1848/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ : Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-4-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 432/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 7500/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10 Ιουλίου 2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 5 Απριλίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Legislator headnote
AI generated1848/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Επομένως, οι άνω λόγοι αναιρέσεως (αρ. 11γ άρθρου 559 ΚΠολΔ) είναι αβάσιμοι.
Full text
Απόφαση 1848 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1848/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :
Του αναιρεσείοντος: ...... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Παναγιώτα Τσακούλια, με δήλωση του 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Του αναιρεσιβλήτου: ...... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Στέλλα Σταθάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-4-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 432/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 7500/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10 Ιουλίου 2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 5 Απριλίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Επειδή, ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Στην προκειμένη περίπτωση με τους πρώτο (κατά το πρώτο μέρος) και πέμπτο λόγους αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλομένη η από τον αριθμό 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα νομίμως μετ' επικλήσεως προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα: 1) το υπ' αριθμ. .....
και ..... προσύμφωνο εργολαβικό και οριστικό πωλητήριο συμβόλαιο, αντιστοίχως, της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας Κλωνάρη - Χατζησταύρου, 2) την υπ' αριθμ. ..... πράξη παραδόσεως - παραλαβής οριζοντίων ιδιοκτησιών της ιδίας συμβολαιογράφου, 3) το από 27.6.2000 έγγραφο - πιστοποίηση ηλεκτρολογικών εργασιών του ..... , 4) τις από 24.4.2000 και 5.6.2000 εξώδικες δηλώσεις.
Όπως, όμως, προκύπτει από την στην απόφαση υπάρχουσα διαβεβαίωση ότι ελήφθησαν υπόψη όλα τα νομίμως μετ' επικλήσεως προσκομισθέντα έγγραφα σε συνδυασμό και προς το σύνολο των αιτιολογιών της, στην οποία μάλιστα γίνεται ειδική μνεία των ανωτέρω εγγράφων, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο, προς σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, τα έλαβε υπόψη.
Επομένως, οι άνω λόγοι αναιρέσεως (αρ. 11γ άρθρου 559 ΚΠολΔ) είναι αβάσιμοι.
ΙΙ. Επειδή, κατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού και γι' αυτό προϋποθέτει κρίση επί της ουσίας του δικαστηρίου, δεν ιδρύεται δε όταν η έλλειψη ή ανεπάρκεια ή αντίφαση των αιτιολογιών αναφέρεται στη σκέψη της αποφάσεως με την οποία κάποιος ισχυρισμός απορρίφθηκε ως μη νόμιμος ή αόριστος. (ΟλΑΠ 3/97). Στην προκείμενη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλομένη η εκ του αριθμού 19 του ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια για ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες, δια των οποίων το Εφετείο απέρριψε ως αόριστο τον αυτοτελή ισχυρισμό του αναιρεσείοντος εναγομένου περί εκτελέσεως, στις οριζόντιες ιδιοκτησίες που αναφέρονται στην ένδικη αγωγή, κατ' εντολή του αναιρεσιβλήτου πρόσθετων εργασιών γυψαδόρου-ντεκορατέρ. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως (αρ. 19 αρθρ. 559 ΚΠολΔ) είναι απαράδεκτος.
ΙΙΙ. Επειδή κατά τα άρθρα 404 και 405 παρ. 1 του ΑΚ ο οφειλέτης μπορεί να υποσχεθεί στο δανειστή, ως ποινή, χρηματικό ποσόν, για την περίπτωση που δεν θα εκπληρώσει ή δεν θα εκπληρώσει προσηκόντως την παροχή, η ποινή δε αυτή καταπίπτει αν ο οφειλέτης αδυνατεί υπαίτια να εκπληρώσει την παροχή ή αν περιέλθει σε υπερημερία.
Εξάλλου, κατά τα άρθρα 330, 341 παρ. 1 και 342 ΑΚ, ο οφειλέτης καθίσταται υπερήμερος με μόνη την παρέλευση της προς εκπλήρωση της παροχής του συμφωνηθείσας ημέρας, εκτός αν η καθυστέρηση της παροχής οφείλεται σε γεγονός για το οποίο δεν υπέχει ευθύνη. Επομένως, αν ο δανειστής, επικαλούμενος υπερημερία του οφειλέτη περί την εκπλήρωση της παροχής, ζητεί με την αγωγή του την καταβολή της καταπεσούσης ποινής, λόγω της μη εμπροθέσμου εκπληρώσεως της παροχής, ο οφειλέτης, προς απαλλαγήν του από τις συνέπειες της υπερημερίας, πρέπει να επικαλεσθεί και να αποδείξει, ότι η εμφανισθείσα καθυστέρηση στην εκπλήρωση της παροχής του δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα αυτού, αλλά σε ανωτέρα βία, δηλ.
σε τυχερό γεγονός που δεν μπορεί να προβλεφθεί και να αποτραπεί ούτε με μέτρα άκρας επιμέλειας και σύνεσης, ή σε άλλο γεγονός για το οποίο δεν υπέχει ευθύνη. Περαιτέρω η κατά την έννοια του εδαφίου 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου έγκειται στην ψευδή ερμηνεία ή εσφαλμένη εφαρμογή αυτού, η οποία υπάρχει όταν εφαρμόζεται κανόνας ουσιαστικού δικαίου, ενώ δεν υφίστανται οι πραγματικές προϋποθέσεις του, ή αντιστρόφως, όταν δεν εφαρμόζεται κανόνας ουσιαστικού δικαίου, ενώ υφίστανται οι προϋποθέσεις εφαρμογής του.
Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφασή του, μετ' εκτίμηση των αποδείξεων, εδέχθη, ανελέγκτως, τα εξής πραγματικά περιστατικά: Με το ..... αγοραπωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας Κλωνάρη- Χατζησταύρου, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Παλαιού Φαλήρου, στον τόμο ....και αριθμό .... , ο ενάγων ....., ναυτικός, αγόρασε από τους οικοπεδούχους 1) ....., 2) .....και 3) .....
και εκ τρίτου ο εναγόμενος ..... , ο οποίος, ως εργολάβος οικοδομή είχε αναλάβει να κατασκευάσει, με το σύστημα της αντιπαροχής, πολυκατοικία, διεπόμενη από τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ, σε οικόπεδο των οικοπεδούχων - πωλητών τις ακόλουθες οριζόντιες ιδιοκτησίες, οι οποίες κατά τη συμφωνία των οικοπεδούχων -πωλητών και του εκ τρίτου συμβαλλομένου - εργολάβου θα περιέρχονταν σε αυτόν ή σε τρίτα πρόσωπα της επιλογής του, ως εργολαβικό αντάλλαγμα:
α) την υπό στοιχείο Υ-3 αποθήκη (οριζόντια ιδιοκτησία) του υπογείου, επιφάνειας 13,50 τ, μ., β) το υπό στοιχείο Γ-2 διαμέρισμα (διηρημένη οριζόντια ιδιοκτησία) του τρίτου πάνω από το ισόγειο ορόφου, επιφάνειας 131 τ.μ., στο οποίο ανήκει κατ'αποκλειστική χρήση η υπό στοιχείο Ρ-10 θέση στάθμευσης αυτοκινήτου, που βρίσκεται στον ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου, αντί συνολικού τιμήματος 37.896.600 δραχμών, ποσό που συμφωνήθηκε να καταβληθεί τμηματικά με την πρόοδο των εργασιών στην υπό ανέγερση οικοδομή και έχει ήδη εξοφληθεί ολοσχερώς από τον αγοραστή και ρητά συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων ότι ο εναγόμενος - εργολάβος θα αποπερατώσει τις πωληθείσες ιδιοκτησίες και τα κοινόχρηστα μέρη της οικοδομής και θα παραδώσει το διαμέρισμα και την αποθήκη κατάλληλα προς χρήση και οίκηση μέχρι την 30-8-1999 και τα κοινόχρηστα σε πλήρη λειτουργία μέχρι την 30-12-1999.
Συμφωνήθηκε επίσης ότι αν ο εργολήπτης - πωλητής καθυστερήσει την παράδοση των πωλουμένων ακινήτων περισσότερο από δέκα (10) ημέρες από τις ανωτέρω αναφερόμενες προθεσμίες, έχει την υποχρέωση να καταβάλει στον αγοραστή δραχμές 15.000 για κάθε ημέρα καθυστερήσεως για τα κοινόχρηστα, ως αποζημίωση και ποινική ρήτρα.
Στις παραπάνω προθεσμίες θα προστεθεί: α) ο πρόσθετος χρόνος που θα απαιτηθεί, σύμφωνα με σχετική συμφωνία των συμβαλλομένων, για πρόσθετες εργασίες και β) ο χρόνος κατά τον οποίο δεν θα είναι δυνατή η εκτέλεση εργασιών στην πολυκατοικία από λόγους ανώτερης βίας. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος καθυστέρησε την παράδοση των πωληθέντων και παρέδωσε στον εναγόμενο τις οριζόντιες ιδιοκτησίες στις 8-6-2000 και τα κοινόχρηστα μέρη της οικοδομής στις 27-6-2000, οπότε και συντάχθηκαν οι....
και..... αντίστοιχες πράξεις παράδοσης και παραλαβής της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας Κλωνάρη- Χατζησταύρου. Οι λόγοι καθυστέρησης είναι οι ακόλουθοι: Κατά την πάροδο των εργασιών στην ως άνω πολυώροφη οικοδομή, με συμφωνία των διαδίκων, ο εναγόμενος εκτέλεσε τις ακόλουθες πρόσθετες εργασίες, πέραν των υποχρεώσεών του με βάση τη γενική συγγραφή υποχρεώσεων πολυκατοικίας, στο Γ-2 διαμέρισμα του ενάγοντος:
Αγόρασε και τοποθέτησε θωρακισμένη πόρτα στην κύρια είσοδο του διαμερίσματος, κατασκεύασε νέα χωρίσματα στην κουζίνα, άλλαξε τη θέση του τζακιού, γεγονός που είχε ως συνέπεια να ανοίξει νέα οπή στην πλάκα για την καμινάδα και πρόσθετα κτισίματα, προέβη σε υπερύψωση του δαπέδου στον ημιυπαίθριο χώρο του διαμερίσματος και σε επιφάνεια 40 τ.μ., έστρωσε δάπεδα με μπορντούρες και σχέδια στο χωλ, το καθιστικό και τον ημιυπαίθριο χώρο, τοποθέτησε μπορντούρες και νιστέλια στα πλακάκια των δύο μπάνιων του διαμερίσματος, τοποθέτησε ξύλινα λουστραρισμένα ντουλάπια στα δύο μπάνια με ένθετες γούρνες, σπατουλάρισε τους τοίχους και το ταβάνι του ημιυπαίθριου χώρου, προέβη σε αλλαγή των υδραυλικών, καθώς επίσης και της μελέτης και κατασκευής του καλοριφέρ και πρόσθεσε νέα σώματα, τοποθέτησε γύψινες κουρτινιέρες με σποτ σε όλα τα παράθυρα, γύψινα με κρυφούς φωτισμούς στα ταβάνια του χωλ και γύψινα κορδόνια .σε όλους τους χώρους, προέβη σε επένδυση του τζακιού, άλλαξε τα ανοίγματα στις μπαλκονόπορτες, τοποθέτησε τρεις ντουλάπες βαμμένες με λάκα, εντοιχισμένες καλωδιακές γραμμές συστήματος συναγερμού και άλλαξε τα ντουλάπια κουζίνας που προβλέπονταν σύμφωνα με τη γενική συγγραφή υποχρεώσεων.
Επίσης, με συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών της πολυώροφης οικοδομής, ο εναγόμενος εκτέλεσε τις παρακάτω πρόσθετες εργασίες, επί πλέον των υποχρεώσεων του από τη γενική συγγραφή υποχρεώσεων, στους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας: Αγόρασε και τοποθέτησε θωρακισμένη πόρτα στην κύρια είσοδο της πολυκατοικίας, κατασκεύασε και τοποθέτησε αυτόματη συρόμενη πόρτα χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων, διαστάσεων 3 Χ 2,20 μ.
που λειτουργεί με τηλεχειρισμό, κατασκεύασε προστέγαστρο στην εξωτερική κύρια πόρτα της μάνδρας με θυροτηλεόραση και μπουτονιέρα, ώστε να ανοίγει από κάθε διαμέρισμα, περιτοίχισε και υπερύψωσε το μανδρότοιχο του οικοπέδου και σοβάτισε τις μεσοτοιχίες, κατασκεύασε γεώτρηση 30 μέτρων στο υπόγειο και τοποθέτησε μοτέρ, κατασκεύασε κτιστή δεξαμενή για αποθήκευση νερού για πότισμα, χωρητικότητας έξι περίπου κυβικών μέτρων, κατασκεύασε δύο ζαρντινιέρες στην πυλωτή με επένδυση μαρμάρου, η κάθε μία διαστάσεων 2,50 Χ 2,50 Χ 0,40, συρόμενη δίφυλλη πόρτα από αλουμίνιο με πλαστικές περσίδες στην πυλωτή για κάλυψη μετρητών ΔΕΗ, διαστάσεων 2,50 Χ 2,50, έστρωσε την πυλωτή και τους διαδρόμους του κήπου, με μάρμαρα, 400 τ.μ.
περίπου, αντί για πέτρες Καρύστου (που προβλεπόταν στη συγγραφή υποχρεώσεων), έστρωσε με μπετόν τους χώρους στάθμευσης και τους διαδρόμους εισόδου-εξόδου, περίπου 500 τ.μ., τοποθέτησε, προς καλλωπισμό της πολυκατοικίας, υπογείως τα καλώδια της ΔΕΗ (μετά από νέα αίτηση προς αυτή) και τον ΟΤΕ, έκτισε, σοβάτισε και έβαψε τις υδρορροές, κατασκεύασε κρασπεδόρειθρα και προέβη σε επιχωμάτωση, άλλαξε την υδραυλική και αποχετευτική μελέτη, ώστε να μη διέρχεται καμία σωλήνα από τα υπόγεια της πολυκατοικίας, αλλά περιμετρικά και εξωτερικά του κτιρίου στον κήπο, κατασκεύασε επιπρόσθετες διακοσμητικές μπορντούρες στις μαρκίζες και στα μπαλκόνια με τη χρήση ειδικών καλουπιών, άλλαξε τη μελέτη κατασκευής ανελκυστήρα, προσθέτοντας μία επιπλέον στάση και κατασκεύασε ορθομαρμαρώσεις γύρω από τις πόρτες του ανελκυστήρα, με μπιζουταρισμένα μάρμαρα.
Οι πρόσθετες αυτές εργασίες, τόσον αυτές που έγιναν στο διαμέρισμα του ενάγοντος, όσον και αυτές που πραγματοποιήθηκαν με συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών στους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας, καθυστέρησαν την πρόοδο των εργασιών και την αποπεράτωση των πωληθεισών οριζοντίων ιδιοκτησιών, αλλά και των κοινοχρήστων χώρων της πολυκατοικίας, για χρονικό διάστημα πέντε (5) μηνών, χρόνος ο οποίος, κατά τη συμφωνία των διαδίκων, προστίθεται στις αρχικές προθεσμίες παράδοσης των πωληθέντων.
Επομένως, για το χρονικό διάστημα από 30-8-1999 έως 31-1-2000, ως προς την παράδοση των πωληθεισών οριζοντίων ιδιοκτησιών, καθώς επίσης για το χρονικό διάστημα από 30-12-1999 έως 31-5-2000, ως προς την παράδοση των κοινοχρήστων χώρων, ο εναγόμενος δεν κατέστη υπερήμερος, κατά τη βάσιμη εν μέρει περί τούτου ένστανση αυτού και δεν κατέπεσε σε βάρος του η συμφωνημένη ποινική ρήτρα.
Ομοίως, για το πέραν του πενταμήνου χρονικό διάστημα αποδεικνύεται ότι ο εναγόμενος καθυστέρησε υπαιτίως να παραδώσει στον ενάγοντα τις πωληθείσες οριζόντιες ιδιοκτησίες της προαναφερομένης οικοδομής (Γ-2 διαμέρισμα και Υ-3 αποθήκη) από τις 10-2-2000 (οπότε παρήλθαν 10 ημέρες από τη λήξη της παρατεθείσας προθεσμίας) έως τις 8-6-2000 (οπότε τις παρέδωσε), δηλαδή επί 117 ημέρες, για τις οποίες οφείλει λόγω κατάπτωσης της συμφωνηθείσης ποινικής ρήτρας, 1.755.000 δραχμές (117 ημέρες Χ 15.000 δραχμές ημερησίως) ή 5.150, 40 ευρώ.
Έτσι, όπως έκρινε το Εφετείο, δεν παραβίασε τις προδιαλαμβανόμενες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, γι' αυτό και ο περί του αντιθέτου από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ έκτος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Περαιτέρω και ο από τον ίδιο αριθμό τρίτος λόγος αναιρέσεως, δια του οποίου προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αιτίαση για ευθεία παραβίαση της ουσιαστικής διατάξεως του άρθρου 545 ΑΚ, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, ερειδόμενος επί εσφαλμένης ουσιαστικής προϋποθέσεως, αφού το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, δεν εφήρμοσε την εν λόγω ουσιαστική διάταξη, ούτε και ήταν εφαρμοστέα στην ένδικη διαφορά, η οποία δεν αφορούσε σε πραγματικά ελαττώματα του πράγματος.
ΙV. Επειδή, ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ για λήψη ή μη υπόψη προταθέντος ουσιώδους πράγματος, προϋποθέτει πράγμα παραδεκτώς προταθέν, αφού διαφορετικά το δικαστήριο της ουσίας δεν επιτρέπεται να το λάβει υπόψη (Ολ.ΑΠ 2/01 και 12/00). "Πράγματα" θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν κατά νόμο το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, και όχι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά τα οποία αντλούνται από το νόμο ή την εκτίμηση των αποδείξεων. "Πράγμα" επομένως αποτελεί και ο λόγος εφέσεως που περιέχει παράπονο κατά της κρίσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου (ΟλΑΠ 11/96).
Δεν στοιχειοθετείται, όμως, ο λόγος αυτός αναιρέσεως αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΟλΑΠ 25/03). Στην προκειμένη περίπτωση με τους πρώτο (κατά το δεύτερο μέρος) και τέταρτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η από τον αριθμό 8 περ.β΄ ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τους ουσιώδεις ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος α) ότι η καθυστέρηση στην παράδοση των οριζοντίων ιδιοκτησιών και των κοινοχρήστων χώρων οφείλεται σε γεγονός για το οποίο αυτός δεν ευθύνεται και ειδικότερα στην μη καταβολή δαπανών για πρόσθετες εργασίες που εκτέλεσε ο αναιρεσείων στις ιδιοκτησίες αυτές κατ' εντολή του αναιρεσιβλήτου αγοραστού, β) ότι η παραλαβή των κλειδιών των οριζοντίων ιδιοκτησιών, κατά ρητό συμβατικό όρο, θα θεωρείται και παράδοση αυτών.
Όπως, όμως, προκύπτει από τις αιτιολογίες της προσβαλλομένης το Εφετείο έλαβε υπόψη και απέρριψε τους εν λόγω ισχυρισμούς ως κατ' ουσίαν αβάσιμους. Επομένως, ο άνω λόγος αναιρέσεως (αρ. 8 περ. β΄ του άρθρου 559 ΚΠολΔ) είναι αβάσιμος. Περαιτέρω με τον έβδομο λόγο αναιρέσεως πλήσσεται η προσβαλλομένη απόφαση από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που εκτιμάται ότι στηρίζεται πράγματι σε πλημμέλεια από τον αριθμό 8 περ.
β΄ του εν λόγω άρθρου, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον δια λόγου εφέσεως προταθέντα ισχυρισμό του αναιρεσείοντος ότι ο αναιρεσίβλητος δεν υπέγραψε το πρωτόκολλο παραλαβής και παραδόσεως των πωληθέντων οριζοντίων ιδιοκτησιών μετά των κοινοχρήστων χώρων. Ο ισχυρισμός αυτός συνιστά πραγματικό επιχείρημα του αναιρεσείοντος, που προτάθηκε στα πλαίσια της αρνήσεως της ιστορικής βάσεως της αγωγής του αναιρεσιβλήτου και επομένως δεν συνιστά "πράγμα" κατά την ανωτέρω έννοια γι' αυτό και ο άνω λόγος αναιρέσεως (έβδομος λόγος από τον αριθμό 8 περ.
β΄ άρθρου 559 ΚΠολΔ) είναι απαράδεκτος. Παρεκτός του ότι είναι και αβάσιμος γιατί το Εφετείο απήντησε στον ισχυρισμό αυτό.
V. Επειδή, κατά το άρθρο 281 ΑΚ, η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, το δικαίωμα θεωρείται ότι ασκείται καταχρηστικά όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου που προηγήθηκε ή η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, ή οι περιστάσεις που μεσολάβησαν, χωρίς κατά νόμο να εμποδίζουν την γένεση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή τη μεταγενέστερη άσκησή του, κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, αφού τείνει στην ανατροπή καταστάσεως που δημιουργήθηκε υπό ορισμένες ειδικές συνθήκες και διατηρήθηκε για πολύ χρόνο με επακόλουθο να συνεπάγεται επαχθείς συνέπειες για τον υπόχρεο (Ολ.ΑΠ. 17/1995, Ολ.ΑΠ. 62/1990).
Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων προέβαλε πρωτοδίκως και κατ' έφεση τον ισχυρισμό περί καταχρηστικής ασκήσεως του επίδικου δικαιώματος από τον αναιρεσίβλητο. Η ιστορική βάση της εν λόγω ενστάσεως συνίσταται στο ότι ο ενάγων αναιρεσίβλητος με την ένδικη αγωγή του επιδιώκει την απόσπαση χρημάτων από τον εναγόμενο αναιρεσείοντα, που δεν δικαιούται, ότι ο ενάγων αποκρύπτει πρόσθετες εργασίες που εκτελέσθηκαν κατ' εντολή του ιδίου και των άλλων συνιδιοκτητών του οικοπέδου στα διαμερίσματα και τους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας, οι οποίες συνετέλεσαν στην μη εμπρόθεσμη κατασκευή και παράδοσή των διαμερισμάτων προς τον ενάγοντα, όπως αυτά αναφέρονται στη αγωγή.
Τα άνω περιστατικά δεν θεμελιώνουν, κατά νόμο την ένσταση του άρθρου 281 ΑΚ, ούτε συνιστούν πράγματα κατά την έννοια του αριθμ. 8 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, γι' αυτό και το Εφετείο που την απέρριψε ως μη νόμιμη δεν υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια από τους αριθμούς 1 και 8 του άρθρο 559 ΚΠολΔ και οι όγδοος και ένατος από τους αριθμούς αυτούς, με τους οποίους υποστηρίζεται το αντίθετο, λόγοι αναιρέσεως είναι αβάσιμοι.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 10.07.2006 αίτηση για αναίρεση της απόφασης 7500/2005 του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό εβδομήντα (1.170) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Ιουνίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιουλίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ