Supreme Court dismisses appeal against hospital order rejecting payment due to lack of authority.

Απόφαση 1850 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1850/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... S.A.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρίστο Φίλιο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) νυν αυτοτελούς και ενιαίου νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Έβρου", πρώην νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "...", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία 4η Υγειονομική Περιφέρεια Μακεδονίας και Θράκης, που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Ζαρκάδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-8-2009 ανακοπή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 316/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 30/2014 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19-6-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός ανέγνωσε την από 8-2-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου και την απόρριψη του δεύτερου λόγου της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ.: "Αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών". Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.

ΑΠ 7/2006, 4/2005). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ. "αναίρεση επιτρέπεται αν το Δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο (Ολ.Α.Π.2/2001). Με το λόγο αυτό κρίνεται και η έκδοση διαταγής πληρωμής με βάση έγγραφο που, κατά παράβαση του άρθρου 623 Κ.Πολ.Δ., δεν αποδεικνύει αμέσως την απαίτηση και το ποσό αυτής, ώστε να δημιουργείται διαδικαστικό απαράδεκτο, ελεγχόμενο με τον παρόντα λόγο (Ολ.

Α.Π. 10/97. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 623, 624 παρ. 1, 626, 628 παρ. 1 εδ. α’ , 632 παρ. 1 και 633 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι μπορεί να ζητηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής για χρηματική απαίτηση, εφόσον η απαίτηση αυτή δεν εξαρτάται από αίρεση ή προθεσμία, όρο ή αντιπαροχή και αποδεικνύεται (η απαίτηση και το οφειλόμενο ποσό) με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο ή με συνδυασμό τέτοιων εγγράφων που επισυνάπτονται στην αίτηση.

Εάν η απαίτηση ή το ποσό δεν αποδεικνύονται εγγράφως, ο δικαστής οφείλει, κατ’ άρθρο 628 Κ.Πολ.Δ. να μην εκδώσει διαταγή πληρωμής. Εάν δε παρά την έλλειψη της διαδικαστικής αυτής προϋποθέσεως εκδοθεί διαταγή πληρωμής αυτή ακυρώνεται μετά από ανακοπή του οφειλέτη κατά τα άρθρα 632 και 633 Κ.Πολ.Δ. Η ακύρωση της διαταγής πληρωμής στην περίπτωση αυτή απαγγέλλεται λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου ανεξαρτήτως της υπάρξεως της απαιτήσεως και της δυνατότητας να αποδειχθεί με άλλα αποδεικτικά μέσα (Ολ.

Α.Π. 10/97). Εξάλλου, κατά το άρθρο 443 του Κ.Πολ.Δ., για να έχει αποδεικτική δύναμη ιδιωτικό έγγραφο πρέπει να έχει την ιδιόχειρη υπογραφή του εκδότου, ως τοιούτου δε νοουμένου του αναλαμβάνοντος υποχρεώσεις εκ του εγγράφου. Κατά δε το άρθρο 447 του ίδιου Κώδικος το ιδιωτικό έγγραφο αποτελεί απόδειξη υπέρ του εκδότου μόνο αν το πpoσκόμισε ο αντίδικος ή αν πρόκειται για τα βιβλία που αναφέρονται στο άρθρο 444 Κ.Πολ.Δ.

Έτσι είναι δυνατή η έκδοση διαταγής πληρωμής με βάση τιμολόγια - δελτία αποστολής εμπορευμάτων, μόνο αν τα έγγραφα αυτά φέρουν την υπογραφή του αγοραστή κατά τρόπο που να αποδέχεται την οφειλή του. Στην περίπτωση δε κατά τη οποία έχει υπογράψει επί των εγγράφων αυτών (τιμολογίων - δελτίων αποστολής), κάτω από τη δήλωση παραλαβής των εμπορευμάτων, τρίτο πρόσωπο, ως αντιπρόσωπος του υπόχρεου αγοραστή, κατόπιν εντολής και εξουσιοδοτήσεως τούτου, απαιτείται για την έκδοση διαταγής πληρωμής η εντολή και πληρεξουσιότητα αυτή να αποδεικνύεται από δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο.

Η προϋπόθεση αυτή επιβάλλεται και από την αρχή της ασφάλειας των συναλλαγών, διότι διαφορετικά ο φερόμενος ως αντιπροσωπευόμενος αγοραστής δεσμεύεται υπέρμετρα, χωρίς να υπάρχει προηγούμενη καθαρή δήλωση της βουλήσεώς του για αντιπροσωπευτική διάθεση (Α.Π. 682/2015, 1608/2014, 1480/2007). Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 211-212 Α.Κ., προκύπτει ότι δήλωση βουλήσεως από κάποιον (αντιπρόσωπο) στο όνομα άλλου (αντιπροσωπευομένου) μέσα στα όρια της εξουσίας αντιπροσωπεύσεως ενεργεί αμέσως υπέρ και κατά του αντιπροσωπευομένου.

Τα αποτελέσματα αυτά επέρχονται είτε η δήλωση - βουλήσεως γίνει ρητά στο όνομα του αντιπροσωπευομένου, είτε συνάγεται από τις περιστάσεις ότι έγινε στο όνομά του (Α.Π. 1792/2002, 1308/2002). Η εξουσία αντιπροσωπεύσεως παρέχεται είτε με σχετική δικαιοπραξία, οπότε γίνεται λόγος για εκουσία αντιπροσώπευση είτε με διάταξη νόμου (Α.Π. 134/2004).

Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 61, 65, 67, 68 και 70 ΑΚ συνάγεται ότι για να υποχρεωθεί το νομικό πρόσωπο από δικαιοπραξία, πρέπει αυτή να έχει συναφθεί, είτε από το όργανο που το διοικεί, το οποίο να ενεργεί μέσα στα όρια της εξουσίας του, κατά τους όρους της συστατικής πράξεως ή του καταστατικού του, είτε από φυσικό πρόσωπο στο οποίο παρέσχε σχετική εξουσία το όργανο που διοικεί το νομικό πρόσωπο.

Δικαιοπραξία που έχει καταρτισθεί επ’ ονόματι νομικού προσώπου από φυσικό πρόσωπο, το οποίο δεν έχει εξουσία εκπροσωπήσεως δεν το δεσμεύει. Από τις ίδιες ως άνω διατάξεις, συνδυαζόμενες προς αυτές των άρθρων 118, 216 παρ.1α, 224 εδ. β’ , 623, 626 και 633 παρ.1 Κ.Πολ.Δ., συνάγεται ότι επί αιτήσεως του κομιστή πιστωτικών τίτλων προς έκδοση βάσει αυτού διαταγής πληρωμής κατά νομικού προσώπου, το οποίο ανέλαβε την υποχρέωση πληρωμής τους κατά τον υπό του νόμου οριζόμενο τρόπο, δεν απαιτείται να αναγράφονται στο δικόγραφο της αιτήσεως και τα φυσικά πρόσωπα που εκπροσώπησαν το νομικό πρόσωπο κατά την ανάληψη υποχρεώσεως από τον πιστωτικό τίτλο ή ότι αυτά ενήργησαν εντός των ορίων της εκπροσωπευτικής τους εξουσίας, σύμφωνα με το καταστατικό του νομικού προσώπου.

Αν όμως με ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής αμφισβητηθεί από το τελευταίο η αντιπροσωπευτική εξουσία του φυσικού προσώπου που ανέλαβε για λογαριασμό του υποχρέωση εκ του πιστωτικού τίτλου, για το λόγο ότι μόνη η υπογραφή τούτου επ’ αυτού δεν το δεσμεύει σύμφωνα με τα οριζόμενα στο καταστατικό του, ο κομιστής του τίτλου, καθού η ανακοπή, ο οποίος επέχει θέση ενάγοντος, επικαλούμενος ότι εγκύρως εκδόθηκε η διαταγή πληρωμής, πρέπει να καθορίσει με τις προτάσεις του ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ότι το φυσικό πρόσωπο το οποίο ανέλαβε για λογαριασμό του νομικού προσώπου υποχρέωση εκ του πιστωτικού τίτλου νομίμως εκπροσώπησε αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση, σύμφωνα με το καταστατικό του και δήλωσε κατά νόμιμο τρόπο τη σχετική βούλησή του (Α.Π.682/2015, 908/2005, 112/2002, 1215/2000).

Περαιτέρω, με το Π.Δ. 108/1993 που αφορά την συγκρότηση, οργάνωση και λειτουργία του Νοσοκομειακού Φαρμακείου, προβλέπεται στο άρθρο 4 αυτού, ότι στις αρμοδιότητες του Νοσοκομειακού Φαρμακείου περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων α) η προμήθεια, αποθήκευση, συντήρηση και διάθεση στα διάφορα τμήματα του νοσοκομείου και τους λοιπούς δικαιούχους φαρμάκων και φαρμακευτικών προϊόντων, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις και β) η διαχείριση των υλικών.

Επίσης, κατά το άρθρο 9 παρ. 2 του ιδίου π.δ/τος οι προμήθειες του φαρμακευτικού και "φαρμακευτικών προϊόντων" γίνονται με γραπτές ή τηλεφωνικές παραγγελίες, σύμφωνα με τη συνταγογραφία και τις ανάγκες του νοσοκομείου και με τις ισχύουσες διατάξεις περί κρατικών προμηθειών, οι δε παραλαβές γίνονται από την τριμελή επιτροπή, η οποία συγκροτείται σύμφωνα με το εδάφιο γ’ της παραγράφου 2 του άρθρου 10 του παρόντος προεδρικού διατάγματος, η οποία συντάσσει το πρωτόκολλο παραλαβής και δελτίο εισαγωγής, όπως προβλέπεται από τους οικονομικούς και διαχειριστικούς κανόνες των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων.

Τέλος, με το άρθρο 10 του αυτού π.δ/τος που αφορά τη διαχείριση του φαρμακευτικού και λοιπού υλικού, ορίζεται ότι για τη διαχείριση και τη διακίνηση του υλικού του Νοσοκομειακού φαρμακείου τηρούνται ξεχωριστά διαχειριστικά βιβλία, μεταξύ των οποίων και βιβλίο εισαγωγής και εξαγωγής φαρμάκων, η δε τριμελής επιτροπή παραλαβής συγκροτείται από το φαρμακοποιό που ορίσθηκε υπεύθυνος παρακολουθήσεως των διαχειριστικών βιβλίων, ένα βοηθό φαρμακείου και ένα διοικητικό υπάλληλο με τους αναπληρωτές τους, ενώ με το άρθρο 13 αυτού, με το οποίο καθορίζονται οι αρμοδιότητες του προσωπικού του Νοσοκομειακού φαρμακείου ορίζεται ότι ο διευθυντής φαρμακείου, μεταξύ των άλλων, υπογράφει τα δικαιολογητικά εισαγομένων και επιστρεφομένων υλικών, ενώ ο φαρμακοποιός βοηθά τον Διευθυντή φαρμακοποιό στην εκτέλεση των εργασιών της υπηρεσίας, αναλαμβάνων την υπεύθυνη υπηρεσία που του αναθέτει ο Διευθυντής φαρμακοποιός.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του, κατά το ενδιαφέρον την προκειμένη αναιρετική διαδικασία μέρος τα εξής: "Η καθής η ανακοπή (ήδη αναιρεσείουσα), ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "... Α.Ε." και έδρα τη ..., έχει αντικείμενο εμπορικής δραστηριότητας την εμπορία φαρμάκων και φαρμακευτικού υλικού.

Η εταιρία αυτή πώλησε διαδοχικά και μεταβίβασε στο πρώτο ανακόπτον (ήδη πρώτο αναιρεσίβλητο), ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης" και έδρα την …, κατά το χρονικό διάστημα από 2-10-2008 έως και 16-12-2008 φάρμακα με συνολικό τίμημα 41.530,75 ΕΥΡΩ, το οποίο έπρεπε να καταβληθεί μετά τη λήξη συγκεκριμένου χρόνου από την έκδοση κάθε νομίμου παραστατικού πώλησης.

Το πρώτο ανακόπτον δεν κατέβαλε το τίμημα στην πωλήτρια. Για το λόγο αυτό η καθής η ανακοπή πέτυχε να εκδοθεί σε βάρος των ανακοπτόντων η υπ’ αριθμό ...2009 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης, η οποία τους υποχρέωσε να της καταβάλουν εις ολόκληρον ο καθένας τους ποσό 41.530,71 ΕΥΡΩ πλέον τόκων και εξόδων.

Η πωλήτρια για να αποδείξει την απαίτησή της κατά των ανακοπτόντων επικαλέσθηκε και προσκόμισε στο Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης που εξέδωσε τη διαταγή πληρωμής και τα υπ’ αριθμό ...2-10-2008, .../22-10-2008, .../12-11-2008, .../24-11-2008, .../8-12-2008 και .../16-12-2008 δελτία αποστολής φαρμακευτικού της υλικού προς το πρώτο ανακόπτον.

Αποδεικνύεται όμως ότι τα υπ’ αριθμό ...2-10-2008, .../12-11-2008, .../24-11-2008 και .../16-12-2008 δελτία αποστολής φέρουν την υπογραφή της Μ. Π., το υπ’ αριθμό .../22-10-2008 την υπογραφή της Ε. Τ. και τέλος το υπ’ αριθμό .../8-12-2008 δελτίο αποστολής την υπογραφή της Ε. Ι.. Οι διάδικοι ομολογούν ότι τα πρόσωπα αυτά, όταν υπέγραψαν τα συγκεκριμένα παραστατικά, δεν είχαν την ιδιότητα του Διευθυντή του Φαρμακείου του Π.Γ.Ν.

Αλεξανδρούπολης... Η καθής η ανακοπή περαιτέρω δεν προσκόμισε στο Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης αποδεικτικά έγγραφα ότι ο Διευθυντής του Φαρμακείου του πρώτου ανακόπτοντος είχε μεταβιβάσει ή έστω αναθέσει με οποιονδήποτε τρόπο τη συγκεκριμένη του αρμοδιότητα σε άλλους φαρμακοποιούς ή βοηθούς του Φαρμακείου.

Τα τελευταία μάλιστα πρόσωπα δεν έχουν την ίδια αρμοδιότητα με το Διευθυντή του Φαρμακείου (άρθρο 13 παρ. 1 στοιχείο "ι" και παράγραφοι 2 και 3 π.δ. 108/1993). Τα έγγραφα επομένως που προσκόμισε η καθής η ανακοπή στο Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης δεν αποδεικνύουν την απαίτησή της κατά των ανακοπτόντων και με το δεδομένο αυτό η διαταγή πληρωμής που προσβάλλεται πάσχει από ακυρότητα (άρθρα 623, 624 παρ. 1, 626, 628 παρ. 1, 632 παρ. 1, 633 παρ. 1 ΚΠολΔ και 4 παρ. 1, 13 παρ. 1 "ι" και παρ. 2 και 3 π.δ. 108/1993 ...." Ακολούθως το Εφετείο, με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, έκρινε ότι το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με διαφορετική αιτιολογία δέχθηκε την ένδικη ανακοπή και ακύρωσε την ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής, ήχθη σε ορθή κατ’ αποτέλεσμα κρίση, αντικαθιστώντας δε, κατ’ άρθρο 534 Κ.Πολ.Δ., την εσφαλμένη αιτιολογία της αποφάσεώς του, με την δική του, ως άνω, αιτιολογία, απέρριψε ως αβάσιμη την έφεση της αναιρεσείουσας.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ.14 Κ.Πολ.Δ., και ειδικότερα δεν κήρυξε παρά το νόμο ακυρότητα, προβαίνοντας στην ακύρωση της προσβαλλομένης διαταγής πληρωμής, λόγω συνδρομής διαδικαστικού απαραδέκτου, που καθιστούσε άκυρη την έκδοση αυτής, για το λόγο ότι τα πρόσωπα που υπέγραψαν τα δελτία αποστολής, βάσει των οποίων και εκδόθηκε δεν είχαν την ιδιότητα του Διευθυντή του Φαρμακείου του Π.Γ.Ν. Αλεξανδρουπόλεως, ούτε είχαν εξουσιοδοτηθεί, με οποιοδήποτε τρόπο από τον τελευταίο για την παραλαβή των φαρμακευτικών προϊόντων και την υπογραφή των σχετικών παραστατικών. Επομένως, ο περί του αντιθέτου πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθμ. 14 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, υπό την έννοια ότι το Εφετείο, παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτη την έκδοση της ένδικης διαταγής πληρωμής, διότι η έλλειψη πληρεξουσιότητας δεν είχε ως συνέπεια την δημιουργία διαδικαστικού απαραδέκτου, αλλά θα μπορούσε να αποτελέσει λόγο ανακοπής, είναι αβάσιμος.

Περαιτέρω, με τον δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου, προσάπτεται επί πλέον στην προσβαλλομένη απόφαση και η από τον αριθμό 1 του ιδίου, ως άνω, άρθρου πλημμέλεια, υπό την έννοια ότι το Εφετείο, με την ρηθείσα κρίση του περί διαδικαστικού απαραδέκτου της πληττομένης διαταγής πληρωμής, παραβίασε τις προεκτεθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1 και 13 παρ. 1 (περ.

ι), 2 και 3 του π.δ. 108/1993, σύμφωνα με τις οποίες οι υπηρετούντες στο Φαρμακείο του Νοσοκομείου φαρμακοποιοί και βοηθοί φαρμακείου, ως υποκατάστατοι του Διευθυντού του Φαρμακείου, είχαν (εκ του νόμου) αρμοδιότητα παραλαβής του φαρμακευτικού υλικού και υπογραφής των αντιστοίχων παραστατικών, και συνεπώς δεν ήταν αναγκαία η παροχή σχετικής εξουσιοδοτήσεως από τον Διευθυντή του Φαρμακείου προς τους υπογράψαντες τα επίμαχα παραστατικά υπαλλήλους, όπως εσφαλμένως υπέλαβε το Εφετείο.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος προέχοντος, ως ερειδόμενος επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, καθόσον στην προσβαλλομένη απόφαση δεν αναφέρεται ότι οι υπογράψαντες τα επίμαχα παραστατικά υπάλληλοι του Νοσοκομείου υπηρετούσαν στο Φαρμακείο αυτού και πολύ περισσότερο η ιδιότητα ενός εκάστου εξ αυτών, αλλά το περί διαδικαστικού απαραδέκτου πόρισμα αυτής θεμελιώνεται στο γεγονός και μόνο ότι οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι δεν έφεραν την ιδιότητα του Διευθυντού του Φαρμακείου και δεν είχαν σχετική από τον τελευταίο εξουσιοδότηση για την υπογραφή των παραστατικών.

Ανεξαρτήτως όμως αυτού, ο ίδιος ως άνω αναιρετικός λόγος τυγχάνει αβάσιμος, διότι όπως σαφώς προκύπτει από το προπαρετεθέν περιεχόμενο των προειρημένων διατάξεων, η παρεχομένη από τον Φαρμακοποιό βοήθεια προς τον Διευθυντή του Φαρμακείου κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, στα οποία περιλαμβάνεται και η υπογραφή των δικαιολογητικών των εισαγομένων υλικών, προϋποθέτει ανάθεση σ’ αυτόν από τον τελευταίο της σχετικής υπηρεσίας.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να διαταχθεί δε η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί επί πλέον αυτή ως ηττηθείσα (άρθρα 176, 183 και 191 παρ,2 Κ.Πολ.Δ.) στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19 Ιουνίου 2015 αίτηση της ανώνυμου εταιρείας με την επωνυμία "... S.A." (... Α.Ε." για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 30/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Μαΐου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Και ταύτης και του αρχαιοτέρου μέλους της συνθέσεως αποχωρησάντων από την υπηρεσία, ο αμέσως αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Νοεμβρίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ