Supreme Court dismisses appeal against public entity default judgment due to late notification of creditors' list filing.

Απόφαση 1849 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1849/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Βουλγαρικής Εταιρίας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ΤΕΚΑ ΕΠΕ" που εδρεύει στην Βουλγαρία και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Μπιτσαξή.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.ΝΠΔΔ με την επωνυμία Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης μισθωτών, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 2.Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας. Εκπροσωπήθηκαν το πρώτο από την πληρεξούσια Παναγιώτα Δασκαλέα, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και το δεύτερο από την πληρεξούσια Αφροδίτη Κουτούκη, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δηλώσείς τους του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-2-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 31312/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 2891/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 6-8-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 29-1-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθμ. 1 και 14 ΚΠολΔ ιδρύονται λόγοι αναιρέσεως, αντιστοίχως, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου και αν το δικαστήριο παρά τον νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Περαιτέρω: οι διατάξεις των άρθρων 85 παρ.1 του ΚΕΔΕ και 5 παρ. 1 και 2 του ΚΔ της 26.6/10-7-1944, με τις οποίες επιβάλλεται η κοινοποίηση των δικογράφων, εκτός από τον διευθυντή της αρμόδιας δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας, και στον κατ' εξοχήν αρμόδιο διαχειριστή του δημοσίου χρήματος Υπουργό των Οικονομικών, ο οποίος απαιτείται να έχει γενική εποπτεία επί των θεμάτων που αφορούν στα έσοδα ή έξοδα του Κράτους και στον οποίο υπάγεται το νομικό Συμβούλιο του Κράτους, που εκπροσωπεί δικαστικώς το Δημόσιο, αποβλέπουν στην πραγμάτωση δημοσίου σκοπού που συνδέεται με την εύρυθμη απονομή της δικαιοσύνης και, έστω αν τάσσουν την διαδικαστική αυτή πράξη επί ποινή απαραδέκτου, δεν αντίκεινται στο άρθρο 20 παρ.1 του Συντάγματος, αφού το μέτρο αυτό δεν είναι, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, τόσον επαχθές, ώστε να θεωρηθεί ότι άγει σε κατάλυση άμεση ή έμμεση του ατομικού δικαιώματος που προστατεύει η ως άνω διάταξη του Συντάγματος (ΑΕΔ 27/2004).

Για τους ίδιους δε λόγους η ρηθείσα νομοθετική ρύθμιση δεν αντίκειται ούτε στις συνταγματικές αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας ούτε στο άρθρο 6 παρ.1 της ΕΣΔΑ. Εξάλλου, από τοn συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 5 παρ. 1, 2 του ΚΔ της 26.6/10-7-1944, 27 παρ.3 ΑΝ 1846/1951, όπως διαμορφώθηκε με το άρθρο 18 Ν.1462/1984, 979 παρ.2, 585 παρ.1 και 215 παρ. 1 εδ.

α' ΚΠολΔ προκύπτει ότι, όταν η ανακοπή κατά πίνακος κατατάξεως δανειστών απευθύνεται κατά του Ελληνικού Δημοσίου ή κατά του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων πρέπει, για το εμπρόθεσμο αυτής και με ποινή απαραδέκτου, να επιδίδεται (προσθέτως) και στον Υπουργό των Οικονομικών ή στον Διοικητή του ΙΚΑ, αντιστοίχως, εντός της τασσομένης από το άρθρο 979 παρ.2 ΚΠολΔ προθεσμίας.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως αναφέρεται στην κρινόμενη αίτηση, η αναιρεσείουσα εταιρία κατέθεσε αρμοδίως, στις 17-2-2003, ανακοπή κατά πίνακος κατατάξεως σε πλειστηρίασμα, την οποία απηύθυνε κατά των αναιρεσιβλήτων, ήτοι κατά του Ελληνικού Δημοσίου και του ΙΚΑ. Την ανακοπή όμως αυτή κοινοποίησε εμπροθέσμως, ήτοι εντός της προθεσμίας των δώδεκα εργασίμων ημερών που προβλέπεται από το άρθρο 979 παρ.2 ΚΠολΔ, μόνο προς την αρμόδια ΔΟΥ και προς τον Διευθυντή του αρμοδίου Ταμείου Εισπράξεως Εσόδων του ΙΚΑ, αντιστοίχως, όχι όμως και προς τον Υπουργό των Οικονομικών, ουδέ προς τον Διοικητή του ΙΚΑ, προς τους οποίους η κοινοποίηση έγινε αργότερα, ήτοι μετά την πάροδο της ρηθείσης προθεσμίας και δη την 15-3-2004.

Με βάση τα προεκτεθέντα, το Εφετείο που έκρινε απορριπτέα την ανακοπή ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της, δεν ερμήνευσε εσφαλμένα ούτε τα άρθρα 20 παρ.1, 2 - 4 παρ.1 - 25 παρ. 1 του Συντάγματος, ούτε το άρθρο 6 παρ. 1 και 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ούτε το άρθρο 27 παρ.3 του ΑΝ 1846/1951 (όπως ισχύει).

Κατά συνέπεια, οι αναιρετικοί λόγοι (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 14 ΚΠολΔ), με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι και η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6.8.2007 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "ΤΕΚΑ ΕΠΕ", που εδρεύει στην Σόφια Βουλγαρίας, για αναίρεση της 2891/2006 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα εκάστου αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε τριακόσια πενήντα (350) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 20 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ