζουν ασυλία ακόμα και από κλήσεις για κατάθεση στην Ασφάλεια. Η αντίστροφη μέτρηση για την εν λόγω κυρία άρχισε λίγο πριν το Πάσχα όταν το κλιμάκιο των Βρετανών πρακτόρων ξεσκόνιζε στην κυριολεξία όλα τα πρόσωπα που είχαν άμεση σχέση με τον φερόμενο ως αρχηγό της 17 Νοέμβρη.

Όλα έδειχναν ότι η Ψ, η πανέμορφη Ψ ήταν υποχείριο του ιστορικού ηγέτη της οργάνωσης φάντασμα. Στη συνέχεια στήθηκε μια ολόκληρη επιχείρηση προκειμένου να εντοπιστεί το σύνολο των κινήσεων που έκανε στο παρελθόν ανάμεσα σε Αθήνα, Παρίσι και Ρώμη, ενώ όλες οι επικοινωνίες της καταγράφονταν από κλιμάκιο της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας.

Κρίσιμο ερώτημα που τέθηκε από τους χειριστές της υπόθεσης είναι πώς ένα πρόσωπο, το οποίο βρέθηκε στον στενό κύκλο του Ζ συνήργησε στην δολοφονία του. Γνώριζε η εν λόγω κυρία τα σχέδια της 17 Νοέμβρη ή οι εγκέφαλοι της οργάνωσης χρησιμοποίησαν απλά τις πολύτιμες πληροφορίες της για τις κινήσεις του τραπεζίτη;

Στην περίπτωση που η δολοφονία είχε γίνει εν αγνοία της τότε θα έπρεπε να είχε διαρρήξει τις σχέσεις της με τον φερόμενο αρχηγό της οργάνωσης. Κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβη με αποτέλεσμα οι διωκτικές αρχές να θεωρούν πλέον βέβαιο ότι η εσωτερική πληροφόρηση που είχε η 17Ν για τις κινήσεις Ζ να προέρχονταν από την κοσμική κυρία.

Οι επόμενες ημέρες θα είναι κρίσιμες για την τύχη της όμορφης Ψ, η οποία παραμένει ακόμη στο απυρόβλητο για λόγους σκοπιμότητας. Οι διωκτικές αρχές αξιοποιούν κάθε στοιχείο και τις επαφές της και στη συνέχεια περιμένουν να αποσπάσουν πολύτιμες πληροφορίες για να δέσουν τις κατηγορίες για την ιστορική ηγεσία της οργάνωσης".

Το άρθρο αυτό, το οποίο δεν έχει υπογραφή του συντάκτη του, δημοσιεύτηκε μαζί με άλλες ειδήσεις σχετικές με την εξάρθρωση της τρομοκρατικής οργάνωσης "17 Νοέμβρη". Ακόμη, δέχθηκε το Εφετείο ότι με το δημοσίευμα παρέχονται πληροφορίες επαρκείς ώστε να ταυτιστεί η ενάγουσα με το πρόσωπο που περιγράφεται στο δημοσίευμα ως "η ξανθιά της 17 Νοέμβρη".

Παρά το ότι δεν αναφέρεται πλήρες το ονοματεπώνυμό της, αλλά μόνο το μικρό της όνομα και τμήμα του επωνύμου (Ψ), τα στοιχεία που περιέχονται στο δημοσίευμα, τόσο τα βιολογικά (ξανθιά, 48 χρόνων) και βιογραφικά (στενή γνώριμη του Θ, κοσμική, πολυταξιδεμένη στο εξωτερικό), είναι επαρκή ώστε να μπορέσουν τα άτομα του οικογενειακού, επαγγελματικού και κοινωνικού της περιβάλλοντος, συνδυάζοντας αυτά μεταξύ τους και με το όνομά της, να την προσδιορίσουν με βάση το δημοσίευμα, πράγμα που όντως έγινε.

Από όλα τα αναφερόμενα στο επίμαχο δημοσίευμα, αληθινά είναι το ότι είναι ξανθιά, κοινωνική, ότι διατηρεί επαφές με τους κοσμικούς κύκλους της ..., ότι είχε ιδιαίτερα φιλική σχέση με τον Θ. τον τέως Διοικητή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας, που δολοφονήθηκε το έτος 1994 από μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης "17Ν", με τον οποίο ήταν συμφοιτητές στη Νομική Σχολή Αθηνών και στο δικηγορικό γραφείο του πατέρα του είχε εργαστεί ως δικηγόρος στην αρχή της καριέρας της και ότι κατά τον χρόνο που κυκλοφόρησαν τα φύλλα της εφημερίδας ήταν ηλικίας 53 ετών, δηλαδή όχι μακριά από την ηλικία που αναφέρει το δημοσίευμα.

Όμως, τα υπόλοιπα περιστατικά που αναφέρονται για την ενάγουσα είναι ψευδή. Ειδικότερα, είναι ψευδές ότι η ενάγουσα ήταν μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης "17 Νοέμβρη", και μάλιστα "σύνδεσμος της ιστορικής ηγεσίας της Οργάνωσης", "πολύτιμο εργαλείο της οργάνωσης φάντασμα", ότι είχε "ιδιαίτερη σχέση" με τον υπ' αριθμόν 1" ύποπτο και μάλιστα με τον φερόμενο ως καθοδηγητή, της "17Ν", ότι ήταν υποχείριο του ιστορικού ηγέτη της οργάνωσης, ότι συμμετείχε στη δολοφονία του Διοικητή της Εθνικής Τράπεζας Θ δίνοντας πληροφορίες γι' αυτόν στην οργάνωση της "17Ν", ότι οι επικοινωνίες της καταγράφονταν από κλιμάκιο της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, και ότι τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι διωκτικές αρχές απλά δεν επιτρέπουν ακόμη τη σύλληψή της.

Τα ως άνω περιστατικά και οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στο παραπάνω δημοσίευμα είναι απολύτως ικανά να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη της ενάγουσας, σκοπός μάλιστα που επιτεύχθηκε από τους εναγομένους και είναι εξ ολοκλήρου ψευδή, καθόσον δεν αποδείχθηκε ότι υπήρχε καν οποιαδήποτε τέτοια πληροφόρηση αναφορικά με την ενάγουσα από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία της Αστυνομίας, που ήταν αρμόδια για τις έρευνες που γίνονταν κατά το χρόνο εκείνο για την εξάρθρωση της τρομοκρατικής οργάνωσης της "17Ν" ή από άλλη επίσημη πηγή, όπως οι Δικαστικές Αρχές.

Είναι χαρακτηριστικό, μάλιστα, ότι ουδέποτε αποδόθηκε, ούτε τότε, ούτε ποτέ, οποιαδήποτε κατηγορία στην ενάγουσα για τις αξιόποινες πράξεις που αναφέρονται στα επίμαχα δημοσιεύματα, δηλαδή για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, ή συμμετοχή στη δολοφονία του Θ. Επίσης, δέχθηκε το Εφετείο ότι ο δεύτερος εναγόμενος Χ2, ο οποίος ήταν εκδότης και διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας, σε κάθε περίπτωση τελούσε εν γνώσει του ψεύδους των ιστορούμενων σε αυτό γεγονότων.

Το Δικαστήριο καταλήγει στο παραπάνω συμπέρασμα, βασιζόμενο στο γεγονός ότι ο ίδιος παρακολουθούσε από την αρχή την πορεία της συγκεκριμένης υπόθεσης της εξάρθρωσης της παραπάνω τρομοκρατικής οργάνωσης, η οποία μονοπωλούσε τότε το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης με καθημερινές δημοσιεύσεις στον τύπο, έντυπο και ηλεκτρονικό, και δεν υπάρχει περίπτωση να μη γνώριζε ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν από τις αστυνομικές αρχές, ή από την προϊστάμενη αρχή του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως τέτοιες πληροφορίες για τη συμμετοχή της ενάγουσας στη δράση της "17Ν" και ωστόσο έδωσε εντολή για τη δημοσίευσή τους.

Το Δικαστήριο εκτιμά σαν χαρακτηριστικό δείγμα περί της γνώσης των εναγομένων για τη μη ύπαρξη στοιχείων σε βάρος της ενάγουσας, δείγμα που εξασθενίζει καίρια την άμυνα των εναγομένων τόσο στο πεδίο της γνώσης της αναλήθειας του δημοσιεύματος, όσο και σαν αιχμικό στοιχείο στο πεδίο της πρόθεσης προσβολής της τιμής της ενάγουσας, την φράση του δημοσιεύματος "εξάλλου οι διασυνδέσεις της με το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο είναι τέτοιες ώστε να εξασφαλίζουν ασυλία ακόμη και από κλήσεις στην Ασφάλεια", φράση που δείχνει να "επιστρατεύθηκε" για να εξασφαλιστεί "άλλοθι" όταν μοιραία, αργά ή γρήγορο, θα αποκαλυπτόταν ότι το δημοσίευμα ήταν απλό δημοσιογραφικό "σενάριο", χωρίς μάλιστα καν να υπολογιστεί, ούτε η εξαιρετική μεγιστοποίηση και "επιμήκυνση" της προσβολής της τιμής της ενάγουσας σε βάθος χρόνου (αφού, με βάση αυτή την "εκτίμηση", η προφανώς δεδομένη από τον αρθρογράφο, μη εμπλοκή της, τελικά, στην υπόθεση καταγγέλλεται a priori σαν μη οφειλόμενη στην αθωότητά της αλλά στις διασυνδέσεις της), ούτε και η, χωρίς κανένα στοιχείο, εμπλοκή σε μερική, έστω, συγκάλυψη της υπόθεσης, της πολιτικοοικονομικής ηγεσίας της Χώρας.

Είναι δε γεγονός ότι το παραπάνω ένδικο δημοσίευμα υπήρξε έναυσμα για μια σειρά άλλα άρθρα στις εφημερίδες "..." στις 21 και 22-07-2002, και "..." στις 21-07-2002, με ανάλογο περιεχόμενο, ενώ έγιναν και παρόμοιες αναφορές σε τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων στον σταθμό "..." όπου "φωτογραφιζόταν" η ενάγουσα ως το πρόσωπο που είχε ανάμειξη στη δράση της "17Ν".

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο δεύτερος εναγόμενος υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο του δημοσιεύματος, αφού ως προσκεκλημένος του δημοσιογράφου ... στις 17-07-2002. δηλ. την ίδια ημέρα με το δημοσίευμα, στο βραδινό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού "...", ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων: "Εμείς αποκαλύψαμε σχεδόν ολόκληρο το όνομα της Ψ.

Είχε συνεργαστεί στο παρελθόν με τον τραπεζίτη τον Ζ, όχι στην Εθνική Τράπεζα, αλλά σε μια άλλη προηγούμενη δουλειά, ζει στο κέντρο της ..., είχε πολύ καλή σχέση με τον ηγετικό πυρήνα της 17Ν...". Περαιτέρω, το προσβλητικό έως και επιθετικό ύφος του δημοσιεύματος (χαρακτηριστική επιθετική διατύπωση "η αντίστροφη μέτρηση για την εν λόγω κυρία..."), πέραν του γεγονότος ότι εντελώς αβάσιμα της αποδίδονται αξιόποινες κακουργηματικές πράξεις, που αφορούν τη δήθεν συμμετοχή της στη δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης και τη δολοφονία ενός, φιλικού της μάλιστα, προσώπου, του Θ,.

σε συνδυασμό με τα προαναλυθέντα, δεν αφήνει αμφιβολία για την πρόθεση του δεύτερου εναγόμενου να βλάψει την τιμή και την υπόληψη της ενάγουσας, με επίσης αιχμικό στοιχείο την περικοπή του δημοσιεύματος που αναφέρει ότι "Στην περίπτωση που η δολοφονία είχε γίνει εν αγνοία της τότε θα έπρεπε να είχε διαρρήξει τις σχέσεις της με τον φερόμενο αρχηγό της οργάνωσης.

Κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβη με αποτέλεσμα οι διωκτικές αρχές να θεωρούν πλέον βέβαιο ότι η εσωτερική πληροφόρηση που είχε η "17Ν" για τις κινήσεις Ζ να προέρχονταν από την κοσμική κυρία", όπου η ενάγουσα σκιαγραφείται σαν άτομο χωρίς ίχνος ηθικής συνείδησης και στοιχειώδους ανθρώπινου συναισθήματος, αφοσιωμένη μέχρις απανθρωπιάς στους σκοπούς και στους στόχους της οργάνωσης.

Επομένως, ότι σε βάρος της ενάγουσας τελέστηκε το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης με το επίμαχο δημοσίευμα, καθώς τα περιστατικά που αναφέρθηκαν σ' αυτά ήταν ψευδή και ο δεύτερος εναγόμενος τελούσε εν γνώσει της αναληθείας τους.

Ακολούθως το Εφετείο, δεχθέν ότι το ως άνω δημοσίευμα προσέβαλε την τιμή, την υπόληψη και την εν γένει προσωπικότητα της ενάγουσας ως κοινωνικού ανθρώπου και ότι η προσβολή αυτή καλύπτεται υποκειμενικά από την υπαίτια συμπεριφορά του δεύτερου εναγομένου ως εκδότη και διευθυντή σύνταξης της παραπάνω εφημερίδας, θέση από την οποία αποφασίζει σχετικά με το τι και το πως θα δημοσιευθεί στην εφημερίδα, έκρινε ότι οι εγαγόμενοι, εκ των οποίων η πρώτη ως ιδιοκτήτρια της εφημερίδας ευθύνεται αντικειμενικά, έχουν υποχρέωση να αποζημιώσουν την ενάγουσα για την ηθική βλάβη που υπέστη και προς αποκατάσταση της οποίας πρέπει να αναγνωρισθεί ότι της οφείλεται ανάλογη χρηματική ικανοποίηση, η οποία, ενόψει της έκτασης της προσβολής, της κοινωνικής κατάστασης των μερών, της οικονομικής κατάστασής τους, που είναι μέτρια, καθώς η εφημερίδα είναι μέτριας κυκλοφορίας και όλων γενικά των συνθηκών και ενόψει της αρχής της αναλογικότητας αλλά και της ανάγκης να μη μεταβληθεί η χρηματική ικανοποίηση σε μέσο πλουτισμού του προσβληθέντος ούτε σε μορφή χρηματικής ποινής - κύρωσης σε βάρος του προσβολέα, ανέρχεται στο εύλογο ποσό των 120.000€.

Με τις διαπιστώσεις του αυτές το Εφετείο κατέληξε σε σαφές αποδεικτικό πόρισμα και δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού διέλαβε σ' αυτή, σαφείς, πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των ουσιαστικών διατάξεων που εφαρμόσθηκαν και επομένως ο περί του αντιθέτου 2ος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως από τον αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος.

Με τον τρίτο λόγο του αναιρετηρίου προσάπτεται στο Εφετείο, ότι, με την επιδίκαση στην αναιρεσίβλητη του υπερβολικού ποσού των 120.000 ευρώ ως εύλογης χρηματικής ικανοποιήσεώς της για την ηθική βλάβη που υπέστη από την εκτεθείσα αδικοπρακτική συμπεριφορά των αναιρεσειόντων, παρεβίασε τη συνταγματικώς κατοχυρωμένη αρχή της αναλογικότητας.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι ο προσδιορισμός της εύλογης χρηματικής ικανοποιήσεως, στο πλαίσιο της ρυθμίσεως του άρθρου 932 ΑΚ, ανήκει στη διακριτική ευχέρεια του ουσιαστικού δικαστηρίου και, ως εκ τούτου, σχετική κρίση του δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο, ούτε για τυχόν παραβίαση της δικαιικής αρχής της αναλογικότητας, παρά μόνο για υπέρβαση των ακραίων ορίων της εν λόγω διακριτικής ευχέρειας και για μη λήψη υπόψη των κριτηρίων προσδιορισμού της χρηματικής ικανοποιήσεως, πλημμέλειες για τις οποίες όμως δεν αποδίδονται αιτιάσεις με τον ερευνώμενο λόγο.

Επομένως πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-8-2007 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 8538/06 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Μαϊου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 20 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ