Supreme Court dismisses appeal on car accident damages, rejecting claim of permanent health impairment.

Απόφαση 1845 / 2024 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1845/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σωκράτη Πλαστήρα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος της Αντιπρόεδρου Μυρσίνης Παπαχίου και της αρχαιοτέρας της συνθέσεως Αρεοπαγίτου Ασπασίας Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη), Σταύρο Μάλαινο, Αντιγόνη Τζελέπη, Ερασμία Λιούλη και Ζωή Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Μαρτίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Α. Λ., για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Δ. Φ. του Θ. και 2) Θ. Φ. του Θ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαριλένα Τσακίρη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Λ. Κ. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο και 2) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ ΑΕΓΑ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Καραγκούνη, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 14-3-2024 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-1-2017 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και της Μ. Φ. του Θ., μη διαδίκου στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας και συνεκδικάστηκε με την από 11-5-2017 αγωγή του 1ου των ήδη αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: .../2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και .../2020 μη οριστική και .../2021 τελεσίδικη του Μονομελούς Εφετείου Κερκύρας. Την αναίρεση των δύο τελευταίων αποφάσεων ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από ...-2022 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ερασμία Λιούλη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες και η 2η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της 2ης αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 28.11.2022 (αρ.κατ. ....2022) αίτηση για αναίρεσης της υπ' αρ. .../2021 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κέρκυρας, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο και από τη σύμβαση ασφάλισης (άρθρ. 614 παρ. 1 και 6 του ΚΠολΔ), έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, εντός της διετούς καταχρηστικής προθεσμίας του άρθρου 564 παρ. 3 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει, μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015, από τη δημοσίευσή της στις 31.8..2021 αφού από τα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν προκύπτει, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3 του ΚΠολΔ).

Επομένως πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 1 και 3 του ΚΠολΔ). Από την παραδεκτή, κατ` άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, επισκόπηση για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, των σχετικών διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτει ότι η διαδρομή της ένδικης υπόθεσης, που απέληξε στο προκείμενο στάδιο εκδίκασής της, είναι η εξής:

Οι ήδη αναιρεσείοντες και η Μ. Φ. (μη διάδικος στην παρούσα δίκη) άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας την από 19.1.2017 αγωγή τους κατά του Λ. Κ. και της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ Α.Ε.Γ.Α.Ζ.", ήδη αναιρεσιβλήτων, με την οποίαν, επικαλούμενοι ότι κατά τον εκεί αναφερόμενο τόπο και χρόνο, ο πρώτος εναγόμενος και ήδη αναιρεσίβλητος, οδηγώντας το ασφαλισμένο στη δεύτερη εναγόμενη και ήδη αναιρεσίβλητη όχημά του, συγκρούστηκε από αποκλειστική υπαιτιότητά του με το με αριθμό κυκλοφορίας ...

Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, το οποίο οδηγούσε ο δεύτερος ενάγων και ήδη αναιρεσείων Θ. Φ. και το οποίο ανήκε στον επιβαίνοντα σε αυτό πρώτο ενάγοντα και ήδη αναιρεσείοντα Δ. Φ., προκαλώντας υλικές ζημιές και τον τραυματισμό όλων των επιβαινόντων, ζήτησαν την επιδίκαση σε αυτούς και υπέρ της επίσης επιβαίνουσας Μ.

Φ., των αναφερομένων στην αγωγή ποσών ως αποζημίωση για την αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας τους και ως χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης. Ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσίβλητος Λ. Κ. άσκησε την από ....2017 και με αριθμ. εκθ. καταθ. ....2016 αγωγή του κατά των εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων, καθώς και κατά της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "PRIME INSURAIMSE CO LTD", με την οποίαν, επικαλούμενος ότι κατά τον εκεί αναφερόμενο τόπο και χρόνο, ο εναγόμενος Θ.

Φ. και ήδη δεύτερος αναιρεσείων, οδηγώντας το ασφαλισμένο στη δεύτερη εναγόμενη (μη διάδικο στην παρούσα δίκη) όχημα του πρώτου αναιρεσείοντος, συγκρούστηκε από αποκλειστική υπαιτιότητά του με το με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΦ αυτοκίνητό του, που οδηγούσε ο ίδιος, ζήτησε να επιδικασθεί υπέρ αυτού αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής του βλάβης.

Επί των αγωγών αυτών που συνεκδικάστηκαν εκδόθηκε η με αριθμ. .../2018 οριστική απόφαση του ως άνω δικαστηρίου, με την οποία ο πρώτος εναγόμενος και ήδη αναιρεσίβλητος κρίθηκε αποκλειστικά υπαίτιος για την σύγκρουση των οχημάτων και της εξ αυτής επελθούσης ζημίας και του τραυματισμού των εναγόντων και αναγνωρίστηκε η εις ολόκληρον υποχρέωση των εναγομένων και ήδη αναιρεσιβλήτων να καταβάλουν στον πρώτο ενάγοντα και ήδη πρώτο αναιρεσείοντα το ποσό των 93.988,83 ευρώ, στον δεύτερο εξ αυτών το ποσό των 38.370,00 ευρώ και στην τρίτη ενάγουσα το ποσό των 5.050 € νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής.

Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε από τους εναγόμενους και ήδη αναιρεσίβλητους, ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Κέρκυρας, η από 16.1.2018 έφεσή τους, με την οποία, επικαλούμενοι εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, ζήτησαν την εξαφάνιση της εκκαλούμενης και την καθ`ολοκληρία παραδοχή της αγωγής τους, ως βάσιμης κατ` ουσίαν.

Το ως άνω δικαστήριο εξέδωσε την με αριθμ. .../2020 μη οριστική απόφαση, με την οποία διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης προκειμένου να προσκομιστούν με επιμέλεια του επιμελέστερου διαδίκου βεβαιώσεις του Ι.Κ.Α. σχετικά με την υποχρέωση του τελευταίου για καταβολή ασφαλιστικής παροχής, ακολούθως δε εκδόθηκε η προσβαλλόμενη με αριθμό .../2021 τελεσίδικη απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, το οποίο δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την εκκαλουμένη και δικάζοντας κατ' ουσίαν την υπόθεση, απέρριψε την αγωγή των αναιρεσιβλήτων, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή των αναιρεσειόντων, κρίνοντας αποκλειστικά υπαίτιο του ενδίκου ατυχήματος τον πρώτο αναιρεσίβλητο και αναγνώρισε την υποχρέωση των εναγομένων (ήδη αναιρεσιβλήτων) να καταβάλουν εις ολόκληρον στον πρώτο ενάγοντα Δ.

Φ. και ήδη αναιρεσείοντα το ποσό των 39.365,23 ευρώ, και στον δεύτερο εξ αυτών το ποσό των 16.200 ευρώ με τους νόμιμους τόκους υπερημερίας από την επίδοση της αγωγής έως την εξόφληση. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 932 του ΑΚ "Σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη, κατά την κρίση του, χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του". Κατά την έννοια του άρθρου αυτού, το δικαστήριο της ουσίας, αφού δεχθεί ότι συνεπεία αδικοπραξίας προκλήθηκε σε κάποιο πρόσωπο ηθική βλάβη, καθορίζει στη συνέχεια το ύψος της οφειλόμενης γι' αυτήν χρηματικής ικανοποίησης, με βάση τους κανόνες της κοινής πείρας και της λογικής, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη, ως κριτήρια, το είδος της προσβολής, την έκταση της βλάβης, τις συνθήκες τέλεσης της αδικοπραξίας, την οικονομική και κοινωνική κατάσταση των διαδίκων μερών, πλην της περιουσιακής κατάστασης της εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρείας, της οποίας η ευθύνη είναι εγγυητική, τη βαρύτητα του πταίσματος του υπόχρεου, καθώς και το τυχόν συντρέχον πταίσμα του δικαιούχου, με βάση το οποίο το δικαστήριο, ύστερα από σχετική ένσταση του υποχρέου, μπορεί, ανάλογα με την βαρύτητα που αποδίδει σ' αυτό, να επιδικάσει ή μη χρηματική ικανοποίηση ή να μειώσει το ποσό αυτής (ΑΠ 1590/2014, ΑΠ 58/2009, ΑΠ 1480/2004).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 931 Α.Κ. "η αναπηρία ή η παραμόρφωση που προξενήθηκε στον παθόντα λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη κατά την επιδίκαση της αποζημίωσης, αν επιδρά στο μέλλον του". Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 298, 299, 914, 929 και 932 Α.Κ., προκύπτει ότι η αναπηρία ή η παραμόρφωση που προξενείται στον παθόντα, ανεξάρτητα από το φύλο, εκτός από την επίδραση που μπορεί να ασκήσει στις παροχές που προβλέπονται από τις Α.Κ. 929 και 932, είναι δυνατό να θεμελιώσει και αυτοτελή αξίωση για αποζημίωση, αν επιδρά στον μέλλον του, δηλαδή στην επαγγελματική, οικονομική και κοινωνική εξέλιξη του προσώπου.

Δεν απαιτείται βεβαιότητα δυσμενούς επιρροής στο μέλλον του προσώπου, αλλά αρκεί και απλή δυνατότητα κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων. Η διατύπωση της Α.Κ. 931 παρέχει βάση για τέτοια αξίωση, αν και εφόσον η αναπηρία ή η παραμόρφωση επιδρά στο οικονομικό μέλλον του παθόντος, που δεν μπορεί να καλυφθεί εντελώς με τις παροχές από τις Α.Κ. 929 και 932.

Επομένως, για τη θεμελίωση της αυτοτελούς αυτής αξίωσης απαιτείται να συντρέξουν περιστατικά πέρα από εκείνα που απαιτούνται για τη θεμελίωση αξιώσεων με βάση τις Α.Κ. 929 και 932, τα οποία συνθέτουν την έννοια της αναπηρίας ή της παραμορφώσεως στο μέλλον του παθόντος, δηλαδή να συντρέξουν ιδιάζοντα περιστατικά, εκτός και πέραν εκείνων που χρειάζονται για τη στοιχειοθέτηση αξιώσεων κατά τις Α.Κ. 929 και 932, από τα οποία ειδικά περιστατικά θα πρέπει να προκύπτουν οι ιδιαίτεροι λόγοι και τρόποι, εξαιτίας των οποίων επέρχονται δυσμενείς συνέπειες στην οικονομική πλευρά της μελλοντικής ζωής του (ΑΠ 210/2013).

Έτσι κατά τη διάταξη του άρθρου 931 Α.Κ. επιδικάζεται στον παθόντα την αναπηρία ή την παραμόρφωση ένα εύλογο κατά την κρίση του Δικαστηρίου χρηματικό ποσό, χωρίς σύνδεση με συγκεκριμένη περιουσιακή ζημία, το ύψος δε του επιδικαζόμενου εύλογου χρηματικού ποσού καθορίζεται με βάση το είδος και τις συνέπειες της αναπηρίας ή παραμόρφωσης, την ηλικία του παθόντος, καθώς και με τη συνεκτίμηση του ποσοστού συνυπαιτιότητας του τελευταίου στην πρόκληση της αναπηρίας ή της παραμόρφωσης, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση της κατά τη διάταξη του άρθρου 932 Α.Κ.

αξιώσεως για επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης. Η χρηματική αυτή παροχή δεν αποτελεί αποζημίωση, εφ' όσον η τελευταία εννοιολογικώς συνδέεται με την επίκληση και απόδειξη ζημίας περιουσιακής, δηλαδή διαφοράς μεταξύ της περιουσιακής καταστάσεως μετά το ζημιογόνο γεγονός και εκείνης που θα υπήρχε χωρίς αυτό (ΑΠ 767/2015, ΑΠ 1302/2014, ΑΠ 774/2007).

Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα.

Η παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, δηλαδή με απόδοση στον κανόνα δικαίου έννοιας μη αληθινής ή μη αρμόζουσας, ή έννοιας περιορισμένης ή στενής, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013). Με τον ως άνω λόγο αναιρέσεως, ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς.

Ελέγχεται δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κ.λ.π., ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ` ουσίαν (ΟλΑΠ 27 και 28/1998). Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν εμφανή την παράβαση (ΑΠ 531/2014).

Τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του, ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε, αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΟλΑΠ 7/2006, ΑΠ 1549/2021, ΑΠ 114/2016).

Περαιτέρω, έλλειψη νόμιμης βάσης, που ιδρύει τον λόγο αναιρέσεως του αριθμ. 19 του ανωτέρω άρθρου υπάρχει όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά ή τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του κανόνα δικαίου, για την επέλευση της απαγγελθείσας έννομης συνέπειας ή την άρνησή της ή αντιφάσκουν μεταξύ τους (Ολ.ΑΠ 25/2004), αντιφατικές δε αιτιολογίες, κατά την έννοια του ίδιου αναιρετικού λόγου, έχει η απόφαση, όταν τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων που τείνει στην θεμελίωση ή στην κατάλυση του επιδίκου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της αποφάσεως για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περιπτώσεως στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περιπτώσεως (ΑΠ 1051/2017).

Με τους συναφείς λόγους αναίρεσης, οι αναιρεσείοντες πλήττουν την προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλειες από τους αριθ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά το μέρος, που αφορούν α) στην απόρριψη του αιτήματος για επιδίκαση υπέρ αυτών της κατ' άρθρον 931 ΑΚ αποζημίωσης αιτιώμενοι ελλιπή και αντιφατική αιτιολογία και β) στα αγωγικά κονδύλια της χρηματικής ικανοποίησης, λόγω της ηθικής βλάβης εκάστου εξ αυτών, ισχυριζόμενοι ότι το Εφετείο, επιδικάζοντας το ποσό των 30.000 ευρώ, στον πρώτο αναιρεσείοντα και των 15.000 ευρώ στον δεύτερο εξ αυτών ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, συνεπεία του τραυματισμού τους κατά το ένδικο ατύχημα, υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας και την αρχή της αναλογικότητας.

Το Εφετείο, εν προκειμένω, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, προκειμένου να αποφανθεί σχετικά με τα κεφάλαια της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, και της επιδίκασης αποζημίωσης λόγω αναπηρίας ή παραμόρφωσης, που επιδικάσθηκαν στους ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες, δέχθηκε ανελέγκτως, τα ακόλουθα κρίσιμα περιστατικά: "Στις 07-02-2015 και περί ώρα 19.30 ο δεύτερος εφεσίβλητος (Θ.

Φ.) έβαινε, οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ... αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του πρώτου εφεσίβλητου (Δ. Φ.), επί του οποίου επέβαιναν άπαντες οι τρεις πρώτοι εφεσίβλητοι, ..., επί της επαρχιακής οδού ....... με κατεύθυνση προς Ηγουμενίτσα, και στο 18° χιλιόμετρο της εν λόγω οδού, με κανονική για τις περιστάσεις ταχύτητα, που δεν ξεπερνούσε τα 40 χιλιόμετρα την ώρα.

Η εν λόγω οδός είναι ευθεία, με συνολικό πλάτος οδοστρώματος 6,20 μέτρα και έρεισμα 0,60 μέτρα σε κάθε πλευρά, είναι δε διπλής κατεύθυνσης, με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά ρεύμα πορείας, τα οποία χωρίζονται μεταξύ τους με διπλή επί του οδοστρώματος διαχωριστική γραμμή, διακεκομμένη ανά σημεία, ενόψει υφιστάμενης διασταύρωσης, ενώ το όριο ταχύτητας ανέρχεται σε 50 χιλιόμετρα ανά ώρα (κατ' άρθρο 20 ΚΟΚ - εντός κατοικημένης περιοχής).

Την ώρα εκείνη επικρατούσαν συνθήκες νύχτας, με επαρκή τεχνητό φωτισμό, η κυκλοφορία των οχημάτων ήταν συχνή και βροχόπτωση. Στην πορεία του ως άνω οχήματος (...) βρίσκονταν σταθμευμένο, στο δεξιό άκρο της οδού, έχοντας ενεργοποιημένα τα φώτα έκτακτης ανάγκης, έμπροσθεν της κείμενης στο σημείο εκείνο επιχείρησης φαρμακείου, και πριν από την ως άνω υφιστάμενη διασταύρωση, το με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΦ όχημα, ιδιοκτησίας του πρώτου εκκαλούντος (ήδη αναιρειβλήτου) Λ. Κ., οδηγούμενο από τον ίδιο,...

Επειδή το σταθμευμένο όχημα, εμπόδιζε την πορεία του πρώτου οχήματος, ο δεύτερος εφεσίβλητος, επιχείρησε ελιγμό προσπέρασης, προκειμένου να συνεχίσει την πορεία του. Πλην, όμως, τη στιγμή ακριβώς που αποπειράθηκε να διέλθει παράλληλα και αριστερά του ως άνω σταθμευμένου οχήματος, ο πρώτος εκκαλών, όλως αιφνιδίως και παρανόμως, χωρίς προειδοποίηση, ήτοι χωρίς να θέσει σε λειτουργία τον αριστερό δείκτη πορείας (αριστερό φλας), και χωρίς έλεγχο, εκκίνησε το όχημά του και επιχείρησε, με αριστερό ελιγμό αποστάθμευσης να εισέλθει στην λωρίδα κυκλοφορίας του δεύτερου εφεσίβλητου, με συνέπεια να αποκλείσει την πορεία του και να συγκρουστεί το όχημα του τελευταίου (...) με το εμπρόσθιο δεξιό τροχό, το εμπρόσθιο δεξιό φτερό και την εμπρόσθια δεξιά θύρα με τον αριστερό τροχό του μεγαλύτερου σε όγκο IX φορτηγού (αγροτικού) οχήματος που οδηγούσε ο εκκαλών.

Εν συνεχεία το όχημα που οδηγούσε ο δεύτερος εφεσίβλητος (...), εξετράπη της πορείας διαγώνια και αριστερά και για επτά μέτρα, και προσέκρουσε σε παρακείμενη μάντρα ..., επί του αντιθέτου της αρχικής πορείας του ρεύματος κυκλοφορίας (με κατεύθυνση προς Σαγιάδα) καταλαμβάνοντας κάθετη επί του οδοστρώματος θέση.

Από τη σύγκρουση αυτή του αυτοκίνητο του πρώτου εφεσίβλητου υπέστη εκτεταμένες υλικές και μηχανολογικές ζημιές στο δεξιό και εμπρόσθιο μέρος του (εμπρόσθιος δεξιός τροχός, εμπρόσθια δεξιά θύρα, εμπρόσθιο δεξιό φτερό, εμπρόσθια μετώπη, εμπρόσθιος προφυλακτήρας, εμπρόσθιο καπώ κλπ) ενώ όλοι οι επιβαίνοντες εφεσίβλητοι υπέστησαν σωματικές βλάβες. ...Εξάλλου, κατά την ένδικη σύγκρουση, ο πρώτος εφεσίβλητος - ενάγων (Δ.

Φ. - ήδη αναιρεσείων), συνεπιβάτης στη θέση του συνοδηγού, τραυματίστηκε και διακομίστηκε στο γενικό Νοσοκομείο Φιλιατών. Εκεί διαπιστώθηκε ότι υπέστη, οπίσθιο εξάρθρημα (αρ) ισχίου με συνοδό κάταγμα της κεφαλής του (αρ) μηριαίου, και υποβλήθηκε σε κλειστή ανάταξη του εξαρθρήματος υπό γενική αναισθησία.

Εν συνεχεία ο απεικονιστικός έλεγχος, ανέδειξε μη συγκεντρική ανάταξη λόγω συστροφής του ευμεγέθους ελευθέριου καταγματικού τμήματος, και του τοποθετήθηκε μηριαία σκελετική έλξη, ενώ στις 9.2.2015 υποβλήθηκε σε ανοικτή ανάταξη και εσωτερική οστεοσύνθεση του κατάγματος της κεφαλής (έξω προσπέλαση ισχίου Hardinge, περιορισμένη διατομή πρόσθιου θυλάκου, χειρουργική εξάρθρωση ισχίου με οστεοσύνθεση με δύο αυλοφόρους κοχλίες τιτανίου Accutrack 40 mm).

Εξήλθε στις 14.02.2015 από το Γενικό Νοσοκομείο Φιλιάτων, μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Ναυπλίου..... με τις εξής οδηγίες: Κλινοστατισμός και διατήρηση της σκελετικής έλξης και αντιπηκτική αγωγή για τρεις εβδομάδες, ακολούθως κινητοποίηση με βακτηρίες μασχάλης χωρίς φόρτιση, ηλεκτροφυσιολογικός έλεγχος και ορθοπαιδικός επανέλεγχος - Αναρρωτική άδεια για τρεις μήνες...., εξήλθε δε από το Νοσοκομείο Ναυπλίου στις 24-02-2015, μετά την αφαίρεση των ραμμάτων.

Ακολούθως, επειδή, μετά από ασυμπτωματικό διάστημα αρχικών μηνών, εμφανίστηκε άλγος στην (αρ) κατ' ισχίον άρθρωση μη - τραυματικής αιτιολογίας, διενεργήθηκε μαγνητική τομογραφία στην οποία σε σύγκριση με προηγούμενη εξέταση προ 8 μήνου, έδειξε "στοιχεία εκφυλιστικής αλλοίωσης της άρθρωση χωρίς σαφή εικόνα οστεονέκρωσης".

Λόγω της υψηλής πιθανότητας όψιμης άσηπτης οστεονέκρωσης της μηριαίας κεφαλής και μετατραυματικής αρθρίτιδας της άρθρωσης, του συστήθηκε αποφόρτιση του σκέλους (βάδιση με δύο βακτηρίες μασχάλης) για ένα τουλάχιστον μήνα, καθώς και θεραπείες με υπερβαρικό οξυγόνο για την πιθανότητα αρχόμενης οστεονέκρωσης.

Επίσης του συστήθηκε στενή ορθοπαιδική παρακολούθηση μέχρι να εξακριβωθεί η ακριβής αιτιολογία της επιδείνωσης της κλινικής και απεικονιστικής εικόνας... Προηγουμένως, μετά από εξέτασή του στις 12-3-2015 από τον ιατρό Χ. Κ. (Νευρολόγο) διαπιστώθηκε ότι πάσχει από "βαρειά βλάβη ισχιακού νεύρου αριστερά ιδιαίτερα σε ότι αφορά την περονιαία μοίρα αυτού - συνίσταταιεπανέλεγχος μετά 2μήνου" ενώ στις 28-4-2015 υποβλήθηκε σε ηλεκτρομυογραφική εξέταση - δοκιμασία desmet, και διαπιστώθηκε ότι το περονιαίο νεύρο αριστερά λειτουργεί 30% συγκριτικά με το δεξιά περονιαίο νεύρο.

Στις 17-7-2015 υποβλήθηκε σε ηλεκτρομυογράφημα στο Τμήμα Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης του Νοσοκομείου ΚΑΤ, όπου διαπιστώθηκε "Νευρογράφημα κνημιαίου νεύρου αμφώ και περονιαίου νεύρου (ΔΕ) εντός φυσιολογικών ορίων. Αισθητικό δυναμικό (ΑΡ) περονιαίου με χαμηλό εύρος και ΑΤΑ μειωμένη σε σχέση με (ΔΕ).

Κινητικό δυναμικό (ΑΡ) περονιαίου με αυξημένο τελικό χρόνο, μειωμένο εύρος και μειωμένη ΚΤΑ σε σχέση με (ΔΕ) αλλά εντός φυσιολογικών ορίων. Η μέτρηση άνωθεν/ κάτωθεν της κεφαλής της περόνης είναι εντός φυσιολογικών ορίων. ΗΜΓ πρ. κνημιαίου και βρ. εκτείνοντα στους δακτύλους μυών χωρίς αυτόματη δραστηριότητα πλέον και με διαγράμματα επιστράτευσης μειωμένης επιστράτευσης χαμηλού εύρους.

Ευρήματα συμβατά με ήπια πίεση του περονιαίου νεύρου στην περιοχή της ΠΔΚ σε αποδρομή". Στις 10.9.2015 υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία αριστερού μηρού - ισχίου όπου διαπιστώθηκε ...η παρουσία μικρής ποσότητας υγρού και πιθανότατα υμενίτιδας ενδοαρθρικά σύστοιχα. Επιπλέον ...από τα εξωτερικά ιατρεία του ΚΑΤ...

διαπιστώθηκε από την κλινική εξέταση αιμωδία στην κατανομή του (ΑΡ) ισχιακού νεύρου με φυσιολογική κινητικότητα κάτω άκρου, και του συστάθηκε εκτίμηση και παρακολούθηση στο Τμήμα Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης του Νοσοκομείου ΚΑΤ. Κατά την εξέτασή του στις 3-11-2015 από το Τμήμα Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης του Νοσοκομείου ΚΑΤ, διαπιστώθηκε ότι εμφανίζει μυϊκή ισχύ με κάμψη ισχίου 4/5, έκταση γόνατος 4/5, ραχιαία ποδοκνημική κάμψη 4/5, κάμψη δακτύλων υπολείπεται..

δεν παρουσιάζει αισθητικές διαταραχές. Βαδίζει με έξω στροφή και ήπιο ηπτιασμό ποδοκνημικής και αστάθεια. Είναι αδύνατη η γρήγορη βάδιση και το τρέξιμο. Επισυνάπτεται Ηλεκτρονευρο μυογράφημα με ευρήματα συμβατά με ήπια πάρεση του περονιαίου νεύρου στην περιοχή της ποδοκνημικής σε αποδρομή (σχ. η από 3-11-2015 ιατρική γνωμάτευση του Διευθυντή του Τμήματος Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης του Νοσοκομείου ΚΑΤ Ε.

Μ.). Τέλος μετά από εξέτασή του στις 20-12-2016 από τον ιατρό Α. Μ. Ορθοπαιδικής) για άλγος ισχύου του συστάθηκε "αποφόρτιση με βακτηρίες μασχάλης και συνεδρίες υπερβαρικού οξυγόνου - αποχή από εργασία για δύο (2) μήνες τουλάχιστον".................Εν συνεχεία από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδείχθηκε ότι ο πρώτος ενάγων και ήδη πρώτος εφεσίβλητος (ήδη πρώτος αναιρεσείων) υπέστη μόνιμη ή παροδική αναπηρία εξαιτίας του ανωτέρω τραυματισμού του, καθώς δεν προσκομίζεται καμία σχετική ιατρική γνωμάτευσή, όπως (ενδεικτικά) έγγραφο γνωστοποίησης αποτελέσματος αναπηρίας της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής του Κ.Ε.Π.Α.

Αντιθέτως, εκ των προσκομιζόμενων ιατρικών βεβαιώσεων και γνωματεύσεων αποδείχθηκε ότι ο εκκαλών υπέστη συνεπεία του ατυχήματος βαρύ τραυματισμό, δεν αποδείχθηκαν όμως μόνιμες συνέπειες του τραυματισμού αυτού και ο τρόπος επίδρασής του στην επαγγελματική και κοινωνική ζωή του στο μέλλον. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν προσκομίστηκε καμία πρόσφατη ιατρική βεβαίωση, ώστε το δικαστήριο να μπορέσει να εκτιμήσει την τωρινή κατάσταση της υγείας του, αλλά και καμία ιατρική βεβαίωση μεταγενέστερη του Δεκεμβρίου του έτους 2015, αν και αυτός όπως προκύπτει από την ως άνω βεβαίωση του ΕΟΠΥΥ έχει υποβληθεί μεταγενέστερα και σε νέες εξετάσεις.

Ειδικότερα, στις 16-11-2016 υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία κατ' ισχύον αρθρώσεως άνω ημιμορίου - μηρού αριστερά, στις 18.1.12016 υποβλήθηκε σε αξονική τομογραφία, στις 16-03-2017 υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία κατ' ισχύον αρθρώσεως άνω ημιμορίου - μηρού αριστερά, στις 09-02-2018 υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία κατ' ισχύον αρθρώσεως άνω ημιμορίου - μηρού αριστερά, στις 28-08-2018 υποβλήθηκε σε ακτινογραφία μηριαίου, στις 15- 02-2019 υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία κατ' ισχύον αρθρώσεως άνω ημιμορίου - μηρού αριστερά, στις 15-02-2019 υποβλήθηκε σε ακτινογραφία μηριαίου, σε εξέταση αισθητικής και κινητικής ταχύτητας, καθώς και σε ηλεκτρομυογραφική εξέταση και δοκιμασία Desmedt, και τέλος στις 13-02-2020 υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία κατ' ισχύον αρθρώσεως άνω ημιμορίου - μηρού αριστερά, και σε ακτινογραφία μηριαίου, εξετάσεις, τις οποίες δεν προσκομίζει προκειμένου να ελεγχθεί τυχόν υπάρχουσα αναπηρία ή παραμόρφωση, δεδομένου ότι από την από 3-11-2015 τελευταία εξέταση που προσκομίζει για την απόδειξη του σχετικού ισχυρισμού του προκύπτει ότι " εμφανίζει μυϊκή ισχύ με κάμψη ισχίου 4/5, έκταση γόνατος 4/5, ραχιαία ποδοκνημική κάμψη 4/5, κάμψη δακτύλων υπολείπεται.

Ο ασθενής δεν παρουσιάζει αισθητικές διαταραχές. Βαδίζει με έξω στροφή και ήπιο ηπτιασμό ποδοκνημικής και αστάθεια. Είναι αδύνατη η γρήγορη βάδιση και το τρέξιμο. Επισυνάπτεται Ηλεκτρονευρομυογράφημα με ευρήματα συμβατά με ήπια πάρεση του περονιαίου νεύρου στην περιοχή της ποδοκνημικής σε αποδρομή.

Από την ανωτέρω εξέταση προκύπτει ότι η κατάσταση της υγείας του βρίσκεται σε αποδρομή, ενώ από την τελευταία ιατρική γνωμάτευση που προσκομίζει, ήτοι από την από 20-12-2016 ιατρική γνωμάτευση του ιατρού Α. Μ. (καθηγητή ορθοπαιδικής), δεν βεβαιώνεται, μόνιμη αναπηρία ή παραμόρφωση αυτού. Εξάλλου, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής κατά τα οποία, κακώσεις όμοιες με εκείνη που υπέστη ο εκκαλών, λόγω της ηλικίας του, αποκαθίστανται κατά κανόνα σχεδόν σε απόλυτο βαθμό.

Επιπλέον λαμβάνεται υπόψη ότι κατά τη γραμματική διατύπωση της ΑΚ 931 η προβλεπόμενη σε αυτή χρηματική παροχή προϋποθέτει μόνιμη αναπηρία ή παραμόρφωση, δηλαδή διαρκή και οριστική στο διάστημα του χρόνου. Αποκλείεται επομένως όταν είναι πρόσκαιρη ή προσωρινή... Ακολούθως, όπως αναφέρθηκε ο πρώτος εφεσίβλητος - ενάγων κατά το χρόνο του ατυχήματος ήταν 35 ετών και υγιής, εξαιτίας του άνω τραυματισμού του νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο Φιλιατών, όπου υποβλήθηκε σε διπλή χειρουργική επέμβαση και εν συνεχεία στο Νοσοκομείο Ναυπλίου για δέκα επτά (17) ημέρες αλλά και κατ' οίκον για χρονικό διάστημα τριών μηνών, υποβαλλόμενος σε ιατρικές εξετάσεις και φυσικοθεραπείες, για μεγάλο χρονικό διάστημα, πέραν του έτους, παρουσίαζε δυσχέρεια στη βάδιση, εξέλιξη που είχε δυσμενείς επιπτώσεις στην προσωπική και κοινωνική του ζωή.

Συνεπώς, από το ατύχημα και τον τραυματισμό του υπέστη ηθική βλάβη και δικαιούται να αξιώσει χρηματική ικανοποίηση (άρθρο 932 Α.Κ.). Το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω συνθήκες του ατυχήματος, την ηλικία του παθόντος, το είδος, την ένταση και την έκταση της σωματικής βλάβης που υπέστη, την επώδυνη εν γένει θεραπεία του, το χρόνο που απαιτήθηκε για τη σταδιακή επάνοδό του στις συνήθεις του δραστηριότητες, τις συνέπειες της σωματικής αλλά και ψυχικής βλάβης της υγείας του στην προσωπική και κοινωνική του ζωή, το βαθμό του πταίσματος (αποκλειστικού) του πρώτου εκκαλούντος οδηγού του υπαίτιου αυτοκινήτου, την κοινωνική και οικονομική (μέτρια, χωρίς ιδιαίτερα εισοδήματα ή περιουσία, αφού δεν γίνεται άλλη επίκληση τέτοιων) των διαδίκων μερών, πλην της δεύτερης εκκαλούσας ασφαλιστικής εταιρίας, της οποίας η ευθύνη είναι εγγυητική και τις εν γένει περιστάσεις, όπως εκτιμούνται με βάση τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής κρίνει ότι πρέπει να επιδικαστεί στον πρώτο εφεσίβλητο - ενάγοντα, το ποσό των τριάντα χιλιάδων (30.000,00) ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση του για την ηθική βλάβη που υπέστη από τον τραυματισμό του.

Το ποσό αυτό, κρίνεται δίκαιο και εύλογο για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης του (άρθρο 932 Α.Κ.), δηλαδή ανάλογο με τις ως άνω συγκεκριμένες περιστάσεις της προκείμενης περίπτωσης, αλλά και σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος - βλ. και άρθρα 2, 9 παρ. 2 και 10 παρ.2 της Ε.Σ.Δ.Α.), όπως η αρχή αυτή, χωρίς να έχει άμεση εφαρμογή στην ένδικη περίπτωση, εξειδικεύεται με την πιο πάνω διάταξη του άρθρου 932 του ΑΚ για τον προσδιορισμό του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης........

Εν συνεχεία αποδείχθηκε ότι ο δεύτερος εφεσίβλητος (Θ. Φ.), (ήδη δεύτερος αναιρεσείων) 62 ετών, κατά το ένδικο ατύχημα υπέστη εκρηκτικό κάταγμα του 5ου οσφυϊκού σπονδύλου, χωρίς σημαντική στένωση του σπονδυλικού σωλήνα, και μικρό κάταγμα πρόσθιας γωνίας του 4ου οσφυϊκού σπονδύλου, καθώς και απαρεκτόπιστο κάταγμα ξιφοειδούς απόφυσης (βλ.σχ.

την με αριθ. πρωτ. ...-2015 ιατρική γνωμάτευση του ιατρού Γ. Γ., Ορθοπαιδικού στο Γενικό Νοσοκομείο Φιλιάτων) και νοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο Φιλιάτων έως τις 14-02-2015 και εν συνεχεία στο Νοσοκομείο Ναυπλίου όπου νοσηλεύθηκε έως τις 25-02-2015. Κατά την έξοδό από το Νοσοκομείο του συστήθηκε κλινοστατισμός, θρομβοπροφύλαξη και αναρρωτική άδεια για ένα (1) μήνα και στη συνέχεια ακτινολογικό έλεγχο και κηδεμόνα για ένα μήνα.

Στις 13.3.2015 υποβλήθηκε στο ακτινοδιαγνωστικό ιατρείο MEDISCAN σε μαγνητική οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης με την οποία διαπιστώθηκαν τα κάτωθι: "Με υφή εντός των φυσιολογικών ορίων απεικονίζονται οι ελεγχόμενοι σπόνδυλοι και με ήπιες σπονδυλοαθριτικές αλλοιώσεις. Συνυπάρχει βαθμός ευθειασμού της ΟΜΣΣ.

Το σώμα του 05 σπονδύλου καταλαμβάνεται από οστικό οίδημα και εμφανίζει αμφίκοιλη παραμόρφωση με σημαντική μείωση του ύψους του, ως επί συμπιεστικού κατάγματος. Το οπίσθιο τμήμα του προκαλεί πίεση επί του νωτιαίου σάκου και επί της ενδοκαναλικής μοίρας της δεξιάς 05 νευρικής ρίζας. Κοιλοτική παραμόρφωση συμπιεστικού τύπου, εμφανίζει το πρόσθιο τμήμα της άνω επιφυσιακής πλάκας του 04 σπονδύλου.

Συνυπάρχει πολύ μικρής έκτασης οστικό οίδημα. Συσχέτιση με τον λοιπό απεικονιστικό έλεγχο. Τα μεσοσπονδύλια διαστήματα απεικονίζονται με φυσιολογικό ύψος. Οι οσφυϊκοί μεσοσπόνδυλοι δίσκοι απεικονίζονται με μαγνητικό σήμα και μορφολογία εντός φυσιολογικών ορίων. Δεν προκαλούν ιδιαίτερη πίεση επί του νωτιαίου σάκου και επί των νευρικών ριζών.

Εντός φυσιολογικών ορίων η απεικόνιση του μυελικού κώνου και της ιππουρίδας", ενώ στην ίδια εξέταση υποβλήθηκε στις 2.9.2015 και διαπιστώθηκε: "Με υφή εντός των φυσιολογικών ορίων απεικονίζονται οι ελεγχόμενοι σπόνδυλοι και με ήπιες σπονδυλοαθριτικές αλλοιώσεις. Σταθερός ο βαθμός ευθειασμού της ΟΜΣΣ. Το σώμα του 05 σπονδύλου επανελέγχεται με αμφίκοιλη παραμόρφωση με σημαντική μείωση του ύψους του, και με ηπιότερο το οστικό του οίδημα.

Το οπίσθιο τμήμα του επανελέγχεται με ήπια προπέτεια και προκαλεί πίεση επί του νωτιαίου σάκου και επί της ενδοκαναλικής μοίρας της δεξιάς 05 νευρικής ρίζας. Σταθερή και η παραμόρφωση στο πρόσθιο τμήμα της άνω επιφυσιακής πλάκας του 04 σπονδύλου με συνοδό πολύ μικρής έκτασης οστικό οίδημα. Συσχέτιση με τον λοιπό απεικονιστικό έλεγχο.

Τα μεσοσπονδύλια διαστήματα απεικονίζονται με φυσιολογικό ύψος. Οι οσφυϊκοί μεσοσπόνδυλοι δίσκοι απεικονίζονται με μαγνητικό σήμα και μορφολογία εντός φυσιολογικών ορίων. Δεν προκαλούν ιδιαίτερη πίεση επί του νωτιαίου σάκου και επί των νευρικών ριζών. Εντός φυσιολογικών ορίων η απεικόνιση του μυελικού κώνου και της ιππουρίδας".

Στις 21-12-2015 εξετάστηκε από τον Γ. Γ. (Επίκουρο Επιμελητή της Ορθοπαιδικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Κ.Υ. Φιλιατών), ο οποίος διαπίστωσε ότι: "Κατά την παρούσα φάση το κάταγμα έχει πωρωθεί με σημαντική ελάττωση του ύψους του σπονδύλου και μερική στένωση του σπονδυλικού σωλήνα στο αντίστοιχο επίπεδο.

Ο ανωτέρω είναι περιπατητικός και με καλή λειτουργικότητα στην εκτέλεση των απλών καθημερινών δραστηριοτήτων, εντούτοις εμφανίζει οσφυαλγία κατά την παρατεταμένη ορθοστασία και καθιστή θέση, γεγονός που περιορίζει σημαντικά την εργασιακή του ικανότητα". Επίσης στην από 21-10-2015 αίτησή του προς το ΚΕΠΑ (αριθ.πρωτ. 5700) για παροχή αναπηρίας από τον θεράποντα ιατρό του Ν.

Ρ. Χειρούργο Ορθοπεδικό στο ΚΑΤ αναφέρεται "αδυναμία φυσιολογικού ορθοστατισμού". ...... Εν συνεχεία από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδείχθηκε ότι ο δεύτερος εφεσίβλητος υπέστη μόνιμη ή παροδική αναπηρία εξαιτίας του ανωτέρω τραυματισμού του, καθώς δεν προσκομίζεται καμία σχετική ιατρική γνωμάτευσή, όπως (ενδεικτικά) έγγραφο γνωστοποίησης αποτελέσματος αναπηρίας της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής του Κ.Ε.Π.Α.

Αντιθέτως, εκ των προσκομιζόμενων ιατρικών βεβαιώσεων και γνωματεύσεων αποδείχθηκε ότι αυτός υπέστη συνεπεία του ατυχήματος βαρύ τραυματισμό, δεν αποδείχθηκαν όμως μόνιμες συνέπειες του τραυματισμού αυτού και ο τρόπος επίδρασής τους στην επαγγελματική και κοινωνική ζωή του στο μέλλον. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν προσκομίστηκε καμία πρόσφατη ιατρική βεβαίωση, ώστε το δικαστήριο να μπορέσει να εκτιμήσει την τωρινή κατάσταση της υγείας του, αλλά και καμία ιατρική βεβαίωση μεταγενέστερη του Δεκεμβρίου του έτους 2015.........

Ακολούθως, όπως αναφέρθηκε ο δεύτερος ενάγων - εφεσίβλητος κατά το χρόνο του ατυχήματος ήταν 62 ετών και υγιής, εξαιτίας του άνω τραυματισμού του νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο Φιλιατών και εν συνεχεία στο Νοσοκομείο Ναυπλίου για δέκα επτά (17) ημέρες αλλά και κατ' οίκον για χρονικό διάστημα τριών μηνών, υποβαλλόμενος σε ιατρικές εξετάσεις, δυσχέρεια στον ορθοστατισμό για ένα τουλάχιστον έτος, εξέλιξη που είχε δυσμενείς επιπτώσεις στην προσωπική και κοινωνική του ζωή.

Συνεπώς, από το ατύχημα και τον τραυματισμό του υπέστη ηθική βλάβη και δικαιούται να αξιώσει χρηματική ικανοποίηση (άρθρο 932 Α.Κ.). Το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω συνθήκες του ατυχήματος, την ηλικία του παθόντος, το είδος, την ένταση και την έκταση της σωματικής βλάβης που υπέστη, την επώδυνη εν γένει θεραπεία του, το χρόνο που απαιτήθηκε για τη σταδιακή επάνοδό του στις συνήθεις του δραστηριότητες, τις συνέπειες της σωματικής αλλά και ψυχικής βλάβης της υγείας του στην προσωπική και κοινωνική του ζωή, το βαθμό του πταίσματος (αποκλειστικού) του πρώτου εκκαλούντος οδηγού του υπαίτιου αυτοκινήτου, την κοινωνική και οικονομική (μέτρια, χωρίς ιδιαίτερα εισοδήματα ή περιουσία, αφού δεν γίνεται άλλη επίκληση τέτοιων) των διαδίκων μερών, πλην της δεύτερης εκκαλούσας ασφαλιστικής εταιρίας, της οποίας η ευθύνη είναι εγγυητική και τις εν γένει περιστάσεις, όπως εκτιμούνται με βάση τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής, κρίνει ότι πρέπει να επιδικαστεί στον δεύτερο εφεσίβλητο - ενάγοντα, το ποσό των δέκα πέντε χιλιάδων (15.000,00) ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση του για την ηθική βλάβη που υπέστη από τον τραυματισμό του.

Το ποσό αυτό, κρίνεται δίκαιο και εύλογο για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης του (άρθρο 932 Α.Κ.), δηλαδή ανάλογο με τις ως άνω συγκεκριμένες περιστάσεις της προκείμενης περίπτωσης, αλλά και σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας ... όπως η αρχή αυτή, χωρίς να έχει άμεση εφαρμογή στην ένδικη περίπτωση, εξειδικεύεται με την πιο πάνω διάταξη του άρθρου 932 του ΑΚ για τον προσδιορισμό του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης...".

Με τις παραδοχές το Εφετείο δέχθηκε την έφεση των αναιρεσιβλήτων, εξαφάνισε την εκκαλουμένη κατά τα κεφάλαια που ενδιαφέρουν, εν προκειμένω, και δικάζοντας επί της ουσίας την αγωγή των αναιρεσειόντων απέρριψε τα αιτήματα αυτών για καταβολή αποζημιώσεως κατ' άρθρο 931 ΑΚ και αναγνώρισε την υποχρέωση των εναγομένων να καταβάλουν στους αναιρεσείοντες τα ποσά των των 30.000 ευρώ, στον πρώτο αναιρεσείοντα και των 15.000 ευρώ στον δεύτερο εξ αυτών ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, κατά παραδοχή των σχετικών λόγων εφέσεως.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου την αρχή της αναλογικότητας, ούτε τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας κατά την εφαρμογή του άρθρου 932 του ΑΚ, καθότι υπό τα γενόμενα δεκτά, ως αποδειχθέντα, ως άνω πραγματικά περιστατικά, που διαλαμβάνονται στην προηγούμενη σκέψη, και με βάση τα κριτήρια καθορισμού εύλογης χρηματικής ικανοποίησης του άρθρου 932 του ΑΚ, το εν λόγω ποσό, κατά την κοινή πείρα, την δικαστηριακή πρακτική και την περί δικαίου αντίληψη δεν υπερέβη και μάλιστα καταφανώς το συνήθως επιδικαζόμενο ποσό σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Επομένως, ο από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ περί του αντιθέτου μόνος λόγος της ένδικης αίτησης αναίρεσης, που αφορά αμφοτέρους τους αναιρεσείοντες, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Σε κάθε περίπτωση, οι αιτιάσεις αυτών ότι τα ποσά που επιδικάσθηκαν σε αυτούς υπολείπονται των ποσών, που επιδικάζονται, σύμφωνα με τη δικαστηριακή πρακτική, είναι απαράδεκτες, εφόσον με αυτές ουσιαστικά πλήττεται η αξιολόγηση από το δικαστήριο της ουσίας των προσδιοριστικών για το δικαιούχο, αλλά και τους υπόχρεους στην ένδικη υπόθεση στοιχείων της χρηματικής ικανοποίησης, η οποία, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, είναι αναιρετικά ανέλεγκτη.

Περαιτέρω, με όσα, ως άνω, δέχθηκε το Εφετείο και ειδικότερα ότι δεν συντρέχει περίπτωση επιδίκασης και πρόσθετης αποζημίωσης κατά το άρθρο 931 ΑΚ περιέλαβε στην απόφασή του σαφείς και επαρκείς αιτιολογίες ως προς το ζήτημα αυτό, και δεν στέρησε, κατά τούτο, την απόφασή του νόμιμης βάσης. Ειδικότερα, στην προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνεται με πληρότητα και σαφήνεια, χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά και συγκεκριμένα:

Α) όσον αφορά στον πρώτο αναιρεσείοντα Δ. Φ. ότι, από το περιεχόμενο των ιατρικών εξετάσεων που λεπτομερώς παραθέτει, αποδείχθηκε ότι είναι μεν αδύνατη η γρήγορη βάδιση και το τρέξιμο, υπήρξαν ευρήματα συμβατά με ήπια πάρεση του περονιαίου νεύρου στην περιοχή της ποδοκνημικής, πλήν όμως σε αποδρομή, ενώ από την τελευταία ιατρική γνωμάτευση που προσκομίζει, ήτοι από την από 20-12-2016 ιατρική γνωμάτευση του ιατρού Α.

Μ., δεν βεβαιώνεται, μόνιμη αναπηρία ή παραμόρφωση αυτού, λόγω δε και της ηλικίας του (35 ετών) αποκαθίστανται οι βλάβες αυτές κατά κανόνα σχεδόν σε απόλυτο βαθμό και δεν αποδείχθηκε συνεπώς μόνιμη βλάβη της υγείας, που να επιδρά στο οικονομικό, επαγγελματικό και προσωπικό του μέλλον. Β) Όσον αφορά τον δεύτερο αναιρεσείοντα, ομοίως, ότι από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδείχθηκε ότι αυτός υπέστη μόνιμη ή παροδική αναπηρία εξαιτίας του ανωτέρω τραυματισμού του, εκ δε των προσκομιζόμενων ιατρικών βεβαιώσεων και γνωματεύσεων αποδείχθηκε ότι αυτός υπέστη συνεπεία του ατυχήματος βαρύ τραυματισμό, δεν αποδείχθηκαν όμως μόνιμες συνέπειες του τραυματισμού αυτού, ούτε επίδραση στην επαγγελματική και κοινωνική ζωή του στο μέλλον.

Τέλος, η επισήμανση ότι δεν προσκομίστηκε καμία πρόσφατη ιατρική βεβαίωση, ώστε το δικαστήριο να μπορέσει να εκτιμήσει την τωρινή κατάσταση της υγείας τους, δεν συνεπάγεται ότι την πλημμέλεια της εσφαλμένης χρονικής εκτίμησης, όπως διατείνονται οι αναιρεσείοντες, της υγείας τους, αλλά συνιστά επιχείρημα της πλήρως αιτιολογημένης κρίσης του Δικαστηρίου και δεν αναιρεί τις ανωτέρω παραδοχές, ότι οι αναιρεσείοντες δεν έχουν υποστεί μόνιμη και μη ιάσιμη βλάβη, που να δικαιολογεί την επιδίκαση της ως άνω αποζημίωσης, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 931 ΑΚ, όπως αβασίμως αιτιώνται οι αναιρεσείοντες.

Πέραν τούτου, η κρίση του Εφετείου περί μη επίδρασης των συνεπειών του τραυματισμού εκάστου εκ των αναιρεσειόντων στο μέλλον τους, η οποία, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, αποκλείει την επιδίκαση αποζημίωσης κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 931 ΑΚ, είναι επαρκώς αιτιολογημένη. Επομένως, ο περί του αντιθέτου λόγος των αναιρεσειόντων για την πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

Μετά από αυτά και ενόψει της μη προβολής άλλου αναιρετικού λόγου προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου, που έχει κατατεθεί κατά την άσκησή της στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρ. 495 παρ. 3 εδ. ε' του ΚΠολΔ), οι δε αναιρεσείοντες, που ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδα της δεύτερης αναιρεσίβλητης που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις κατά το σχετικό νόμιμο αίτημά της (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει, από 28.6.2022 αίτηση για αναίρεση της υπ'αρ. .../2021 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κέρκυρας,

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που έχουν καταθέσει οι αναιρεσείοντες στο Δημόσιο Ταμείο.

Και, Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της δεύτερης αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Νοεμβρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 6 Δεκεμβρίου 2024.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ