184/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 184 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 184/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 26 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων-καλούντων: 1) Σ. Ρ. του Α. και 2) Β. Τ. του Δ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ελπινίκη Τσάτσαρη.

Των αναιρεσιβλήτων-καθ' ων η κληση: 1) Δ. Ν. του Τ., κατοίκου ..., 2) Ι. Φ. του Γ., κατοίκου ..., 3) Α. Α. του Ι., κατοίκου ..., 4) Δ. Κ. του Κ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, 5) Δημόσιας Οικονομικής Υπηρεσίας Γιαννιτσών, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο, 6) Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε." που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Καραχοντζίτη και 7) Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα Πειραιώς Α.Ε." που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παρασκευά Αρβανιτάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 25-5-2001, 5-6-2001 και 13-6-2001 ανακοπές των ήδη αναιρεσειόντων, της ήδη εβδόμης αναιρεσιβλήτου και του Ελληνικού Δημοσίου αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Γιαννιτσών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 969/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 3083/2003 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 17-11-2006 αίτησή τους. Επί της αιτήσεως εκδόθηκε η 617/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της υποθέσεως. Η υπόθεση φέρεται και πάλι για συζήτηση με την από 17-2-2010 κλήση των αναιρεσειόντων.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν οι διάδικοι όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 14-2-2008 έκθεση του ήδη προαχθέντος σε Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου Αρεοπαγίτη Χαραλάμπους Ζώη, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως και να αναιρεθεί η προσβαλλομένη, και να απορριφθεί ο πρώτος λόγος αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων-καλούντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των παραστάντων αναιρεσιβλήτων-καθ'ων η κλήση την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Kατά το άρθρο 85 παρ.1 του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (ν.δ.356/1974) επί δικών του διατάγματος αυτού, όπως είναι και εκείνη από αναγγελία ή ανακοπή του Ελληνικού Δημοσίου κατά πλειστηριασμού σε βάρος οφειλέτη του όταν επισπεύδων είναι τρίτος (άρθρα 54 και 55 αυτού), το Δημόσιο εκπροσωπεί ο διευθυντής του δημοσίου ταμείου, ήδη δε ο προϊστάμενος της αρμόδιας Δ.Ο.Υ. κατά του οποίου στρέφεται και κοινοποιείται κάθε δικόγραφο με την ποινή του απαραδέκτου, σε κάθε όμως περίπτωση με την ίδια κύρωση απαιτείται κοινοποίηση του δικογράφου και στον Υπουργό των Οικονομικών. Με την αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 5 του κ.δ.26-6/10-7-1944 περί δικών του Δημοσίου, ορίζεται ότι επί δικών του Δημοσίου μόνο οι κοινοποιήσεις προς τον Υπουργό των Οικονομικών οποιουδήποτε δικογράφου παράγουν νόμιμες συνέπειες και ότι η διάταξη αυτή εφαρμόζεται και όταν το Δημόσιο εκπροσωπείται δικαστικώς από άλλον, εκτός του Υπουργού των Οικονομικών, είτε από τους διευθυντές των ταμείων ή οικονομικού εφόρους ή τελώνες ή οποιοδήποτε άλλο κρατικό όργανο, οπότε η επίδοση προς τον Υπουργό των Οικονομικών απαιτείται προσθέτως, με συνέπεια, σε περίπτωση παραλείψεώς της, το απαράδεκτο στις δίκες του ΚΕΔΕ και την ακυρότητα στις λοιπές (Α.Π. 15/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση με την από 17-2-2010 κλήση των αναιρεσειόντων φέρεται για συζήτηση η από 17-11-2006 αίτηση αναιρέσεως κατά της 3083/2003 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης (που εσφαλμένα είχε αναγραφεί στην αίτηση ως 3083/2003 απόφαση του Εφετείου Λαρίσης και ήδη διορθώθηκε με την κλήση) μετά την έκδοση της 617/2009 αποφάσεως αυτού του δικαστηρίου, με την οποία είχε κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υποθέσεως. Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως αυτής (που αφορά ανακοπές των αναιρεσειόντων, της έβδομης αναιρεσιβλήτου και του Ελληνικού Δημοσίου κατά πίνακα κατατάξεως) από τη σειρά του οικείου πινακίου κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο αυτής (26-9-2011), δεν εμφανίστηκαν οι πέντε πρώτοι αναιρεσίβλητοι Δ. Ν., Ι. Φ., Α. Α., Δ. Κ. και Δ.Ο.Υ. Γιαννιτσών (πράγματι δε το Ελληνικό Δημόσιο που ήταν διάδικος στην πρωτόδικη και την κατ' έφεση δίκη). Οι αναιρεσείοντες, για την απόδειξη της νομότυπης κλητεύσεως αυτών, προσκομίζουν και επικαλούνται: α) τις 10134β/24-5-2007, 4368Γ/5-12-2007, 4367Γ/5-12-2007, 9589Β/20-7-2010 και 10157β/30-5-2007 εκθέσεις επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών των Πρωτοδικείων Γιαννιτσών ..., Θεσπρωτίας ..., Θεσπρωτίας ..., Θεσπρωτίας ... και Γιαννιτσών ... αντίστοιχα, από τις οποίες προκύπτει η επίδοση στους ανωτέρω απολιπομένους αναιρεσιβλήτους αντιγράφων της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως και β) τις 4037β/2-6-2010, 9453Β/6-7-2010, 9454Β/6-7-2010, 9590Β/20-7-2010 και 4023β/31-5-2010 εκθέσεις επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών των Πρωτοδικείων Γιαννιτσών ..., Θεσπρωτίας ..., Θεσπρωτίας ..., Θεσπρωτίας ... και Γιαννιτσών ... αντίστοιχα, από τις οποίες προκύπτει η επίδοση στους προαναφερθέντες απολιπομένους διαδίκους αντιγράφων της από 17-2-2010 κλήσεως των αναιρεσειόντων για συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως κατά τη δικάσιμο της 17-1-2011, κατά την οποία αυτή αναβλήθηκε, με σχετική σημείωση στο πινάκιο, για την προαναφερθείσα νόμιμη δικάσιμο αυτής (26-9-2011). Όμως ειδικά όσον αφορά την απολιπόμενη πέμπτη αναιρεσίβλητη Δ.Ο.Υ. Γιαννιτσών (πράγματι δε το Ελληνικό Δημόσιο), οι προαναφερθείσες επιδόσεις έγιναν μόνο στον προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. αυτής και όχι και στον αρμόδιο Υπουργό των Οικονομικών. Πρέπει επομένως, μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως ως προς όλους τους διαδίκους (άρθρο 576 παρ.3 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 17-11-2006 αιτήσεως για αναίρεση της 3083/2003 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Δεκεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Ιανουαρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ