Supreme Court quashes appeal court ruling on libel damages due to insufficient reasoning on proportionality.

Απόφαση 1852 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1852/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Mαΐου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: Τ. Τ. του Ι., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Ματράκη.

Του αναιρεσιβλήτου: π. Ι. Κ., εφημέριου Ι. Ναού .., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-2-2009 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 290/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 432/2010 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 29-7-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν , όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 9-3-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου της αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών λόγων αυτής.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Εισάγεται αναίρεση κατά απόφασης δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η οποία έκρινε για υπόθεση εκδίκασης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης την οποία φέρεται ότι υπέστη ο ήδη αναιρεσίβλητος - ενάγων από δημοσίευμα συκοφαντικό και υβριστικό εις βάρος του, το οποίο καταχωρήθηκε σε μηνιαία εφημερίδα, ιδιοκτησίας του αναιρεσείοντος.

ΙΙ. 'Όπως προκύπτει από την .../2-12-2010 έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας Λάρισας .., ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για παράσταση κατά την, αρχικά ορισθείσα, δικάσιμο της 12-3-2013 επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, με φροντίδα του αναιρεσείοντος, στον αναιρεσίβλητο.

Μετά ταύτα, η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε, για την δικάσιμο που σημειώνεται στην αρχή της παρούσας και κατά την οποία ο αναιρεσίβλητος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. 'Αρα, πρέπει να δικασθεί ερήμην χωρίς να είναι ανάγκη να υπάρξει νέα κλήτευσή του (άρθρ. 226 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ.).

Η συζήτηση όμως, θα χωρήσει ωσάν να ήταν και αυτός παρών (αρθρ. 576 Κ.Πολ.Δ.). Με το άρθρο μόνο παρ.1 και 2 του ν.1178/1981, όπως η παρ. 2 ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο μόνο παρ. 4 του ν.2243/1994 ορίζονται τα εξής: " Ο ιδιοκτήτης παντός εντύπου υποχρεούται εις πλήρη αποζημίωσιν δια την παράνομον περιουσιακήν ζημίαν ως και εις χρηματικήν αποζημίωσιν δια την ηθικήν βλάβη, αι οποίαι υπαιτίως επροξενήθησαν δια δημοσιεύματος θίγοντος την τιμήν ή την υπόληψιν παντός ατόμου, έστω και αν η κατά το άρθρο 914 του ΑΚ υπαιτιότης, ή η κατά το άρθρον 919 του ΑΚ πρόθεσις και η κατά το άρθρον 920 του ΑΚ, γνώσις ή υπαίτιος άγνοια συντρέχη εις τον συντάκτην του δημοσιεύματος ή, εάν ούτος είναι άγνωστος, εις τον εκδότην ή τον διευθυντήν συντάξεως του εντύπου (παρ.1).

Η κατά το άρθρο 932 του Αστικού Κώδικα χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης του αδικηθέντος από κάποια από τις προβλεπόμενες στην προηγούμενη παράγραφο πράξεις ορίζεται, εφόσον αυτές τελέσθηκαν δια του Τύπου, κατά την κρίση του δικαστή, όχι κατώτερη των δέκα εκατομμυρίων (10.000.000) δραχμών για τις Ημερήσιες Εφημερίδες Αθηνών και Θεσσαλονίκης, καθώς και για τα περιοδικά που κυκλοφορούν μέσω των Πρακτορείων Εφημερίδων και των δύο εκατομμυρίων (2.000.000) δραχμών για τις άλλες εφημερίδες ή περιοδικά, εκτός αν ζητήθηκε από τον ενάγοντα μικρότερο ποσό, ανεξάρτητα από την απαίτηση προς αποζημίωση για περιουσιακή ζημία (παρ.2)".

Οι διατάξεις αυτές σκοπό έχουν να διασφαλίσουν μια ελάχιστη προστασία των πολιτών από ιδιαιτέρως έντονες, λόγω της δημοσιότητας, προσβολές της τιμής και της υπολήψεώς τους, γι' αυτό είναι σύμφωνη προς τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του Συντάγματος κατά την οποία ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.

Παράλληλα όμως το δικαστήριο, κατά την άσκηση της δικαιοδοτικής του λειτουργίας, πρέπει να ερευνά αν στη συγκεκριμένη περίπτωση, με την επιδίκαση του προβλεπόμενου από το νόμο ελάχιστου ορίου χρηματικής ικανοποιήσεως, παραβιάζεται η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας (μεταξύ του χρησιμοποιούμενου μέτρου και του επιδιωκόμενου σκοπού) και σε περίπτωση παραβιάσεώς της, εν όψει των ιδιαίτερων συνθηκών (είδους και βαρύτητας της προσβολής, εκτάσεως της δημοσιότητας, βαθμού υπαιτιότητας και κοινωνικής θέσεως και οικονομικής καταστάσεως των μερών) να μην εφαρμόσει τη διάταξη για το ελάχιστο όριο και να επιδικάσει μικρότερο ποσό χρηματικής ικανοποίησης.

Εξάλλου, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ,Δ., ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νομίμου βάσεως, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Εκ τούτων συνάγεται περαιτέρω ότι το δικαστήριο οφείλει να εξετάζει, αν σε περιπτώσεις όμοιες με την υπ' αυτού εκάστοτε ερευνώμενη, η επιδίκαση ποσού ίσου ή ανώτερου από το προβλεπόμενο ως ελάχιστο νόμιμο θα οδηγούσε σε τόσο προφανή δυσαναλογία το οικονομικό όφελος του παθόντος, σε σύγκριση με την γενόμενη εις βάρος του προσβολή, ώστε η εφαρμογή της σχετικής διατάξεως να καθίσταται αντισυνταγματική (όπως θα συνέβαινε αν επρόκειτο για μια απλή εξύβριση του παθόντος δια του τύπου).

Η έρευνα δε αυτή περιλαμβάνει τους ως άνω προσδιοριστικούς παράγοντες (βαθμό πταίσματος, είδος προσβολής κλπ). (ΑΠ 698/2007). Στην κρινόμενη περίπτωση η προσβαλλόμενη απόφαση δέχτηκε τα ακόλουθα: " Ο ενάγων είναι ιερέας, σήμερα εφημέριος του Ιερού Ναού …Πριν την μετάθεσή του στην …υπηρετούσε ως εφημέριος στον Ιερό Ναό ….

Στο νησί των …υπάρχει το προσκύνημα της Εικόνας της Παναγίας της "Μυρτιδιώτισσας", Προστάτιδας του νησιού, την οποίαν κατά καιρούς υπηρέτησε ως εφημέριος, και αποφάσισε, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του εκκλησιαστικού συμβουλίου του Ιερού Ναού …να αγιογραφηθεί ένα αντίγραφο της ως άνω εικόνας, ώστε να εκτεθεί στον Ιερό αυτό Ναό και να συνεορτάζει με τον Άγιο Δημήτριο.

Πράγματι με δωρεές των πιστών της ενορίας του αγιογραφήθηκε η εικόνα και έγινε η υποδοχή της με παρουσία πιστών, δημοσιεύθηκε δε σχετικό ρεπορτάζ στις 21.10.2008 στην τοπική εφημερίδα "...", με σχετική φωτογραφία, όπου εμφανίζεται ο ενάγων και η ανήλικη θυγατέρα του δίπλα στην εικόνα της Παναγίας. Ο εναγόμενος, ο οποίος είναι εκδότης, διευθυντής και ιδιοκτήτης της μηνιαίας εφημερίδας "..." στο αριθ.

…φύλλο αυτής του μηνός Δεκεμβρίου του έτους 2008, με αφορμή την ως άνω υποδοχή της εικόνας δημοσίευσε και αυτός στην τελευταία σελίδα της μονόστηλο άρθρο με υπογραφή του συντάκτη "Β.Γ." με τον τίτλο ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ;", στο μέσο περίπου του οποίου υπάρχει αναδημοσίευση από την ως άνω τοπική εφημερίδα "...", της φωτογραφίας του ενάγοντα ιερέως μετά της ανήλικης θυγατέρας του κατά την περιφορά της εικόνας της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας, πάνω από την οποίαν (φωτογραφία) έχει αναγραφεί ο υπέρτιτλος "ΝΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΖΕΨΟΥΝ ΧΡΗΜΑΤΑ".

Ακολούθως, και κάτωθι της ανωτέρω φωτογραφίας το δημοσίευμα αναφέρει επί λέξει: "Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεγάλη έξαρση του φαινομένου της παρουσίασης προς προσκύνηση εικόνων της Παναγίας ή άλλων αγίων (συνήθως αντιγραφών) από Μητροπολίτες, πρεσβυτέρους ή εκκλησιαστικά συμβούλια. Είναι δε τόση η διαφημιστική καμπάνια στις εφημερίδες, τα ραδιόφωνα, τις τηλεοράσεις, τα επίσημα περιοδικά των Μητροπόλεων και οι συνεχείς υπομνήσεις εντός των ναών, που αναρωτιέται κανείς ποια είναι τα κίνητρα που δραστηριοποιούν σε τέτοιο βαθμό τον εκκλησιαστικό μηχανισμό.

Να είναι άραγε ο πόθος των ποιμένων να αγιασθούν τα ποίμνιά τους ή να προβληθούν οι ίδιοι στα ματιά του κόσμου ως ικανοί, δραστήριοι και ...αγρυπνούντες, δήθεν, για το καλό των ποιμαινομένων; Δε θέλουμε να πιστεύσουμε ότι ιδιοτελείς σκοποί-καταθέσεις εκατομμυρίων για τα ....γεράματα - ωθούν τους αρμοδίους σε υπερκινητικότητα αυτού του είδους.

Το σχόλιο μας έχει ως σκοπό, να εντοπίσει το κακό και να υποδείξει τον τρόπο θεραπείας του. Γι αυτό και συμβουλεύει τους εμπλεκόμενους να μελετήσουν τα γραφόμενα, κι αν είναι καλοπροαίρετοι, ας προσπαθήσουν να εμπνεύσουν τους πιστούς με ευλάβεια στο πρόσωπο της Παναγίας, χωρίς προσωνύμια. Και θα το πετύχουν αυτό αν εγκολπωθούν τη ζωή και τη διδασκαλία του ακτήμονα και μονοχίτωνα Χριστού μας, η οποία βιώθηκε από τους Πατέρες και αγίους της Εκκλησίας μας και ας φροντίσουν να απαλλαγούν από την αδυναμία ή συνήθεια "του συλλέγειν παντί τρόπω τον μαμμωνάν".

Κι αν, αγαπητέ αναγνώστη, η διαφθορά έχει προσβάλλει και τους "αγίους", εσύ, που θλίβεσαι όταν βλέπεις τα συμβαίνοντα, δεν δικαιολογείσαι να συμβάλλεις με την παρουσία σου, τον οβολό σου ή την αφέλεια του στην διαιώνιση αυτού του κακού. Γνώριζε λοιπόν, ότι η προσευχή γίνεται εξ ίσιου δεκτή από την εικόνα της Παναγίας του σπιτιού σου ή της ενορίας σου, όπως γίνεται και από την επώνυμη εικόνα της, όταν όμως συνοδεύεται από θερμή πίστη και μετάνοια".

Το ανωτέρω δημοσίευμα παρότι δεν αναφέρει το ονοματεπώνυμο του ενάγοντα ρητά, εφόσον δημοσιεύεται παράλληλα η φωτογραφία αυτού μετά της ανήλικης θυγατέρας του, οι πολίτες της …και ειδικότερα του …δεν μπορούσε να έχουν καμία αμφιβολία ότι αναφέρεται και σ' αυτόν, αφού άλλωστε με πρωτοβουλία του ίδιου αγιογραφήθηκε η εικόνα της Παναγίας, ήταν δε γνωστός και λόγω της ιδιότητάς του ως ιερέας.

Επομένως, οι λέξεις και οι φράσεις που χρησιμοποίησε ο συντάκτης του κειμένου είχαν σημείο αναφοράς και στόχο, μεταξύ άλλων και τον ενάγοντα, απορριπτομένου του αντίθετου ισχυρισμού-λόγου έφεσης του εναγομένου ως αβασίμου, ήταν δε ικανές να βλάψουν και πράγματι έβλαψαν την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντα ως ατόμου και ως εφημέριου.

Ειδικότερα, αποδείχτηκε ο υπέρτιτλος "ΝΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑ ΝΑ ΜΑΖΕΨΟΥΝ ΧΡΗΜΑΤΑ" και οι φράσεις "αναρωτιέται κανείς ποια είναι τα κίνητρα που δραστηριοποιούν σε τέτοιο βαθμό τον εκκλησιαστικό μηχανισμό", "Να είναι άραγε ο πόθος των ποιμένων να αγιασθούν τα ποίμνιά τους ή να προβληθούν οι ίδιοι στα μάτια του κόσμου ως ικανοί, δραστήριοι και.....αγρυπονούντες, δήθεν, για το καλό των ποιμαινομένων;

Δε θέλουμε να πιστεύσουμε ότι ιδιοτελείς σκοποί- καταθέσεις εκατομμυρίων για τα .....γεράματα- ωθούν τους αρμοδίους σε υπερκινητικότητα αυτού του είδους" και "..:.ας φροντίσουν να απαλλαγούν από την αδυναμία ή συνήθεια "του συλλέγειν παντί τρόπω τον μαμμωνάν" ενείχαν, κατ' αντικειμενική εκτίμηση, το στοιχείο της εξύβρισης της προσωπικότητας του ενάγοντα, αφού δημιουργούν στον αναγνώστη την εντύπωση ότι το κίνητρο του (ενάγοντα- ιερέως) για την αγιογράφηση και την υποδοχή του αντιγράφου της εικόνας της Παναγίας της "Μυρτιδιώτισσας" ήταν αποκλειστικά η συγκέντρωση χρημάτων.

Το γεγονός ότι δεν αναφερόταν ονομαστικά δεν αναιρεί την πρόθεση του εναγομένου, ο οποίος, όπως αποδείχτηκε υπαίτια και εν γνώσει του προσβλητικού της τιμής και της υπόληψης του ενάγοντα περιεχομένου του περιέλαβε το επιλήψιμο ως άνω δημοσίευμα και την φωτογραφία του στην δημοσιευτέα ύλη της εφημερίδας του ...

να προσβάλει την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντα ήτοι την εκ μέρους τρίτων εκτίμησή του ως κληρικού, αλλά και ως ηθικής και κοινωνικής προσωπικότητας, την κοινωνική του αξία και κύρος, αφού το όλο κείμενο ήταν φανερό ότι αναφερόταν και στον ενάγοντα, του οποίου δημοσιεύθηκε και η φωτογραφία του μαζί με την ανήλικη θυγατέρα του, χωρίς να αφήνει περιθώρια έτσι να αντιληφθεί κανείς ότι πρόκειται για άλλο πρόσωπο εκτός του ενάγοντα ...

Εξάλλου, με την δημοσίευση της φωτογραφίας του ενάγοντα μετά της ανήλικης θυγατέρας του, χωρίς την ρητή η σιωπηρή συναίνεσή του ή εγκρισή του προσβλήθηκε παράνομα η προσωπικότητα του, δηλαδή το δικαίωμα επί της ιδίας εικόνας, χωρίς να απαιτείται να προσβάλλεται και άλλο αγαθό της ιδιωτικής του ζωής ή η υπόληψή του.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο συντάκτης του κειμένου ξέφυγε από το δημοσιογραφικό έργο, που είναι η ενημέρωση του κοινού και η κριτική των δρώμενων, αφού με το ανωτέρω κείμενο ούτε πρόσφερε κάποια είδηση στο αναγνωστικό κοινό ούτε σχολίασε κάποιο θέμα, διατυπώνοντας την σκέψη του, αλλά αποκλειστικό σκοπό είχε τον ενάγοντα, ως φορέα ηθικής και κοινωνικής αξίας, καθόσον μπορούσε και όφειλε αν ήθελε να κάνει οποιαδήποτε κριτική σ' αυτόν, να χρησιμοποιήσει λέξεις και φράσεις πιο ήπιες, ενόψει και της ιδιότητας του ενάγοντα ως κληρικού- εφημέριου και όχι τις προαναφερθείσες που ήταν ιδιαίτερα μειωτικές και οι οποίες δεν ήταν αναγκαίες, ούτε αντικειμενικά επιβεβλημένες, ούτε, τέλος, εξασφάλιζαν την ενημέρωση του κοινού της εφημερίδας.

Άλλωστε και αν ακόμη σκοπός του δημοσιεύματος ήταν να υποδειχθεί ο σωστός τρόπος λατρείας της Παναγίας, όπως στο άρθρο αναφέρεται "....το σχόλιό μας έχει ως σκοπό, να εντοπίσει το κακό και να υποδείξει τον τρόπο θεραπείας του...." θα μπορούσε να γίνει αυτό χωρίς καμία αναφορά άμεση ή έμμεση στον ενάγοντα και στην υποδοχή της εικόνας της Παναγίας "Μυρτιδιώτισσας" και χωρίς τη δημοσίευση της φωτογραφίας (του ενάγοντα) μετά της θυγατέρας του και λέξεων και εκφράσεων που προσβάλουν κατά προεκτεθέντα τον ενάγοντα.

Ενόψει αυτών η ένσταση του εναγομένου, που προβλήθηκε ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και επαναφέρεται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού με σχετικό λόγο έφεσης, περί άρσης του άδικου χαρακτήρα της πράξης του, λόγω του ότι δημοσίευσε το επίμαχο άρθρο και την φωτογραφία του ενάγοντα, ενεργώντας από δικαιολογημένο ενδιαφέρον και καθήκον για την πληροφόρηση της κοινής γνώμης πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμη.

Συνεπώς, εφόσον αποδείχθηκε ότι το επίδικο άρθρο συντάχτηκε και δημοσιεύθηκε με σκοπό εξύβρισης του ενάγοντος, δηλαδή με σκοπό την προσβολή της τιμής, της υπόληψης και της εν γένει προσωπικότητάς του, όπως ο ενάγων καθ' υποφοράν ισχυρίζεται με την αγωγή του, προσέτι δε με την δημοσίευση της φωτογραφίας του ενάγοντα προσβλήθηκε παράνομα η προσωπικότητά του δικαιούται αυτός (ενάγων) εύλογη χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης που υπέστη από την παραπάνω αδικοπρακτική σε βάρος του συμπεριφορά:

Λαμβάνοντας υπόψη την ένταση και έκταση της προσβολής σε συνδυασμό με την δημοσιότητα που έλαβε χώρα, τη συμπεριφορά του εναγομένου κατά και μετά την τέλεση της άδικης πράξης, την κοινωνική και οικονομική κατάσταση των μερών, επί πλέον δε ότι ο πρώτος εναγόμενος ήταν ιδιοκτήτης της ως άνω επαρχιακής εφημερίδας και ο ίδιος ασκούσε και τα καθήκοντα του διευθυντή και του υπευθύνου εκδόσεως, με περιορισμένη ύλη και κυκλοφορία, πρέπει να επιδικαστεί στον ενάγοντα το ποσό των 6.000 €, ως χρηματική ικανοποίησή του για την ηθική βλάβη που υπέστη, το οποίο το Δικαστήριο κρίνει εύλογο ...".

Υπό τα δεδομένα αυτά, το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του ανεπαρκείς αιτιολογίες σχετικά με την υποχρέωση του αναιρεσείοντος να καταβάλει στον αναιρεσίβλητο, ως χρηματική ικανοποίηση, το συγκεκριμένο ποσό (σχεδόν ίσο με το προβλεπόμενο ως ελάχιστο επιδικαστέο κατά τις ανωτέρω διατάξεις). Τούτο δε, διότι ναι μεν αναφέρει ότι για τον καθορισμό του ποσού συνεκτίμησε (και) "την οικονομική κατάσταση των μερών", αφήνει όμως ασαφές αν έλαβε υπόψιν για το ζήτημα αυτό, και σε καταφατική περίπτωση αν έκρινε ή όχι ουσιαστικά βάσιμο τον προβληθέντα από τον αναιρεσείοντα ισχυρισμό (βλ.

έφεση και προτάσεις) ότι η μεν εφημερίδα την οποία διευθύνει "διανέμεται δωρεάν σε πολλά σημεία του Νομού ... και ιδίως έξω από τους Ιερούς Ναούς μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας", ο ίδιος δε "στερείται παντελώς οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας" και είναι "ήδη απόμαχος με σύνταξη 550 ευρώ τον, μήνα", ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αναιρετικώς αν, ενόψει των περιστατικών που δέχθηκε ως συνιστώντα το αδίκημα της εξύβρισης, το συγκεκριμένο ποσό υπερβαίνει ή όχι, κατά τα δεδομένα της κοινής πείρας, τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας, ήτοι αν παραβιάζεται ή όχι η ως άνω (συνταγματική) αρχή της αναλογικότητας.

Συνακόλουθα, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο εκδόσαν δικαστήριο, συγκροτούμενο, όμως, από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δ.). Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις θα επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσίβλητου (άρθρ. 176, 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την με αριθμό 432/2010 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Επιβάλλει σε βάρος του αναιρεσίβλητου τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 25 Ιουλίου 2012.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 26 Σεπτεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ