Supreme Court allows appeal against lower court's contract interpretation error but dismisses second appeal as inadmissible.

Απόφαση 1857 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1857/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, ο οποίος ορίστηκε με την υπ’ αριθμ. 98/2017 Πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δήμητρας Παπαντωνοπούλου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα και Γεώργιο Παπανδρέου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Μαΐου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει τις υποθέσεις μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων - αναιρεσιβλήτων: 1) Φ. Α. του Π., κατοίκου ... και 2) Φ. Α. του Π., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους: α) Στυλιανό Σταματόπουλο και β) Δημήτριο Γίτσα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης - αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και διακριτικό τίτλο "... SA", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους της: α) Ιωάννη Δεληκωστόπουλο και β) Γεώργιο Κοπακάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-2-2013 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων - αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 701/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 2534/2015 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με τις από 28-12-2015 και 10-1-2017 αιτήσεις τους.

Κατά τη συζήτηση των αιτήσεων αυτών, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Παπανδρέου, ανέγνωσε την από 28-12-2016 έκθεση, της από 28-12-2015 αιτήσεως αναιρέσεως, του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου Αρεοπαγίτη Αντωνίου Ζευγώλη, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι, πρώτος, δεύτερος, τρίτος (κατά το δεύτερο μέρος του), τέταρτος και πέμπτος, λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως, και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να απορριφθούν δε οι λοιποί λόγοι.

Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσίβλητης - αναιρεσείουσας ζήτησαν την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I) Με την από 28-12-2015 με αριθμ. .../2015 αίτηση αναίρεσης των εναγόντων και την από 10-1-2017 με .../2017 αίτηση αναίρεσης της εναγομένης προσβάλλεται η 2534/2015 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών η οποία δέχθηκε σχετική έφεση της εναγομένης - εκκαλούσας, εξαφάνισε την 701/2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (που είχε κάνει δεκτή την αγωγή) και απέρριψε την αγωγή των εναγόντων.

Οι αιτήσεις ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα καθόσον δεν προκύπτει επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (αρθρ. 552, 553, 556, 558,564, 566§1 Κ.Πολ.Δ). Είναι συνεπώς κατ’ αρχήν παραδεκτές (αρθρ. 577§1 Κ.Πολ.Δ) εφόσον η νικήσασα εναγομένη επικαλείται έννομο συμφέρον για την άσκηση της αίτησης προς αποτροπή δυσμενούς δεδικασμένου (άρθρ.578 ΚΠολΔ) και πρέπει να συνεκδικασθούν λόγω συνάφειας (άρθρο 246 ΚΠολΔ).

II) Επί της .../2015 αιτήσεως: 1. Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.ΠολΔ. προκύπτει, ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας, που απαγγέλθηκε ή την άρνηση της.

Στην περίπτωση, που το δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση (Ολ.ΑΠ 9/2013,ΑΠ 620/2015.Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ., παραβίαση των κανόνων των άρθρων 173 και 200 Α.Κ., υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε κενό ή ασάφεια, έστω και έμμεσα και εν τούτοις δεν προσέφυγε σ’ αυτούς.

Έμμεση διαπίστωση κενού στη σύμβαση ή αμφιβολία, σχετικά με τη δήλωση της βούλησης των συμβαλλομένων μερών, προκύπτει και όταν, παρά τη ρητή διαβεβαίωση, περί της ανυπαρξίας αυτών, το δικαστήριο προβαίνει σε ερμηνεία της σύμβασης, από την οποία αποκαλύπτεται ότι το δικαστήριο αντιμετώπισε κενό ή αμφιβολία, σχετικά με τη δήλωση της βούλησης των συμβαλλομένων, συνεπεία των οποίων δημιουργήθηκε η ανάγκη προσφυγής σε ερμηνεία της δήλωσης βούλησης αυτών.

Η έμμεση αυτή διαπίστωση κενού ή αμφιβολίας μπορεί να προκύπτει από το γεγονός ότι το δικαστήριο, για την αληθινή έννοια της σύμβασης, έλαβε υπόψη και άλλα στοιχεία, που βρίσκονται εκτός του κειμένου της σύμβασης ή χρησιμοποίησε επιχειρήματα. Επομένως, εάν το δικαστήριο της ουσίας, παρά την έμμεση αυτή διαπίστωση κενού ή αμφιβολίας, για την έννοια της σύμβασης (ή όρου αυτής), παραλείπει να προσφύγει στις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, υποπίπτει στην ως άνω πλημμέλεια (ΑΠ 1170/2009).

ΑΠ 620/2015. 2.Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης προκύπτουν οι ακόλουθες παραδοχές: "Οι ενάγοντες (ήδη αναιρεσείοντες) είχαν στην κυριότητά τους σε ποσοστό 52% ο πρώτος και 48% ο δεύτερος εξ αδιαιρέτου ένα αγροτεμάχιο που βρίσκεται στο νησί της Μυκόνου του Νομού Κυκλάδων....επιφάνειας 4.016,97 τ.μ.....).

Αποδείχθηκε λοιπόν ότι οι ενάγοντες πώλησαν, έκαστος κατά το ποσοστό συγκυριότητας, στην εναγομένη, της οποίας νόμιμος εκπρόσωπος ήταν ο Α. Α., δυνάμει του με αριθμό .../31.7.2009 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Β. Μ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα οικεία βιβλία του Κτηματολογίου Μυκόνου, το περιγραφέν οικόπεδο, αντί τιμήματος 650.000 ευρώ λαμβάνοντας 338.000 ευρώ ο πρώτος και 312.000 ευρώ ο δεύτερος αντιστοίχως.

Σύμφωνα με το ως άνω συμβόλαιο, το οποίο επισκοπήθηκε και αναγνώσθηκε "οι όροι δόμησης που ισχύουν κατά το Π.Δ. της 24/31-5-1985 ΦΕΚ 270 Δ-και Π;Δ; 7"3-1985 ΦΕΚ 234 Δ, ΦΕΚ 416719-4-2005, ΦΕΚ 308Α/31-12-2003, ΦΕΚ 336Δ/76 για το μεταβιβαζόμενο αγροτεμάχιο βάσει του προσαρτώμενου σ’ αυτό από Ιουλίου 2009 τοπογραφικού διαγράμματος του Αγρονόμου Τοπογράφου Μηχανικού Θ.

Κ. επί του οποίου υπάρχει η από 24-7-2009 βεβαίωση της πολεοδομίας Ερμούπολης Σύρου είναι οι ακόλουθοι: α) στη ζώνη (...) (6) η αρτιότητα ορίζεται σε 4.000 τ.μ. εκμετάλλευση: 200 τ.μ. μέχρι 4.000 τ.μ. και απόσταση από τα όρια 15 μ., β) στη ζώνη (3.3α.8) 11η αρτιότητα ορίζεται σε 10.000 τ.μ., εκμετάλλευση 80 τ.μ. για κατοικία μόνο στα κατά κανόνα άρτια γήπεδα και απόσταση από τα όρια 15 μ.

Στη ζώνη αυτή υπάρχει αναστολή έκδοσης οικοδομικών αδειών για κατοικία (ΣτΕ 812/2006). Σε κάθε περίπτωση απαγορεύονται τα υπόγεια (πλην υδατοδεξαμενών εντός του περιγράμματος του ισογείου.) και όχι κάτω από το περίγραμμα ορόφου. Με βάση τη με αριθμό .../16-7-2009 απόφαση της αρμόδιας Πολεοδομίας Ερμούπολης Σύρου η δόμηση θα υπολογιστεί μόνο στο τμήμα που βρίσκεται εντός της Ζ.Ο.Ε.

με στοιχεία (...) (6) εμβαδού 2.464,60 τ.μ. Ρητά συμφωνείται μεταξύ των συμβαλλομένων...ότι σε περίπτωση κατά την οποία αυξηθεί η δόμηση για οποιονδήποτε λόγο και αιτία αποκλειστικά εντός της πενταετίας από την υπογραφή του παρόντος και υπό την προϋπόθεση ότι έχει εκδοθεί η σχετική άδεια ή αναθεώρηση αυτής με βάση την αυξημένη δόμηση, πέραν των προβλεπομένων στο προσαρτώμενο στο παρόν τοπογραφικό διάγραμμα, που υπολογίζεται από τους συμβαλλόμενους σε 123,33 τ.μ.

για κύρια χρήση, τότε: στην περίπτωση που αυξηθεί η δόμηση και στο μεταβιβαζόμενο με το παρόν αγροτεμάχιο επιτρέπεται η ανέγερση κατοικίας επιφάνειας μέχρι 200 τ.μ. για κύρια χρήση, το τίμημα της αγοραπωλησίας θα προσαρμόζεται ανάλογα και θα ανέρχεται συνολικά στο ποσό των 900.000 ευρώ, ήτοι αυξάνεται κατά 250.000 ευρώ, του προσθέτου τιμήματος υπολογιζόμενου για το σύνολο των προσθέτων τετραγωνικών μέτρων μέχρι των 200, της αγοράστριας υποχρεούμενης όπως καταβάλει αυτό εντός προθεσμίας 30 ημερών από τη νόμιμη προς τούτο κλήτευση της που θα επιδίδεται με δικαστικό επιμελητή, χωρίς τη συνδρομή άλλου όρου ή προϋποθέσεως.

Αυτονόητο τυγχάνει ότι το ποσό του πρόσθετου τιμήματος των 250.000 ευρώ θα αναπροσαρμόζεται αναλογικά εάν η αύξηση της επιτρεπόμενης δόμησης είναι μικρότερη των 200 τ.μ., ήτοι θα ανέρχεται σε 3.256,48 ευρώ για κάθε τ.μ., πέραν των ήδη σήμερα υπολογισθέντων ανωτέρω 123,23 τ.μ. Στην αντίθετη περίπτωση οι πωλητές δικαιούνται να εισπράξουν το άνω οφειλόμενο τίμημα, με εκτέλεση του παρόντος, το οποίο κηρύσσεται από σήμερα τίτλος εκτελεστός.

Στη δε περίπτωση κατά την οποία μειωθεί η δόμηση και στο μεταβιβαζόμενο με το παρόν αγροτεμάχιο επιτρέπεται η ανέγερση κατοικίας μικρότερης των 123,23 τ.μ., προ της έκδοσης άδειας οικοδομής, τότε το τίμημα της αγοραπωλησίας θα αναπροσαρμόζεται ανάλογα και θα μειώνεται κατά την άνω αναφερθείσα αναλογία των 3.256,48 ευρώ για κάθε τ.μ.

λιγότερο των 123,23 τ.μ., των πωλητών υποχρεουμένων να επιστρέψουν στην αγοράστρια εταιρεία εντός προθεσμίας 30 ημερών από τη νόμιμη προς τούτο κλήτευση της που θα επιδίδεται με δικαστικό επιμελητή, χωρίς τη συνδρομή άλλου όρου ή προϋποθέσεως. Στην αντίθετη περίπτωση η αγοράστρια εταιρεία δικαιούται να εισπράξει το άνω οφειλόμενο ποσό με εκτέλεση του παρόντος, το οποίο κηρύσσεται από σήμερα τίτλος εκτελεστός και εκκαθαρισμένος".

Αυτοί είναι και οι κρίσιμοι όροι του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου που ενδιαφέρουν εν προκειμένω. Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι η εναγομένη υπέβαλε, δύο έτη περίπου μετά την υπογραφή του άνω συμβολαίου, την 2-3-2011, αίτηση στη Δ/νση Πολεοδομίας Δήμου Ερμούπολης Σύρου για έκδοση άδειας ανέγερσης στο εν λόγω αγροτεμάχιο μίας κατοικίας 123,23 τ.μ.

κατά τα προβλεπόμενα ως ανωτέρω στο οικείο συμβόλαιο, αφού μέχρι τότε το πολεοδομικό καθεστώς στο νησί δεν είχε διαφοροποιηθεί, και αφού έλαβε την 23-9-2011 την με .../2011 άδεια οικοδομής διώροφης κατοικίας με γκαράζ και πισίνα, συμφωνά με την οποία μπορούσε να ανεγείρει στο τμήμα της επιτρεπόμενης χρήσης, οικοδομή εμβαδού 123,18 τ.μ., στη συνέχεια προχώρησε στις σχετικές εργασίες ανέγερσης.

Στο μεταξύ, όμως, ο σύλλογος μελετητών μηχανικών νομού Κυκλάδων, στο πλαίσιο προδήλως των επαγγελματικών τους συμφερόντων (με τη συμβολή πρωτίστως του πολιτικού μηχανικού των εναγόντων όπως παρακάτω θα εκτεθεί), με το αρ. ...-8-2010 έγγραφό τους προς τη Δ/νση ΥΠΕΧΩΔΕ-Περιφέρεια Ν. Αιγαίου επανήλθε στο θέμα της ερμηνείας του άρθρου 4 παρ. 19 του από 7-3-2005 Π.Δ/τος, υποστηρίζοντας την άποψη ότι ο συντελεστής δόμησης σε οικόπεδα που υπάγονται σε δύο συνεχόμενες (διαφορετικές) ΖΟΕ για τις οποίες επιτρέπονται διαφορετικές χρήσης γης θα υπολογίζεται όχι με βάση το εμβαδόν του τμήματος γηπέδου στο οποίο επιτρέπεται η αιτούμενη χρήση, αλλά επί του συνολικού εμβαδού του ενιαίου οικοπέδου επιδιώκοντας την ανατροπή του μέχρι τούδε ισχύοντος σε (αρμονία και προς την προμνησθείσα πάγια νομολογία του ΣτΕ) καθεστώτος στον τομέα εκδόσεως των οικοδομικών αδειών στο νησί, αφού ζητούσε εμμέσως πλην σαφώς (όπως προκύπτει και από το περιεχόμενο του σχετικού εγγράφου που προσκομίζεται με επίκληση) να μεταβληθεί (με σχετική οδηγία προς την αρμόδια πολεοδομία) ο μέχρι τότε εφαρμοζόμενος τρόπος αντιμετώπισης του θέματος.

Τελικώς, η Πολεοδομία Ερμούπολης Σύρου, με την υπ’ αριθ. .../22-6-2011 απόφαση του Διευθυντή της, κατόπιν της από 17-6-2011 αιτήσεως του πολιτικού μηχανικού Π. Σ., στον οποίο οι ενάγοντες είχαν αναθέσει από τον Δεκέμβριο του 2009 τις σχετικές ενέργειες (μάλιστα, όπως ο ίδιος διευκρίνησε στην .../2013 ένορκη βεβαίωση του με επιμέλεια του εκδόθηκε και το από 19-8-2010 έγγραφο του συλλόγου μηχανικών μελετητών ν.

Κυκλάδων που προσάρτησε στην άνω αίτηση), υιοθέτησε πλήρως την ως άνω προαναφερόμενη άποψη (κατ’ αντίθεση με τα έως τότε εφαρμοζόμενα αναφορικά με τα διζωνικά οικόπεδα όπως το επίδικο) και αποφάσισε ότι ο συντελεστής δόμησης για την περίπτωση αυτή θα υπολογίζεται επί του συνόλου του οικοπέδου. Συγκεκριμένα, ο Διευθυντής της Πολεοδομίας Σύρου στην ως άνω υπ’ αριθ. .../22-6-2011 απόφαση του για τα οικόπεδα, των οποίων επί μέρους τμήματα ανήκουν σε διαφορετικές ΖΟΕ, αναφέρει ότι "για τα 4000 τ.μ., τα οποία λογίζονται ενιαία ιδιοκτησία ως προς την αρτιότητα και ανεξάρτητα εάν τα 4 στρέμματα βρίσκονται εξ ολοκλήρου στο τμήμα που επιτρέπεται η χρήση κατοικίας, η μέγιστη δόμηση θα είναι ίση με 200 τ.μ., όπως αναφέρεται στο άρθρο 6 παρ. 1 β’ του από 24-5-1985 Προεδρικού Διατάγματος ΦΕΚ 270Δ/31-5-1985, χωρίς την εφαρμογή περαιτέρω παρρεκκλίσεων", επισημαίνοντας ωστόσο, ότι "το κτίσμα θα τοποθετείται μόνο στο τμήμα που επιτρέπεται η εν λόγω χρήση".

Την απόφαση αυτή η Δ/νση Πολεοδομίας Σύρου κοινοποίησε και στον μηχανικό Π. Σ. με το υπ’ αριθ. .../1-7-2011 έγγραφο της. Σημειώνεται, ότι με την ως άνω απόφαση συμφώνησε αργότερα κα η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου (Περιφερειακή Ενότητα Μυκόνου), με το υπ’ αριθ. .../24-9-2013 έγγραφο του αναπληρωτή προϊσταμένου της Δ/νσης της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου Μυκόνου προς τον ίδιο ως άνω μηχανικό Π.

Σ., απαντώντας σε σχετική αίτηση του τελευταίου. Οι ενάγοντες, μετά την έκδοση της ως άνω απόφασης του Διευθυντή της Πολεοδομίας Σύρου και συγκεκριμένα ένα χρόνο αργότερα, στις 11.7.2012, και ενώ ήδη η οικοδομή συνολικής επιφάνειας 123,23 τ.μ. σύμφωνα με την ...2011 οικοδομική άδεια βρισκόταν από απόψεως εργασιών στο στάδιο της αποπεράτωσης του με οπλισμένο σκυρόδεμα φέροντος οργανισμού της, κοινοποίησαν στην εναγομένη την με ίδια ως άνω χρονολογία εξώδικη-πρόσκλησή τους, με την οποία ισχυριζόμενοι ότι συμφωνήθηκε μεταξύ τους η αύξηση του τιμήματος στην περίπτωση που εντός πενταετίας από την υπογραφή του συμβολαίου επιτρεπόταν η ανέγερση κατοικίας επιφάνειας 200 τ.μ.

και ότι σύμφωνα με την ...2011 άδεια οικοδομής η μέγιστη δόμηση στο ως άνω πωληθέν αγροτεμάχιο ανερχόταν σε 200 τ.μ., ζήτησαν την αναπροσαρμογή του καταβληθέντος κατά την κατάρτιση του οικείου συμβολαίου τιμήματος, με την επί πλέον καταβολή του ποσού των 250.000 ευρώ. Η εναγομένη από την πλευρά της με την από 17.7.2012 εξώδικη δήλωσή της αρνήθηκε ότι πληρώθηκε ο επικαλούμενος από τους ενάγοντες ως άνω όρος του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου δηλώνοντας ότι είχε ήδη εκδοθεί η σχετική άδεια οικοδομής για κάλυψη επιφάνειας 123,18 τ.μ., κατά τα προβλεπόμενα στο ως άνω συμβόλαιο, και όχι για 200 τ.μ., ότι δεν έχει προβεί σε αναθεώρηση αυτής και ότι η οικοδομή βρίσκεται ήδη στο στάδιο της ανέγερσης Οι ενάγοντες μετά ταύτα άσκησαν (το Μάρτιο του 2013) την υπό κρίση αγωγή ζητώντας την επιδίκαση του παραπάνω ποσού, γιατί (κατά τους ισχυρισμούς τους), πληρώθηκε ο προμνησθείς όρος του μεταξύ τους συμβολαίου, από τον οποίο εξαρτήθηκε η καταβολή του επιπλέον τιμήματος.

Το κρίσιμο, λοιπόν, στην υπό έρευνα περίπτωση είναι, σύμφωνα με όσα στην οικεία μείζονα σκέψη αναπτύχθηκαν, ο χαρακτήρας του ως άνω συμβατικού όρου κατά τη θέληση αμφοτέρων των διαδίκων και οι εξαρτώμενες από αυτόν συνέπειες σχετικά με την οφειλή ή μη από την αγοράστρια επί πλέον τιμήματος. Όπως αναφέρθηκε, σύμφωνα με τον επίμαχο όρο του συμβολαίου, η καταβολή προσθέτου τιμήματος εξαρτήθηκε από την επέλευση δύο γεγονότων και συγκεκριμένα α) από την αύξηση της δόμησης "για οποιονδήποτε λόγο και αιτία" εντός πενταετίας από την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου (ήτοι μέχρι 31-7-2014) και β) από την έκδοση σχετικής άδειας ή την αναθεώρηση τυχόν εκδοθείσας με βάση την αυξημένη δόμηση στο ένδικο οικόπεδο (όπως χαρακτηριστικά αναγράφεται "και υπό την προϋπόθεση ότι έχει εκδοθεί η σχετική άδεια ή αναθεώρηση αυτής με βάση την αυξημένη δόμηση").

Επομένως, όπως αδίστακτα προκύπτει από τη γραμματική διατύπωση του συγκεκριμένου όρου του συμβολαίου, οι διάδικοι, κατά τη σαφή αυτή αμφιμερή ρύθμιση που εδράζεται στην ιδιωτική οικονομία των συμβληθέντων μερών, εξάρτησαν το σκοπούμενο ως άνω αποτέλεσμα, ήτοι την καταβολή πρόσθετου τιμήματος, από την επέλευση αθροιστικά των πιο πάνω δύο μελλοντικών και αβέβαιων γεγονότων και, ως εκ τούτου, πρόκειται για συνομολόγηση αθροιστικά δύο αναβλητικών αιρέσεων, οι οποίες θα έπρεπε να πληρωθούν αμφότερες για να επέλθει το συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Ειδικότερα, η πλήρωση της πρώτης αναβλητικής αίρεσης, ήτοι η αύξηση της δόμησης, εξαρτήθηκε από πράξεις τρίτων και συγκεκριμένα από την έκδοση σχετικής απόφασης από οποιοδήποτε αρμόδιο όργανο της διοίκησης, που θα παρείχε τη δυνατότητα έκδοσης οικοδομικής άδειας με αυξημένη δόμηση, αφού στο σχετικό όρο τέθηκε απλώς η φράση "για οποιαδήποτε λόγο και αιτία".

Επομένως, παρά το γεγονός ότι η αύξηση ή μείωση της δόμησης, σύμφωνα με τις διατάξεις του ΓΟΚ, επέρχεται πάντοτε με σχετική νομοθετική ρύθμιση και όχι με απλή μεταβολή της ερμηνείας ισχυουσών ήδη διατάξεων από υποδιεέστερα διοικητικά όργανα, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αρκούσε η έκδοση τέτοιας απόφασης και από τον Διευθυντή της οικείας πολεοδομίας.

Ως εκ τούτου, το θέμα της διασφάλισης και προστασίας των συμφερόντων της αγοράστριας, η οποία, λόγω της παράλειψης της μνείας περί νομοθετικής ρύθμισης, έφερε τον κίνδυνο για το μη σύννομο της τυχόν ληφθησομένης άδειας σε περίπτωση που μεταβαλλόταν και πάλι η ερμηνεία των ίδιων διατάξεων, είναι νομικώς αδιάφορο, αφού η συγκεκριμένη επιλογή ανάγεται στην ιδιωτική αυτονομία αυτής.

Και τούτο, διότι κρίσιμο, εν προκειμένω, δεν είναι η μονομερής θέση εκάστου διαδίκου στο στάδιο της αντιδικίας, αλλά η βούληση αυτών κατά την κατάρτιση της συμβάσεως και τη συνομολόγηση του επίμαχου όρου, η οποία, όπως αναφέρθηκε, δηλώθηκε ρητώς και αποτυπώθηκε με σαφήνεια και πληρότητα στον συγκεκριμένο όρο.

Περαιτέρω, από τη σαφή και με πληρότητα διατύπωση του ανωτέρω επίμαχου όρου του συμβολαίου, η οποία, ως εκ τούτου δεν παρέχει έδαφος για οποιαδήποτε ερμηνεία και προσφυγή στους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, αφού δεν διαπιστώνονται κενά ή αμφιβολίες, η πλήρωση της δεύτερης αναβλητικής αίρεσης εξαρτήθηκε εν μέρει από την βούληση της εναγομένης αγοράστριας και συγκεκριμένα αφενός μεν όσον αφορά την υποβολή αίτησης για έκδοση της οικοδομικής άδειας ή για αναθεώρηση της τυχόν εκδοθείσας με βάση την αυξημένη δόμηση, αφετέρου δε όσον αφορά το χρόνο υποβολής της εν λόγω αίτησης εντός της επόμενης πενταετίας από την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου, (και)εν μέρει από την βούληση τρίτου, όσον αφορά δηλαδή τη χορήγηση, πράγματι, της οικοδομικής άδειας (ή την έγκριση της αναθεώρησης της τυχόν εκδοθείσας) με βάση την αυξημένη δόμηση από την αρμόδια πολεοδομία.

Πρόκειται, συνεπώς, για μια μικτή εξουσιαστική αίρεση, αφού η πλήρωση αυτής εξαρτήθηκε εν μέρει από άλλα περιστατικά. Περαιτέρω, από το όλο περιεχόμενο του συγκεκριμένου όρου του συμβολαίου προκύπτει, ότι κατά τη βούληση των μερών κρίσιμος χρόνος, κατά τον οποίο θα έπρεπε να επέλθει η αύξηση της δόμησης (πλήρωση πρώτης αίρεσης), ήταν ο χρόνος έκδοσης της οικοδομικής άδειας σε οποιοδήποτε σημείο εντός της πενταετίας και όχι το πέρας αυτής, το οποίο, απλώς, είχε ως αναγκαία συνέπεια την αμοιβαία αποδεύσμευση των συμβληθέντων μερών.

Όμως, ο συγκεκριμένος χρόνος υποβολής (εντός της πενταετίας) από την αγοράστρια της αναγκαίας αίτησης, για την έκδοση, στη συνέχεια, της οικοδομικής άδειας ή την αναθεώρηση της από την πολεοδομία με βάση την αυξημένη δόμηση, εξαρτήθηκε αποκλειστικά από τη βούληση της αγοράστριας, σύμφωνα με τη δεύτερη μικτή εξουσιαστική αίρεση.

Πρέπει να σημειωθεί, χωρίς τούτο να υποδηλώνει ερμηνευτική προσέγγιση του επίμαχου όρου, αφού τα ανωτέρω αναφερθέντα προκύπτουν σαφώς από το περιεχόμενο αυτού, ότι και με τον συνεχόμενο έτερο όρο του ίδιου συμβολαίου, στον οποίο προβλέπεται ότι, σε περίπτωση μειώσεως της δομήσεως στο ένδικο ακίνητο κάτω των επιτρεπομένων 123,23 τ.μ., όπως η δόμηση εκτιμήθηκε κατά την υπογραφή του συμβολαίου, θα μειώνεται αναλόγως και το τίμημα της αγοραπωλησίας, ορίστηκε ομοίως ως κρίσιμος χρόνος αυτός της έκδοσης της άδειας οικοδομής, κατόπιν, βεβαίως, υποβολής σχετικής αίτησης από την αγοράστρια.

Ωστόσο, η τελευταία, όπως είχε δικαίωμα κατά τα ανωτέρω, υπέβαλε στην πολεοδομία της Ερμούπολης Σύρου την αίτηση για την έκδοση άδειας ανέγερσης οικοδομής στο ένδικο οικόπεδο, επιφάνειας 123,18 τ.μ., στις 11-3-2011, δηλαδή πριν την έκδοση από τον Διευθυντή της ανωτέρω πολεοδομίας της προαναφερθείσας υπ’ αριθ. .../22-6-2011 απόφασης, με την οποία, με νέα ερμηνεία των πολεοδομικών διατάξεων, αυξήθηκε η δόμηση στα διζωνικά οικόπεδα.

Με βάση δε την αίτηση αυτή εκδόθηκε, όπως αναφέρθηκε, η υπ’ αριθ. 145/23-9-2011 οικοδομική άδεια για ανέγερση διώροφης κατοικίας στο τμήμα της επιτρεπόμενης χρήσης συνολικής επιφάνειας 123,18 τ.μ., δυνάμει της οποίας και ανηγέρθη στη συνέχεια η συγκεκριμένη οικοδομή στο πιο πάνω οικόπεδο. Σημειώνεται μάλιστα, ότι μέχρι το χρόνο έκδοσης της ανωτέρω άδειας ουδόλως αποδείχθηκε γνώση της πιο πάνω απόφασης του Διευθυντή της πολεοδομίας εκ μέρους της αγοράστριας, είτε εξ ιδίας πρωτοβουλίας, είτε κατόπιν σχετικής ενημέρωσης αυτής από τους ενάγοντες, ώστε να οδηγηθεί αυτή, εφόσον ήθελε, στην υποβολή νέας (συμπληρωματικής) αίτησης για την έκδοση άδειας με την αυξημένη δόμηση.

Σύμφωνα με τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, κατά το χρόνο έκδοσης της ανωτέρω υπ’ αριθ. 145/23-9-2011 οικοδομικής άδειας είχε αυξηθεί η δόμηση, με βάση την προηγηθείσα υπ’ αριθ. .../22.6.2011 απόφαση του Διευθυντή Πολεοδομίας, και ως εκ τούτου πληρώθηκε η πρώτη από τις δύο αναβλητικές αιρέσεις. Ωστόσο δεν πληρώθηκε η τεθείσα στον ίδιο όρο του συμβολαίου δεύτερη προϋπόθεση (μικτή εξουσιαστική αναβλητική αίρεση) να "έχει εκδοθεί η σχετική άδεια ή αναθεώρηση αυτής με βάση την αυξημένη δόμηση", αφού και η αίτηση για έκδοση της οικοδομικής άδειας (με τη μικρότερη δόμηση) υποβλήθηκε από την αγοράστρια στις 2-3-2011, προτού εκδοθεί η συγκεκριμένη απόφαση της Πολεοδομίας, και η υπ’ αριθ. ...23-9-2011 άδεια οικοδομής εκδόθηκε, τελικώς, με βάση τη μικρότερη (για 123,18 τ.μ.) και όχι την αυξημένη δόμηση, ούτε και υπήρξε αναθεώρηση αυτής, εφόσον η εναγομένη δεν έκανε χρήση της παρασχεθείσας σ’ αυτήν αυξημένης δυνατότητας.

Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι η μνεία στο υπ’ αριθ. 1/2010 τοπογραφικό διάγραμα περί "εκμετάλλευσης 200 τ.μ. μέχρι τα 4.000 τ.μ." δεν αποδεικνύει ότι δόθηκε άδεια για 200 τ.μ. από την εναγομένη βάσει της νέας ως άνω αποφάσεως του Δ/ντή Πολεοδομίας όπως αβάσιμα ισχυρίζονται οι ενάγοντες. Αντίθετα, από την επισκόπηση και αναγνώριση αυτού προκύπτει, ότι απλώς αναφέρονται στο οικείο τμήμα του τα γενικώς ισχύοντα στα οικόπεδα της Ζ.Ο.Ε. (...) κατά τα αναφερόμενα και στο σχετικό ως άνω Π.Δ. (από 7-3-2005).

Τέλος, όπως προελέχθη, το θέμα της διαφορετικής ερμηνείας του ισχύοντος καθεστώτος δομήσεως ανακίνησε ο πολιτικός μηχανικός των εναγόντων και μόνο σ’ αυτόν αποδείχθηκε ότι κοινοποιήθηκε η (αμφιβόλου ορθότητας) σχετική απόφαση του Δ/ντή της πολεοδομίας. Άλλωστε, ενόψει ακριβώς του χαρακτήρα του ως άνω όρου (αναγομένου, αναφορικά με την έκδοση της άδειας, στη βούληση της εναγομένης) οι ενάγοντες παρέλειψαν να εισπράξουν το επί πλέον τίμημα που ισχυρίζονται ότι οφείλει η εναγομένη με εκτέλεση του οικείου συμβολαίου, που είχε κηρυχθεί από της υπογραφής του τίτλος εκτελεστός και εκκαθαρισμένος και επέλεξαν (αντ’ αυτού) να ασκήσουν την υπό κρίση αγωγή.

Με βάση τα παραπάνω, ματαιώθηκε στο σύνολό της η τεθείσα ως άνω αίρεση και συνακόλουθα ματαιώθηκε οριστικά και η παραγωγή των εννόμων συνεπειών της σχετικής δικαιοπραξίας κατά το μέρος τούτο, αποσβενούμενου και του από της καταρτίσεως υφισταμένου δικαιώματος προσδοκίας των εναγόντων.

Συνεπώς δεν μπορεί να γίνει λόγος γέννησης της σχετικής απαίτησης και εντεύθεν καταβολής από την εναγομένη στους τελευταίους του αιτούμενου ποσού των 250.000 ευρώ. Έτσι η κρινόμενη αγωγή είναι απορριπτέα ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν.

Συνεπώς, έσφαλε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που τα αντίθετα έκρινε, αποφαινόμενο ότι η δεύτερη αίρεση (της έκδοσης οικοδομικής άδειας) δεν αναγόταν στην βούληση της εναγομένης, αλλά ότι αρκούσε η πλήρωση του πρώτου όρου (αύξηση της δόμησης με απόφαση του Δ/ντή της πολεοδομίας), θεωρώντας ότι πληρώθηκε πλασματικά (κατ’ άρθρο 207 ΑΚ) και ο δεύτερος όρος, γιατί η εναγομένη με τη συμπεριφορά της, ήτοι την άρνησή της να εκδώσει (αναθεωρήσει) την άδεια, εμπόδισε αντίθετα στην καλή πίστη την πλήρωση του ως άνω όρου, αφού αυτή ήταν που ζημιωνόταν από την πλήρωσή του, οφείλοντας να καταβάλει το αυξημένο τίμημα [χωρίς ωστόσο να προσβάλλεται από τους ενάγοντες με την αγωγή ή τις προτάσεις (βλ.

ΑΠ 178/2012), παρά μόνο με την προσθήκη τους (απαραδέκτως) αντίστοιχος ισχυρισμός, όπως βάσιμα παραπονείται η εναγομένη με τους σχετικούς λόγους της έφεσης]. Και ταύτα, ανεξαρτήτως του ότι επί εξουσιαστικής αιρέσεως, όπως η προκείμενη, δεν τίθεται θέμα πλασματική πλήρωση της, αλλά ενδεχομένως αντίθεσης ή μη της συμπεριφοράς της εναγομένης στις διατάξεις του άρθρου 281 ΑΚ σύμφωνα με όσα στην οικεία μείζονα σκέψη αναπτύχθηκαν, με την επισήμανση ότι δεν συντρέχει τέτοια περίπτωση, λαμβανομένης υπόψη και της επί 2ετίας και πλέον από την υπογραφή του συμβολαίου αναμονής της (χωρίς να υπάρχει αντίστοιχη υποχρέωση) προς βλάβη των επιχειρηματικών συμφερόντων της πριν υποβάλει την αίτηση για την έκδοση της επίμαχης άδειας, σε συνδυασμό με την απαίτηση των εναγόντων να αναθεωρήσει την άδεια αυτή ένα έτος περίπου μετά την έναρξη και σημαντική πρόοδο των εργασιών ανέγερσης βάσει της τελευταίας (άδειας).

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει οι ως άνω (1ος - 5ος), όπως και η έφεση στο σύνολο της να γίνουν δεκτοί κατ’ ουσίαν. Μετά ταύτα, πρέπει να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση και αφού ερευνηθεί η αγωγή να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη". Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, με τις προεκτεθείσες παραδοχές του, παραβίασε ευθέως και εκ πλαγίου τις ερμηνευτικές διατάξεις των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ.

Ειδικότερα: α) Ενώ ως προς τον όρο του επίμαχου αγοραπωλητηρίου συμβολαίου, στον οποίο προσδιορίζεται η αίρεση από την οποία εξαρτήθηκε η αύξηση ή η μείωση του τιμήματος, αρχικώς μεν δέχεται ότι "Ρητά συμφωνείται μεταξύ των συμβαλλομένων... ότι σε περίπτωση κατά την οποία αυξηθεί η δόμηση για οποιονδήποτε λόγο και αιτία αποκλειστικά εντός της πενταετίας από την υπογραφή του παρόντος και υπό την προϋπόθεση ότι έχει εκδοθεί η σχετική άδεια ή αναθεώρηση αυτής με βάση την αυξημένη δόμηση", και στη συνέχεια δέχεται ότι "στην περίπτωση που αυξηθεί η δόμηση και στο μεταβιβαζόμενο με το παρόν αγροτεμάχιο επιτρέπεται η ανέγερση κατοικίας επιφάνειας μέχρι 200 τ.μ.

για κύρια χρήση, το τίμημα της αγοραπωλησίας θα προσαρμόζεται ανάλογα και θα ανέρχεται συνολικά στο ποσό των 900.000 ευρώ", ακολούθως κρίνει, αντίθετα με τις παραδοχές του αυτές, ότι από τη γραμματική διατύπωση του συγκεκριμένου όρου αδίστακτα προκύπτει η ύπαρξη δύο αιρέσεων και μάλιστα ότι ο συγκεκριμένος όρος είναι διατυπωμένος με σαφήνεια και με πληρότητα τέτοια, ώστε να μη διαπιστώνονται κενά και αμφιβολίες και να δικαιολογείται η προσφυγή στους κανόνες των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ.

Με την κρίση του όμως αυτή το Εφετείο με ανεπαρκείς αιτιολογίες κατέληξε στο πόρισμα αυτό, αφού δεν εξηγείται με ποιόν τρόπο αίρεται η ως άνω διαφορά των δύο χωρίων του ίδιου συμβατικού όρου και γιατί παρά την αντίθεση αυτή δεν υπάρχει αμφιβολία η οποία να δικαιολογεί την προσφυγή στους άνω ερμηνευτικούς κανόνες, β) ενώ το Εφετείο αρχικώς δέχεται ως προς τον παραπάνω κρίσιμο όρο ότι "σε περίπτωση κατά την οποία αυξηθεί η δόμηση" και "υπό την προϋπόθεση ότι έχει εκδοθεί η σχετική άδεια ή αναθεώρηση αυτής με βάση την αυξημένη δόμηση", στη συνέχεια δέχεται ότι η πλήρωση της αίρεσης εξαρτήθηκε από την "υποβολή αίτησης για έκδοση οικοδομικής άδειας ή για αναθεώρηση της τυχόν εκδοθείσας με βάση την αυξημένη δόμηση" και ότι ο όρος αυτός συνιστά εξουσιαστική αίρεση, εξαρτώμενη από την βούληση της εναγομένης που δεν πληρώθηκε, μολονότι ο όρος αυτός αναφέρεται ουδέτερα στην "έκδοση άδειας" και όχι "στην υποβολή αίτησης για την έκδοση άδειας ή την αναθεώρηση της τυχόν εκδοθείσας", χωρίς να αιτιολογεί γιατί δεν απαιτείτο προσφυγή στις άνω ερμηνευτικές διατάξεις, με βάση τον επίμαχο όρο και η υποβολή σχετικής αίτησης για την πλήρωση της τεθείσης με τον όρο αυτό αίρεσης, γ) ενώ το Εφετείο, παρά την άρνηση του, εμμέσως πλην σαφώς δέχεται αμφιβολίες και κενά στον επίμαχο όρο του άνω αγοραπωλητηρίου συμβολαίου, ως προς την έκδοση οικοδομικής άδειας, εφόσον δεν είχε εκδοθεί ακόμη τέτοια ή την αναθεώρηση της εφόσον είχε εκδοθεί, με βάση την επιτραπείσα αυξημένη δόμηση του μεταβιβασθέντος στην εναγομένη αγροτεμαχίου, δέχεται ότι το τελευταίο αφέθηκε στην εξουσιαστική αυτοβουλία της τελευταίας με την υποβολή σχετικής αίτησης προς τούτο προκείμενου να πληρωθεί η σχετική αίρεση χωρίς προσφυγή στις άνω ερμηνευτικές διατάξεις των δικαιοπραξιών, αν και σύμφωνα με τον σχετικό όρο της σύμβασης δεν προβλεπόταν άμεσα κάτι τέτοιο.

Το τελευταίο σαφώς καταφαίνεται από τις παραδοχές του Εφετείου, με τις οποίες ενώ δέχεται ότι κατά την γραμματική διατύπωση του επίμαχου όρου αυτός τελεί "υπό την προϋπόθεση ότι έχει εκδοθεί η σχετική άδεια ή αναθεώρηση αυτής με βάση την αυξημένη δόμηση", δέχεται ακολούθως, ως περιεχόμενο της αίρεσης αυτής, "την υποβολή αίτησης για έκδοση οικοδομικής άδειας ή για αναθεώρηση της τυχόν εκδοθείσας με βάση την αυξημένη δόμηση ", αποκλείοντας έτσι από το γράμμα του σχετικού συμβατικού όρου, γεγονός που καταδεικνύεται και από τις περαιτέρω παραδοχές του, ότι οι ενάγοντες δεν προέβησαν στην εκτέλεση του σχετικού συμβολαίου, που είχε κηρυχθεί με τον επίμαχο όρο εκτελεστό για την είσπραξη του επί πλέον τιμήματος του μεταβιβασθέντος αγροτεμαχίου μετά την αύξηση της δόμησης στα 200 τ.μ., αλλά άσκησαν την ένδικη αγωγή 3.Στην προκείμενη περίπτωση μολονότι το εφετείο αναφέρει ότι ο επίμαχος όρος της σύμβασης δεν παρέχει έδαφος για οποιαδήποτε ερμηνεία και προσφυγή στους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, αφού δεν διαπιστώνονται κενά ή, αμφιβολίες, παρά ταύτα προβαίνει σε ερμηνεία του όρου της σύμβασης χωρίς μάλιστα να καταφύγει ,ως όφειλε για την αντιμετώπιση των κενών και αμφιβολιών αυτών στους κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, υποπίπτοντας έτσι στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔ.

Επομένως πρέπει να γίνει δεκτός ο δεύτερος λόγος της αίτησης των εναγόντων, παρέλκει δε, η έρευνα των λοιπών λόγων γιατί καλύπτονται από την αναιρετική εμβέλεια του δεύτερου λόγου, να αναιρεθεί καθολοκληρίαν η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση αποτελούμενο από διαφορετικούς δικαστές(άρθρο 580 παρ.2 και 3 ΚπολΔ.) και να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στους καταθέσαντες αναιρεσείοντες(άρθρ.495 παρ.3 ΚΠολΔ).

III) Επί της ...2017 αιτήσεως: Ι. Κατ’ άρθρο 579 ΚΠολΔ αν αναιρεθεί η απόφαση ,οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση που αναιρέθηκε και η διαδικασία πριν από αυτήν ακυρώνεται ,μόνο αν στηρίζεται στην παράβαση για την οποία έγινε δεκτή η αναίρεση. Η αίτηση αναίρεσης που ασκείται από άλλο διάδικο κατά της ίδιας ολικώς αναιρεθείσας απόφασης του εφετείου δεν έχει πλέον αντικείμενο και απορρίπτεται και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (ΑΠ 1026/2010,1471/2002)και σε περίπτωση που έχει ασκηθεί πριν την έκδοση της απόφασης απορρίπτεται ως απαράδεκτη ελλείψει εννόμου συμφέροντος. Ενόψει αυτών πρέπει να απορριφθεί ελλείψει εννόμου συμφέροντος η αναίρεση της εναγομένης καθόσον μετά την ολική εξαφάνιση της προσβαλλόμενης απόφασης η υπόθεση θα κριθεί εκ νέου από το εφετείο, δηλαδή η απαίτηση των εναγομένων για το επιπλέον τίμημα πωλήσεως ακινήτου που επώλησαν στην εναγομένη και δεν δημιουργείται δεδικασμένο από την κρίση της προσβαλλόμενης περί πλήρωσης της μιας αίρεσης που ενυπάρχει στη συμφωνία των διαδίκων γιατί οι δυο αιρέσεις που συμφώνησαν οι διάδικοι δεν αποτελούν ιδιαίτερα κεφάλαια. Εξάλλου πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρ.495 παρ.3 ΚΠολΔ).

Τέλος πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη-αναιρεσείουσα-εναγομένη στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων - αναιρεσιβλήτων - εναγόντων (άρθρ.495 παρ.3, 176, 183, 191 ΚπολΔ),όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει αντιμωλία των διαδίκων τις υπ’ αριθμ..../2015 και ...2017 αιτήσεις αναίρεσης.

Απορρίπτει την υπ’ .../2017 αίτηση αναίρεσης.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Δέχεται την .../2015 αίτηση αναίρεσης.

Αναιρεί την 2534/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την επιστροφή του καταβληθέντος παραβόλου στους καταθέσαντες.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκασή της στο αυτό Τριμελές Εφετείο Αθηνών, αποτελούμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα - αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων - αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Οκτωβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Νοεμβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ