Supreme Court dismisses appeal against lower court's rejection of contract termination due to breach of construction timeline.

Απόφαση 1852 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1852/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Τ. του Β. κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Ζιώγα.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης τεχνικής και εμπορικής εταιρείας με την επωνυμία "ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" που εδρεύει στα … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Βασιλική Γκισάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-11-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 14/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 11/2012 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 20-4-2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός, ανέγνωσε την από 1-11-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, ο ήδη αναιρεσείων με την ένδικη αγωγή του ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ισχυρίσθηκε: Ότι δυνάμει εργολαβικού συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, συναφθέντος μεταξύ αυτού και της εναγομένης, ήδη αναιρεσιβλήτου, η τελευταία ανέλαβε την υποχρέωση να ανεγείρει σε οικόπεδο ιδιοκτησίας του συγκρότημα κατοικιών με το σύστημα της αντιπαροχής.

Ότι η εναγομένη είχε συμβατική υποχρέωση να καταθέσει στην αρμοδία υπηρεσία τον φάκελο για την έκδοση οικοδομικής άδειας εντός τεσσάρων (4) μηνών από την υπογραφή του προσυμφώνου και να παραδώσει στον ενάγοντα τα διαμερίσματα, που θα περιέρχονταν σε αυτόν βάσει της συμφωνίας των, (δέκα τέσσαρα τον αριθμό), εντός δύο (2) ετών από της υπογραφής του προσυμφώνου, ήτοι μέχρι την 8-8-2004.

Ότι η εναγομένη, αθετώντας την συμβατική της υποχρέωση, δεν μερίμνησε για την έκδοση οικοδομικής αδείας και την έναρξη των εργασιών εκτελέσεως του έργου και ότι κατόπιν αυτού, ο ενάγων, την 6-6-2007, την κήρυξε έκπτωτη, βάσει σχετικού όρου του προσυμφώνου, λόγω παρελεύσεως μεγάλου χρονικού διαστήματος χωρίς να αρχίσει η εκτέλεση του έργου.

Εζήτησε δ' ακολούθως με την αγωγή, να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει νομιμοτόκως το ποσό των 146.640 ευρώ, ως εύλογη, λόγω της υπαναχωρήσεώς του, αποζημίωση για την εκ της μη εκτελέσεως της συμβάσεως ζημία του, συνισταμένη ειδικότερα στην απώλεια των μισθωμάτων που θα εισέπραττε από την εκμίσθωση των διαμερισμάτων.

Η αγωγή αυτή έγινε εν μέρει δεκτή πρωτοδίκως και δη για το ποσό των 100.000 ευρώ, κατόπιν όμως εφέσεως της εναγομένης απερρίφθη στο σύνολό της ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, με την προσβαλλομένη απόφαση. Η απόφαση αυτή πλήττεται από τον ενάγοντα για τους λόγους που αναφέρονται στην κρινομένη αίτησή του.

Επειδή, ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθμ.11 περ. γ' Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επεκαλέσθησαν και προσεκόμισαν είτε προς άμεση είτε προς έμμεση απόδειξη. Για την θεμελίωση του λόγου αυτού αναιρέσεως αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να εκτιμά κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 341 και 346 Κ.Πολ.Δ. (Ολ.Α.Π. 2/2008).

Μη λήψη υπόψη, πάντως, δεν συνάγεται από μόνο το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση ορισμένα από τα προσκομισθέντα με επίκληση έγγραφα και όχι όλα (Α.Π. 109/2012, 1573/2006). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 10 του Κ.Πολ.Δ., "Αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά τον νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά, χωρίς απόδειξη".

Ο λόγος αυτός συντρέχει όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος, που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει από ποια αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξη γι` αυτά Α.Π.1131/2007, 120/2011).

Τέλος, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ.: "Αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αφορά ελλείψεις αναγόμενες αποκλειστικώς στη διατύπωση του αιτιολογικού πορίσματος αναφορικά με τη συνδρομή ή μη γεγονότων, που στη συγκεκριμένη περίπτωση συγκροτούν το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνος ουσιαστικού δικαίου, έτσι ώστε, από την ανεπαρκή ή αντιφατική έκθεσή τους, να μην μπορεί να κριθεί αν η απόφαση στηρίζεται ή όχι νομικώς (Ολ.

Α.Π. 13/1995). Δεν υπάρχει έλλειψη νομίμου βάσεως όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγομένου από αυτές πορίσματος, διότι στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανελέγκτως, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., εκτός εάν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος (Α.Π.378/2011, 656/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον την προκειμένη αναιρετική διαδικασία μέρος τους, τα εξής: "Η εκκαλούσα είχε από ετών αποκλειστικό επάγγελμα την ανέγερση, με το σύστημα της αντιπαροχής, κατοικιών και την πώληση, στη συνέχεια, με κέρδος των ιδιοκτησιών που περιέρχονταν στην ίδια.

Στα πλαίσια της δραστηριότητάς της αυτής, μετά από διαπραγματεύσεις με τους υιούς του εφεσίβλητου Βασίλειο και Νικόλαο, οι οποίοι ενεργούσαν και για λογαριασμό του πατέρα τους, ο οποίος τους είχε εξουσιοδοτήσει προφορικά, συμφώνησαν, να ανεγείρει, με τον παραπάνω τρόπο, συγκρότημα κατοικιών σε οικόπεδο του εφεσίβλητου εμβαδού 1963 τετ.

μέτρων στο Νεοχωρόπουλο του Δήμου Ιωαννίνων. Συντάχτηκε σχετικά το 19872/8-8-2002 προσύμφωνο του συμβολαιογράφου..., το οποίο ως οικοπεδούχος, υπέγραψε μόνο ο εφεσίβλητος, επειδή το οικόπεδο του ανήκε αποκλειστικά. Μ' αυτό ορίστηκε, πλην άλλων, ότι στον εφεσίβλητο θα περιέρχονταν οι κατοικίες με τα στοιχεία Α4, Α5, Α6, Α7, Α8, Α9, Α10, συνολικού εμβαδού 218 τετ.

μέτρων, Β4, Β5, Β6, Β7, Β8, Β9, Β10, συνολικού εμβαδού 218, επίσης, τετ. μέτρων και 10 χώροι στάθμευσης, ενώ όλες οι υπόλοιπες ιδιοκτησίες και χώροι στάθμευσης θα περιέρχονταν στην εκκαλούσα. Η τελευταία όφειλε να περατώσει και να παραδώσει στον εφεσίβλητο τις παραπάνω κατοικίες της αντιπαροχής του μέχρι 8-8-2004, ενώ μέχρι τις 8-12-2002 έπρεπε να είχε καταθέσει στην πολεοδομία το φάκελο για την έκδοση της οικοδομικής άδειας.

Στο παραπάνω προσύμφωνο προσαρτήθηκε το από μηνός Μαΐου 2002 τοπογραφικό διάγραμμα που συνέταξε η εκκαλούσα. Κατά την υπογραφή του προσυμφώνου, όπως εκ των υστέρων διαπιστώθηκε από την εκκαλούσα, εκκρεμούσε η κύρωση της πράξης εφαρμογής του ρυμοτομικού σχεδίου του οικισμού Νεοχωρόπουλου, όπου βρισκόταν το οικόπεδο.

Τούτο έγινε τελικά στις 14-7-2004 με την 2790/27-4-2004 απόφαση του Νομάρχη Ιωαννίνων. Πριν την εν λόγω κύρωση, ο χρόνος της οποίας δεν ήταν γνωστός, δεν ήταν δυνατή η πώληση των κατοικιών που θα κατασκευάζονταν, στην οποία άμεσα, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, αποσκοπούσε η εκκαλούσα, η οποία, στο μεταξύ και προκειμένου να εκτελέσει το παραπάνω έργο, είχε συντάξει διάφορα διαγράμματα και κατόψεις.

Λόγω του ανωτέρω προβλήματος που ανέκυψε σχετικά με την πράξη εφαρμογής και μέχρι τη διευθέτηση του, η οποία δεν είχε πραγματοποιηθεί έως την παραπάνω ημεροχρονολογία που είχε ορισθεί για την κατάθεση του φακέλου προκειμένου να εκδοθεί η οικοδομική άδεια, η εκκαλούσα δικαιολογημένα, για την αιτία που προαναφέρθηκε, δεν κατέθεσε ...τον εν λόγω φάκελο, όπως ήταν υποχρεωμένη.

Στη συνέχεια, στις αρχές του έτους 2003, όταν πλέον διαπιστώθηκε το μέγεθος του προβλήματος, ήτοι ότι δεν ήταν δυνατή η άμεση επίλυση του, αλλά, αντίθετα, ότι ήταν άγνωστο πότε τούτο θα συνέβαινε, με τις συνέπειες που προεκτέθηκαν, ενόψει του ότι ήταν πλέον ασύμφορη, για την εκκαλούσα τουλάχιστον, η οικοδόμηση του παραπάνω οικοπέδου και η εκτέλεση του προσυμφώνου, η εκκαλούσα ενημέρωσε σχετικά τους ανωτέρω υιούς του εφεσίβλητου και αυτοί, με προφορική εξουσιοδότηση του πατέρα τους, για λογαριασμό και τούτου, συμφώνησαν προφορικά με την εκκαλούσα την κατάργηση από την αρχή του προσυμφώνου, με συνέπεια την αποδέσμευση των διαδίκων από τις υποχρεώσεις που είχαν αναλάβει μ' αυτό.

Παρ' όλα αυτά, ο εφεσίβλητος στις 6-6-2007 επέδωσε στην εκκαλούσα το από 12-5-2007 έγγραφο του, με το οποίο την κήρυξε έκπτωτη του έργου, επειδή δεν το είχε εκτελέσει μέχρι τότε, καίτοι είχε παρέλθει η ανωτέρω ημεροχρονολογία που είχαν ορίσει γι' αυτό. Η κρίση ως προς τα πραγματικά αυτά περιστατικά στηρίζεται σ' όλα τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα.

Ειδικότερα, η κρίση ως προς την παραπάνω προφορική κατάργηση του προσυμφώνου στηρίζεται στην κατάθεση του... μάρτυρα της εκκαλούσης, η οποία, χωρίς να αναιρείται, ως προς το σημείο αυτό, από κάποιο άλλο αποδεικτικό μέσο, ούτε, σύμφωνα με όσα εκτίθενται ειδικότερα παρακάτω, από την κατάθεση του μάρτυρα του εφεσίβλητου, ενισχύεται:

α) από την απόφαση του Νομάρχη Ιωαννίνων που προαναφέρθηκε, από την οποία προκύπτει η παραπάνω ημεροχρονολογία έγκρισης του ρυμοτομικού σχεδίου, β) Από τις κατόψεις, τοπογραφικά κλπ διαγράμματα που συνέταξε η εκκαλούσα για το οικόπεδο και το έργο που προσυμφωνήθηκε να εκτελεστεί σ' αυτό, με την έννοια ότι, αν αυτή δεν είχε πρόθεση εκτέλεσης του έργου, οπωσδήποτε δεν θα προέβαινε στις δαπάνες που απαιτούνταν για τη σύνταξη των εν λόγω εγγράφων, γ) Επίσης, στην ίδια περίπτωση, δεν θα συνέπραττε καν στη σύνταξη του προσυμφώνου, δ) Ενόψει των παραπάνω επαγγελματικών δραστηριοτήτων της, το συμφέρον της επέβαλε την εκτέλεση του έργου, ενώ δεν προέκυψε, ότι είχε κάποιο άλλο λόγο για να μην το εκτελέσει.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι ούτε ο εφεσίβλητος, ούτε ο παραπάνω μάρτυράς του, ενώ αποδέχονται την ανωτέρω επαγγελματική δραστηριότητα της εκκαλούσης, δίδουν κάποια απάντηση στο ερώτημα, γιατί τελικά αυτή δεν εκτέλεσε το παραπάνω έργο. ε) Αν δεν είχε προηγηθεί η ανωτέρω προφορική συμφωνία κατάργησης του προσυμφώνου, οπωσδήποτε η εκκαλούσα θα το κατήγγειλε γραπτά, αν δεν ήθελε να εκτελέσει για οποιοδήποτε λόγο το έργο που αφορούσε, εύκολα δε θα μπορούσε να πράξει τούτο χωρίς ζημία της, πρωτίστως, ενόψει των παραπάνω προβλημάτων σχετικά με την έγκριση του ρυμοτομικού σχεδίου της περιοχής, στ) Επίσης, στην ίδια περίπτωση, ενόψει του χρονικού διαστήματος που μεσολάβησε μέχρι τη λήξη της προθεσμίας παράδοσης των κατοικιών της αντιπαροχής του εφεσίβλητου, οπωσδήποτε αυτός θα είχε διαμαρτυρηθεί γραπτά στην εκκαλούσα για την απραξία της σ' όλο αυτό το χρονικό διάστημα, η οποία, ουσιαστικά, αν ληφθεί υπόψη ο χρόνος αυτός, συνιστούσε πλήρη αθέτηση του προσυμφώνου από μέρους της.

Πολύ δε περισσότερο θα είχε διαμαρτυρηθεί γραπτά ο εφεσίβλητος στην εκκαλούσα, αφού έβλεπε ότι αυτή, στο παραπάνω χρονικό διάστημα, δεν είχε κάνει καν έναρξη των εργασιών και, μάλιστα, ούτε το φάκελο είχε καταθέσει στην πολεοδομία για την έκδοση της οικοδομικής άδειας, ζ) Εξάλλου, στην ίδια περίπτωση, ο εφεσίβλητος θα επέδιδε το παραπάνω εξώδικο του στην εκκαλούσα πολύ νωρίτερα και όχι, όπως έπραξε, τρία περίπου χρόνια μετά τη λήξη της προθεσμίας παράδοσης της αντιπαροχής του.

Όπως προαναφέρθηκε, η παραπάνω κρίση δεν αναιρείται από την κατάθεση του ανωτέρω μάρτυρα του εφεσίβλητου. Και τούτο, διότι ο μάρτυρας αυτός, ως προς το παραπάνω γεγονός, δεν καταθέτει ευθέως κάτι αντίθετο, αλλά περιορίζεται στην έκφραση εικασιών και υποθέσεων, ενώ, παράλληλα, κατά τις παραδοχές του, τα όσα γνωρίζει για την όλη υπόθεση, τα γνωρίζει από συζητήσεις των τέκνων του εφεσίβλητου στο καφενείο, παραδοχή η οποία από μόνη της, αναιρεί τη σημασία της κατάθεσής του, πρωτίστως διότι, σύμφωνα με τη λογική και την κοινή πείρα, ούτε τα παιδιά του εφεσίβλητου είχαν λόγο να κοινωνιολογούν στα καφενεία τη σύμβαση τους με την εκκαλούσα και την εξέλιξη της, αλλά ούτε και οι θαμώνες να παρακολουθούν τα λεγόμενα τους, σαν να γνώριζαν, ότι επρόκειτο να κληθούν να μαρτυρήσουν κάποτε γι' αυτά....".

Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές του το Εφετείο δέχθηκε την έφεση και εξαφάνισε την αντιθέτως κρίνασα πρωτόδικη απόφαση, ακολούθως δε, δεχόμενο ως βάσιμη την ένσταση της εναγομένης- εκκαλούσης για αποδέσμευσή της από το προσύμφωνο, λόγω καταργήσεως τούτου, απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την αγωγή. Έτσι κρίνοντας το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις, λογικά κενά ή ενδοιαστικές κρίσεις αιτιολογίες, ιδιαιτέρως δε ως προς το ουσιώδες και καθοριστικό για την έκβαση της δίκης ζήτημα της δια μεταγενεστέρας προφορικής συμφωνίας των διαδίκων καταργήσεως του μεταξύ των προσυμφώνου, βάσει του οποίου ήχθη στην απόρριψη της αγωγής, κατά παραδοχήν της αντιστοίχου ενστάσεως της εναγομένης, ως προς το κύρος δε της συγκεκριμένης καταργητικής του προσυμφώνου συμφωνίας δεν διατυπώνεται οποιαδήποτε αμφισβήτηση ούτε προβάλλεται αναιρετική πλημμέλεια.

Επομένως ο περί του αντιθέτου τρίτος λόγος της κρινομένης αιτήσεως, σύμφωνα με τον οποίο η απόφαση, υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 19 Κ.Πολ.Δ., διότι δεν εκτίθενται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που την συγκροτούν και η αιτιολογία της ως προς την κατάργηση του προσυμφώνου είναι ανεπαρκής, τυγχάνει αβάσιμος.

Περαιτέρω, ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο της αιτήσεώς του μέμφεται την προσβαλλομένη απόφαση, ότι κατά την διαμόρφωση του αποδεικτικού της πορίσματός δεν έλαβε υπόψη κρίσιμα αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα το επίδικο συμβολαιογραφικό προσύμφωνο και την κατάθεση του μάρτυρος αποδείξεως Ι. Μ., υποπίπτοντας έτσι στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 11γ' Κ.Πολ.Δ..

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως τυγχάνει αβάσιμος, διότι από την προσβαλλομένη απόφαση καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι ελήφθησαν υπόψη τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, αφού πέραν της ρητής σχετικής αναφοράς στην απόφαση γίνεται και ειδική σ' αυτήν μνεία τόσο στο προσύμφωνό όσο και στην κατάθεση του μάρτυρος αποδείξεως, η οποία μάλιστα και αξιολογήθηκε αρνητικώς, ήτοι ως μη ικανή να αναιρέσει την επί των λοιπών αποδεικτικών μέσων ερειδομένη κρίση του Εφετείου περί της καταργήσεως του προσυμφώνου και αποδεσμεύσεως εντεύθεν εξ αυτού της αναιρεσιβλήτου.

Τέλος, ο αναιρεσείων με τον δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση πλημμέλεια εκ της διατάξεως του άρθρου 559 αριθμ. 10 Κ.Πολ.Δ., συνισταμένη στο ότι το Εφετείο δέχθηκε χωρίς απόδειξη ως αληθή πράγματα ασκούντα ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δη ότι μέχρι την έκδοση της αποφάσεως του Νομάρχου Ιωαννίνων δεν ήταν δυνατή η πώληση των κατοικιών που θα κατεσκευάζοντο, ότι η αναιρεσίβλητος δικαιολογημένα δεν κατέθεσε φάκελο στην Πολεοδομία Ιωαννίνων για την έκδοση οικοδομικής αδείας και ότι το εργολαβικό προσύμφωνο καταργήθηκε προφορικώς.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως τυγχάνει αβάσιμος, διότι από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το Εφετείο κατέληξε στις ανωτέρω παραδοχές και συνακολούθως στο αποδεικτικό του πόρισμα περί του κατ' ουσίαν αβασίμου της ενδίκου αγωγής από την συνεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων (μαρτύρων και εγγράφων) που αναφέρονται σ' αυτήν, ορισμένα μάλιστα εκ των οποίων μνημονεύονται και ιδιαιτέρως προς έξαρση της αποδεικτικής των αξίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζονται τα υπόλοιπα.

Εξάλλου, ως προς τις αιτιάσεις του ότι από τα αποδεικτικά αυτά μέσα δεν προκύπτουν τα προαναφερόμενα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν την ένσταση της εναγομένης, ο αυτός λόγος τυγχάνει απαράδεκτος διότι αφορά την εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία όμως δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ..

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η ένδικη αίτηση, που δεν περιέχει άλλους λόγους αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της, να καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων ως ηττώμενος (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.), στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσιβλήτου, όπως ορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από της από 20-4-2012 αίτηση του Κ. Τ. του Β. για αναίρεση της υπ' αριθμ.11/2012 αποφάσεως του Εφετείου Ιωαννίνων.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 6η Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε σε δημοσία συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα την 23η Σεπτεμβρίου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ