Supreme Court allows appeal against lower court's dismissal of property transfer fraud claim due to insufficient reasoning.

Απόφαση 1846 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1846/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Θ. Μ. του Χ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευάγγελο Κατσίκη.

Του αναιρεσιβλήτου: Χ. Τ. του Θ., κατοίκου ... και προσωρινά διαμένοντος στη Γερμανία, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Γαλετζά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-12-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ορεστιάδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 60/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 59/2011 του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 12-9-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός, ανέγνωσε την από 30-10-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, η αναιρεσείουσα, με την ένδικη αγωγή της ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου εξέθεσε, κατά συνοπτική εδώ μεταφορά των, τα εξής: " Με τον πρώτο των καθ ών παντρευτήκαμε... την 2.5.1994 στην Γερμανία... Όταν παντρευτήκαμε, ο πρώτος δεν είχε κανένα περιουσιακό στοιχείο...Από τις 20.1.2000 βρισκόμαστε σε διάσταση ....κατά την διάρκεια του γάμου μας αποκτήσαμε στο όνομα του πρώτου των εναγομένων, μεταξύ των άλλων...α) ένα οικόπεδο εμβαδού... 163,02 τ.μ., μετά της επ' αυτού οικίας..., κείμενο στο υπ' αριθμ. 93 ΟΤ Ορεστιάδας...αντί ποσού 12.000.000 δρχ...., η αξία του δε κατά τον χρόνο έναρξης της διάστασης μου με τον πρώτο των καθ ών...ανέρχονταν σε 80.000 ευρώ τουλάχιστον, β) ...ένα οικόπεδο εμβαδού ... 290,96 τ.μ., κείμενο στο υπ' αριθμ. 32 ΟΤ Ορεστιάδας...αντί τιμήματος 20.918.607 δρχ και στο διάστημα από τον Ιανουάριο 1999 μέχρι και τον Ιανουάριο 2000 ανεγείραμε σ' αυτό οικοδομή αποτελούμενη από ισόγειο κατάστημα εμβαδού 142,44 τ.μ., αξίας κατά τον χρόνο έναρξης της διάστασης... 170.928 ευρώ...πρώτο όροφο που αποτελείται από γραφεία συνολικού εμβαδού 135,92 τ.μ., αξίας στον ίδιο ως άνω χρόνο 135.920 ευρώ..., δεύτερο, τρίτο και τέταρτο όροφο ...

που αποτελούνται από διαμερίσματα εμβαδού 135,92 τ.μ. ο κάθε όροφος ήτοι από δύο ίσου εμβαδού διαμερίσματα σε κάθε όροφο, αξίας στον ίδιο ως άνω χρόνο... 387.372 ευρώ και συνολικής αξίας της οικοδομής 694.220 ευρώ... Με τα υπ' αριθμ. ... και ... συμβόλαια της συμ/φου Ορεστιάδας... ο πρώτος των καθ ών μεταβίβασε λόγω δωρεάς κατά ένα ποσοστό και λόγω πώλησης κατά το υπόλοιπο ποσοστό στους γονείς του, δεύτερο και τρίτο των καθ ών, τα παραπάνω...

ακίνητα...αποκτήθηκαν στο όνομα του κατά την διάρκεια του γάμου μας και με κοινά χρήματα, δηλαδή με χρήματα... και ως εκ τούτου συνιστούν αποκτήματα του γάμου μας..., με την συμπλήρωση της διάρκειας τριών ετών διάστασης μου με τον πρώτο των καθ ών ή με την λύση του γάμου μου μ' αυτόν... θα είχε ενεργοποιηθεί το δικαίωμα μου να ζητήσω την απόδοση της συμβολής μου στα αποκτήματα του γάμου μου μ' αυτόν..., το δικαίωμα μου δε αυτό τελούσε υπό την αναβλητική προθεσμία συμπλήρωσης της τριετίας από της διάστασης μας....

Η αξίωση μου...προσδιορίζεται ως εξής: Από το έτος 1993 εγκατέλειψα τις σπουδές μου στην Ανωτάτη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης ...Αθηνών μνηστεύτηκα με τον πρώτο των καθ ών και τον ακολούθησα στην Γερμανία, όπου διέμενε ούτος. Αμέσως μετά τον γάμο μας... αρχίσαμε να εργαζόμαστε από κοινού και συγκεκριμένα είχαμε επιχείρηση παρασκευής και πώλησης έτοιμων φαγητών...

με αυτοκίνητο (καντίνα). ... δραστηριοποιηθήκαμε σε διάφορα μέρη γύρω από την πόλη Κολωνία... Η εργασία που προσέφερα ήταν εξοντωτική και ιδιαίτερα επικερδής,.. Η παρουσία μου ήταν καθημερινή στην καντίνα και η απασχόληση μου πολύωρη και κοπιαστική, αφού ξεπερνούσε τις 12 ώρες ημερησίως.... Τα καθαρά έσοδα από την επιχείρηση της καντίνας, κατά τα έτη 1994 και 1995 προσδιορίζονται σε 25.000 γερμανικά μάρκα ή 12.500 ευρώ μηνιαίως, κατά μέσο όρο, τουλάχιστον ...

κατά τα έτη 1996-1997 ...σε 15.000 ευρώ μηνιαίως κατά μέσο όρο και κατά τα έτη 1998-1999 σε 17.000 ευρώ μηνιαίως κατά μέσο όρο, τουλάχιστον. Από το έτος 1995 ο πρώτος των καθ ών προχώρησε σε ... λειτουργία ενός "μπιστρό" και απασχολήθηκε ο ίδιος με το κατάστημα αυτό με αποτέλεσμα να επωμισθώ...μόνη μου... την λειτουργία της καντίνας μέχρι και τα τέλη του έτους 1998, ενώ ο πρώτος των καθ ών δεν είχε παρά ελάχιστη συμμετοχή, απασχολούμενος κυρίως με την εκμετάλλευση του άλλου καταστήματος, η οποία δεν απέδωσε και πάρα πολλά κέρδη κατά το διάστημα της διετούς λειτουργίας του περίπου...Από τον Μάρτιο του...1999 η επιχείρηση εκμετάλλευσης της καντίνας ήταν και τυπικά στο δικό μου όνομα...μέχρι και τον Ιανουάριο του έτους 2000 οπότε και προέκυψε η διάσταση...Από την εκμετάλλευση της καντίνας...από Μάιο 1994 μέχρι και Ιανουάριο 2000 ...

επί 67 μήνες τα καθαρά έσοδα που είχαμε ανήλθαν σε: (19 Χ 12.500) + (24 Χ 15.000) + (24 Χ 17.000)= 1.005.500 ευρώ τουλάχιστον και από τις άλλες δραστηριότητες του πρώτου των καθ ών είχαμε καθαρά κέρδη 120.000 ευρώ τουλάχιστον, δηλαδή είχαμε καθαρά έσοδα ποσού πλέον των 1.125.500 ευρώ, τα οποία επενδύθηκαν αφ' ενός σε αγορές ακινήτων (όπως και τα δύο...παραπάνω ακίνητα) και αφ' ετέρου καταναλώθηκαν κυρίως από τον πρώτο των καθ ών σε αγορές πολυτελών αυτοκινήτων, σε ταξίδια και διασκεδάσεις και όσα απέμειναν υπάρχουν σε τραπεζικούς λογαριασμούς του πρώτου των καθ ών.

Η συμμετοχή μου στο οικογενειακό μας εισόδημα, ...συνίστατο αφ' ενός στην παροχή κοπιαστικής εργασίας και στην αποκλειστικά δική μου ευθύνη λειτουργίας της επιχείρησης καντίνας... αλλά και η ενασχόληση μου με το νοικοκυριό του σπιτιού, ...και αντίστοιχα η συμμετοχή μου σε ότι αποκτήθηκε κατά την διάρκεια του γάμου μου...

στο όνομα του, μεταξύ των οποίων και τα αναφερόμενα παραπάνω ακίνητα, αποτιμάται... σε ποσοστό 50% και σε κάθε περίπτωση ανέρχεται, κατά τεκμήριο, σε ποσοστό 1/3 των ως άνω αποκτημάτων. Έτσι...με την συμπλήρωση τριετίας από της έναρξης της διάστασης μας θα ασκούσα το δικαίωμα απόδοσης της ως άνω συμμετοχής μου στα συγκεκριμένα αποκτήματα και θα αναζητούσα από τον καθ ού την καταβολή ποσού (80.000 + 694.220)= 774.220 ευρώ Χ 50% = 387.110 ευρώ και επικουρικά την καταβολή ποσού 774.220 Χ 1/3 =258.073,33 ευρώ, ήτοι στην απόδοση του ποσού κατά το οποίο αυξήθηκε η περιουσία του και οφείλεται σε δική μου συμβολή...Με την από 9.2.2000 αίτηση μου στο Μον.

Πρωτ. Ορεστιάδας ζήτησα την...συντηρητική κατάσχεση κάθε κινητής και ακίνητης περιουσίας του πρώτου των καθ ων μέχρι του ποσού των 67.500.000 δραχμών και ήδη 198.092 ευρώ ...και την χορήγηση προσωρινής διαταγής που να απαγορεύει την νομική μεταβολή της ακίνητης περιουσίας του πρώτου των καθ ών, η οποία μου χορηγήθηκε την 9.2.2000 ...Εν όψει ότι ο πρώτος των καθ ών διέμενε στην Γερμανία, επέδωσα σ' αυτόν αντίγραφο της αιτήσεως μου με την προσωρινή διαταγή αλλά προς περαιτέρω διασφάλιση και του καθ ού και εμού, ενημέρωσα αυθημερόν (9.2.2000) τον πληρεξούσιο δικηγόρο του στην Ορεστιάδα...

Επειδή...ο πρώτος των καθ ών, παρότι ουσιαστικά είχε ενημερωθεί για την έκδοση προσωρινής διαταγής που εμπόδιζε την νομική μεταβολή των ακινήτων, εν τούτοις προέβη στην μεταβίβαση τούτων με πρόσχημα το ότι δεν είχε επιδοθεί ακόμη σ' αυτόν η ως άνω προσωρινή διαταγή, οι δε λοιποί των καθ ών με πρόθεση συνήργησαν στην εκπλήρωση του σκοπού του πρώτου τούτων, δεδομένου ότι δεν υπήρχε κανένας άλλος λόγος που νά επιβάλλει την σύνταξη των επίμαχων συμβολαίων.

Οι καθ' ών απέβλεψαν στην ματαίωση ικανοποίησης της απαίτησης μου, προσπαθώντας τεχνηέντως ώστε κατά την συμπλήρωση της τριετούς διάρκειας της διάστασης μου με τον πρώτο τούτων ή της τυχόν λύσης του γάμου μου μ' αυτόν να μην υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία στο όνομα του... και να μην έχω δυνατότητα να ζητήσω την απόδοση της δικής μου συμβολής στην αύξηση που ουσιαστικά υπήρξε.

Επειδή η ως άνω συμπεριφορά των εναγομένων αντίκειται σαφώς προς την συμπεριφορά που προσδοκάται από τον υγιώς σκεπτόμενο και εχέφρονα άνθρωπο, υπερβαίνει τα θεμιτά όρια προστασίας των ιδίων δικαιωμάτων αφού αποβλέπει ουσιαστικά στην κατά τρόπο αθέμιτο κάρπωση των όσων αντιστοιχούν στην δική μου συμβολή, κατά καταστρατήγηση και περιγραφή των σχετικών διατάξεων του νόμου.

Ως εκ τούτου, οι εναγόμενοι... με ζημίωσαν και η ζημία που μου επέφεραν ταυτίζεται με το ποσό που είχα δικαίωμα να αξιώσω ως αντιστοιχούν στην συμβολή μου στα εκ του γάμου μου ...αποκτήματα και ως εκ τούτου υποχρεούνται οι εναγόμενοι σε αποζημίωσή μου, που εν προκειμένω περιλαμβάνει το ποσό που θα είχα αξιώσει από τον πρώτο των καθ ών, ήτοι πρέπει να υποχρεωθούν να μου καταβάλλουν το ποσό των 387.110 ευρώ και επικουρικά το ποσό των 258.073,33 ευρώ....

Επειδή, προκειμένης αδικοπραξίας, δικαιούμαι κατ' άρθρο 932 ΑΚ να αξιώσω αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης...,η αποζημίωση δε αυτή πρέπει να προσδιοριστεί στο ποσό των 50.000 ευρώ..." .

Πριν από την συζήτηση της αγωγής ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, απεβίωσαν οι δύο πρώτοι των εναγομένων (σύζυγος της εναγούσης και πατέρας αυτού, αντιστοίχως), η δε ενάγουσα με κλήση της κατά του ήδη αναιρεσιβλήτου, αδελφού και υιού αντιστοίχως των αποβιωσάντων εναγομένων και εξ αδιαθέτου κληρονόμου αμφοτέρων και κατά της τρίτης εναγομένης (μη διαδίκου στην παρούσα δίκη), ατομικώς και ως εξ αδιαθέτου επίσης κληρονόμου των δύο αποβιωσάντων εναγομένων, υιού και συζύγου της αντιστοίχως, εζήτησε την επανάληψη της βιαίως διακοπείσας δίκης.

Με την υπ' αριθμ. 19/2007 μη οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου εκηρύχθη απαράδεκτη η ως άνω κλήση και ανεβλήθη η κατ' ουσίαν έρευνα της υποθέσεως, ενώ με την επακολουθήσασα υπ' αριθμ. 60/2008 απόφαση του ιδίου δικαστηρίου, εκηρύχθη απαράδεκτη μεν η συζήτηση της αγωγής ως προς την τρίτη αρχικώς εναγομένη, υπό την ιδιότητα της ως κληρονόμου των αρχικώς συνεναγομένων της, λόγω αποποιήσεως της επαχθείσης σ' αυτήν κληρονομιάς των, απερρίφθη δε η αγωγή ως μη νόμιμη, ως προς την ίδια εναγομένη ατομικώς και ως προς τον υπεισελθόντα στη θέση των δύο πρώτων εναγομένων αναιρεσίβλητο.

Επί της ασκηθείσης κατά της ανωτέρω αποφάσεως εφέσεως της εναγούσης εξεδόθη η προσβαλλομένη απόφαση, η οποία δέχθηκε την έφεση και εξαφανίζοντας την πρωτόδικη απόφαση, έκρινε νόμιμη την αγωγή, απέρριψε όμως αυτήν ως κατ' ουσίαν αβάσιμη. Την αναίρεση της ως άνω αποφάσεως επιδιώκει ήδη η ενάγουσα με την υπό κρίση αίτηση και για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν και εξετάζονται ειδικότερα στη συνέχεια.

Επειδή, κατά το άρθρου 919 Α.Κ: "Όποιος με πρόθεση ζημίωσε άλλον κατά τρόπο αντίθετο προς τα χρηστά ήθη, έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει". Με τη διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί απαραίτητο συμπλήρωμα της διατάξεως του άρθρου 914 ΑΚ ανάγεται σε αυτοτελή αδικοπραξία, που τίκτει υποχρέωση προς αποζημίωση καθώς επίσης και προς καταβολή χρηματικής ικανοποιήσεως, λόγω ηθικής βλάβης, η κατά τρόπο αντίθετο προς τα χρηστά ήθη συμπεριφορά του υπαιτίου, εφόσον αυτή έγινε με πρόθεση επαγωγής ζημίας (Ολ Α.Π. 2/1991, ΟλΑ.Π. 10/1991).

Προϋποθέσεις της εφαρμογής της είναι: α) Συμπεριφορά του δράστη (πράξη ή παράλειψη) αντικείμενη στα χρηστά ήθη, τέτοια δε συμπεριφορά υπάρχει όταν, κατ' αντικειμενική κρίση, σύμφωνα με τις αντιλήψεις του χρηστώς και εμφρόνως σκεπτόμενου κοινωνικού ανθρώπου, η συμπεριφορά του δράστη αντίκειται στην κοινωνική ηθική και στις θεμελιώδεις αρχές του δικαίου, στις οποίες στηρίζεται το θετικό δίκαιο, β) Η συμπεριφορά να συνοδεύεται από πρόθεση, έστω και με τη μορφή του ενδεχομένου δόλου, προξενήσεως ζημίας, ήτοι δεν είναι απαραίτητο ο δράστης να ενήργησε με αποκλειστικό σκοπό τη ζημία του άλλου αλλά αρκεί να προέβλεψε ως ενδεχομένη την πρόκληση ζημίας από τη συμπεριφορά του και παρά ταύτα δεν θέλησε να αποστεί απ' αυτής, γ) Να προκλήθηκε όντως ζημιά σε άλλον και δ) Να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της ζημιάς.

Υπάρχει δε αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της πράξεως ή της παραλείψεως του δράστη και της ζημίας η οποία επήλθε στον άλλο, όταν η πράξη ή η παράλειψη, από μόνη της, ήταν ικανή και μπορούσε αντικειμενικώς λαμβανομένη, κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων, και κατά την κοινή πείρα να επιφέρει το επιζήμιο αποτέλεσμα, το οποίο και όντως επέφερε στην συγκεκριμένη περίπτωση.(ΑΠ137/2005).

Ως κριτήριο των χρηστών ηθών, η έννοια των οποίων είναι νομική, χρησιμεύουν οι ιδέες του εκάστοτε κατά τη γενική αντίληψη χρηστώς και εμφρόνως σκεπτόμενου μέσου κοινωνικού ανθρώπου (ΟλΑΠ 10/91.). Στην περίπτωση που η κρινομένη συμπεριφορά σχετίζεται με ορισμένη κατηγορία συναλλαγών και συναλλασσομένων, οι αντίστοιχες, στην κατηγορία αυτή των συναλλασσομένων, κρατούσες αντιλήψεις, λαμβάνονται υπόψη, εκτός αν, κατά το κοινό συναίσθημα του ως άνω κοινωνικού ανθρώπου, δεν συμβιβάζονται με την κοινωνική ηθική.

Προκειμένου δε να κριθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συμπεριφοράς υπάρχει αντικειμενική αντίθεση, υπό την προεκτεθείσα έννοια, προς τα χρηστά ήθη (την οποία δεν αποκλείει η ύπαρξη σχετικού δικαιώματος ή ευχέρειας) συνεκτιμώνται τα κίνητρα, ο σκοπός του υποκειμένου της συμπεριφοράς, το είδος των μέσων που χρησιμοποιήθηκαν για την επίτευξη του σκοπού, έστω και θεμιτού και όλες οι λοιπές περιστάσεις πραγματώσεως της συμπεριφοράς, θετικής ή αρνητικής (Α.Π. 1652/2006, 1019/2010).

Περίπτωση που εμπίπτει στη διάταξη του άρθρου 919 Α.Κ., είναι και εκείνη κατά την οποία κάποιος, με πρόθεση και κατά τρόπο αντίθετο προς τα χρηστά ήθη, ματαιώνει την ελπίδα ή την πιθανότητα άλλου για την απόκτηση δικαιώματος ή κάποιου αγαθού (ΑΠ 1298/2006,). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 1400 Α.Κ. : "Αν ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί και η περιουσία του ενός συζύγου έχει, αφότου τελέσθηκε ο γάμος, αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιονδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.

Τεκμαίρεται ότι η συμβολή αυτή ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη ή καμία συμβολή. Η προηγούμενη παράγραφος εφαρμόζεται αναλογικά και στην περίπτωση διάστασης των συζύγων που διάρκεσε περισσότερο από τρία χρόνια..". Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, η αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα του άλλου συζύγου, η οποία είναι προεχόντως χρηματική, γεννάται κατά το χρόνο της αμετακλήτου λύσεως ή ακυρώσεως του γάμου, είτε και πριν, εφόσον υπάρχει συμπλήρωση τριετίας σε διάσταση.

Με τη διάταξη αυτή όμως δεν επιβάλλεται ευθέως ούτε συνάγεται εμμέσως απαγόρευση διαθέσεως σε βάρος του υπόχρεου στην ανωτέρω παροχή συζύγου ώστε, τυχόν γενομένη διάθεση, πριν από τη γέννηση της, εις βάρος του, αξιώσεως των περιουσιακών του στοιχείων τα οποία ενδέχεται να συστήσουν το απόκτημα, να αντιβαίνει στην διάταξη αυτή και να είναι άκυρη κατά το άρθρο 174 Α.

Κ. (ΑΠ 602/2005). Ούτε βεβαίως και υφίσταται, κατά τις ιδέες του κατά γενική αντίληψη, με φρόνηση και χρηστότητα, σκεπτόμενου μέσου κοινωνικού ανθρώπου, υποχρέωση διατηρήσεως της περιουσίας κάποιου φυσικού προσώπου για αβέβαιο ή μεγάλο χρονικό διάστημα, κατά περίπτωση, ήτοι μέχρι να λυθεί ή να ακυρωθεί ο γάμος ή να συμπληρωθεί τριετής διάσταση των συζύγων, προκειμένου να γεννηθεί το δικαίωμα επί των αποκτημάτων του άρθρου 1400 Α.Κ., διότι μια τέτοια υποχρέωση θα επέφερε υπέρμετρη δέσμευση του, κατ' άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος, ατομικού δικαιώματος για ελεύθερη επαγγελματική, κοινωνική και οικονομική δράση.

Εν τούτοις αν η διάθεση των περιουσιακών αυτών στοιχείων του συζύγου γίνεται, στη συγκεκριμένη περίπτωση, με μεθοδευμένες και νομιμοφανείς ενέργειες, προς τον σκοπό ματαιώσεως της ελπίδος ή πιθανότητος του άλλου συζύγου για την απόκτηση του, εκ του άρθρου 1400 ΑΚ, περιουσιακού δικαιώματος, τότε προδήλως ενεργεί ούτος εναντίον των χρηστών ηθών (πρβλ Α.Π. 1298/2006).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ ΑΠ 7/2006 και 4/2005).

Τέλος, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ., αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός στοιχειοθετείται όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή τους, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνος ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε (Ολ Α.Π. 30/1997 και 28/1997, Α.Π. 1495/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφαση του} δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον την προκειμένη αναιρετική διαδικασία μέρος των, τα εξής: "H ενάγουσα και ο Γ. - Ε. Τ. τέλεσαν νόμιμο γάμο στην πόλη ... ... της Γερμανίας, την 2-5-1994..., από τον οποίο (γάμο) δεν απέκτησαν τέκνα. Κατά τη διάρκεια της εγγάμου συμβιώσεως των αμφότεροι διέμεναν στη Γερμανία, όπου εργαζόταν.

Η συμβίωση τους διασπάσθηκε οριστικώς την 20-1-2000, οπότε η ενάγουσα επέστρεψε στην Ελλάδα, ενώ ο σύζυγος της εξακολούθησε να εργάζεται στη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια της εγγάμου συμβιώσεως των ο σύζυγος της ενάγουσας, πλην των άλλων, απέκτησε με αγορά, δυνάμει του υπ' αριθμ. ... συμβολαίου της συμβολαιογράφου Ορεστιάδος...

νομίμως μεταγραφέντος..., την κυριότητα ενός ... οικοπέδου εμβαδού ... 290,96 μ2, κείμενο στο υπ' αριθμ. .... της πόλεως της Ορεστιάδος...αντί, αναγραφομένου στο συμβόλαιο, τιμήματος 20.918.607 δρχ. Στο εν λόγω οικόπεδο ... κατά το διάστημα από τον Ιανουάριο του 1999 μέχρι και τον Ιανουάριο του 2000 ανηγέρθη πολυώροφη οικοδομή, συγκείμενη από ισόγειο κατάστημα εμβαδού 142,44 μ2, 1° όροφο αποτελούμενο από γραφεία συνολικού εμβαδού 135,92 μ2, 2°, 3° και 4°...

ορόφους, εμβαδού 135,92 μ2 εκάστου, αποτελούμενους από δυο διαμερίσματα ίσου εμβαδού έκαστος. Την 9-2-2000 η ενάγουσα κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ορεστιάδος ...αίτηση συντηρητικής κατασχέσεως κάθε κινητής και ακινήτου περιουσίας του συζύγου της μέχρι του ποσού των 67.500.000 δρχ., κατ' άρθρο 1402 ΑΚ, επικαλούμενη άμεσο κίνδυνο αποξενώσεως του καθ' ου...

από την κατασχετή περιουσία του. Στην αίτηση αυτή σώρευσε και αίτημα χορηγήσεως προσωρινής διαταγής, το οποίο έγινε δεκτό και με διάταξη του Δικαστή καταχωρηθείσα κάτωθι της πράξεως ορισμού δικασίμου ...απαγορεύθηκε προσωρινώς και μέχρι τη συζήτηση της αιτήσεως... η εκποίηση της, περιγραφόμενης στην αίτηση, ακινήτου περιουσίας αυτού, ...

Όμως ο σύζυγός της (1ος των αρχικώς εναγομένων), μετά από έξη (6) ημέρες, δυνάμει των υπ' αριθμ. ... και ... συμβολαίων της συμβολαιογράφου Ορεστιάδας..., νομίμως μεταγραφέντων... μεταβίβασε κατά κυριότητα λόγω δωρεάς κατά ένα ποσοστό (33,186%) και λόγω πωλήσεως κατά το υπόλοιπο ποσοστό (66,814%) στους γονείς του Θ. Τ. (2° των αρχικών εναγομένων) και Α.

συζ. Θ. Τ. (3η των αρχικώς εναγομένων), κοινώς, εξ αδιαιρέτου και κατ' ισομοιρία, το προαναφερόμενο οικόπεδο με την υφιστάμενη σ' αυτό τετραώροφη οικοδομή. Η ενάγουσα στην αγωγή της ισχυρίζεται ότι οι, φαινομενικά νομότυπες αυτές μεταβιβάσεις, έγιναν χωρίς να συντρέχει ιδιαίτερη σχέση στοργής και αγάπης του δωρητή - εν διαστάσει συζύγου της με τους δωρεοδόχους γονείς του ως προς την δωρεά, και χωρίς ισάξιο αντίτιμο ως προς την πώληση η οποία είναι εικονική, υποκρύπτουσα δωρεά, αλλά, αντιθέτως (έγιναν) προς τον σκοπό ματαιώσεως της ελπίδος αυτής για την απόκτηση του, εκ του άρθρου 1400 ΑΚ, περιουσιακού δικαιώματος, επί του μεταβιβασθέντος, ως άνω, ακινήτου.

Ως προς τον, βασικό αυτό αγωγικό, ισχυρισμό της σημειώνεται ότι την γνώση και τον συνακόλουθο δόλο όλων των αρχικώς εναγομένων η ενάγουσα τον στηρίζει στο γεγονός ότι, προ των ανωτέρω μεταβιβάσεων, ο σύζυγος της έλαβε γνώση της προσωρινής διαταγής, τόσο δια της επιδόσεως της, όσο και δια του δικηγόρου του, τον οποίο η ίδια ενημέρωσε προφορικώς αυθημερόν.

Ως προς την, επικαλούμενη ως άνω, έγκαιρη ενημέρωση του συζύγου της, αποδείχθηκε ότι... αντίγραφο της προαναφερομένης αιτήσεως μετά της προσωρινής διαταγής επιδόθηκε "πράγματι" στον καθ' ου - σύζυγο της ενάγουσας (τότε αιτούσας) την 28-3-2000, ήτοι πέντε (5) ημέρες μετά την ορισθείσα δικάσιμο και σαράντα μια (41) ημέρες μετά την κατάρτιση των προαναφερομένων, υπ' αριθμ. ...

και ... συμβολαίων...Παραλλήλως όμως η ενάγουσα προέβη στην επίδοση της αιτήσεως μετά της προσωρινής διαταγής δια του γερμανού δικαστικού επιμελητή Ντέτλεφ Ταακς. Η ίδια, ως προς την δεύτερη αυτή επίδοση, αναφέρει στο δικόγραφο της εφέσεως αυτολεξεί : "...ενώ είχε κοινοποιηθεί στον καθ' ου (όπως προέκυψε από το υπ' αριθμ. ...

πιστοποιητικό ταχυδρομικής επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή T. Ν. Γ.) αντίγραφο της, από 9-2-2000... αίτησής μου συντηρητικής κατάσχεσης... με ορισμό δικασίμου και προσωρινή διαταγή...", χωρίς όμως να προσδιορίζει την ημερομηνία της επιδόσεως και χωρίς να προσκομίζει κάποιο σχετικό έγγραφο, από το οποίο να προκύπτει η πραγματική ημερομηνία της επιδόσεως.

Η ημερομηνία αυτή, ως προς την οποία η ενάγουσα, όλως αβασίμως, υπαινίσσεται ότι είναι η 9-2-2000 ...προκύπτει ευθέως από την προσκομιζόμενη από τον αντίδικο της, υπ' αριθμ. 383/2000, απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ορεστιάδος ... Συγκεκριμένα στην, ενώπιον του ανωτέρω Δικαστηρίου, δίκη προσκομίστηκε (και μνημονεύεται ρητώς στην υπ' αριθμ. 383/2000 απόφαση του) η υπ' αριθμ.

DR1 ... έκθεση επιδόσεως του ανωτέρω δικαστικού επιμελητή, βάσει της οποίας η επίδοση της εν λόγω αιτήσεως μετά της προσωρινής διαταγής προς τον καθ' ου - σύζυγο της ενάγουσας έλαβε χώρα την 20-3-2000. Επομένως, ο σύζυγος της ενάγουσας, βάσει των, επικαλουμένων από την ίδια, επιδόσεων, έλαβε "πράγματι" γνώση της προσωρινής διαταγής για πρώτη φορά την 20-3-2000, ήτοι τριάντα τρεις (33) ημέρες μετά την κατάρτιση των προαναφερομένων, υπ' αριθμ. ...

και ... συμβολαίων. Εδώ σημειώνεται ότι, ενόψει της προμνησθείσας διατάξεως του άρθρου 919 ΑΚ, που, για την θεμελίωση της εξ αυτής υποχρεώσεως προς αποζημίωση, απαιτεί, πλην των άλλων, συμπεριφορά συνοδευόμενη από πρόθεση, έστω και με τη μορφή του ενδεχόμενου δόλου, επαγωγής ζημιάς..., δεν αρκεί εν προκειμένω η, προβλεπόμενη από το άρθρο 136 παρ.1 εδ.

α' Κ.Πολ.Δ., πλασματική επίδοση "...μόλις παραδοθεί το έγγραφο στις αρχές ή τα πρόσωπα που ορίζονται εκεί, ανεξάρτητα από το χρόνο της αποστολής και παραλαβής του...", αλλά απαιτείται πραγματική επίδοση και συνακόλουθα γνώση του εναγομένου περί της απαγορεύσεως διαθέσεως. Χωρίς την γνώση αυτή, την οποία η ενάγουσα ρητώς επικαλείται στην αγωγή της και επί της οποίας αποκλειστικώς θεμελιώνει την ανήθικη συμπεριφορά όλων των αρχικώς εναγομένων, είναι προφανές ότι η γενομένη μεταβίβαση δεν είναι ανήθικη.

Για να ενισχύσει δε τον ισχυρισμό της περί της γνώσεως του καθ' ου - συζύγου της και της περαιτέρω μεθοδευμένης μεταβιβάσεως του ανωτέρω ακινήτου με πρόθεση επαγωγής ζημίας σ' αυτήν, η ενάγουσα, όπως προαναφέρθηκε, ισχυρίζεται ότι ενημέρωσε αυθημερόν (ήτοι την 9-2-2000) τον πληρεξούσιο δικηγόρο του συζύγου της στην Ορεστιάδα "...ο οποίος άλλωστε είχε λάβει γνώση της, εκ μέρους μου, υποβολής της ως άνω αναφερομένης αίτησης..." και ότι μετά ταύτα οι αρχικώς εναγόμενοι "...ενημερώθηκαν άμεσα για το ενδεχόμενο δέσμευσης της περιουσίας του πρώτου τούτων...".....

Ο ισχυρισμός της αυτός, περί ενημερώσεως του συζύγου της ήδη από την 9-2-2000 (ήτοι έξη ημέρες πριν από την κατάρτιση των υπ' αριθμ. ... και ... συμβολαίων) δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου, δεν αποδείχθηκε... Επομένως, ο τελευταίος δεν έλαβε γνώση της προσωρινής διαταγής μέχρι την15η-2-2000 (οπότε και καταρτίσθηκαν τα ως άνω συμβόλαια) με έναν από τους τρείς (3) τρόπους που επικαλείται η ενάγουσα και, συνακόλουθα δεν είχε γνώση της απαγορεύσεως διαθέσεως του συγκεκριμένου ακινήτου του όταν το μεταβίβασε...

Η έλλειψη δε της γνώσεως αυτής αναιρεί κάθε περαιτέρω ισχυρισμό της ενάγουσας περί ανήθικου μεταβιβάσεως του ακινήτου από τον σύζυγο της προς τους γονείς του. Πλέον τούτων όμως αποδείχθηκε ότι, εκκρεμούσης της δίκης επί της κρινομένης...αγωγής ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και συγκεκριμένα την 25-6-2005 ο 1ος των αρχικώς εναγομένων- σύζυγος της ενάγουσας απεβίωσε αδιάθετος, στο Χάγκεν της Ο.Δ.

της Γερμανίας, συνεπεία δυστυχήματος, ...και κατέλειπε εξ αδιαθέτου κληρονόμο του και την ενάγουσα - εν διαστάσει τότε σύζυγο του στο σύνολο της κληρονομιαίας περιουσίας του, κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου. Η δε ενάγουσα, δυνάμει της υπ' αριθμ. 14.203/6-6-2006 δηλώσεως αποδοχής κληρονομιάς...νομίμως μεταγραφείσας ...

απέκτησε την συγκυριότητα κατά το προαναφερόμενο ποσοστό εξ αδιαιρέτου δυο άλλων ακινήτων του θανόντος συζύγου της, το ένα εκ των οποίων, ήτοι ένα διαμέρισμα καθαρού εμβαδού 50μ2, αποτελούμενο από δυο δωμάτια, σαλοκουζίνα και λουτροαποχωρητήριο, κείμενο στο Γ' Ο.Τ. του οικισμού ... του ..., περιήλθε στην κυριότητα του, εν διαστάσει πλέον, συζύγου της με αγορά δυνάμει του υπ' αριθμ. ...

συμβολαίου της συμβολαιογράφου Κασσάνδρας Αναστασίας Κουκουδήμου, νομίμως μεταγραφέντος. Το έτερο, εξάλλου, ακίνητο, ήτοι ένα οικόπεδο εμβαδού 165 μ2 και κατά νεοτέρα καταμέτρηση 163,02 μ2, μετά της επ' αυτού οικίας εμβαδού 110 μ2, κειμένου στο υπ' αριθμ. ... Ορεστιάδος και επί της οδού ... Μηχανικού, υπαγόμενο στην, κατά το άρθρο 1400, έννοια του "αποκτήματος", είχε περιέλθει στην κυριότητα του αποβιώσαντος συζύγου της με αγορά, δυνάμει του υπ' αριθμ. ...

συμβολαίου του συμβολαιογράφου ... νομίμως μεταγραφέντος ...αντί, αναγραφομένου στο συμβόλαιο, τιμήματος 12.000.000 δρχ. Αν πράγματι ο σύζυγος της ...είχε την πρόθεση να της προξενήσει ζημία, όπως αβασίμως ισχυρίζεται η ενάγουσα, ουδείς λόγος συνέτρεχε ώστε να μην μεταβιβάσει ταυτοχρόνως και το ανωτέρω (δεύτερο) ακίνητο του οποίου ήταν ήδη κύριος όταν προέβη στην ανώτερο" μεταβίβαση...

κατόπιν των ανωτέρω, η αγωγή πρέπει ν' απορριφθεί κατ' ουσίαν...".

Έτσι κρίνοντας το Εφετείο, διέλαβε στην απόφαση του ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς την μη συνδρομή των νομίμων προϋποθέσεων για την εφαρμογή της ουσιαστικού δικαίου διατάξεως του άρθρου 919 Α.Κ., και ιδιαιτέρως της προθέσεως του πρώτου των αρχικώς εναγομένων, υπό την μορφή είτε του αμέσου είτε του ενδεχομένου δόλου, για την πρόκληση ζημίας στην ενάγουσα με τις επίμαχες μεταβιβάσεις.

Συγκεκριμένα το Εφετείο δεν διαλαμβάνει οποιαδήποτε εξήγηση για τα κίνητρα που ώθησαν τον πρώτο των αρχικώς εναγομένων στις ανωτέρω μεταβιβάσεις και για το σκοπό, στον οποίον απέβλεπε η, αμέσως μετά την διακοπή της εγγάμου μετά της εναγούσης συμβιώσεως του, εσπευσμένη εκποίηση των δυναμένων να υπαχθούν στην έννοια " του αποκτήματος" , κατ' άρθρο 1400 Α.Κ., ως άνω περιουσιακών του στοιχείων, τα οποία συνιστούσαν και το σημαντικότερο τμήμα της συνεστώτος του μετά της εναγούσης γάμου του, κτηθείσης περιουσίας του.

Ωστόσο κατέληξε σε αρνητική κρίση για την συνδρομή δόλιας προαιρέσεως και συνακολούθως αντιθέτου προς τα χρηστά ήθη ενεργείας του συζύγου της εναγούσης, βασιζόμενο κατά κύριο λόγο στην έλλειψη γνώσεως τούτου περί της επιβληθείσης δια της προσωρινής δικαστικής διαταγής απαγορεύσεως διαθέσεως των επιδίκων περιουσιακών αντικειμένων.

Περί του στοιχείου δε τούτου το Εφετείο, ποιείται εκτενή αναφορά , παραθέτοντας αναλυτικώς στην προσβαλλομένη απόφαση του γεγονότα, στα οποία στηρίζει την κρίση του ότι η μεταβίβαση των ακινήτων προηγήθηκε κατά σαράντα μία (41) ημέρες της πραγματικής επιδόσεως στον μεταβιβάσαντα, πρώτο εναγόμενο, της προδιαληφθείσης προσωρινής διαταγής.

Έτσι το Εφετείο, σύμφωνα με τις παραδοχές του, ανήγαγε εσφαλμένως το στοιχείο τούτο σε προϋπόθεση για την κατάφαση της περί επαγωγής ζημίας προθέσεως του πρώτου των αρχικώς εναγομένων και του ανήθικου εντεύθεν χαρακτήρος των επιδίκων μεταβιβάσεων, ενώ η ενάγουσα, με την αγωγή και την έφεσή της, όπως από την επισκόπησή των προκύπτει, είχε επικαλεσθεί την γνώση του συζύγου της περί επιβληθείσης δια της προσωρινής διαταγής απαγορεύσεως διαθέσεως της ακινήτου περιουσίας του, όχι ως θεμελιωτικό αλλ' ως δηλωτικό και επιτατικό της δολίας προαιρέσεως τούτου στοιχείο, όπως άλλωστε σαφώς συνάγεται και από το προπαρατεθέν περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως.

Περαιτέρω, το Εφετείο επικαλείται, ως αναιρετικό της προθέσεως βλάβης του πρώτου εναγομένου και συνακολούθως του ανήθικου χαρακτήρος των επιδίκων μεταβιβάσεων, το γεγονός ότι αυτός δεν εξεποίησε και τα εναπομείναντα δύο ακίνητα του, (διαμέρισμα και οικόπεδο εμβαδού 50 και 163,02 τ.μ. αντιστοίχως, όπως περιγράφονται στην προσβαλλομένη απόφαση), τα οποία μετά τον θάνατο αυτού περιήλθαν κατά το ήμισυ εξ αδιαρέτου στην ενάγουσα ως εξ αδιαθέτου κληρονόμο του.

Το γεγονός όμως αυτό, όπως εκτίθεται στην προσβαλλομένη απόφαση, δεν αρκεί για την άρση της ζημιογόνου προθέσεως του πρώτου αρχικώς εναγομένου, δεδομένου ότι δεν προσδιορίζεται περαιτέρω η αξία των δύο αυτών ακινήτων και ιδιαιτέρως του πρώτου εξ αυτών, το οποίο και θα μπορούσε να θεωρηθεί υπαγόμενο στην έννοια του "αποκτήματος", για να συσχετισθεί με την αξία των μεταβιβασθέντων ακινήτων και το ύψος της προσδοκώμενης απαιτήσεως της εναγούσης, που επίσης δεν αναφέρονται στην προσβαλλομένη απόφαση.

Ειδικότερα, το Εφετείο δεν διέλαβε στην απόφασή του οποιαδήποτε αιτιολογία περί της συμβολής ή μη της εναγούσης, με τον τρόπο που περιγράφει στην αγωγή, στην κτήση των επιδίκων ακινήτων και στην θεμελίωση εντεύθεν της προδοκίας της για την απόκτηση του εκ του άρθρου 1400 Α.Κ. περιουσιακού δικαιώματος, η οποία (προσδοκία) και ματαιώθηκε, κατά τα εν τη αγωγή εκτιθέμενα, με τις περιγραφόμενες σ' αυτήν μεθοδευμένες και νομιμοφανείς ενέργειες των εναγομένων, τουτέστιν με τις επίδικες μεταβιβάσεις, πράγμα που είναι βεβαίως ουσιώδες για τον χαρακτηρισμό αυτών ως ανηθήκων ή μη πράξεων.

Έτσι, το Εφετείο, για τα ως άνω ζητήματα, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διέλαβε στην απόφαση του, ανεπαρκείς αιτιολογίες που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη άρνηση εφαρμογής της διατάξεως του άρθρου 919 Α. Κ. και υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 19 Κ.Πολ.Δ..

Επομένως πρέπει, κατά παραδοχήν του μοναδικού λόγου της κρινομένης αιτήσεως, ο οποίος, κατά την νοηματική εκτίμηση του περιεχομένου του, εμπίπτει στην προρρηθείσα διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 Κ,ΠολΔ., να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεση του από άλλους δικαστές κατά την παράγραφο 3 του αρθρ. 580 ΚΠολΔ., όπως ισχύει, να καταδικασθεί δε ο αναιρεσίβλητος, ως ηττώμενος, (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ.), στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της ανιρεσειούσης, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Δέχεται την αίτηση.

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 59/2011 απόφαση του Εφετείου Θράκης.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Επιβάλλει στον αναιρεσίβλητο τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιούσης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημοσία συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 23 Σεπτεμβρίου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ