Legislator Case Law & Legislation
1859/2006 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against President's refusal of legal aid due to lack of statutory appeal right.

Case Number 1859/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's special request to revoke the President's refusal of legal aid and to appoint counsel. The applicant argued that as a Greek citizen, he had a right to legal aid and should appeal the rejection, but the court found no statutory basis for such an appeal. The court ruled that the legislature intentionally excluded this right to prevent circumvention of income thresholds, making the request inadmissible as it lacks a legal remedy.

Legislator headnote

AI generated

Art. 8 of Law 3226/2004; The legislature intentionally excluded the right to appeal a President's refusal of legal aid, rendering such requests inadmissible as they lack a statutory legal remedy.

Keywords

AI generated
legal aid refusal income threshold statutory appeal right inadmissible request legal remedy absence

Cited Legislation

AI generated
Art. 8 of Law 3226/2004

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1859 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1859/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη-Εισηγητή, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 15 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την από 19 Οκτωβρίου 2006 ειδική αίτηση (αριθ. γενικού πρωτ. Αρείου Πάγου 1217/20-10-2006) κατά της 49/2006 Πράξης του Προέδρου του Αρείου Πάγου και των υπ΄αριθ. 1112/2006 1639/2006 αποφάσεων του Δ΄ Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου.

Του αιτούντος: .... ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο αυτοπροσώπως.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, ο αιτών εμφανίσθηκε και αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο δήλωσε τα εξής: " Ζητώ με την αίτηση μου αυτή, να ανακληθεί η 49/2006 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου και να μου παρασχεθεί νομική βοήθεια με το ευεργέτημα της πενίας. Να μου ορισθεί αυτεπαγγέλτως συνήγορος για να υπογράψει την 2η αίτηση αναστολής που θέλω να ασκήσω κατά της 1960/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Έχω όλα τα δικαιώματα ως Έλλην πολίτης σύμφωνα με αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Σε υποθέσεις μου ενώπιον του Πρωτοδικείου, Συμβουλίου της Επικρατείας και αλλού έχω δικαιωθεί κάνοντας χρήση του βοηθήματος της πενίας. Παρακαλώ να εξετάσετε την υπόθεση μου με προσοχή και να με δικαιώσετε. Καταθέτω δε και το από 15-11-2006 υπόμνημα μου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το άρθρο 8 του ν. 3226/2004 "παροχή νομικής βοήθειας σε πολίτες χαμηλού εισοδήματος και άλλες διατάξεις" ορίζει, στην μεν παράγραφο 1 ότι "αρμόδια αρχή για την εξέταση της αίτησης παροχής νομικής βοήθειας σε υποθέσεις αστικού και εμπορικού χαρακτήρα είναι ο ειρηνοδίκης, ο δικαστής του μονομελούς πρωτοδικείου ή ο πρόεδρος του δικαστηρίου στο οποίο εκκρεμεί ή πρόκειται να εισαχθεί η δίκη και, εάν πρόκειται για πράξεις που είναι άσχετες με δίκη, ο ειρηνοδίκης της κατοικίας του αιτούντος", στη δε παράγραφο 2 ότι "κατά της απόφασης του ειρηνοδίκη, του δικαστή του μονομελούς πρωτοδικείου και του προέδρου του πρωτοδικείου μπορεί να ασκηθεί προσφυγή από τον αιτούντα ενώπιον του πολυμελούς πρωτοδικείου μέσα σε πέντε (5) ημέρες από την έκδοσή της.

Η προσφυγή εκδικάζεται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι ο νομοθέτης, έχοντας μάλιστα υπόψη τη δυνατότητα υποβολής από τον ενδιαφερόμενο νέας αιτήσεως για την παροχή νομικής βοήθειας, συνειδητά επέλεξε να μην παραχωρήσει δικαίωμα προσφυγής ή ένστασης σ΄ εκείνον, που ζήτησε νομική βοήθεια και κατά της απόφασης - πράξης του Προέδρου του Αρείου Πάγου, απορριπτικής του σχετικού αιτήματός του, ενώπιον του αρμόδιου πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου στο οποίο εκκρεμεί η αναίρεσή του (κύρια υπόθεση), ή ενώπιον της Ολομελείας του Αρείου Πάγου.

Δηλαδή δεν πρόκειται για ακούσιο νομοθετικό κενό ώστε να επιτρέπεται η πλήρωσή του με αναλογική εφαρμογή της υπάρχουσας ρυθμίσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη από 19/10/2006 "ειδική αίτησή" του, ο αιτών ... εκθέτει τα ακόλουθα: Ο ίδιος είχε ζητήσει με την από 18.2.2006 αίτησή του στον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου να διορίσει αυτεπάγγελτα συνήγορό του α) για άσκησης δεύτερης από 13.2.2006 αίτησής του αναστολής της προσβαλλόμενης 1960/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και β) για εκπροσώπησή του κατά τη συζήτηση της νέας αυτής αίτησης αναστολής.

Όμως η ως άνω από 18.2.2006 αίτησή του απορρίφθηκε με την 49/2006 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, με την αιτιολογία ότι δεν συνέτρεξε περίπτωση ορισμού δικηγόρου για την υποστήριξη του ως άνω ένδικου μέσου, αφού από το εκκαθαριστικό σημείωμα της Δ.Ο.Υ. Ν. Σμύρνης που νόμιμα προσκομίστηκε προέκυψε, ότι το ετήσιο οικογενειακό εισόδημα αυτού υπερβαίνει κατά πολύ τα 2/3 των κατώτατων ετήσιων αποδοχών, που προβλέπει η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (άρθρο 1 παρ. 1 του ν. 3226/2004).

Επίσης, η πρώτη από 6.12.2005 αίτηση του ίδιου ενιστάμενου για αναστολή εκτέλεσης της αυτής 1960/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, έχει απορριφθεί κατ΄ ουσίαν ως αβάσιμη, από την 39/2006 απόφαση του Δ΄ πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου (Σε Συμβούλιο). Περαιτέρω ο αιτών κατέθεσε στο Δικαστήριο τούτο την από 14.9.2006 "ένσταση" και την από 16.6.2006 "ειδική αίτηση", οι οποίες απορρίφθηκαν αντιστοίχως με τις 1112/2006 και 1639/2006 αποφάσεις του Δικαστηρίου τούτου.

Με βάση αυτά τα δεδομένα στη συνέχεια ο αιτών υποστηρίζει, ότι έχει δικαίωμα "ένστασης" κατά της αρνητικής αυτής πράξεως του Προέδρου του Αρείου Πάγου και "αιτήσεως ακυρώσεως" κατά των προαναφερομένων αποφάσεων. Ειδικότερα επικαλείται τις ανωτέρω διατάξεις του ν. 3226/2004 και παραπονείται κατά της απορριπτικής της αίτησής του Πράξεως του Προέδρου του Αρείου Πάγου και των απορριπτικών, ως άνω, αποφάσεων του Δικαστηρίου τούτου, ζητεί δε, κατ' εκτίμηση του όλου περιεχομένου της υπό κρίση "ειδικής αιτήσεώς" του, την "ακύρωση", για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και κακή εφαρμογή του νόμου, της ανωτέρω 49/2000 Πράξεως του Προέδρου του Αρείου Πάγου και των πιο πάνω αποφάσεων και κατόπιν να γίνει δεκτή η από 19-10-2006 "ειδική αίτησή" του για διορισμό δικηγόρου (άρθρ. 1 παρ. 1 και 2 του ν. 3226/2004).

Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα, πρέπει, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στη μείζονα σκέψη, να απορριφθεί η "ειδική αυτή αίτηση" προεχόντως ως απαράδεκτη, αφενός διότι δεν αποτελεί προβλεπόμενο από το νόμο ένδικο μέσο, με το οποίο μπορεί να επιδιωχθεί η "ακύρωση" των προμνημονευομένων πράξεως και αποφάσεων, αντιστοίχως (όπως άλλωστε έχει κριθεί ήδη και από τις δύο ανωτέρω αποφάσεις), αφετέρου δε, αν ήθελε εκτιμηθεί ως αίτηση ανακλήσεως των πιο πάνω αποφάσεων, διότι από τη διάταξη του άρθρου 696 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.

προβλέπεται η ανάκληση μόνο της αποφάσεως, που διέταξε ασφαλιστικά μέτρα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την, από 19-10-2006, "ειδική αίτηση" του .... κατά της 49/2006 πράξεως του Προέδρου του Αρείου Πάγου και των 1112/2006 και 1639/2006 αποφάσεων του Αρείου Πάγου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Νοεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Νοεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ