185/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 185 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 185/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Νοεμβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Αυτόνομου Οικοδομικού Οργανισμού Αξιωματικών Στρατού, Ξηράς, Θάλασσας και Αέρος (Α.Ο.Ο.Α), που εδρεύει στου ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Χρήστου.

Του αναιρεσίβλητου: Ι. Π. του Γ. (δικηγόρου), κατοίκου…, που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Σπυριδάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 18-1-2002 και 8-2-2002 αγωγές του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3392/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 2721/2004 μη οριστική 5578/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1-8-2005 αίτησή του και με τους από 14-9-2005 και 5-10-2005 προσθέτους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Αντωνιάδης ανέγνωσε την από 2-11-2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η ένδικη αίτηση και οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως της 5578/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή των, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ.14 του ΚΠολΔ υπάρχει λόγος αναιρέσεως, αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται σε απαράδεκτο από το δικονομικό δίκαιο, δηλαδή σε απαράδεκτο που ανάγεται στη διαδικασία και είναι συνέπεια εφαρμογής δικονομικών διατάξεων (ΟλΑΠ 12/2000, 1/1999), όπως είναι οι διατάξεις του ΚΠολΔ με τις οποίες προβλέπονται η διαδικασία ενώπιον των πρωτοβαθμίων και δευτεροβαθμίων δικαστηρίων.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, εφαρμόζοντας ορθώς τις διατάξεις των άρθρων 218,226 &&3,4,246 και 247 ΚΠολΔ, και ορθώς μη εφαρμόζοντας τις διατάξεις του άρθρου 159 ΚΠολΔ περί δικονομικών ακυροτήτων, δέχθηκε την έφεση του εναγομένου και ήδη αναιρεσιβλήτου και εξαφάνισε την εκκληθείσα πρωτόδικη απόφαση, διότι έλαβε το Πρωτοδικείο υπόψη τις κοινές προτάσεις για τις δύο αγωγές, που είχε υποβάλει ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων Οργανισμός, πριν ακόμη διατάξει την ένωση και συνεκδίκαση των δικών που είχαν ανοιγεί με αυτές, ενώ δεν έπρεπε να λάβει αυτές υπόψη για καμία από τις αγωγές και εφόσον, σύμφωνα με το άρθρο 270 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το ν.2915/2001, δεν υπάρχει τεκμήριο ερημοδικίας και οι διάδικοι, αν απολείπονται ή δεν παρίστανται νόμιμα, δικάζονται σαν να ήταν παρόντες, έπρεπε να μην λάβει υπόψει τους ισχυρισμούς του ενάγοντος και τα αποδεικτικά μέσα που επεκαλείτο αυτός ο διάδικος με τις εν λόγω κοινές προτάσεις.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια της παρά το νόμο μη κηρύξεως ακυρότητας και συνεπώς ο μοναδικός λόγος του κυρίως δικογράφου και οι 1ος και 2ος από Σεπτεμβρίου 2005 πρόσθετοι λόγοι, καθώς και ο 1ος από 5 Οκτωβρίου 2005 πρόσθετος λόγος, με τους οποίους προβάλλεται η πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων των άρθρων 159, 218 και 246 ΚΠολΔ, κήρυξε ακυρότητα και εξαφάνισε την εκκληθείσα 3392/2003 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Συνακόλουθα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και η επικαλούμενη με τον 3ο από 14 Σεπτεμβρίου 2005 πρόσθετο λόγο πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και συγκεκριμένα ότι με την παραδοχή της εφέσεως το Εφετείο, παρά το νόμο επιδίκασε μειωμένη δικαστική δαπάνη σε βάρος του εκκαλούντος και ήδη αναιρεσιβλήτου.

Τέλος πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και η προβαλλόμενη με τον 1ο πρόσθετο λόγο από 5 Οκτωβρίου 2005 πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι με τον λόγο αυτό αναιρέσεως ελέγχονται μόνο οι παραβιάσεις των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου και όχι των πιο πάνω διατάξεων που είναι του δικονομικού δικαίου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την αίτηση και τους πρόσθετους λόγους αναιρέσεως της 5578/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε τριακόσια τριάντα (330) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 10 Ιανουαρίου 2006 και δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ