Supreme Court allows appeal against administrative compensation order due to insufficient reasoning in lower court decision.

Απόφαση 1854 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1854/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και εν προκειμένω από τον Προϊστάμενο της Κτηματικής υπηρεσίας Ν. Κυκλάδων το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Μαριέττα Βλαχοπάνου, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΤΟΥΡΙΣΜΑ Ξενοδοχειακές Τουριστικές Επιχειρήσεις-Ανωνυμη Εταιρεία", η οποία εδρεύει στην …, περιοχή "Π. Γ.", που εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Βγόντζα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-10-2006 ανακοπή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1368/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 157/2009 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά με την από 5-6-2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός, ανέγνωσε την από 24-2-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, η αναιρεσίβλητη, με την ένδικη ανακοπή εζήτησε την ακύρωση, για τους αναφερομένους σ' αυτήν λόγους, του προσβαλλομένου πρωτοκόλλου καθορισμού αποζημιώσεως αυθαιρέτου χρήσεως δημοσίου κτήματος, που εκδόθηκε εις βάρος της και υπέρ του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, με το οποίο καθορίσθηκε υπέρ του τελευταίου αποζημίωση ποσού 18.132 ευρώ, για αυθαίρετη χρήση εκ μέρους της τμήματος αιγιαλού στην περιοχή Ψαρρού Μυκόνου για το χρονικό διάστημα από 1-5-2006 έως 5-8-2006. Με την πρωτόδικη απόφαση η ανακοπή κρίθηκε νόμιμη και απερρίφθη ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, μετά δε από έφεση της ανακοπτούσης εξεδόθη η προσβαλλομένη απόφαση, η οποία δέχθηκε ως νόμιμη και βάσιμη την ανακοπή και ακύρωσε το ανακοπτόμενο πρωτόκολλο. Την αναίρεση της εν λόγω αποφάσεως αιτείται ήδη το καθ' ου η ανακοπή.

Επειδή, κατά το άρθρο 115 παρ.1 και 2 του από 11/12-11-1929 δ/τος "περί διοικήσεως δημοσίων κτημάτων", το οποίο εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 2 του ν. 4266/1929 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 του ν. 5895/1933, όπως περαιτέρω τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τα άρθρα 20 του α.ν. 1540/1938, 19 α.ν. 1919/1939, 2 α.ν. 1925/1951 και 5 παρ. 4 του α.ν. 263/1968, σε βάρος εκείνων που χωρίς συμβατική σχέση καρπώνονται ή κάνουν χρήση δημόσιων κτημάτων βεβαιώνεται αποζημίωση για το χρονικό διάστημα που έκαναν χρήση.

Η αποζημίωση ορίζεται κατά την κρίση "αγαθού ανδρός" με πρωτόκολλο, που κοινοποιείται στον χρήστη, ο οποίος δικαιούται εντός μηνός να ασκήσει ανακοπή ενώπιον του Προέδρου Πρωτοδικών ή του Ειρηνοδίκη (ήδη ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου), δικάζοντος κατά την διαδικασία των άρθρων 686 επ. Κ.Πολ.Δ.. η εκδιδομένη δε επί της ανακοπής απόφαση υπόκειται στα προβλεπόμενα από τον Κ.Πολ.Δ.

ένδικα μέσα της εφέσεως και της αναιρέσεως (Ολ.Α.Π. 21-22/2002). Περαιτέρω στη διάταξη του άρθρου 13 του ν. 2971/2001 ορίζονται τα εξής: "1. Απλή χρήση του αιγιαλού και της παραλίας είναι κάθε χρήση, εφόσον από αυτή δεν παραβιάζεται ο προορισμός τους ως κοινόχρηστων πραγμάτων και δεν επέρχεται αλλοίωση στη φυσική μορφολογία τους και τα βιοτικά στοιχεία τους. 2.

Η παραχώρηση της απλής χρήσης του αιγιαλού και της παραλίας γίνεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, έναντι ανταλλάγματος κατά τις διατάξεις για την εκμίσθωση δημόσιων κτημάτων.... Σε Ο.Τ.Α., φορείς διοίκησης και εκμετάλλευσης Λιμένων, οργανισμούς κοινής ωφέλειας και Ν.Π.Δ.Δ. η παραχώρηση δύναται να γίνει και απευθείας με ή χωρίς αντάλλαγμα.

Σε ιδιωτικό φορέα διαχείρισης η παραχώρηση γίνεται πάντοτε με αντάλλαγμα. 3. Είναι δυνατή η παραχώρηση, με τη διαδικασία και τους όρους του πρώτου εδαφίου της προηγούμενης παραγράφου, της απλής χρήσης αιγιαλού για την άσκηση δραστηριοτήτων, που εξυπηρετούν τους λουομένους ή την αναψυχή του κοινού (όπως εκμίσθωση θαλάσσιων μέσων αναψυχής, καθισμάτων, ομπρελών, λειτουργία τροχηλάτου αναψυκτηρίου κ.λ.π.).

Αν παραχωρηθεί η χρήση αιγιαλού για την εκμίσθωση καθισμάτων και ομπρελών, η έκταση αιγιαλού κάθε παραχώρησης δεν δύναται να υπερβαίνει τα πεντακόσια (500) τετραγωνικά μέτρα. Εάν στον ίδιο αιγιαλό υπάρχουν περισσότερες παραχωρήσεις για την εκμίσθωση ομπρελών και καθισμάτων, πρέπει μεταξύ των διάφορων χώρων του αιγιαλού που έχουν παραχωρηθεί να υφίσταται ενδιάμεση απόσταση ελεύθερης ζώνης τουλάχιστον εκατόν (100) μέτρων μήκους.

Οι διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου δεν εφαρμόζονται εάν πρόκειται να παραχωρηθεί αιγιαλός για να εκμισθωθούν καθίσματα και ομπρέλες από εκείνους που έχουν γειτονικά καταστήματα και μόνο για το χώρο εμπρός από τα καταστήματα τους. 4. Είναι δυνατή η παραχώρηση με τη διαδικασία και τους όρους που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1, χωρίς δημοπρασία, απλής χρήσης αιγιαλού για ένα χρόνο σε αυτούς που έχουν όμορες ξενοδοχειακές εν γένει επιχειρήσεις, κάμπινγκ ή κέντρα αναψυχής, για τους σκοπούς που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της προηγούμενης παραγράφου προς εξυπηρέτηση του κοινού.

Το αντάλλαγμα για την παραχώρηση της απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας που έχουν ανακηρυχθεί Τουριστικά Δημόσια Κτήματα (Τ.Δ.Κ.), ως και των κτισμάτων ή εν γένει των εγκαταστάσεων που υφίστανται επ' αυτών, καθορίζεται με απόφαση του φορέα που ασκεί τη διοίκηση και διαχείριση των Τ.Δ.Κ., κατά την διέπουσα αυτόν νομοθεσία ...... 5.

Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Οικονομικών επιτρέπεται η απευθείας παραχώρηση με ή χωρίς αντάλλαγμα της απλής χρήσης του αιγιαλού και της παραλίας σε δήμους και κοινότητες για την άσκηση των δραστηριοτήτων της παραγράφου 2. Με την ίδια απόφαση καθορίζονται οι όροι, οι προϋποθέσεις, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια.

Εξάλλου, με την 1047427/4612/Β0016/3.6.2002 κοινή απόφαση των Υφυπουργών Εσωτερικών, Δημοσίας Διοικήσεως και Αποκεντρώσεως και Οικονομίας και Οικονομικών "Απευθείας παραχώρηση, με αντάλλαγμα, του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) Α' Βαθμού", στο στοιχείο 1 του προοιμίου της οποίας γίνεται επίκληση του αρθρ. 13 του ν. 2971/ 2001, παραχωρήθηκε απ' ευθείας και με αντάλλαγμα στους Ο.Τ.Α.

Α' Βαθμού το δικαίωμα της απλής χρήσεως αιγιαλού και παραλίας που βρίσκονται στα όρια της διοικητικής τους περιφέρειας για το χρονικό διάστημα από 1.6.2002 έως 31.5.2005, δυνάμενο να μεταβιβασθεί από κάθε Ο.Τ.Α. σε δική του αμιγή επιχείρηση, για το ίδιο χρονικό διάστημα (αρθρ. 1). Το χρονικό αυτό διάστημα παρατάθηκε από 1.6.2005 έως 31.12.2006 με την παρ. 1 της κοινής αποφάσεως 1024980/1729/Β0016/11.4.2005 των αυτών Υφυπουργών.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ.: "Αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Ο λόγος αυτός ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν αντιστοιχούν σε όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνος δικαίου, για την επέλευση της εννόμου συνεπείας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία (Ολ.ΑΠ 1/1999).

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξάλλου, το κατά νόμον αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος προτάσεως προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της αποφάσεως στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ.ΑΠ 861/1984). Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμηση τους δεν ιδρύει λόγους αναιρέσεως από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναιρέσεως, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υποθέσεως που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (Ολ.Α.Π.1/1999, Α.Π. 19/2012).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του δέχθηκε κατά το ενδιαφέρον την προκειμένη αναιρετική διαδικασία μέρος των τα εξής: "Η ανακόπτουσα και ήδη εκκαλούσα εταιρεία... η οποία διατηρεί ξενοδοχειακό συγκρότημα... στην παραλία της περιοχής "Ψαρρού" Μυκόνου , σύναψε την 8.6.2006 έγγραφη σύμβαση με το Δήμο Μυκόνου, στον οποίο είχε παραχωρηθεί από το καθ' ου η ανακοπή και ήδη εφεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο το δικαίωμα της απλής χρήσεως αιγιαλού και παραλίας, που βρίσκονται στα όρια της διοικητικής του περιφέρειας, με την οποία εκείνος παραχώρησε τη χρήση του έμπροσθεν του ξενοδοχείου της τμήματος της παραλίας αντί 3.060 ευρώ για το οικονομικό έτος 2006, που καταβλήθηκαν.

Ειδικότερα στην εκκαλούσα, το ξενοδοχειακό συγκρότημα της οποίας βρισκόταν στην γωνία της εν λόγω παραλίας, παραχωρήθηκε από το Δήμο Μυκόνου η πιο πάνω χρήση, προκειμένου να τοποθετήσει στον παραχωρούμενο χώρο επί πλέον ομπρέλες και ξαπλώστρες προς εξυπηρέτηση των προσερχόμενων, κυρίως κατά τη θερινή περίοδο, πελατών της, όπως από ετών συνέβαινε μετά την υπ' αρ. 141/2001 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Μυκόνου (πρακτικό 14/9.7.2001), αφού παρέμενε κενός χώρος στο μέσον της εν λόγω παραλίας , δεδομένου ότι ο διπλανός παραχωρηθείς από το Δήμο Μυκόνου χώρος της για χρήση στην Π.

Δ., που διατηρούσε επιχείρηση εστιατορίου και διέθετε δυσανάλογη με τις ανάγκες της μεγάλη πρόσοψη σ' αυτήν, μετακινήθηκε προς το κέντρο της. Πρέπει να σημειωθεί ότι με την πιο πάνω απόφαση του Δ.Σ του Δήμου Μυκόνου ορίσθηκε ότι ο παραχωρούμενος προς χρήση χώρος στην εκκαλούσα θα ξεκινά από τα βράχια στη γωνία της αμμουδιάς , η δε τελευταία ξαπλώστρα μετά την ανάπτυξη της δεν θα πλησιάζει πιο κοντά από ένα μέτρο προς την εξωτερική σκάλα, η οποία οδηγεί από την αμμουδιά στην αυλή του καταστήματος της προαναφερθείσας Π.

Δ., ενώ με την παραπάνω απόφαση, όπως διαφαίνεται, συμμορφώθηκαν και οι δύο ανωτέρω παραχωρησιούχοι κατόπιν συμφωνίας τους.

Συνεπώς όταν την 5.8.2006 κατόπιν αυτοψίας του Προϊσταμένου της Κτηματικής Υπηρεσίας Κυκλάδων ...διαπιστώθηκε... ότι η εκκαλούσα είχε καταλάβει στον ανωτέρω παραχωρηθέντα χώρο έκταση αιγιαλού, που είχε καθοριστεί διοικητικά, 374 τ.μ, εκείνη, η οποία είχε την ανωτέρω ξενοδοχειακή επιχείρηση, δεν είχε ενεργήσει αυθαίρετα, όπως ο ίδιος θεώρησε και της επιβλήθηκε ... πρόστιμο 18.132 ευρώ, αλλά ενέργησε με βάση δικαίωμα στηριζόμενο στην ανωτέρω συμφωνία της με το Δήμο Μυκόνου παραχώρησης της χρήσης σ' αυτήν της πιο πάνω έκτασης. Εξάλλου, πρέπει να παρατηρηθεί ότι ο διευθυντής της εκκαλούσας... με την υπ' αρ, 273/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σύρου αθωώθηκε για την αξιόποινη πράξη της αυθαίρετης μεταβολής αιγιαλού που φέρεται ότι τέλεσε στη περιοχή Ψαρρού Μυκόνου την 13.6.2006. Επομένως έσφαλε η εκκαλουμένη περί την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και την ορθή εκτίμηση των αποδείξεων απορρίπτοντας την ανακοπή κατά του...πρωτοκόλλου...κατά παραδοχή ως βάσιμων των...λόγων της κρινόμενης έφεσης... πρέπει δε να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη στο σύνολο της, να κρατηθεί η υπόθεση και δικασθεί κατ' ουσίαν η ένδικη ανακοπή..., η οποία είναι νόμιμη στηριζόμενη στις προαναφερθείσες διατάξεις στις ανωτέρω μείζονες σκέψεις, να γίνει αυτή δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη και να ακυρωθεί το...πρωτόκολλο...".

Υπό τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες για την έκβαση της δίκης ζήτημα της ακριβούς εκτάσεως του αιγιαλού, η οποία παραχωρήθηκε κατά χρήση στην αναιρεσίβλητο από τον Δήμο Μυκόνου με την συναφθείσα μεταξύ των από 8-6-2006 σύμβαση, της ταυτίσεως ή μη της εν λόγω εκτάσεως με την κάθετη προβολή των κτισμάτων του ξενοδοχειακού της συγκροτήματος στην αιγιαλό και της συσχετίσεως ή μη της ιδίας εκτάσεως προς την φερομένη ως αυθαιρέτως καταληφθείσα τοιαύτη των 374 τ.μ., την οποία και αφορά το προσβαλλόμενο πρωτόκολλο καθορισμού αποζημιώσεως αυθαιρέτου χρήσεως.

Ειδικότερα το Εφετείο, ενώ δέχεται αρχικώς με την απόφασή του ότι με την ρηθείσα σύμβαση παραχωρήθηκε στην αναιρεσίβλητο για το οικονομικό έτος 2006 και αντί ποσού 3.060 ευρώ, η χρήση του έμπροσθεν του ξενοδοχείο της τμήματος της παραλίας, εν συνεχεία αναφερόμενο στο σκοπό της γενομένης παραχωρήσεως αναφέρει ότι αυτή έγινε "...προκειμένου να τοποθετήσει στον παραχωρούμενο χώρο επί πλέον ομπρέλες και ξαπλώστρες προς εξυπηρέτηση των προσερχόμενων...πελατών της, όπως από ετών συνέβαινε μετά την υπ' αρ. 141/2001 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Μυκόνου...,αφού παρέμενε κενός χώρος στο μέσον της εν λόγω παραλίας, δεδομένου ότι ο διπλανός παραχωρηθείς από το Δήμο Μυκόνου χώρος της για χρήση στην Π.

Δ., που διατηρούσε επιχείρηση εστιατορίου και διέθετε δυσανάλογη με τις ανάγκες της μεγάλη πρόσοψη σ' αυτήν, μετακινήθηκε προς το κέντρο της". Με την παραδοχή αυτή είναι προφανές ότι το Εφετείο δέχεται την χρήση εκ μέρους της αναιρεσιβλήτου και άλλης εκτάσεως, προς διεύρυνση της οποίας επακολούθησε η από 8-6-2006, ως άνω, συμφωνία της με τον Δήμο Μυκόνου.

Για την χρήση όμως της εκτάσεως αυτής το Εφετείο δεν αναφέρει νόμιμη αιτία, αφού η υπ' αριθμ. 141/2001 απόφαση του Δήμου Μυκόνο την οποία μνημονεύει στην απόφασή του, έχουσα ετήσια διάρκεια, δεν ίσχυε κατά την επίδικη χρονική περίοδο. Ακολούθως το Εφετείο καταλήγει στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι η αναιρεσίβλητος δεν προέβη σε αυθαίρετη χρήση της επιδίκου εκτάσεως των 374 τ.μ., όπως διαπιστώθηκε κατά την αυτοψία που διενεργήθηκε την 5-8-2006 από τον Προϊστάμενο της Κτηματικής Υπηρεσίας Κυκλάδων, συνεπεία της οποίας της επεβλήθη με το ανακοπτόμενο πρωτόκολλο αποζημίωση αυθαιρέτου χρήσεως, αλλά ενήργησε δυνάμει δικαιώματος απορρέοντος από την προειρημένη συμφωνία της με τον Δήμο Μυκόνου και έτσι εξαφανίζοντας την αντιθέτως κρίνασα πρωτόδικη απόφαση, δέχθηκε την ανακοπή της αναιρεσιβλήτου και ακύρωσε το πρωτόκολλο.

Το πόρισμά του όμως αυτό δεν στηρίζεται επαρκώς, με βάση τις προδιαληφθείσες παραδοχές του, από τις οποίες δεν προκύπτει σαφώς αν η επίδικη έκταση των 374 τ.μ. εμπίπτει ή όχι στην παραχωρηθείσα τοιαύτη, από 8-6-2006, και νομίμως χρησιμοποιουμένη από την αναιρεσίβλητο. Έτσι, ιδρύεται ο από το άρθρο 559 αριθμ. 19 Κ.Πολ.Δ.

λόγος αναιρέσεως, όπως βασίμως προβάλλει το αναιρεσείον, με τον αντίστοιχο δεύτερο λόγο της κρινομένης αιτήσεως.

Επομένως, και παρελκούσης της ερεύνης των λοιπών λόγων αναιρέσεως, πρέπει να γίνει δεκτή η υπό κρίση αίτηση κατά τον βάσιμο, ως άνω, λόγο της και να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές κατά την παράγραφο 3 του άρθρ. 580 ΚΠολΔ, όπως ισχύει, και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητος, ως ηττωμένη (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσειούσης, μειωμένων όμως σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 1 του ν. 3693/57, της υπ' αριθμ. 134423/28-12-1992 Κ.Υ.Α. των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης και του άρθρου 28 παρ. 5 του ν. 2579/98, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 157/2009 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου.

Παραπέμπει την υπόθεση για εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από αυτούς που εξέδωσαν την αναιρουμένη απόφαση. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό τριακοσίων (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 6η Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε σε δημοσία συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα, την 23η Σεπτεμβρίου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ