Legislator Case Law & Legislation
1845/2009 AI generated

Supreme Court allows appeal against lower court failure to consider new evidence submitted by appellant.

Case Number 1845/2009
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece allowed the appellant's appeal against the Athens Court of Appeal's decision regarding condominium exterior modifications. The appellant argued that the lower court failed to consider specific documentary evidence proving unauthorized changes to shared facades, despite the appellant having submitted these documents with proper legal requests. The Court ruled that a general statement of having considered all documents was insufficient to prove the lower court actually weighed the new evidence, establishing the appeal as valid.

Legislator headnote

AI generated

Art. 559(11)(b) & (c) of the Code of Civil Procedure; An appeal is admissible if the court failed to consider evidence presented by parties, as a general assertion of having considered all documents does not suffice to prove the lower court actually weighed the new evidence submitted.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure appeal admissibility failure to consider evidence condominium disputes shared facade modifications documentary evidence legal representation

Cited Legislation

AI generated
Art. 559(11)(b) & (c) of the Code of Civil Procedure
Art. 580(3) of the Code of Civil Procedure
Art. 176 of the Code of Civil Procedure
Art. 183 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
AP 1511/2005
AP 527/1994

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1845 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1845/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Απριλίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Κωστόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ..., 2) ..., 3) ..., 4) ..., 5) ..., 6) ..., 7) ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Εμμανουήλ Γιαννακάκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/12/2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 330/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8504/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20/6/2008 αίτησή του και τους από 5/2/2009 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελευθέριος Μάλλιος, ανέγνωσε την από 26/3/2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των πρώτου λόγου του κυρίου δικογράφου της αναιρέσεως και του πρώτου πρόσθετου λόγου κατά το πρώτο σκέλος του, όπως και των τρίτου, τετάρτου, πέμπτου και έκτου λόγων του κυρίου δικογράφου και την απόρριψη των λοιπών.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Σύμφωνα με το άρθρο 559 αριθ. 11 εδ. β και γ ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Κατά την έννοια της ως άνω διάταξης της περ. β, κατά την οποία επιτρέπεται αναίρεση αν το Δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν, δεν αρκεί η προσκομιδή του εγγράφου, αλλά πρέπει να γίνεται και νόμιμη επίκληση αυτού με τις προτάσεις και όχι με την προσθήκη στο Εφετείο (ΑΠ 1511/2005).

Τούτο ισχύει και στις μισθωτικές διαφορές και διαφορές μεταξύ ιδιοκτητών και διαχειριστών ιδιοκτησίας κατ' ορόφους, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 649 παρ. 1 και 654 παρ. 2 ΚΠολΔ, στις οποίες η επίκληση, καθώς και η προσαγωγή των αποδεικτικών μέσων πρέπει να γίνει μέχρι το τέλος της συζητήσεως της υποθέσεως στο ακροατήριο του δικαστηρίου, η δε επίκληση, με την προσθήκη των προτάσεων, που κατατίθεται μετά το τέλος της συζητήσεως και μέσα στην προθεσμία αντικρούσεων, είναι απαράδεκτη (ΑΠ 527/1994).

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν τα αναφερόμενα σε αυτήν πραγματικά περιστατικά απ' όλα τα νομίμως επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η από 16-5-2007 τεχνική έκθεση του ..., που προσκομίσθηκε από τους ενάγοντες (αναιρεσίβλητους) και λήφθηκε υπόψη, αφού δεν την εξαιρεί ρητώς, όπως έπραξε για άλλα αποδεικτικά μέσα, όπως την από 22-3-2007 βεβαίωση-δήλωση του ...

και την από 14-5-2007 δήλωση της .... Όπως, όμως, προκύπτει από τις από 14-5-2007 προτάσεις των αναιρεσίβλητων, που υποβλήθηκαν αυθημερόν, μία ημέρα πριν από τη συζήτηση ενώπιον του Εφετείου, που έλαβε χώρα στις 15.5.2007, μετά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, δεν γίνεται επίκληση με τις προτάσεις των αυτές της ως άνω τεχνικής εκθέσεως.

Αυτή συντάχτηκε στις 16-5-2007, δηλαδή μετά τη συζήτηση της υποθέσεως στο Εφετείο, την επικαλέστηκαν δε και την προσκόμισαν μετά τη συζήτηση της υποθέσεως στο Εφετείο, και μάλιστα με τη δεύτερη προσθήκη των προτάσεων, με χειρόγραφη προσθήκη επί του κειμένου. Επομένως, το Εφετείο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του την προαναφερόμενη τεχνική έκθεση.

Έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 εδ. β ΚΠολΔ και ο πρώτος λόγος του κυρίου δικογράφου και ο πρώτος πρόσθετος, κατά το πρώτο μέρος του, είναι βάσιμοι. Περαιτέρω, ο αναιρεσείων, με τον έκτο λόγο αναιρέσεως, αιτιάται ότι με τις προτάσεις του τόσον ενώπιον του Πρωτοδικείου, όσο και του Εφετείου , στα πλαίσια της ένστασής του περί καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος των αναιρεσιβλήτων, προέβαλε τον ισχυρισμό ότι "στην ίδια πολυκατοικία, οι ιδιοκτήτες δύο άλλων πρώην υπόγειων διαμερισμάτων, κατά παράβαση του άρθρου 3 του κανονισμού της πολυκατοικίας, παρεμβαίνοντας στις κοινόχρηστες προσόψεις και στους κοινόχρηστους τοίχους της αυτής πολυκατοικίας, τα έχουν μετατρέψει τουλάχιστον από το 1988 και το 1990 αντίστοιχα σε εμπορικά καταστήματα και ότι η ανυπαρξία έστω και της παραμικρής διαμαρτυρίας από την πλευρά των αντιδίκων, στις παραβιάσεις του άρθρου 3 του κανονισμού, από τους ιδιοκτήτες των άλλων δύο πρώην υπόγειων διαμερισμάτων, αποδεικνύει ότι το επικαλούμενο από τους ενάγοντες άρθρο 3 του κανονισμού, έχει περιέλθει σε πλήρη αχρησία και αδράνεια και ότι επομένως οι αντίδικοι μου στρέφονται επιλεκτικά μόνον εναντίον μου, χωρίς να εξαρτούν κάποιο ιδιαίτερο συμφέρον, ταυτόχρονα όμως, στρεφόμενοι μόνον εναντίον μου, προκαλείται η έντονη εντύπωση αδικίας, αφού η επί δεκαετίες προηγηθείσα στάση των αντιδίκων, προς τους ιδιοκτήτες των άλλων δύο πρώην υπόγειων διαμερισμάτων, μου δημιούργησε την βεβαιότητα, αφενός ότι θα έπρεπε να προχωρήσω στην αγορά του ακινήτου, αφετέρου δε, ότι δεν θα συναντούσα κανένα πρόβλημα κατά τη μετατροπή του σε κατάστημα".

Για την απόδειξη του ισχυρισμού του αυτού επικαλέσθηκε και προσκόμισε: α) αντίγραφο της με αριθ. 1597/90 οικοδομικής άδειας και των συνοδευτικών σε αυτήν τεχνικής περιγραφής εργασιών, αναλυτικού προϋπολογισμού εργασιών και σχετικού διαγράμματος, β) την από 3-1-2006 τεχνική έκθεση του μηχανικού ..., γ) τη νομίμως ληφθείσα, με αριθ. 4.307/2006, ένορκη βεβαίωση του ..., ενώπιον του συμ/φου Αθηνών Μαν.

Μπολιώτη και δ) οκτώ φωτογραφίες, που δείχνουν τη σημερινή εικόνα των δύο όμορων οριζοντίων ιδιοκτησιών, που έχουν μετατραπεί σε εμπορικά καταστήματα. Και ναι μεν το Εφετείο βεβαιώνει στην αρχή της αποφάσεώς του ότι για το σχηματισμό του αποδεικτικού πορίσματος έλαβε υπόψη και όλα τα έγγραφα που προσκομίζουν οι διάδικοι, πλην όμως από τη γενική αυτή διαβεβαίωση δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μαζί με τα άλλα μνημονευόμενα αποδεικτικά μέσα και τα ως άνω τοιαύτα, σχετικά με το αν και στα δύο άλλα υπόγεια διαμερίσματα της πολυκατοικίας έγιναν ή μη και πότε εξωτερικές τροποποιήσεις, που μεταβάλλουν την εξωτερική όψη της πολυκατοικίας, όπως εκείνες που έκανε ο εναγόμενος.

Επομένως, ο έκτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ. 11 εδ. γ ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της μη λήψεως υπόψη των προαναφερόμενων αποδεικτικών μέσων, είναι βάσιμος.

ΙΙ. Μετά τα παραπάνω πρέπει, κατά παραδοχή ως βασίμων των ως άνω λόγων αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, διότι είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 8504/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Ιουλίου 2009.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ