1846/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1846 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1846/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Απριλίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Φραγκάκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις δια των οποίων δήλωσε ότι η υπό κρίση αίτηση δεν εισάγεται ως προς την 4η των αναιρεσιβλήτων ....

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ..., 2) ..., 3) ..., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων των α) ... και β) ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Πολιτάκο και κατέθεσαν προτάσεις, 4) ... ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου των α) ... και β) ..., η οποία δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 5) Συνεταιρισμού Π.Ε. με την επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΑΛΛΗΛΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ ΚΡΗΤΗΣ Π.Ε.", που εδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Πολιτάκο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3/3/2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 87/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 451/2007 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 25/10/2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελευθέριος Μάλλιος, ανέγνωσε την από 14/11/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά τα άρθρα 294, 295 και 297 του ΚΠολΔ ο ενάγων μπορεί να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αγωγής χωρίς τη συναίνεση του εναγομένου πριν αυτός προχωρήσει στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου.

Κατά δε τα άρθρα 573 παρ. 1 και 299 του ίδιου Κώδικα οι διατάξεις των άρθρων 294 έως 298 εφαρμόζονται και στην αναίρεση. Η παραίτηση αυτή έχει ως αποτέλεσμα ότι η αναίρεση θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και η δίκη κηρύσσεται καταργημένη ως προς το διάδικο που παραιτήθηκε. Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων, με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του, κατ' άρθρο 242 παρ 2 ΚΠολΔ, που καταχωρήθηκε στα πρακτικά, δήλωσε ότι δεν εισάγεται η αίτηση αναιρέσεως ως προς την 4η των αναιρεσιβλήτων ....

Η δήλωση αυτή ισοδυναμεί με παραίτηση από του δικογράφου της ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως ως προς την τετάρτη αναιρεσίβλητη .... Αυτός είχε ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα, να εκπροσωπήσει τον αναιρεσείοντα και να προβεί στην ως άνω δήλωση, όπως προκύπτει από το 3927/18-10-2007 ειδικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Ηρακλείου Ειρήνης Νικολετάκη.

Επομένως, νομίμως παραιτήθηκε ο αναιρεσείων ως προς την τετάρτη των αναιρεσιβλήτων, από το δικόγραφο της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, η οποία, έτσι, θεωρείται πως δεν ασκήθηκε ως προς την εν λόγω αναιρεσίβλητη και η δίκη, που ανοίχτηκε με αυτή, πρέπει να κηρυχθεί καταργημένη ως προς αυτήν.

ΙΙ. Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αρ. 11 περίπτωση γ' ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Εξάλλου, κατά την έννοια του πιο πάνω εδαφίου για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 341 και 346 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 2/2008). Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προτείνεται ότι το Εφετείο υπέπεσε στην ανωτέρω πλημμέλεια, διότι δεν έλαβε υπόψη την ένορκη κατάθεση της θυγατέρας του στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, την από 15-2-2005 ψυχιατρική βεβαίωση του ψυχιάτρου ..., την από 19-10-2005 ιατρική γνωμάτευση του ..., την από 1-2-2005 γνωμάτευση του ... και την από 16-5-2006 γνωμάτευση του .... Από τη βεβαίωση όμως που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη η ένορκη κατάθεση της μάρτυρα αποδείξεως και όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι, σε συνδυασμό με όλο το περιεχόμενό της, δεν καταλείπετε αμφιβολία ότι, το Εφετείο έλαβε υπόψη την ως άνω κατάθεση και τα παραπάνω έγγραφα και επομένως ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

ΙΙΙ. Κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση κι' έτσι ιδρύεται ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή αναιρετικός λόγος και όταν στις αιτιολογίες της, που αποτελούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικό περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κι' έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου, που δεν εφαρμόστηκε.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ανέλεγκτα τα εξής: " Την 7-1-2000 και περί ώρα 16.00, ο ενάγων, οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας .. Δ.Χ.Φ. αυτοκίνητό του, συγκρούστηκε με το ... Δ.Χ.Ε. αυτοκίνητο (λεωφορείο), ιδιοκτησίας του ..., ο οποίος κληρονομήθηκε από τους μοναδικούς εξ' αδιαθέτου κληρονόμους αυτού και της συζύγου του, που απεβίωσε μετά απ' αυτόν, τα τέκνα τους, ήτοι τους δεύτερη, τρίτο και τέταρτη των εναγομένων (εφεσίβλητους), οι οποίοι δεν αποποιήθηκαν την κληρονομιά αυτού.

Το λεωφορείο αυτό ήταν ασφαλισμένο για τις ζημίες που θα προκαλούσε με την κυκλοφορία του σε τρίτους στον πέμπτο εναγόμενο. Όπως έχει ήδη κριθεί τελεσίδικα με την 490/2002 απόφαση του Εφετείου Κρήτης, που εκδόθηκε μετά την άσκηση έφεσης κατά της 403/2001 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, η οποία εκδόθηκε επί των υπ' αριθμ. 3044/2000 και 6447/2000 αντιθέτων αγωγών: 1) του ενάγοντος και 2) του ...

και πρώτου εναγομένου, αποκλειστικός υπαίτιος της σύγκρουσης ήταν ο πρώτος εναγόμενος και ως εκ τούτου παρέλκει κάθε περαιτέρω αναφορά ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος, την ασφάλιση του ζημιογόνου αυτοκινήτου και τις ζημίες που υπέστη ο ενάγων. Ειδικότερα, από την ίδια τελεσίδικη απόφαση προκύπτει ότι ο ενάγων, από την πιο πάνω σύγκρουση, υπέστη σοβαρότατες σωματικές βλάβες και συγκεκριμένα εκδορές προσώπου, κάταγμα κάτω άκρων, μεγάλο θλαστικό τραύμα δεξιού γόνατος, μεγάλο θλαστικό τραύμα αριστερής κνήμης και συνδεσμική βλάβη, προς αποκατάσταση της οποίας νοσηλεύτηκε στη μονάδα εντατικής θεραπείας αρχικά και κατόπιν στην ορθοπεδική κλινική του Βενιζέλειου Νοσοκομείου από 7-1-2000 μέχρι 17-1-2000 και από 18-1-2000 μέχρι 14-2-2000 στο ΠΕΠΑΓΝΗ, όπου έγινε προσπάθεια αποκατάστασης των καταγμάτων, με τοποθέτηση λαμών και βιδών.

Ακολούθως, ο ενάγων νοσηλεύτηκε στην οικία του, με τη βοήθεια αποκλειστικής νοσοκόμου καθ' όλο το εικοσιτετράωρο, γιατί, λόγω της κατάστασης της υγείας του, δεν μπορούσε να αυτοεξυπηρετηθεί, σημειωτέον δε ότι αυτός διαμένει μόνος του, γιατί η σύζυγος του έχει αποβιώσει, ενώ η κόρη του (μάρτυρας απόδειξης), η οποία διάμενε σε άλλο όροφο της ίδιας οικοδομής δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις σχετικές ανάγκες του ενάγοντος.

Την 11-4-2000 ο ενάγων εισήλθε πάλι στο ΠΕΠΑΓΝΗ, όπου διαπιστώθηκε ότι αυτός, λόγω του πιο πάνω τραυματισμού του, έπασχε από οστεομυλίτιδα δεξιάς κνήμης-γόνατος, αριστερού έξω σφυρού, λόγω ανοικτού κατάγματος αρθρικής επιφανείας δεξιάς κνήμης, πολλαπλών κακώσεων κάτω άκρων και κατάγματος αριστεράς κοτύλης.

Λόγω όμως της επιδεινώσεως της κατάστασης του κάτω άκρου, κρίθηκε αναγκαίος ο ακρωτηριασμός του ποδιού αυτού πάνω από το δεξιό γόνατο. Ο ακρωτηριασμός αυτός, με ταυτόχρονη αφαίρεση του έξω σφυρού, έγινε την 23-4-2000, εξήλθε δε αυτός του νοσοκομείου την 13-6-2000. Από την από 24-10-2000 ιατρική βεβαίωση του νευρολόγου ιατρού του ΠΕΠΑΓΝΗ ...

και από τη με αριθμό πρωτοκόλλου 8239/9-11-2000 γνωμάτευση της Α/θμιας Υγειονομικής Επιτροπής του Ν. Ηρακλείου προκύπτει ότι ο ενάγων έχει καταστεί παραπληγικός, λόγω υψηλού ακρωτηριασμού του δεξιού κάτω άκρου και η κατάστασή του είναι στάσιμη, ενώ παράλληλα αυτός έχει κριθεί ότι είναι ανίκανος για εργασία ισοβίως.

Κατά το χρονικό διάστημα από 23-6-2000 μέχρι 18-1-2005, το οποίο δεν καλύπτεται από το δεδικασμένο της προαναφερομένης απόφασης, ο ενάγων δαπάνησε για την αποκατάσταση της υγείας του φάρμακα (arotel, depon, postand, panadol, gilicine), που δεν καλύπτονται από το Τ.Σ.Α., που είναι ο ασφαλιστικός του φορέας, το συνολικό ποσόν των 2.847,46 ευρώ...

Περαιτέρω, για την αγορά των αναφερομένων στην πληττόμενη απόφαση υπό στοιχεία 1-11, αναγκαίων αναλωσίμων και μη ορθοπεδικών κατασκευών δαπάνησε το συνολικό ποσό των 8.593,63 ευρώ. Εξάλλου, για τη παροχή των αναγκαίων για την αποκατάσταση της υγείας του ιατρικών υπηρεσιών, ο ενάγων δαπάνησε τα εξής ποσά: 1) Για την, κατ' οίκον, εκτέλεση 20 κινησιοθεραπειών, 20 χειρομαλάξεων άνω και κάτω άκρων, 20 αναπνευστικών φυσικοθεραπειών, κατά το διάστημα από 18-9-2000 έως 18-10-2000 115 ευρώ... 2) Για την επίσκεψη του καθηγητή ορθοπεδικής ..., σε απογευματινά εξωτερικά ιατρεία 60 ευρώ. 3) για την επίσκεψη επιμελητή Α' ψυχιατρικής ..., σε απογευματινά εξωτερικά ιατρεία 60 ευρώ.

Εξάλλου, κατά το χρονικό διάστημα από 15-6-2005 μέχρι και 14-6-2010, θα δαπανήσει νια την αγορά παυσίπονων και αντικαταθλιπτικών φαρμάκων (postand, adalat, zoloric, diamicron) το ποσόν των 60 ευρώ μηνιαίως, το οποίο δεν καλύπτεται από τον πιο πάνω ασφαλιστικό του φορέα. Από την 6-7-2001 ιατρική βεβαίωση του ορθοπεδικού χειρουργού ιατρού του ΠΑ.Γ.Ν.Η. ..., προκύπτει ότι ο ενάγων χρήζει αποκλειστικής νοσοκόμου κατ' οίκον επί εικοσιτετραώρου βάσης.

Με την προαναφερομένη 490/2002 απόφαση του Εφετείου Κρήτης έχει επιδικασθεί σ' αυτόν σχετική δαπάνη για το χρονικό διάστημα 14-6-2000 μέχρι 14-6-2005. Η πιο πάνω ανάγκη του ενάγοντος θα συνεχιστεί για το χρονικό διάστημα από 15-6-2005 μέχρι 14-6-2010, ο ενάγων δε για το σκοπό αυτό έχει προσλάβει την ..., η οποία όμως δεν είναι νοσοκόμος, ούτε έχει άλλη σχετική ιδιότητα.

Άλλωστε, ο ενάγων δεν έχει ανάγκη νοσηλεύτριας, αλλά οικιακής βοηθού, αφού ο ακρωτηριασμός του ποδιού του αποτελεί αναπηρία και όχι ασθένεια. Ο ενάγων καταβάλλει στην πιο πάνω οικιακή βοηθό το ποσό των 1.500 ευρώ μηνιαίως, ποσό το οποίο του επεδίκασε η εκκαλούμενη απόφαση για το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα.

Όμως, το επιδικασθέν ποσό είναι υπέρμετρα μεγάλο σε σχέση με τα επιδικαζόμενα για παρόμοιες περιπτώσεις ποσά, για απασχόληση προσώπων με καμιά ειδικότητα. Στη προκείμενη περίπτωση η απασχολούμενη από τον ενάγοντα είναι εργάτρια, όπως προκύπτει από το σχετικό δελτίο εργασίας αλλοδαπού και η αμοιβή της πρέπει να προσδιοριστεί στο ποσό των 600 ευρώ μηνιαίως, το οποίο λαμβάνουν οι οικιακές βοηθοί που εργάζονται σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Με την επιδίκαση του ποσού των 1.500 ευρώ μηνιαίως παραβιάζεται η κατά το άρθρο 25 παρ.1 του Συντάγματος, κατοχυρωμένη αρχή της αναλογικότητας, άρα έσφαλε η εκκαλουμένη που επεδίκασε στον ενάγοντα για την αιτία αυτή το πιο πάνω ποσό, γι' αυτό πρέπει να γίνει δεκτός ο σχετικός λόγος της έφεσης των εκκαλούντων και να προσδιορισθεί η σχετική δαπάνη του ενάγοντος στο ποσό των 600 ευρώ μηνιαίως.

Αντίθετα, δεν αποδείχθηκε ότι η ανάγκη βελτιωμένης διατροφής του ενάγοντος θα εξακολουθήσει να υπάρχει για το πιο πάνω χρονικό διάστημα (15-6-2005 - 14-6-2010). Τούτο διότι η κατάσταση της υγείας του ενάγοντος έχει σταθεροποιηθεί και αυτός δεν έχει ανάγκη τροφών πλούσιων σε πρωτεΐνες και ασβέστιο (κρέας, ψάρι, γαλακτοκομικά προϊόντα), όπως είχε το αμέσως μετά τον τραυματισμό του χρονικό διάστημα, για το λόγο αυτό άλλωστε με τη προαναφερόμενη τελεσίδικη απόφαση είχε γίνει δεκτό σχετικό αίτημα της πρώτης αγωγής του και του επιδικάστηκε δαπάνη βελτιωμένης τροφής για χρονικό διάστημα 420 ημερών.

Στη προκείμενη περίπτωση το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε αντίθετα και επιδίκασε για τη πιο πάνω αιτία στον ενάγοντα το ποσόν των πέντε (5) ευρώ ημερησίως για το χρονικό διάστημα από 15-6-2005 - 14-6-2010, έσφαλε, όπως βάσιμα παραπονούνται οι εναγόμενοι με το σχετικό λόγο της έφεσης τους και πρέπει να απορριφθεί το σχετικό αιτούμενο κονδύλιο, απορριπτόμενου ως αβασίμου του σχετικού λόγου της έφεσης του ενάγοντος, ο οποίος παραπονείται γιατί το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο δεν του επιδίκασε ολόκληρο το αιτηθέν ποσό, δηλαδή έξη (6) ευρώ ημερησίως.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η κατάσταση και η πορεία της υγείας του ενάγοντος ήταν γνωστή, όταν ασκήθηκε η προαναφερόμενη πρώτη αγωγή, όπως και οι συνέπειές της. Ο ενάγων διανύει το 76° έτος της ηλικίας του και ως εκ τούτου παρουσιάζει φυσική γήρανση και κατάπτωση των σωματικών του δυνάμεων, δεν αποδείχθηκε όμως ότι αυτός πάσχει από ψυχική νόσο, (καταθλιπτικό επεισόδιο), όπως βεβαιώνει ο ιδιώτης ψυχίατρος ..., η οποία (ψυχική νόσος) μάλιστα ήταν απρόβλεπτη.

Βεβαίως η αποκοπή μέλους ανθρωπίνου σώματος αναμφισβήτητα δημιουργεί στον άνθρωπο ψυχολογικά προβλήματα, όπως δημιουργήθηκαν και στον ενάγοντα. Αυτά όμως δημιουργήθηκαν σ' αυτόν αμέσως μετά την αποκοπή του ποδιού του και δεν εμφανίστηκαν μετά την άσκηση της πρώτης αγωγής και μάλιστα απρόβλεπτα, όπως ισχυρίζεται ο ενάγων και υπό τη μορφή ψυχικής ασθενείας και δεν δικαιολογούν πρόσθετη αυτού χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που έκρινε διαφορετικά και επιδίκασε για τη πιο πάνω αιτία στον ενάγοντα το ποσό των 40.000 ευρώ, εσφαλμένα εκτίμησε τις αποδείξεις, όπως βάσιμα παραπονούνται με το σχετικό λόγο της έφεσης οι εναγόμενοι, απορριπτόμενου του σχετικού λόγου της έφεσης του ενάγοντος, κατά τον οποίο έπρεπε να του επιδικασθεί ολόκληρο το αιτούμενο ποσό (60.000) ευρώ.

Κρίνοντας, έτσι, το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή εφαρμογή των αναφερομένων στην πληττόμενη απόφαση ουσιαστικών διατάξεων.

Συνεπώς ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.19 του ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

IV. Mετά τα παραπάνω πρέπει κατά τα λοιπά να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων ως άνω αναιρεσιβλήτων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων176 και 183 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει καταργημένη τη δίκη ως προς την τετάρτη αναιρεσίβλητη.

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την από 29-10-2007 αίτηση του ... για αναίρεση της 451/2007 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων ως άνω αναιρεσιβλήτων , τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Ιουλίου 2009.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ