Supreme Court dismisses appeal on divorce grounds, upholding lower court's finding of continuous separation.

Απόφαση 1848 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1848/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος-καθ'ου η κλήση: ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Της αναιρεσίβλητης-καλούσας: ..., η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Αλεξάνδρας Φριντζίλα, η οποία ανακάλεσε την από 27-3-2009 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-1-2004 αγωγή της ήδη καλούσας-αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 795/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 2182/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της απόφασης αυτής ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 21-9-2006 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 1872/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση η καλούσα-αναιρεσίβλητη με την από 7-11-2007 κλήση της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη-καλούσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 12-4-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης-καλούσας ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την υπ'αριθμ. 6672/10.1.2008 έκθεση του δικαστικού επιμελητού Αθηνών ..., στον αναιρεσείοντα επιδόθηκε (παραδόθηκε εις χείρας του) νομότυπα και εμπρόθεσμα ακριβές αντίγραφο της από 7.11.2007 κλήσης της αναιρεσιβλήτου και των οικείων εκθέσεων κατάθεσης και προσδιορισμού ως δικασίμου της 19.1.2007, κατά την οποία η συζήτηση της υποθέσεως ανεβλήθη (με αίτημα του αναιρεσείοντος, που είχε παραστεί μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του) για την παρούσα δικάσιμο (30.3.2009). Επομένως, αφού, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο, δεν εμφανίσθηκε ο αναιρεσείων, η συζήτηση πρέπει να χωρήσει σαν να ήταν και αυτός παρών (άρθρα 226, 575, 576 § 2 ΚΠολΔ).

Με την από 7-1-2004 αγωγή της, η ήδη αναιρεσίβλητη ζητούσε τη λύση του γάμου, που είχε συνάψει με τον αναιρεσείοντα. Η αγωγή έγινε δεκτή, τόσον πρωτοβαθμίως όσο και στον δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, με την υπ' αριθμ. 2182/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Κατά της αποφάσεως αυτής παραπονείται ήδη, με την κρινόμενη αίτησή του, ο ηττηθείς διάδικος.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 1439 παρ. 3 ΑΚ, όπως διαμορφώθηκε, με το άρθρο 16 του Ν. 1329/1983, εφόσον οι σύζυγοι βρίσκονται σε διάσταση συνεχώς επί τέσσερα τουλάχιστον χρόνια, ο κλονισμός τεκμαίρεται αμάχητα και το διαζύγιο μπορεί να ζητηθεί έστω και αν ο λόγος του κλονισμού αφορά το πρόσωπο του ενάγοντος.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, έκρινε ότι οι διάδικοι σύζυγοι, οι οποίοι είχαν τελέσει γάμο μεταξύ τους κατά το έτος 1976, βρίσκονται από τον μήνα Νοέμβριο του 1992 συνεχώς σε διάσταση και "ζουν χωριστά χωρίς να έχουν οποιαδήποτε σωματική και ψυχική επαφή μεταξύ τους, με την θέληση να μην έχουν πλέον κοινωνία βίου". Συγκεκριμένα δέχθηκε ότι, στον ρηθέντα χρόνο, και οι δυο διάδικοι αποχώρησαν από την οικογενειακή τους κατοικία, στην οποία παρέμειναν και κατοικούν οι δυο (ενήλικες) θυγατέρες τους. Και η μεν αναιρεσίβλητη ζει έκτοτε στο σπίτι, της μητέρας της, ο δε αναιρεσείων "συζεί με αλλοδαπή γυναίκα, με την οποία είχε συνάψει ερωτικό δεσμό, πριν τη διάσταση της έγγαμης συμβίωσης και τον διατηρεί μέχρι σήμερα". Έτσι, το ουσιαστικό δικαστήριο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, τα δε αντιθέτως υποστηριζόμενα με την αίτηση αναιρέσεως, με την οποία αποδίδεται στην απόφαση η εκ της ανωτέρω διατάξεως πλημμέλεια, δεν είναι βάσιμα. Κατά συνέπεια, πρέπει η κρινόμενη αίτηση να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21.9.2006 αίτηση του ..., για αναίρεση της 2182/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα την δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια οχτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 20 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ