Legislator Case Law & Legislation
1858/2010 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against theft conviction for stealing electricity due to sufficient reasoning in lower court decision.

Case Number 1858/2010
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece dismissed the appellant's appeal against a second-instance conviction for theft of electricity. The lower court found the defendant guilty of illegally removing electricity from the state utility's possession with the intent of illegal appropriation. The Supreme Court ruled that the lower court's decision contained the required specific and detailed reasoning regarding the facts and legal basis, rendering the appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Articles 372(1) & (2) of the Penal Code; Article 510(1)(d) of the Code of Criminal Procedure: A criminal conviction is not subject to appeal if the lower court provides specific and detailed reasoning regarding the facts and legal basis, as the reasoning and operative part form a single whole.

Keywords

AI generated
theft of electricity illegal appropriation sufficient reasoning appeal inadmissible Article 510 KPoind

Cited Legislation

AI generated
Article 372(1) and (2) of the Penal Code
Article 93(3) of the Constitution
Article 139 of the Code of Criminal Procedure
Article 510(1)(d) of the Code of Criminal Procedure
Article 583(1) of the Code of Criminal Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1858 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 1858/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο - Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Σεπτεμβρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Ι. Τ. του Κ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Τσάκο, περί αναιρέσεως της με αριθμό 3548/2009 αποφάσεως Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείον - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Φεβρουαρίου 2010 αίτησή του περί αναιρέσεως, όπως αυτή διαμορφώθηκε με τους από 6 Σεπτεμβρίου 2010 πρόσθετους λόγους, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 366/2010.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και οι επ' αυτής πρόσθετοι λόγοι.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 372 παρ. 1 και 2 του ΠΚ, όποιος αφαιρεί ξένο (ολικά ή εν μέρει) κινητό πράγμα από την κατοχή άλλου με σκοπό να το ιδιοποιηθεί παράνομα, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν το αντικείμενο της κλοπής είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας με φυλάκιση τουλάχιστον δυο ετών, κινητό δε πράγμα θεωρείται και η ενέργεια του ηλεκτρισμού, του ατμού και κάθε άλλη ενέργεια. Από τις ανωτέρω διατάξεις που προστατεύουν το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της κλοπής απαιτείται να αφαιρέσει ο δράστης με θετική ενέργεια από την κατοχή άλλου ξένο, ολικά ή εν μέρει κινητό πράγμα ή θεωρούμενο ως κινητό πράγμα, με σκοπό να το ιδιοποιηθεί παράνομα.

Εξάλλου, η κατά τα άρθρα 93 § 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ απαιτουμένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ 1 στοιχ Δ' του ΚΠοινΔ προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως υπάρχει όταν, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση αναφέρονται σ' αυτή. με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά. τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή τ οι ν αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι σκέψεις με βάση τις οποίες υπήχθησαν τα περιστατικά αυτά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο.

Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης που δίκασε ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη υπ'αριθμ. 3548/2009 απόφασή του δέχτηκε στο αιτιολογικό αυτής ότι από τα αποδεικτικά μέσα που κατ' είδος αναφέρει, αποδείχτηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά. "Η σύζυγος του κατηγορουμένου διατηρεί παντοπωλείο στην οδό ..., Ο κατηγορούμενος υπέγραψε με την εγκαλούσα ΔΕΗ σύμβαση παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο κατάστημα αυτό της συζύγου του. Τον Σεπτέμβριο του 2004 άνοιξε με τρυπάνι τρύπα στο κιβώτιο ηλεκτροδότησης (χελώνα) και συνέδεσε αυτοσχέδιο καλώδιο παροχής ρεύματος στη βάση του τριφασικού μικροαυτόματου και στα ψυγεία της επιχείρησης . αλλά και το υπόγειο και τον τρίτο όροφο της οικίας του κατά τρόπο ώστε να μη καταγράφεται η ηλεκτρική ενέργεια που κατανάλωνε και με τον τρόπο αυτό κατά το χρονικό διάστημα από 14-9-2004 έως 26-2-2007, αφαίρεσε από την κατοχή της Δ.Ε.Η. ιδιοποιούμενος παρανόμως ηλεκτρική ενέργεια 36,219 KHW. συνολικής αξίας 4.619,82 ευρώ. Μετά τη διαπίστωση της ρευματοκλοπής από συνεργείο της εγκαλούσας, ο κατηγορούμενος εξόφλησε πλήρως την αξία του ρεύματος κατά τρόπο που η εγκαλούσα δεν έχει πλέον κάποια αξίωση σε βάρος του από την αιτία αυτή. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να κηρυχθεί ένοχος". Ακολούθως, στο διατακτικό της αποφάσεώς του το Δικαστήριο όρισε τα εξής: "

Κηρύσσει τον κατηγορούμενο ένοχο του ότι κατά το χρονικό διάστημα από 14-9-2004 έως 26-2-2007, στη Θεσσαλονίκη, με περισσότερες πράξεις που συνδεόμενες με ενότητα δόλου συνιστούν ενιαίο έγκλημα, αφαίρεσε από την κατοχή της Δ.Ε.Η. ηλεκτρική ενέργεια ιδιοποιούμενος αυτή παρανόμως και ειδικότερα συνέδεσε αυτοσχέδιο καλώδιο παροχής ρεύματος στη σχετική εγκατάσταση, δίχως να επέμβει στον τρόπο καταγραφής της κατανάλωσης και στο σχετικό μηχανισμό αφαιρώντας με τον τρόπο αυτόν από την κατοχή της ΔΕΗ και ιδιοποιούμενος παρανόμως ηλεκτρική ενέργεια 36,219 KHW, συνολικής αξίας 4.619,82 Ευρώ".

Από την παραδεκτή αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης διέλαβε σ' αυτήν την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, γιατί αναφέρει, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στήριξε την κρίση του για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος της κλοπής κατ' εξακολούθηση για το οποίο καταδίκασε τον κατηγορούμενο, τις αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και τους νομικούς συλλογισμούς με τους οποίους έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 98 παρ. 1 και 372 παρ. 1 και 2 του ΠΚ, τις οποίες ορθά εφάρμοσε και δεν τις παραβίασε.

Συγκεκριμένα αναφέρει τη θετική ενέργεια με την οποία ο κατηγορούμενος αφαιρούσε συνεχώς κατά το προαναφερθέν διάστημα από την κατοχή της ΔΕΗ ηλεκτρική ενέργεια και, επίσης, αναφέρει και το σκοπό του κατηγορουμένου για ιδιοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας ο οποίος σκοπός εμπεριέχεται στην παραδοχή ότι αυτός ενεργώντας με δόλο αφαίρεσε ηλεκτρική ενέργεια ιδιοποιούμενος αυτήν παρανόμως.

Εξάλλου το προαναφερθέν αιτιολογικό της αποφάσεως δεν αποτελεί επανάληψη του διατακτικού, αλλά περιέχει επιπλέον σκέψεις και περιστατικά. Επομένως οι αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος περί ελλιπούς αιτιολογίας συνιστάμενης, αφενός στο ότι δεν αναφέρεται ο σκοπός παράνομης ιδιοποίησης της ηλεκτρικής ενέργειας και αφετέρου στο ότι το σκεπτικό είναι επανάληψη του ελλιπούς διατακτικού, είναι αβάσιμες και επίσης είναι αβάσιμος και ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ του ΚΠΔ που στηρίζεται στις αιτιάσεις αυτές. Μετά από αυτά πρέπει η αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι να απορριφθούν και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθ. 583 παρ.1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-2-2010 αίτηση και τους από 6-9-2010 πρόσθετους λόγους του Ι. Τ. του Κ. για αναίρεση της υπ'αριθ. 3548/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης.

Επιβάλλει τον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Σεπτεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την 1η Δεκεμβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ